Hoe ik bijna Oekraine afviel in 2015, maar gered werd door verdachte move van Wierd Duk

In 2015 zag ik de moves van het oosteuropese beleid van de USA. In Kosovo, in Bulgarije, waar ik een aantal jaren werkte, en in het ontwakende Oekraine na de opstanden van 2012/3. Terwijl de EU zich inspande om bij voorbeeld in Bulgarije de democratie en de rechtsorde te versterken, zag ik de USA vooral militaire en culturele ankerpunten ontwikkelen. In Blagoevgrad, vak bij de grenzen van Griekenland en wat nu Noord-Macedonie heet, een grote militaire basis en een Amerikaanse universiteit. Bij het ontwikkelen van een mobiel bibliotheek-netwerk voor dorpen en kleine steden in Bulgarije met steun van de EU en samenwerking met de Belgische bibliotheekbussen, stuitte ik op een bibliotheek-medewerkster die zonder meer was geengageerd door de CIA om halfjaarlijks rapporten te schrijven over het land in ruil voor reisjes naar de USA en een kleine vergoeding. 

In combinatie van wat ik hoorde en begreep van de ontwikkelingen in Oekraine na 2013, zoals vastgelegd in mijn evaluatie van eind 2015, getiteld: Links Goedmensch gaat tegen associatieverdrag Oekraïne stemmen op 6 april (2016) in deze blog, kwam ik iets onverwachts tegen op Twitter: WIERD DUK! 

Ik dacht, dat een tegenstem tegen het associatieverdrag met Oekraine zou helpen om de EU actiever te maken bij het ontwikkelen van haar eigen concept als factor in de wereld. Maar (grotendeels) Russischtalige kennissen in Odessa hadden me intussen laten weten, dat ze veruit de voorkeur gaven aan een band met de EU boven het blijven zweven tussen de valse bedoelingen van enerzijds de Russen onder Poetin en anderzijds de geostrategische intriges van de USA.