Het OM gaat op YouTube! Wilders is beledigd...

In maart 2008, zette Wilders eindelijk zijn "Fitna" op het internet. En wat hebben we ervan geleerd? Weinig of niets. Vooroordelen, die je ook kunt hebben tegen het Oude testament en het Nieuwe, Paulinische, Testament, werden breed uitgemeten.
Nu heeft het Amsterdamse OM "gewoon" hetzelfde gedaan. Een filmpje op internet over wat het eigenlijk gaat. Een goed initiatief. Verdient navolging. Luister naar pers-officier Otto. Niets garandeert, dat er iets uitkomt. Maar allà.
Hier is de video:

We weten niet wat hieruit zal komen. We steunen uiteraard de rechter, terwijl we betreuren, dat de politiek niet in staat is gebleken om Wilders op zijn plaats te zetten met de middelen die de 2e kamer heeft.
Daarbij valt te denken aan de regels voor schriftelijke vragen van de Tweede Kamer aan de Regering. En, natuurlijk het instellen van regels voor de deelname van uitsluitend democratisch georganiseerde partijen aan de verkiezingen.
Wanneer komt dat aan de orde?

Integratienota van PvdA-bestuur: Burokratische bezweringsformule

De tekenen stapelden zich op, de laatste maanden. Partijleider Bos vroeg zijn volgelingen, minder op de "toon" van Wilders cum suis te letten, en harder te zijn over de "inhoud" van de cultuurstrijd met de immigratie. Er was de afdanking van integratieminister Vogelaar, hier meermaals besproken. Vlak daarop de notitie van PvdA-kamerlid Dijsselbloem. De eerste beleidsdaden van Vogelaar's opvolger Eberhard van der Laan wezen ook in de richting van verharding van de standpunten.

Nu is er een partijbestuursstandpunt van 18 pagina's, waarover in maart 2009 een partijcongres zich moet uitspreken. De nieuwe partijvoorzitster Lilliane Ploumen is in de media naar voren geschoven, om de voornemens van de partij toe te lichten.

(PvdA-partijvoorzitster Lilliane Ploumen, foto NRC, source)

Het is naar mijn mening een fout gebaar, op een fout moment, maar als je de tekst rustig bekijkt, is er inhoudelijk weinig mis mee. Alleen jammer, dat er zo weinig inhoud in zit. Daarom is het begrijpelijk, dat de media en het publiek vooral kijken naar de betekenis van het gebaar en het moment. Beide zijn rampzalig.

De lege tolerantie
Een centraal onderdeel van het historische Nederlandse erfgoed, ook wel met "cultuur" omschreven, is datgene wat ooit treffend is omschreven als "lege tolerantie". In de inleiding van de nieuwe partijbestuursnota Verdeeld verleden, gedeelde toekomst wordt die aardig gekarakteriseerd:

Lange tijd hebben oorspronkelijke Nederlanders en nieuwe Nederlanders elkaar grotendeels vermeden.
Integratie was een zaak van tolerantie en uiteindelijk zou het dan allemaal vanzelf wel goed komen. In de praktijk betekende die tolerantie vooral wegkijken bij problemen. De gevoelens van verlies en onbehagen werden weggestopt.

En, eerlijk is eerlijk, die gevoelens werden ook niet erkend door de overheid en de politiek. Pas toen mensen die gevoelens uitschreeuwden werd er geluisterd – pas toen Pim Fortuyn ze verwoordde, kwam het conflict waar mensen elke dag mee te maken hadden, nadrukkelijk op de politieke agenda.

De aanpak van de nota, zoals blijkt uit de titel, is radikaal anders dan die van de xenofoben. De Wildersen en de Verdonks willen niet weten van een gedeelde toekomst. Ze houden de illusie in stand, dat de tegenwoordige toestand slechts een bange droom zal blijken te zijn geweest, als we de immigranten kunnen terugsturen of minstens apart zetten als tweederangs burgers.
Dat is op zich positief. Maar op de invulling die de nota geeft van zo een realistisch beleid, valt nog heel wat aan te merken, zoals verderop zal blijken.

Het eervol vermelden van Pim Fortuyn in het tweede deel van het citaat, brengt de afscheidsbrief van Vogelaar in herinnering, die immers verklaarde, dat het partijbestuur van de PvdA blijft steken bij Fortuyn. Inderdaad gaat de nota hier twee keer in de fout.

In de eerste plaats is het jaar 2008 niet het jaar 2001. Er is in de tussenliggende jaren werkelijk meer dan genoeg ingehakt op hypocriete immigrantenknuffelarij en meer dan genoeg de schuld voor de -zogezegd- mislukte integratie verlegd naar minderheden in het algemeen, hun organisaties, hun "cultuur" en hun veronderstelde neiging tot slachtofferschap.
Een natie van kankeraars en immer verongelijkten, zou dit laatste eerder hebben moeten begroeten als een blijk van verregaande acculturatie met de nederlandse cultuur en eigenaardigheden bij de minderheden. Maar dit terzijde.
Vogelaar heeft dus gelijk, als ze zegt, dat er niet zozeer nood is aan een late adoptie van het warrige "gedachtengoed" van Fortuyn, als wel aan een aantal concrete handvatten, om de emancipatie van immigranten verder te bevorderen en bevolkingsgroepen (bewoners van achterstandswijken) te ondersteunen bij het "delen" van de onvermijdelijke gezamenlijke toekomst.

In de tweede plaats, is de bewustwording van de verkeerde weg die de onderlinge aanpassing (dat is: integratie) insloeg, helemaal niet begonnen bij Pim Fortuyn. De vorig jaar overleden partijgenoot Henk Molleman pakte het integratiebeleid al in 1979, als directeur Minderhedenbeleid op het Ministerie van Binnenlandse Zaken, niet meer aan als een welzijns-probleem, maar als een keiharde poging tot grondige omvorming van overheidsingrijpen in situaties waarin etnische spanningen de cumulatie van achterstandsproblemen dreigden te verergeren. Ondergetekende heeft zelf in belangrijke mate, als medewerker van Molleman in de tachtiger jaren, daaraan bijgedragen als verantwoordelijke voor het Achterstandsgebiedenbeleid. De poging stuitte op tegenwerking in het overheidsapparaat (ministeries en stedelijke beleidsafdelingen wilden niet meewerken aan de noodzakelijke gebiedsgerichte integrale aanpak), maar kon, daar waar gemeentelijke gekozenen en projectleiders de kansen oppakten, toch aantonen, dat je met immigranten en oorspronkelijke bewoners samen een heel eind kunt komen.
De economische recessie hielp natuurlijk ook niet mee. Uiteindelijk werd in 1990 de Molleman-aanpak afgeschoten door een WRR-commissie onder leiding van CDA-prominent Wil Albeda.
Het onderscheid "allochtonen-autochtonen" werd ingevoerd. De overheid moest "op afstand" en, in plaats van gezamenlijk integrerende en emanciperende bevolkingsgroepen, werden "allochtonen" apart gezet als voorwerp van beleid.

Het eerste signaal vanuit de politiek over (tegen) integratie, kwam trouwens ook niet van Fortuyn (hoewel beschermeling van Albeda), maar van Frits Bolkestein, die vanuit Zwitserland, ik meen in 1991, ex cathedra vaststelde, dat de "moslim-cultuur" onverenigbaar zou zijn met de "westerse waarden". Een paar jaar later was er dan nog (het huidige PvdA-kamerlid) Paul Scheffer, die de schuld voor het immigratie-"drama" voluit legde bij cultuur en karakter van de moslim-immigranten. En natuurlijk bij de te softe beleidsmakers.

Te veel eer voor Pim dus. Hij was niet de eerste, noch de beste. En zijn gedachtengoed is lang voorbij de versheidsdatum.

Verderop (blz. 2) erkent het partijbestuur dat impliciet ook zelf in een passage die van groot begrip getuigt voor de problemen van immigranten in die onduidelijke en onvoorspelbare Nederlandse samenleving:

Nu het debat, het conflict, zo scherp wordt aangezet, hebben veel migranten en kinderen van migranten die hier al jaren wonen, de indruk dat ze meer dan ooit worden afgerekend op hun achternaam, huidskleur, afkomst of geloof. Hoe kun je je nog langer Nederlander voelen als anderen je steeds als allochtoon zien? Of als potentiële potenrammer, vrouwenbesnijder of terrorist? Hoe kun je vertrouwen hebben in je toekomst als het uitmaakt of je solliciteert met een verzonnen Nederlandse achternaam of met je eigen achternaam? Van Nederlander word je weer allochtoon in eigen land. “Tot 2001 voelde ik me Nederlander maar nu wordt ik niet meer zo gezien. Terwijl ík niet ben veranderd wordt er wel anders naar mij gekeken”, is dan een pijnlijke constatering.
Al die verschillende gevoelens - van verlies, onbehagen en onrechtvaardigheid - komen bijeen in het integratievraagstuk. De uitdaging is duidelijk. Na de fases van vermijding en conflict hoort het te gaan om acceptatie. En acceptatie kan niet zonder perspectief.

Perspectief. Helaas is het perspectief dat de nota biedt, niet een perspectief van empowerment voor de betrokken groepen mensen, grondslag van emancipatie, zelfbewustzijn edn echte verdraagzaamheid.
Wat dat betreft, had men misschien toch eens naar een merkwaardig hoofdstuk in het voorlaatste boek van Pim Fortuyn moeten kijken. Gewoonlijk kankert en tiert hij over vaderlandsloze sociaaldemocraten, criminele culturen en belemmeringen van de vrije marktwerking. Maar hier verandert de toon plotseling, alsof hij onze regeringsnota "Buitenkans" (grondslag van het achterstandsgebiedenbeleid, zie boven) uit 1984 gelezen heeft. Fortuyn zingt de lof van een wijksgewijze aanpak, in projectvorm, geïntegreerd over alle beleidsvelden, met inspraak en participatie van alle bewoners. Precies datgene ook, waarde partijgenoten, waar de afgeserveerde Vogelaar zich zo voor inzette met haar kracht-, respectievelijk pracht-wijken!

Maar van een dergelijke intensieve, dicht bij de mensen staande opbouw van geloofwaardig perspectief ("Change we can believe in" - Obama was niet voor niets oorspronkelijk opbouwwerker) is in de partijbestuursnota geen sprake.

Het is geen perspectief voor de betrokken mensen, maar een "beleidsperspectief": De kern van de nota is het in drie stukken hakken van de weg naar integratie (onderlinge verdraagzaamheid). De NRC vat het als volgt samen:

[..] Stap één: verbieden. Twee: confronteren, ofwel „het benoemen en actief verdedigen van waarden”. En alleen als opties één en twee niet mogelijk zijn, niet gepast of geen soelaas bieden, dan volgt de laatste mogelijkheid: tolereren. „Het grote verschil met vroeger”, zegt Kamerlid Jeroen Dijsselbloem (PvdA), een van de auteurs, „is dat we niet beginnen met het verzinnen van argumenten om de derde strategie te rechtvaardigen. Eerst moeten de andere stappen zijn doorlopen, alvorens je iets tolereert.”

Onzinniger herindeling van de wereld is zelden vertoond. 't Is een nauwelijks verhulde bureaucratische rekstokoefening, om het verdraagzaamheidsdebat niet te hoeven voeren. Alsof je in stap één je nieuwe wetten en regels niet zou moeten toetsen aan wat qua aantasting van de vrijheid van anderen wel en niet door de beugel kan (dus aan wat tolereerbaar is)! En blijven we ook steken bij stap één, het verbieden, als de handhaving, zoals meestal het geval is, problemen oplevert?
En dan stap twee, waarom zijn waarden plotseling "confronterend"? Een abstract debat over waarden heeft inderdaad geen enkele zin. Als er problemen tussen bevolkingsgroepen zijn, volgt vaak een al dan niet terecht beroep op "eigen" waarden en normen. Als men dan "confronterend" gaat roepen:"Mijn waarden en normen zijn superieur, want ze behoren tot onze Nederlandse "Leitkultur" en ze zijn gepokt en gemazeld in de Verlichting, die jullie (moslims) niet hebben gehad", ja, dan kun je een verhelderende dialoog wel op je buik schrijven. Trouwens, één van de grote verworvenheden van diezelfde Verlichting is nu juist religieuze verdraagzaamheid. Een Verlichting die het heeft klaargespeeld, om min of meer met christelijke religieuze geborneerdheid af te rekenen en de godsdienst grotendeels naar het privédomein heeft verbannen, die zou in gevaar komen, als hetzelfde met delen van de Islam moet worden uitgediscussiëerd?

In de praktijk van het leven, zijn natuurlijk alle drie "stappen" tegelijk aan de orde. En nog een paar meer, die met emancipatie te maken hebben. Een sociaaldemocratische partij die zichzelf respecteert, zou dat hardop moeten durven zeggen. Er is geen gemakkelijke weg naar "integratie". In plaats van bij het ministerie van justitie ("verbieden") te beginnen, voordat over de rest kan worden gesproken, moet men de wijken en buurten in, om onderling samenhangende problemen samen met betrokkenen op te lossen. Het lijkt wel, alsof dit een poging is om de "Zwarte Piet" van de interetnische ergernissen bijtijds naar justitieminister Hirsch ballin (CDA) toe te spelen.

Aan de 'lokale politici', de PvdA-wethouders en burgemeesters dus, zou door deze drieslag 'houvast' geboden worden. Dat zou helaas wel eens waar kunnen zijn voor die lokale politici, die argumenten zoeken, om zich aan hun verantwoordelijkheid te onttrekken. "Eerst wetten en regels maken om te verbieden (justitie), dan de politie om ze te handhaven (justitie en de korpsburgemeester). Wat er dan nog nodig is, zien we wel...", zouden deze lieden kunnen redeneren. Lastig om duidelijk te maken aan goed geïntegreerde minderheden en bewoners van probleembuurten. Daarom staan er wat slecht doordachte demagogische voornemens in de nota die de schijn moeten wekken, dat er hard gewerkt wordt. Daarover een volgende keer.

Intussen ken ik een hele serie Nederlandse lokale bestuurders en hun medewerkers, met name ook van de Partij van de Arbeid, die dagelijks keihard werken aan datgene, wat alleen de grondslag kan zijn voor emancipatie en integratie. Ik hoop, dat die hun mond open zullen doen in het komende debat. Ze kunnen dit ongelukkige partijbestuursinitiatief missen als kiespijn.

Technorati Tags: Netherlands, immigration, ethnic integration, tolerance

European Ulfkotte Contest: Write a real Ulfkotte & Win the Jackpot!

Willem van Oranje, Vader des Vaderlands, was niet alleen een bekeerde moslim: Zijn opvolgers hebben zich altijd gehouden aan het eenmaal overeengekomen verraad van onze judeo-christelijke wortels aan de Turkse indringers. De Leidse Universiteit vierde begin deze maand het feest van deze perfide overeenkomst.

Willem van Oranje was bekeerde moslim

Proefschrift werpt nieuw licht op vaderlandse geschiedenis

Door Steven van der Jagt | 25 september 2008

Onze Vader des Vaderlands was in de laatste twee jaar van zijn leven praktiserend moslim. Dat beweert althans de Leidse historicus Tjalling Wenselaar. De promovendus besteedde de afgelopen vier jaar aan intensief archief onderzoek en zegt dat er geen andere conclusie mogelijk is. “Yusuf Ibrahim van Oranje Nassau, zo zou hij eigenlijk in de geschiedenisboeken terecht moeten komen”.

Wenselaar spreekt van ‘een strategische bekering’. Van Oranje was, kort voor zijn overgang naar de Islam, al gaan samenwerken met kalief Abdul Abu Uzrim. Hij haalde de banden aan tussen Nederland en de stad Al Hoceima in het huidige Marokko.

“De Nederlandse provinciën en de Moren hadden een gezamenlijke vijand: Spanje” zegt de promovendus. “U moet bedenken, de moslims waren zojuist verdreven van het Iberische schiereiland door de Spanjaarden. In de Noord-Afrikaanse moslimwereld was een grote roep om wraak. Kalief Abu Uzrim beloofde Willem de Zwijger daarom militaire steun. In ruil daarvoor zou hij zich dan wel moeten bekeren tot de Islam en overgaan tot islamisering van de Nederlanden.” Volgens de onderzoeker aarzelde Willem enige maanden, maar deed hij in de lente van 1582 zijn ‘belydende eede des muzelmans’.

Wenselaar onderzocht voor zijn proefschrift diverse bronnen, variërend van stukken uit de gesloten afdeling van het Nationaal Archief tot Noord-Afrikaanse perkamentvellen. Hier vond hij gedetailleerde beschrijvingen van de diverse ontmoetingen met de kalief. “Het is een verzwegen episode uit de vaderlandse geschiedenis. Na zijn dood hebben de Oranjes met alle middelen geprobeerd om de sporen van het religieuze verleden van de Vader des Vaderlands uit te wissen” aldus de onderzoeker.

Onderdeel van die campagne was de invoering van het Wilhelmus als volkslied. “Van Oranje wordt daar als vroom christen neergezet. Dat is natuurlijk postume propaganda, een mooi staaltje geschiedvervalsing.” Wenselaar pleit voor aanpassing van de geschiedenisboeken. “Willem van Oranje ging na zijn bekering als Yusuf Ibrahim van Oranje Nassau door het leven. Dat zie je nergens terug.”

Wat Nederland echt merkte van Willem van Oranjes nieuwe geloofsovertuiging valt volgens de Leidse promovendus ’slechts met natte vingerwerk’ vast te stellen.”Er bestaan vage aanwijzingen dat de Oude Kerk van Delft enige tijd heeft gediend als moskee. De bekende 16e eeuwse Delftse dichter Jan van Schamelwyck spreekt in zijn dagboeken van ‘een klaeghlyck kercktorengeschrey in den morghenstonde’.”

Vanwege de korte tijd tussen zijn bekering en de moord door Balthazar Gerardts slaagde Willem van Oranje er niet in de Nederlanden te islamiseren. “Het islamitische geloof stierf met Willem een stille dood aan het Hof van Oranje. Zijn zoon en opvolger, Maurits van Oranje, voelde weinig voor het nieuwe geloof van zijn vader. Volgens geschreven bronnen uit zijn hofhouding was dat toe te schrijven aan zijn liefde voor ‘wyn ende swynevleesch’.”

Op 2 oktober zal Wenselaar zijn proefschrift verdedigen aan de universiteit van Leiden. Er wordt een grote toeloop verwacht. Arabist Hans Jansen en rechtsgeleerde Afshin Ellian hebben al aangekondigd met enkele kritische vragen te komen.

Dit hele verhaal is natuurlijk verzonnen: een heerlijke echt-hollandse satire op de anti-islam-hysterie die tegenwoordig opgeld doet. Bravo, vrienden van "De Speld": Goed gedaan, jochie!

En de PVV, de partij van de Man Met het Gouden Haar, doet die er dan niets tegen?
Jawel, hoor.

Vragen aan de ministers van Algemene Zaken, Cultuur en Defensie van het Lid der Tweede Kamer Wilders.

1. Is het de Regering bekend, dat een website (De Speld) van de Leidse Universiteit beweert, dat de Vader des Vaderlands, Willem van Oranje tot de Islam bekeerd zou zijn geweest?
2. Bestaat er enig verband tussen de uitlatingen van Prinses Maxima inzake de zogenoemde afwezigheid van een Nederlandse identiteit en het contract tussen de familie Van Nassau en de Turkse Sultan?
3. Indien de genoemde website slechts een grap wilde maken, hoe denkt de regering dergelijke onaanvaardbare cartoons tegen te gaan? Immers, we mogen ons wel vrolijk maken over de profeet Mohammed, maar als het gaat over de grondwaarden van onze judeo-christelijke beschaving, dan zijn strikte regels noodzakelijk!
4. Is het Nederlandse Leger bereid en in staat, om, indien de perfide overeenkomst tussen de Oranjes en de Turken waar blijkt, de nodige maatregelen te nemen?

Het verraad van de Europese vorstenhuizen aan het christelijke voetvolk staat op het punt om te worden onthuld. Dr. Udo Ulfkotte (DE) weet er alles van.

Nadat Wilders en de PVV hartstochtelijk de absolute vrijheid van meningsuiting, ook als die gevoeligheden van immigranten schaadt, hebben verdedigd, komt nu de proef op de som: Mag er ook gelachen worden als gevoeligheden van stijf-christelijk op de hak worden genomen? "Nee", volgens de PVV.

Maak een tekst in de stijl van Ulfkotte of van de Wilders-beweging!
Een mooie prijs wacht op de beste imitator van Wilders-vragen, ofwel een Ulfkotte-tekst!
Word een Europees integrator! Lees alles over Ulfkotte.

Antwoord Debie op veroordeling in cassatie: Discriminatie van allochtone geweldsslachtoffers...

De veroordeling in cassatie van Vlaams Belanger Bart Debie tot een jaar cel en ontzegging van burgerrechten, brengt ook diens buitenlandse relaties in verlegenheid. Als om te bewijzen, dat hij niets geleerd heeft, "vergeet" Debie in zijn commentaar op het vonnis de drie slachtoffers van Hans Temsche te vermelden, als hij zijn 'martelgang' "opdraagt" aan "de slachtoffers van recente "racistische criminaliteit" in België...

Vlaams-Belang functionaris Bart Debie, sleutelfiguur van zijn partij voor internationale contacten, heeft het cassatie-beroep tegen zijn veroordeling tot 1 jaar effectieve gevangenisstraf en verval van burgerrechten, vandaag (woensdag 27 mei 2008) verloren.

Debie was in de zomer van 2007 de voornaamste Vlaams-Belang contactman voor de Duitse initiatiefnemer tot een Brusselse demonstratie tegen "Eurabië" op 11 september, Dr. Udo Ulfkotte. Begin-september kwam het tot een spectaculaire breuk tussen Ulfkotte en diens stichting "Pax Europa" met het Vlaams Belang enerzijds en met de SIOE-bondgenoten (Engeland en Denemarken) van Pax Europa anderzijds.
Nadat Ulfkotte zich de steun van het VB openlijk had laten aanleunen en zelfs met VB-senator Coveliers (wij berichtten) naar de Belgische Raad van State was getrokken (Ulfkotte: "Als uw kind ziek is, dan kijkt u toch ook niet naar de opvattingen van de enige dokter die wil helpen? De enigen die ons in België willen helpen zijn het Vlaamse Belang...") en nadat hij aan Bart Debie allerlei indrukwekkende geheime relaties had laten doorschemeren (zie In Europa Thuis: Ulfkotte afgemaakt door VB-er Bart Debie), verplaatste Debie zijn activiteiten naar de door CIA-fondsen gefinancierde anti-Europa en anti-Islam club van Bat Ye'or en haar Engelse echtgenoot Littman, die als gasten van de VB-fracties in het Europese parlement en in de Vlaamse regionale regering op 18 oktober 2007 een internationale conferentie (Counterjihad) mochten houden.
Voorts is Debie spilfiguur in de VB-actie "Steden tegen Islamisering", die onlangs op een conferentie in Antwerpen een bont gezelschap van ultrarechtse bewegingen uit verschillende Europese landen bijeenbracht.

Ulfkotte, Mr. David Littman (belangrijk anti-"Eurabia" activist, gevoed door Amerikaanse desinformatie-fondsen) en de Nederlandse Arabist annex televisiecommentator Hans Jansen (een van de inleiders op de VB-conferentie in Brussel van 21 september), zullen niet gelukkig zijn met het volgende nieuws:

De Morgen: Binnenland - Debie ontloopt jaar cel niet (291065)

Het hof van cassatie heeft de veroordeling van ex-politiecommissaris en Vlaams Belang-lid Bart Debie bevestigd. De Antwerpse oud-politieman was op 31 januari door het hof van beroep veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar, waarvan één jaar effectief. Hij zou zich schuldig gemaakt hebben aan racisme en onder meer pv's vervalst hebben en arrestanten mishandeld hebben.
Geweld
Het onderzoek tegen Debie begon in maart 2003 na een klacht van vijf leden van een Turkse familie die door Debie en zijn team waren gearresteerd en tijdens hun verhoor hardhandig aangepakt. Gedurende het onderzoek naar dat incident deden collega's en ondergeschikten van Debie een boekje open over allerlei onfrisse praktijken. Zo zou de ex-commissaris regelmatig geweld gebruikt hebben tegen verdachten, onwettige huiszoekingen hebben uitgevoerd en pv's hebben vervalst.
[...]
Het Antwerpse hof [..] achtte het bewezen dat Debie zich schuldig gemaakt had aan inbreuken op de racismewet, verschillende feiten van buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en verduisteren van bewijsmateriaal. Hij kreeg vier jaar cel, waarvan één jaar effectief, en een boete van 1.250 euro. Bovendien werd hij voor vijf jaar uit zijn rechten ontzet.

Bij dit laatste moet men bedenken, dat Debie Antwerps gemeenteraadslid is voor het Vlaams Belang. Binnenkort wordt hij dus als zodanig ontslagen door de Antwerpse gouverneur.

Debie "vergeet" bepaalde slachtoffers van "criminele terreur" te eren ...
Even lijkt het, of Debie spijt heeft gekregen van zijn racistische (geweld-)daden:

"Nu zal ik evenwel het boetekleed aantrekken. Ik draag het op aan de nabestaanden van Guido De Moor, Joe van Holsbeeck en aan de slachtoffers van talloze criminelen die elke dag opnieuw mensen bestelen en overvallen", belooft Debie.

Interessant daarbij, is de selectie die hij maakt onder de slachtoffers van crimineel geweld: Bij de gedode Antwerpse buschauffeur De Moor kan men nog denken aan racistische motieven. Bij Jo van Holsbeeck (neergestoken in station-Brussel-Centraal door twee Poolse jongens van Roma-afkomst bij een poging om diens Ipod te roven), is dat al veel minder het geval.
Maar waarom noemt Debie niet (ook) als slachtoffers aan wie hij zijn calvarie "opdraagt", de drie door Hans Temsche in het centrum van Debies "veilige" stad Antwerpen uit puur racistische motieven neergeschoten mevrouw Koc (Turkse die een boek zat te lezen) en de Afrikaanse nounou met het kind dat zij onder haar hoede had?

Ik ken geen ander antwoord, dan dat Debie en diens Vlaams Belang zo zeer op de racistische toer zijn, dat ze er zelfs niet aan dènken, hoezeer ze zich te kijk zetten met de toepassing van hun racistische filters en vooroordelen, zelfs als ze bezig zijn hun racisme te ontkennen...

Technorati Tags: Belgium, Extreme Right, Ulfkotte, Eurabia, Cities against Islamisation, Pax Europa, Vlaams Belang

Nesderlandse Hirsi-Ali fans zijn opgetogen: Onze portemonnee blijft dicht!

Ja, wat moet je doen, als je een verstokte Nederlandse fan van Ajaan Hirsi Ali bent? Je was zo teleurgesteld in Rita Verdonk, die haar haar Nederlandse paspoort wilde ontnemen. Je stond er alleen voor, want de VVD wilde haar niet beveiligen. De VVDers in haar Haagse beveiligde flat joegen haar er zelfs per rechterlijk bevel eruit!

Zelf meebetalen aan de beveiligingstypes, was blijkbaar geen optie. Alles was te verwachten van de Amerikanen. De Neoconservatieven, de redders van de wereld, de scheppers van de "American Century"!

Old Europa was "out"!
Mark Steyn zelf heeft het gezegd en uittentreure herhaald: Europa, en speciaal de Fransen, ze kunnen alleen maar wachten op de "collapse", de ineenstorting.

En wat nu ineens? In november 2008 wordt Amerika democratisch. Zeker en vast. Onder Hillary Clinton of onder Barack Obama (of onder beiden, wie weet?). Ineens is de VS geen optie meer. Ajaan heeft het sneller begrepen dan haar volgelingen. Ze duikt op in Parijs en wil onder Sarkozy Française worden.

De harde kern van de volgelingen ... VOLGT. Ziehier, wat kruiperigheid vermag:

Een warm Frans bad voor Ayaan

bron : Volkskrant 11-02-08

PARIJS - Ayaan Hirsi Ali kan niet meer stuk in Frankrijk, zoals zondagavond in Parijs bleek. Volgend jaar is haar Frans beter, zei ze.

REPORTAGE, Van correspondent Ariejan Korteweg

De slotzin van haar verhaal had ze in het Frans ingestudeerd: ‘Ik voel me vereerd door de mogelijkheid die me wordt geboden Française te worden.’ Waarna, onder aanvuring van filosoof Bernard-Henri Lévy, de zaal als één man opstond en een minutenlange ovatie bracht aan Ayaan Hirsi Ali.

Lévy had even eerder een historische parallel getrokken: ‘Zoals Nederland drie eeuwen geleden de door Frankrijk verjaagde René Descartes verwelkomde, zo moet nu Frankrijk zich over Ayaan Hirsi Ali ontfermen.’

De aula van een middelbare school in Parijs bleek veel te klein om alle sympathisanten van Hirsi Ali te bergen. Een kleine duizend mensen droop teleurgesteld af. De plaatsing van een groot beeldscherm buiten was om veiligheidsredenen afgeblazen.

Binnen waren vooral heel veel media en prominenten. Links Frankrijk was met Ségolène Royal, Jack Lang en Benoît Hamon goed vertegenwoordigd. Maar er waren ook regeringsleden, zoals minster van cultuur Christine Albanel en staatssecretaris Rama Yade. ‘Als het om de bescherming van Ayaan gaat, zitten links en rechts in hetzelfde kamp’, zei Yade, die zich een vriendin van Hirsi Ali noemde. Yade, zelf belijdend moslim, zei Hirsi Ali ‘ondanks haar felle kritiek op de islam’ altijd te zullen verdedigen.

Yade had ook een open brief van Nicolas Sarkozy bij zich. ‘Wie aan u komt, komt aan Frankrijk’, had deze geschreven. Hij beloofde dat Europa zich in de tweede helft van dit jaar, als Frankrijk voorzitter van de EU is, zal inspannen voor de bescherming van mensen die zoals Hirsi Ali om hun opvattingen worden bedreigd.

Een vage toezegging, oordeelde voormalig presidentskandidate Ségolène Royal. Van Europa hoef je niets te verwachten, vermoedde zij. ‘Geef haar de Franse nationaliteit. Ik zou teleurgesteld zijn als die eer naar een ander land gaat.’

Zo werd de manifestatie Naturalisons Hirsi Ali – laten we Hirsi Ali naturaliseren – ook een viering van de Franse voortreffelijkheid. Frankrijk werd een vuurtoren genoemd die brandt in de nacht, een laatste wijkplaats voor onmondigen. Lévy, een van de organisatoren van de manifestatie, ging daarin het verst. ‘Deze erfgename van Voltaire is in haar hart al Française’, zei hij. Dat maakt Frankrijk bij uitstek geschikt om ‘de beschamende nalatigheid van de Nederlandse regering’ te corrigeren.

Hirsi Ali arriveerde als laatste op de aan haar gewijde bijeenkomst. Ze werd eerst geïnterviewd in het journaal van TF1, de veelbekeken publieke zender. Ook daar vertelde ze dringend op zoek te zijn naar hulp, omdat de Nederlandse regering haar niet langer beveiligt.

‘Uw steun geeft mij kracht en hoop’, zei Hirsi Ali, die beloofde dat haar Frans volgend jaar beter zou zijn.

Geplaatst/gelinkt door Joop

Deze Joop kennen we maar al te goed. Hij maakt de commentaarrubriek van "Wij Blijven Hier" constant onveilig. Als het dezelfde is. In de voorgaande post hebben we duidelijk gemaakt, waaraan de fans van Hirsi Ali straks zouden moeten voldoen, om goede Franse, Europese en Nederlandse burgers te zijn. Als, ja àls, Ajaan Française mag worden. Ik hoop het van harte, Joop en anderen. Dat wordt lachen met jullie!

Het beste nieuws sinds tijden: Ajaan wordt Française!

Eiffel Tower as seen by Hirsi Ali's anti-Muslim Friends - She leaves them alone now :-)

Ik wist het wel: Hirsi Ali zou niet rustig bij de Neocons in Washington blijven. Dat kon niet goed gaan.
Nu is het zo ver. Ajaan wil Française worden. (NRC, Nederland)

Vergeten zijn de wegwerpende uitlatingen over de onvermijdelijke "collapse" van Europa in het algemeen, en van de Fransen in het bijzonder. Nu moet een nieuw tijdperk van Ajaneritis aanbreken. Waar kan dat het best gebeuren? Wel - laten we de Fransen eens proberen!

Eerst even iets over de voorspelde mislukking van Ajaan in Amerika. De neoconservatieve gastheren van Ajaan in Washington zijn sowieso niet tegen godsdienst. Godsdienst helpt om de mensen te disciplineren, zodat intussen de elite zich met de èchte politiek kan bezighouden. Maar Ajaan wil bewijzen dat Mohammed een grote slechterik is geweest. En dat kunnen de Neoconservatieven niet meemaken. Daarom werd aan Ajaan verboden, om namens haar werkgever, het American Enterprise Institute, haar antigodsdienstige ideeën uit te dragen.

Dat zagen we op 11 juni vorig jaar, toen Ajaan deelnam aan de Pepperdine Conferentie over "the Collapse of Europe". Haar oproep tot een pogrom tegen moskeeën en ander moslim-instellingen in de V.S. en in Europa, was een persoonlijke interventie. En vond geen gehoor in de V.S. Logisch, want de "Pepperdine University" is een fundamentalistische christelijke instelling, die geen godsdienst-bashing duldt.


(In June 2007, Hirsi Ali tried to team up with Pepperdine Hallelujah Activists like these. Now, she is lost to them...)

Pepperdine-inspirator Daniel Pipes liet haar vervolgens vallen. Op het AEI-Institute mocht ze alleen studeren op de terroristische kant van de Islamisten in Mogadishu. Toen die laatsten door Ethiopische hulptroepen waren verdreven en een Darod-clangenoot van haar aan de macht was gebracht, maar het volksverzet doorging, was, denk ik, haar rol bij het AEI uitgespeeld. Wat kon ze nog bijdragen aan het grote design van de "American Century"? De Darods moeten haar niet. Van de Islamitische volksbeweging in Somalië begrijpt ze niets. Het AEI wil haar ook geen 24/7 bescherming geven ("Niemand in Washington krijgt zoiets", zei haar chef, "We doen dat zelf, met onze eigen persoonlijke wapens.").

Tijd om naar een nieuw podium uit te zien. Ian Buruma was in de zomer van 2006 al met haar in Parijs en tekende haar enthousiasme op, voor de (formeel) strikt laïcistische Franse politieke cultuur. "De Verenigde Staten te christelijk? Dan maar naar Sarkozy!", moet ze hebben gedacht. Alleen: Sarkozy is nu juist bezig, om bij het Vaticaan in het gevlei te komen. "Geen beschaving zonder godsdienst!", zei hij in december in de Kerk der Lateranen in Rome. Arme Ajaan: Juist even te laat!


(Ajaan with BH-L and Ségolène, Febr. 9, 2008, Paris.)

Gelukkig is daar dan nog de verslagen presidentscandidate Ségolène Royal. Geen fanatieke anti-godsdienstige, maar graag bereid om Sarkozy vast wat in de wielen te rijden met het oog op 2012. En natuurlijk BH-L, Bernard-Henri Lévy, altijd klaar voor een pipolisatorisch incident.

Ik ben ook een bewonderaar van de Franse achttiende eeuw. Hadden we op dit moment maar een Voltaire. Hij zou brandhout maken van Ajaan! En as van Bernard-Henri. Maar goed, dank zij volksopvoeders als de Italiaanse immigrant(!)-premier-ministre Léon Gambetta uit de late negentiende eeuw, zijn godsdienst en staat strikt gescheiden in Frankrijk. "Citoyenneté" heeft alles te maken met engagement met de Franse Nation en zijn "État" en niets met de godsdienst die men aanhangt. Per definitie, is diegene, die staatsfuncties vervult, gehouden om de godsdienst met rust te laten.


(Wilders kan het met Ajaan ook verder vergeten, als ze Française wordt: Kinderachtige provocaties als zijn filmpje, komen er NOOIT op de televisie...)

Daarom ben ik er erg vóór, dat Ajaan Française wordt. Ze zou dan kunnen leren, dat staat en godsdienst gescheiden zijn, en dat de staat het recht niet heeft, om de nieren van zijn onderdanen te proeven op hun al dan niet bestaande geloof. Dat is een gezond beginsel. Eigenlijk één van de beste zaken die de Verlichting heeft voortgebracht.

Ajaan moet dan kiezen: Òf ze vestigt zich als filosofe in het Vijfde arrondissement van Parijs en zet haar jacht op de duisterlingen voort, òf ze engageert zich in de Franse politiek en respecteert de godsdienstige opvattingen van de Europese burgers.

Een tussenweg is er niet.

Amara Fadela, begonnen als voorzitster van "Ni Putes, Ni Soumises" (Noch Hoer, noch Onderworpen), is onder Sarkozy staatsecretaris voor het Stedenbeleid in Frankrijk. Een dame die heel wat meer in haar mars heeft dan Ajaan. Iemand die weet, dat je niet moet beginnen met de meisjes die een hoofddoek omdoen naar de goot te verwijzen, maar dat je moet werken, samen met hen, om hun trots te laten overwinnen. ik verheug me nu al op de discussies tussen de dames!


(Wat ik zo waardeer in Ajaan, is, dat ze zich niet leent voor optredens zoals deze, in de kop van Akte-Islam, van Uldkotte.Maar: Benieuwd, of ze de keuze maakt, tussen politieke vrijblijvende filosofie of sociaal engagement, Ajaan.)

In elk geval: Het is een droeve nederlaag voor de neoconservatieven van de VS, en in het bijzonder voor hun bewonderaars hier ter plekke, zoals Politically Incorrect in Duitsland en de aanhangers van Ajaan's website in Nederland. Anders dan voor de Nederlandse VVD, heeft Moor Ajaan voor hen zelfs haar "Schuldigkeit" niet gedaan. Afgang door de achterdeur...

Het Beloofde Land heeft weer eens verstek laten gaan. En inderdaad, met Obama zou Ajaan weinig kunnen aanvangen...

De ratten verlaten het zinkende (neoconservatieve) schip, zou je kunnen zeggen.

Welkom terug, Ajaan! Ik wens je niets dan goeds. Word een goede Franse staatsburger en wijd je aan de dienst aan je land, in plaats van jacht op moslims te maken. Ik beloof, je, ik kom eens langs, in Parijs...


Technorati Tags: Ajaan Hirsi Ali, France, neoconservatives, Ethiopia, Somalia, Darod Clan, Netherlands, Enlightenment, Sarkozy, Ségolène Royam, BHL

Powered by ScribeFire.

References (1)

References allow you to track sources for this article, as well as articles that were written in response to this article.

• 
  Source: Frankrijk breekt een lans voor ‘martelares’ Hirsi Ali

  on 11-30-08

Aanzetten tot racisme: Ulfkotte-vriend Debie (Vlaams Belang) de cel in en 5 jaar lang uit burgerrechten ontzet

Het Vlaamstalige dagblad De Morgen uit Brussel meldt het vandaag op de voorpagina:(Ex-politiecommissaris Bart Debie, nu Vlaams-Belang topman, veroordeeld wegens, onder meer, "aanzetten tot racisme")

Eén jaar effectief voor ex-commissaris Debie (VB)
Het hof van beroep in Antwerpen heeft gewezen Antwerps politiecommissaris en huidig Vlaams Belang-gemeenteraadslid Bart Debie (33) donderdag veroordeeld tot vier jaar cel, waarvan een jaar effectief, en een boete van 1.250 euro. De man werd ook voor vijf jaar uit de rechten ontzet.
Dat betekent dat Debie, 'veiligheidsexpert' bij het Vlaams Belang, tevens VB-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, geen openbaar ambt mag bekleden en dat hij ook niet verkozen kan worden, wat zijn politieke carrière in het gedrang brengt. Debie kondigde meteen aan dat hij naar Cassatie stapt.

Een zwarte dag voor alle buitenlandse "vrienden" die Bart Debie in zijn functie van internationaal makelaar voor het Vlaams Belang in het afgelopen jaar heeft gemaakt. We denken daarbij aan het gezelschap vooraanstaande anti-Islam agitatoren uit de hele wereld, dat hij eind october 2007 in de Brusselse ruimten van het Vlaams Belang in het Europese- en het Vlaamse Parlement bijeen wist te brengen. Naast de uitvindster van de term "Eurabia", Mevrouw Bat Yeor (Groot-Brittannië) en haar echtgenoot die bij de VN in Genève werkt, ontwaarden we daar ook de van de Nederlandse TV overbekende Islamdeskundige, de arabist Hans Jansen (universiteit van Utrecht).

Op deze oude vriend van ons komen we nog terug. Hij was niet zo voorzichtig geweest als sommige andere deelnemers, die bedongen, dat hun identiteit niet bekend werd gemaakt. Het vele (naar verluidt: Amerikaanse) geld dat het bonte gezelschap naar Brussel lokte, deed de meeste deelnemers de ogen sluiten voor het feit, dat de gastheer een wegens racisme veroordeelde partij was. Deze laatste, op haar beurt, aarzelde niet om het gebeuren uit te buiten als een soort internationale erkenning voor haar organisatie, die sinds lang door alle overige Belgische partijen achter een "cordon sanitaire" wordt gehouden.

Ulfkotte
De Duitser Udo Ulfkotte kwam, hoewel naar eigen zeggen uitgenodigd, helemaal niet naar Brussel in oktober. In zijn "Akte-Islam" Blog foeterde hij tegen het rechtsextreme karakter van het Vlaams Belang en de invloed van de C.I.A. op de bijeenkomst.
Enkele weken eerder was dat wel anders geweest. Hoewel hij als collega-"veiligheidsexpert" uiteraard op de hoogte moet zijn geweest van de ideologie van het Vlaams Belang en de racistische achtergronden ervan, liet hij zich in de watten leggen door de toen reeds in eerste instantie veroordeelde Bart Debie bij zijn vergeefse beroep bij de Belgische Raad van State tegen het verbod op de voorgenomen 11-september manifestatie van SIOE/Pax Europa in Brussel.

Dr. Udo Ulfkotte uit Duitsland, zoals afgebeeld op de blog van Bart Debie (kruis toegevoegd door Debie), nadat Ulfkotte de 11-september manifestatie in Brussel had afgeblazen, wegens het "rechtextremisme" van het Vlaams Belang, doch niet wegens diens racisme...

Ulfkotte gaf in eerste instantie hoog op van zijn advocaat Hugo Coveliers, daarbij vergetend te vermelden, dat deze sinds 10 juni 2007 ook senator voor het Vlaams Belang is.

De Vlaamse TV vertoonde een vermakelijke reportage ("Ulfkotte loopt een blauwtje bij de Belgische Raad van State" in deze blog. Zie ook Youtube hierboven) over de vergeefse actie van Debie, Ulfkotte en Coveliers. De heren stappen welgemoed en eensgezind naar het Raadsgebouw en komen er even later beteuterd weer uit. Want Coveliers kreeg bij de Raad van State geen voet aan de grond.Het Vlaams Belang speelt met Udo's voeten
Wij vermoedden toen al, dat hier van opzet sprake was. Het VB had geen belang bij een tocht door Belgische federale instituties, integendeel. Zoiets is strijdig met alles wat het VB beoogt. Het kan immers niet, dat Vlaams sepratisme haar toevlucht zoeken moet bij de belgische federale staat! Hoe kun je zo een paradox aan de (slinkende) achterban uitleggen?

Met opzet werd dus een taalconflict geprovoceerd. Het beroep tegen het Brusselse verbod werd bij de Nederlandstalige Kamer ingediend, hoewel Coveliers heel goed weet, dat die zich terzake onbevoegd zou moeten verklaren. Wat ook gebeurde. Zodoende was het Europese anti-Eurabia-initiatief handig omgebouwd tot een taalconflict met het VB in de slachtofferrol. En, dat was meteen een excuus, om parallel aan de SIOE-demonstratie, waarin de vlaggen en leuzen van het VB niet welkom waren, een eigen Vlaamse actie op het Schumann-plein, 300 meter verwijderd van de Europese manifestatie, te organiseren. (Zie de Ulfkotte-posten in mijn blogs).

Ulfkotte ontdekt opeens, dat het VB "rechtsextreem" is, maar zwijgt over diens racisme
Pas toen Ulfkotte, enkele dagen voor 11 september, ontdekte, hoezeer hij door de sluwe Dewinter en diens hulpje Debie bij de neus was genomen, verklaarde hij haastig, van de Brusselse 11-september-manifestatie af te zien. Argument: Het VB was te "rechts-extreem" (dus niet "te racistisch", HR). De internationale veiligheidsexpert, zelfverklaarde vriend en toeverlaat van zowat elke geheime dienst, erkende "zich te hebben vergist". Hij was immers maar een naieve wetenschapper, leraar veiligheidsbeleid aan een Lüneburger Academie. En ook, naar bleek, hadden zijn ouders zich voor 1945 wel eens "vergist". Reden, waarom men blijkbaar ook aan Udo Ulfkotte stante pede diens "vergissing" ten aanzien van het VB (en Debie) maar moest vergeven. (De ratio daarachter ontgaat me: Ik zou eerder denken, dat een gewaarschuwd mens voor twee geldt...)

Het Debie-vonnis: "Aanzetten tot" racisme is ook racisme

In verband met Udo Ulfkotte is vooral van belang, dat het Hof van Beroep Debie ook veroordeeld heeft wegens "aanzetten tot racisme". Daarom viel het vonnis van het Hof dan ook aanmerkelijk zwaarder uit dan dat van de Rechtbank, waartegen Debie samen met zijn advocaat Coveliers (ja, dezelfde!) in beroep was gegaan. De rechtbank had dit feit niet beschouwd als bewezen verklaard.Aanzetten tot racisme: Bewerkte foto uit Ulfkotte's blog Akte Islam (November 2007), die moet aangeven dat Turken onverbeterlijke sadisten zijn die ruzies beslechten met kettingzagen......en het origineel van dezelfde foto, ontleend aan een website die Halloween-parafernalia verkoopt.

Stiekeme rassenstokers worden ook strafbaar
Er is een evolutie gaande in de Europese rechtspraktijk, waarbij ook het "aanzetten tot" racisme, zelfs als dat gebeurt onder ontkenning dat men "racist" is, toch ook als racisme beschouwd en dientengevolge bestraffenswaardig wordt. Dat is eigenlijk niet meer dan logisch en geheel in overeenstemming met datgene wat de respectieve wetgevers bedoeld hebben met wetgeving ten aanzien van discriminatie en haatzaaien. Ulfkotte en consorten ontkennen dat ze "racist" zijn. Ze strijden "slechts" met alle geweld tegen een "cultuur". Ulfkotte gaat zelfs zo ver (in tegenstelling tot b.v. Hirsi Ali en Mark Steyn), te verklaren, dat hij niet de Islam als godsdienst discrimineert, maar uitsluitend bezorgd zou zijn over de "demografie": Er komen te veel mensen "met een islamitische cultuur" in Europa. - Alsof het halal slachten bij Moslims moet worden bestreden, maar bij Joden niet, omdat er maar zo weinig van over zijn... (Ulfkotte heeft dat werkelijk gezegd - zie mijn post [EN] in A Legal Alien in New York).

Het Antwerpse Hof heeft nu geoordeeld, dat de combinatie van discriminatie, schriftvervalsing en de hoeveelheid discriminerende uitlatingen van Debie, het feit oplevert van het aanzetten tot racisme bij (politie-)collega's en, gezien de functie van de man als politiecommissaris, ook naar het publiek toe.

Gevolgen voor Ulfkotte's schadevergoedingseis tegen Duitse bloggers die hem van "racisme" betichttenDit levert een belangrijk feit op voor de Duitse bloggers die Ulfkotte een "racist" hebben genoemd. Immers, als zij straks (in februari) voor het Frankfurter Gerechtshof moeten verschijnen om zich te verweren tegen de krankzinnig hoge "schadevergoedingen" die Ulfkotte en "Pax Europa" van hen eisen, kunnen zij aantonen, dat Ulfkotte, net als zijn toenmalige kompaan Debie uit Antwerpen, systematisch objectief aanzet tot racisme. Iets wat, gezien Ulfkotte's positie als publieke persoon, auteur, "expert" en journalist hem zwaarder aangerekend dient te worden, dan aan een willekeurige commentator op een blogpost of op een krantenartikel. Het is dus niet onjuist, integendeel, geheel conform de plicht van burgers om wetsovertreding te melden, Ulfkotte's handelen als objectief racistisch te kenmerken, aangezien hij ("klammheimlich", weliswaar) systematisch al dan niet op feiten gestoeld, materiaal aandraagt dat tot racisme en discriminatie van moslim-medeburgers aanzet.

Debie en Ulfkotte zijn geen vrienden meer. Maar het aanzetten tot racisme, waarvoor Debie nu (ook) is veroordeeld, hebben ze gemeen. Ulfkotte heeft zich immers alleen van het "rechts-extreme" van Debie gedistantieerd, niet van diens opvattingen over Moslims.
Kortom: Debie's veroordeling is niet alleen een verdiende slag voor het Vlaams Belang (en Hugo Coveliers), maar ook voor het internationale gezelschap klammheimliche haat-stokers dat zich op enig moment aangetrokken voelde tot de vleespotten van de parlementaire instanties van het VB en tot de Amerikaanse subsidies die Debie wist te verzamelen.


Technorati Tags: Belgium, Xenophobia, Bart Debie, Antwerp, Germany, Ulfkotte, Bat Yeor, Hans Jansen, Racism, Law

Powered by ScribeFire.

Ralph Giordano: Een Shoah-Overlevende weigert Moslims Burgerrechten. En wat daaraan te doen?

(Ralph Giordano)

De diskussie speelt zich vooral in Duitsland af. Maar ze is te belangwekkend voor Nederland en België, om er hier niet op in te gaan. Een goede aanleiding is het zondagmorgen-stuk van mijn bloggerviend Jochen Hoff uit Berlijn "Warum sich R.G. ruhig mal irren darf". Ik zal het verderop uitgebreid citeren (vertaald).

Giordano (Hamburg, 1923) heeft een Joodse moeder en een Siciliaanse vader. In 1940 werd hij vanwege de Neurenbergse rassenwetten uitgesloten van het gymnasium en in 1944/45 moest hij met zijn familie tot de komst van de geaillieerden onderduiken in een Hamburgse kelder. Na de oorlog sloot hij zich aan bij de communistische partij (KPD), was een groot vereerder van Stalin en trok na diens dood zelfs naar de DDR. In 1958 kwam de ontnuchtering, en keerde hij zich beslist tegen het Stalinisme ("Die Partei hat immer Recht", 1961). Tot 1988 was hij televisiemaker en werd een ikoon van het antinazisme en het antiracisme in Duitsland. (Alles over Ralph Giordano in Wikipedia - Duits)

Icoon van het niet-antisemitische Duitsland
Voor hele generaties was Giordano een strenge, maar rechtvaardige leermeester over omgang met collectieve schuldgevoelens en ethiek ten opzichte van Joden en van vreemdelingen in het algemeen. - Hoe moet je met (collectieve?, over de generaties heen reikende??) schuld omgaan? Een voortdurend actueel en pijnlijk onderwerp in Duitsland, waarbij de énen het op verdringing houden, de anderen tactisch of schaamtevol zwijgen en nog anderen wachten op iets wat op rechtvaardiging zou kunnen lijken van de misdaden der voorouders. Gelukkig zijn er in de tweede- en derde generatie na-oorlogse Duitsers steeds meer, die zich uit deze vicieuze cirkel bevrijd hebben. Maar lastig blijft het steeds nog. Bij voorbeeld:

Begin-negentiger jaren verklaarde Giordano, dat, -zelfs gerechtvaardigde-, kritiek op Israel in het algemeen niet van Duitsers aanvaard kon worden, omdat daarachter ook een "schuld-ontkenning" of een passieve zelf-rechtvaardiging schuilgaat. ("Zij zijn even erg als wij, zie je wel"). Maar hoe je solidaire kritiek van voorstanders en oprechte ondersteuners van de staat Israel zou moeten onderscheiden van "klammheimliche" antisemitiscme - rechtvaardiging, dat zei Giordano er niet bij. het was (toen al) iets van: "De goeden moeten maar met de kwaden lijden". Daar komen we straks nog op terug.

In die tijd voerde hij ook actie tegen de buitenlanders- en vluchtelingenhaat (vaak in de voormalige DDR-gebieden), die toen o.a. tot brandstichtingen in asylzoekerscentra geleid hadden (Hoyerswerda, o.a.). Dat was consequent, want ook bij die gebeurtenissen speelde "spijtwraak" een rol. Spijt over collaboratie met nazis en vervolgens met DDR-autoriteiten.

"Schuldverschuiving" - ook in Nederland en België actueel
Daartegen heeft indertijd ook een handtekeningenactie in Nederland plaatsgevonden, van een onmiskenbaar anti-Duits- en "zie je wel, Duitsers zijn onverbeterlijk; geef m'n fiets terug" - karakter. Die had een vals kantje, want het was inderdaad in hoge mate een uiting van verdringing en zelfrechtvaardiging jegens de Duitsers, vergetend, dat de Nederlanders
in hoge mate en lange tijd zelf ook hebben meegedaan aan (het mogelijk maken van) de Shoah.

De "zie-je-wel" briefkaarten-aktie van 1993 onlangs weer ter discussie gesteld door tegenstanders van het "Terpstra-Initiatief", omdat ze een gelijkenis zien tussen die twee. (Ephimenco, zie voorgaand artikel, hier). Het Terpstra-manifest klaagt echter niet een bevolkingsgroep of een land aan, maar mensen zoals Ephimenco, Wilders, Verdonk, Filip de Winter en consorten, die trachten mee te surfen op Islamophobie en vitale angsten. Het doet niet aan "schuld-verschuiving", maar bemoedigt (met succes, zoals ik heb gezien: meer dan 1000 spontane voorstellen op de website), positieve initiatieven voor integratie en tegen simplistische xenophobie. En ja, het zijn inderdaad ongeveer dezelfde "goedmensen" (in Duitsland spreken de anti-moslim-blogs over antiracisten als "Gutmenschen", iets wat in de Fortuyn-blog ijverig wordt nagevolgd), goedmensen dus, die in 1993 en in 2008 het voortouw namen. Maar zeht dat iets tegen het Terpstra-initiatief? "Goedmensen" kunnen "betermensen" worden, zoals blijkt, terwijl haatzaaiers het alleen maar tot geweldzaaiers kunnen schoppen.

De 84-jarige Giordano verklaart Moskeebouw tot "landroof"
De voorgaande excursie naar Nederland illustreert maar weer eens, dat het nuttig kan zijn, om over de grens te kijken. Want ook in Nederland en België gebeurt, weliswaar op polderschaal, wat zich in 2007 in Duitsland als een gewetensdrama voltrok. Sinds begin-2007 past Giordano namelijk zijn idee van collectieve schuld en daaruit voortvloeiende beperkingen van het burgerschap (vrijheid van spreken, vrijheid van godsdienst) ook, en heftig, toe op de immigranten met Islamitische wortels. Alle rechtsextremistische dooddoeners: Ze willen de Sharia invoeren, grote moskeeën zijn "een verkeerd signaal", ze kunnen niet als volwaardige staatsburgers worden beschouwd, enz.

In Duitsland zijn het dus niet een beperkt aantal Antwerpse Joden, die het Vlaams Belang gaan aanhangen, of opportunistische broodschrijvers à la Fortuyn, Ephimenco en Leon de Winter of een Boer Koekoek als Wilders, die plotseling hun antiracistische jas lijken te hebben gekeerd, maar is het een door "goedmensen" van links tot ver in fatsoenlijk rechts een halve eeuw lang aanbeden ethische wegwijzer, die op 84-jarige leeftijd zijn zegen lijkt te geven aan aggressieve vormen van racisme en vreemdelingenhaat.

De verweesde antiracistische schrijvers en bloggers
De schok rommelt op dit moment nog na in de Duitse en Oostenrijkse publieke opinies en niet het minst bij degenen die al schrijvend en bloggend, tegen de heersende stroom in, en met risiko voor hun baan, hun geld en hun persoon, hoog houden, wat ik zie als de eer van de Duitsers. Ze voelen zich door opa in de steek gelaten. En dat komt hard aan.

Blogger Jochen Hoff is één van degenen, die in zijn bestaan wordt bedreigd door de tegen alle Moslims hetzende Akte Islam van Udo Ulfkotte, waaraan ook Giordano is begonnen mee te werken (Wikipedia: Giordano). Ulfkotte eist enorm hoge schadevergoedingen, vanwege het feit dat hij in Jochen's blog "racist" is genoemd. Misbruik makend van de terecht zeer strenge Duitse wetgeving in zaken van aantasting van eer en goede naam, heeft Ulfkotte twee jaar geleden al eens een naïeve, maar goudeerlijke Islamwetenschapper uit Giessen op een dergelijke manier 5000 euros afhandig gemaakt, plus onbekende gerechtskosten. (Zie Inkassodienst Pax-Europa & Ulfkotte).

Dat maakt de onderstaande citaten uit Hoff's artikel van 13 januari in Duckhome des te navranter.

[..] Ik ben het zeker ook niet altijd eens met Giordano. Laatstelijk eigenlijk helemaal niet meer. Ik ban van het jaar 57 en hij is van 23. Hij werd door de Nazis vervolgd, ik heb me altijd ingezet voor het vervolgen van Nazis. We komen uit heel verschillende achtergronden. Natuurlijk komen we elkaar hier en daar tegen. Streden soms samen voor dezelfde zaak, maar dat maakt ons niet gelijk.

[..] Giordano heeft zijn leven lang gestreden tegen een bedreiging van het Joodse leven. Preciezer gezegd, tegen de bedreiging van het Joodse leven door Duitsers en door Nazis. Aan deze latente hoofdvijanden werd, opgrond van ervaringen in Israël, toegevoegd: de, echte of veronderstelde, Islamitische bedreiging. Die bedreiging schijnt in Israel immers ook reël te zijn. Er vallen raketten in nederzettingen en er exploderen plegers van zelfmoordaanslagen in cafés en in supermarkten.

[Ouderdom maakt, dat je weinig tijd meer hebt en dus een keuze moet maken uit wat je belangrijk vindt en wat je weglaat, HR] Ik kan natuurlijk me in mijn wijsheid terugtrekken en zeggen dat ze allemaal ongelijk hebben. Daarmee zou ik misschien nog wel gelijk hebben ook, maar daarmee breng ik de oplossing van de problemen [in het Midden-Oosten] geen stap verder. In elk geval kan Giordano onmogelijk een dergelijk standpunt innemen. Vast en zeker vaak met pijn in het hart. Hij heeft als Duitse Jood een standpunt ingenomen in het belang van zijn geloofsgenoten. Wat zou hij anders hebben kunnen doen? Hoe vaak heb ik zelf niet getracht om Israelische aanvallen te verdedigen, die eigenlijk onverdedigbaar zijn. Dat kan ik Giordano dus niet verwijten.

Ik begrijp ook niet, waarom Giordano met alle geweld het conflict met de Islam naar Europa en naar Duitsland wilde overplanten. Hij zou toch moeten weten, dat onze rechtse vrienden hem met genoegen als rechtvaardiging voor de vernietiging van Moslims zullen aanroepen, om zich vervolgens genoegelijk op de Joden te richten. [Zie ook mijn Ulfkotte and the Jews: Casher meat allowed until they become (again) too numerous, HR]. Ik herhaal het: Er bestaat slechts één enkel recht. Als ik racisme toelaat jegens de éne gemeenschap, dan zal dat racisme ook de andere gemeenschappen vroeg of laat treffen. Racisme en fascisme kunnen alleen maar in stand blijven door het scheppen van vijanden in eigen huis, waardoor ze kunnen doen vergeten, dat ze eigenlijk niets positiefs doen.

[..] Heden ten dage al, worden door de betreffende websites dezelfde argumenten tegen de Islam aangewend, die vroeger opgeld deden tegen de Joden. Het is dezelfde "Ungeist". Deze Ungeist had Giordano moeten onderkennen. [..]

[Giordano] zou zo graag nog eenmaal de piketpaaltjes willen uitzetten en bescherming bieden aan de Joden van de hele wereld, tenminste de Duitse. Ik ben het met hem eens dat dat moet. Maar het is helemaal niet de Islam, die de echte vijand van de Joden is. Antisemitisme is een vorm van racisme. Joden en Moslims hebben een gemeenschappelijke vijand. De racisten.

Als Ralph Giordano zich vandaag niet meer onderscheidt van de gekruide verkiezingsretoriek van [CDU president van Hessen] Koch en de valse berichten van de Bildzeitung en de hele Springer-pers, dan is dat geen teken van seniliteit. Hij heeft gewoon de verkeerde dingen als onbelangrijk verklaard. Daardoor heeft hij bestrijding van de echte Jodenvijanden ingeruild voor een tegen hete lucht. Maar dat is eigenlijk gewoon menselijk.

We behoren zijn levenswerk te respecteren. Hem nu nog aanvallen, heeft geen zin. Giordano is voor niemand meer een tegenstander, laat staan een vijand. Hij verdient onze achting, die we het best zo kunnen uitdrukken, dat we datgene wat we ervaren als een ontsporing, zelfs niet meer van commentaar voorzien.

Jochen Hoff kan soms keihard tekeergaan. Echos van de Bertold Brecht van voor 1933. Maar als het erop aan komt, analyseert hij moedig en subtiel een dilemma dat we allen kennen, die met Israel begaan zijn.

Powered by ScribeFire.

Het Terpstra-Manifest: Waar blijven de progressieve partijen?

Doekle Terpstra (Tegen de Verwildering) [zie onze post daarover], heeft er geen gras over laten groeien. Op 2 januari was de hele voorpagina van het dagblad 'Trouw' gewijd aan de oproep van 57 bekende Nederlanders, om de problemen rond de integratie van immigranten in Nederland te benoemen en te bouwen aan initiatieven, om daaraan wat te doen:De ondertekenaars zijn vooral afkomstig uit christelijke (calvinistische-) kring. Oud-ministers als Elco Brinkman, Ben Bot (buitenlandse zaken) en Sybilla Dekker (VROM), maar ook uit progressief-liberale kring: Joris Voorhoeve (defensie), Hans Dijkstal (binnenlandse zaken) en Geert Dales (oud-wethouder van Amsterdam), sieren de lijst van ondertekenaars.

Opvallend afwezig (met uitzondering van Ella Kalsbeek, ex-staatsecretaris Justitie), zijn de progressieven, met name die van de PvdA. Parlementslid Paul Scheffer verklaart, waarom: "Ik teken niet, want deze verklaring verscherpt alleen maar de tegenstellingen. Er staan geen verplichtingen in die aan immigranten opgelegd zouden moeten worden." En vervolgens klaagt hij erover, dat immigranten niet vertegenwoordigd zouden zijn bij de ondertekenaars. Eén blik op de ondertekenaarslijst zou iedereen hebben overtuigd van het tegendeel.

De verklaring verscherpt inderdaad tegenstellingen, namelijk die tussen het populisme van een Wilders, een Rita Verdonk en sommige columnisten en zogenaamde progressieven tegenover een authentiek Nederlands cultuurgoed, namelijk: tolerantie. En dat is goed. Ieder kieze zijn plek. Als er iets authentieker Nederlands is, dan is het wel de Calvinistische traditie van verzet tegen autoritaire overheden, tegen gemakkelijk fascisme en voor een houding van opoenheid, verdraagzaamheid, zonder concessies aan fundamentele waarden. Dagblad Trouw komt niet voor niets voort uit het verzet tegen het Nazisme.

Tegenstellingen moeten worden benoemd, uitgesproken. Commentatoren als Sylvain Ephimenco bij hetzelfde dagblad Trouw, die jammeren, dat 'Trouw' zich zou hebben vergooid aan de opvattingen van Maxima ("ik zie geen nederlandse cultuur") en van koningin Beatrix, moeten nu kiezen: ofwel ze gaan in respectvolle dialoog met datgene wat authentiek Nederlands is, ofwel, ze dienen hun comfortabele commentaarposten bij kranten als Trouw te verlaten en zich aan te sluiten bij anti-islamhetzers als Wilders. Recht door Zee, geen halfslachtige compromissen meer!

Sinds 2 januari is er voor deze Brusselse Hollander weer meer reden om trots te zijn op Nederland. Hij zal helemaal trots zijn, als ook de progressieve Nederlanders zich uitspreken tegen Wilders en Verdonk, van PvdA, via Groen-Links tot de SP.

Brussel: Burgemeester Thielemans geëerd door AFF

"De Morgen" vandaag:

Thielemans krijgt prijs van antifascistisch front

De Brusselse burgemeester Freddy Thielemans (PS) heeft een prijs in
ontvangst genomen van het Antifascistisch Front (AFF). Het gaat om een
rode driehoek die symbool staat voor de strijd tegen onverdraagzaamheid
en toenemende onmenselijkheid.
Thielemans krijgt de onderscheiding omdat hij de betoging tegen de islamisering van Europa op 11 september heeft verboden.
Het AFF deelt de onderscheiding al twaalf jaar uit. Ze ging voordien ook al naar een Brusselse burgemeester. François-Xavier de Donnea (MR) kreeg de prijs al eens omdat hij in Brussel een congres van het Vlaams Blok had verboden. Zijn partijgenoot Louis Michel (MR) kreeg de prijs
voor zijn oproep om niet meer te gaan skiën in Oostenrijk, nadat Jorg Haïder er de verkiezingen had gewonnen. (belga/edp)

Terecht. Thielemans liet zich in augustus/september dit jaar niet intimideren door de anti-islamistische aktivisten van SIOE uit Engeland en uit Denemarken. En nog minder door Ulfkotte en zijn bogus-beweging die met behulp van het Vlaams belang trachtten om hem via de Belgische Raad van State onder druk te zetten. Gefeliciteerd, Freddy!


Powered by ScribeFire.

Doekle Terpstra in actie tegen de verWildering in Holland

In Trouw van 30 november een hartekreet uit onverwachte hoek. Doekle Terpstra, voorzitter van de HBO-Raad keert zich hard en emotioneel tegen het nieuwste initiatief van Wilders:

Ik weet het, boosheid is een slechte raadgever. Toch word ik tot op
het bot uitgedaagd en wordt mijn gemoed door Geert Wilders wel erg op
de proef gesteld. Vol bravoure kondigt hij aan dat hij een film gaat
maken waarin hij de islam neerzet als een fascistische religie. Dat
doet een man die zegt dat hij het beste met Nederland voorheeft.

Maar ondertussen schept hij er genoegen in mensen bewust te schofferen
door de religie waar zij (mede) hun identiteit aan ontlenen af te
schilderen als een kwaadaardige bron. Volgens Wilders kan de Koran
worden ingedikt tot het formaat van de Donald Duck.

De 262 reacties (5 december 's-avonds) op de website van Trouw zijn sterk verdeeld. De helft ondersteunt enthousiast het appèl van Terpstra, de andere helft valt uiteen in een kategorie mensen die elke boekgebaseerde godsdienst verwerpen en daarom in hun vuistje lachen bij Wilders' donquichotterie, en andere kategorieën die iets hebben tegen "cultuurrelativisme". De laatsten weigeren om te aanvaarden, dat je respect dient te hebben voor overtuigingen, ook al ben je het met hun grondslagen niet eens.

De samenleving van mensen met uiteenlopende geloofsovertuigingen kan niet functioneren, als ze zich overgeeft aan nierenproeverij. het enige wat we van elkaar te beoordelen hebben, is, of we ons aan de wet en aan het fatsoen houden. De overgrote meerderheid van Christenen en niet-christenen doet dat. Wie dat niet doet, dient te worden gecorrigeerd. Los van de motieben die hij/zij voor dat gedrag aanvoert, als die gebasserd zijn op interpretaties van boeken die niet in de grondwet zijn opgenomen.

Kortom: het debat gaat verder in de lage landen. Een goed teken is, dat nu ook meer leden van de politiek-sociale bovenbouw, zoals Terpstra (ex-CNV) zich uiten.

Powered by ScribeFire.

Brussel : Vlaams Belang Verdwaald in de Tuin van Babylon?

Ploef! Daar valt post in onze Brusselse brievenbus. Wat zal het zijn?
Deze keer is het een kleurig drukwerk van het Vlaams Belang. De voorkant in het Nederlands:

De andere kant in het Frans:

Brussel is immers tweetalig. Daaraan dient een politieke partij zich te houden, ook al is het onwaarschijnlijk dat veel leden van de Brusselse Franstalige meerderheid ooit op het Belang zouden stemmen. De folder is waarschijnlijk vooral bedoeld om indruk te maken op het Vlaamse platteland: “Kijk maar – ons Belang pakt zelfs Brussel aan!”.

Beledigd en van mijn stuk gebracht door deze ongewenste intrusie, ging ik op zoek naar de horecagelegenheid “Jardin de Babylon”, waarvan een foto in de folder (zie verderop) moest aantonen, hoe erg het al is met de “Islamisering” van Brussel. Ik vond de genoemde Tuin nog niet, maar bezocht wel de enige “Jardin de Babylone” die de Brusselse telefoongidsen vermelden. Die staat in Etterbeek, één van de negentien gemeenten van het Brusselse Gewest. Er is er nog een, in Evere, maar dat is een faciliteitengemeente buiten het Gewest, en ook deze duidt zich op correcte Franse wijze aan met een “e” achter Babylon.Het geval wil, dat de “Jardin de Babylone” wordt gedreven door ... christelijke Armeniërs, goed geïntegreerd, het tegendeel van Talibans en trotse voerders van de Belgische vlag, heden ten dage het symbool van duizenden Brusselaars en Belgen die genoeg hebben van het communautaire gesteggel.

Onthulling van de ontmoedigende stompzinnigheid van de VB-leiding, die tikt op het woord “Babylon”, zonder te beseffen, dat, als je Genesis mag geloven, de Vlaamse taal niet eens zou bestaan, als Jahweh niet in Zijn toorn, de bouwers van de Toren had geslagen met taaldifferentiatie: De werkers aan de torenbouw, die aanvankelijk allemaal, ook de Hebreeuwse gastarbeiders, dezelfde taal spraken,
verstonden elkaar en hun Sumerische bazen niet meer. Babylonische
spraakverwarring. Uw blogger zoekt daaruit vandaag een uitweg.

Het VB in slachtoffer-rol
Het geschrift is een (wat vertraagd) resultaat van de 11-september manipulatie van het VB. Over de ruggen van de Duitse anti-islamist Ulfkotte en die van het SIOE (“Stop Islamisation of Europe”), die een manifestatie in Brussel wilden houden, organiseerde het VB zijn eigen provokatie, in funktie van de Belgische regeringscrisis. Resultaat: Ulfkotte verplaatste zijn manifestatie naar Keulen, het SIOE demonstreerde tamelijk vreedzaam op het Leopoldsplein, terwijl het Vlaams Belang met vlaggen en wimpels zich op het Schumanplein verzamelde. De belgische Federale politie, de vroegere Rijkswacht (Gendarmerie), liet zich niet kennen en ging onnodig hard tekeer tegen het handjevol (prominente) VB-manifestanten. Daarvan wordt de schuld aan de burgemeester van Brussel-Stad, Thielemans, gegeven, maar de goede man heeft totaal geen commando-bevoegdheid over deze politie. Wie dan wel? Een goede vraag...

Een misselijkmakende hetze
Het VB kon dus de boven afgebeelde foto blij incasseren als wapen in zijn strijd. En maakt daarvan een ruim gebruik in het drukwerk dat in mijn-, en in beginsel alle-, Brusselse brievenbussen wordt bezorgd. Niet meer door de belgische Post (sinds daartegen in Schaarbeek werd geprotesteerd), maar door vrijwillige folderaars of door anderen die daarvoor door het VB betaald worden.

Ik moet u zeggen, toen ik het akelige geschrift las, voelde ik me evenzeer in mijn privacy aangetast, als toen in juni drie inbrekers in de vroege morgen mijn huisdeur forceerden en mijn portable kwamen stelen. Wie mijn post daarover heeft gelezen, weet, dat het om drie nozems van Marokkaanse afkomst ging. Uit de Brusselse gemeente Molenbeek. Kun je nagaan!
Want het hele tweetalige pamflet, van begin tot einde, is één lange belediging van het fatsoen!

Kijk maar:

Alsof Brussel geen andere problemen heeft, valt het VB meteen met de deur in huis:
1. “een paar honderdduizend moslims...”: nauwelijks 80.000 mensen afkomstig uit landen waar de Islam een belangrijke religie is. Hoeveel daarvan zijn praktiserend?
2. “... op talrijke markten voelen autochtone Brusselaars zich niet meer thuis.”: Ik ging vandaag weer eens kijken op de enorme Anderlechtse dagmarkt, en zag inderdaad vele Turkse en Noordafrikaanse verkopers en kopers, maar de grote meerderheid van de bezoekers was kennelijk helemaal niet Islamitisch. En ze zagen er niet uit, of ze zich niet thuis voelden.
3. “ ... De islamitische bevolking is steeds minder bereid om zich in te burgeren ...”: Absoluut onjuist! Als ik het gedrag van de grootste groepen immigranten in Brussel uit Islamitsche landen, de Turken en de Noordafrikanen, vergelijk met dat van bij voorbeeld de Vlaamse immigranten in het Midden-Westen van de VS, dan zie ik dat de Turken zich, net als de Vlamingen, dicht bij elkaar hebben gevestigd, maar dat ze, anders dan die Vlamingen, vrijwel onmiddellijk zijn gaan deelnemen aan de plaatselijke economie – eerst met kleine jobs, later met kleine bedrijven en als huiseigenaars voor de na hen komende Poolse gastarbeiders, en nu als villabezitters in Waals-Brabant. Marokkanen en andere Noordafrikanen wonen niet dicht bij elkaar, maar verspreid over de hele aglomeratie, met uitzondering van enkele moeilijkke wijken in Molenbeek en Schaarbeek. Je vindt hen terug in alle mogelijke beroepen en functies. Logisch ook, dat ze figureren op de lijsten van alle normale partijen voor gemeenteraadsverkiezingen. De Belgische (en Brusselse) ontspannen houding tegenover nieuwkomers, maakt, dat de integratie duidelijk veel soepeler verloopt, dan in landen die daar krampachtig over doen.
4. “De Islam is waarschijnlijk al de belangrijkste religie in Brussel.”: Wat is “belangrijk”? De overgrote meerderheid van de Brusselaars is, of voelt zich, nog steeds katholiek (of vrijmetselaar, dus anti-katholiek, althans anti-klerikaal). Kunnen de Moslims er iets aan doen, dat voor de grote meerderheid, hun christelijke religie van weinig belang meer is?
Nou ja, en zo gaat het door: 8 volle bladzijden lang in elk van de twee talen.

Machteloos tegenover de voortdurende herhaling van leugens en de aanwakkering van angst

De voortdurende herhaling van halve en hele leugens en verdraaiingen, dat was
precies wat de Nazis onder Hitler ook deden, totdat de Weimarrepubliek murw was.
Inspelen op angsten, op vooroordelen, zich een slachtofferrol aanmeten en suggereren, dat er een samenzwering van “Dhimmis” zou bestaan, die de Islamisten
helpt om aan de macht te komen – het komt allemaal uit het leerboekje van Hitler.

En je voelt je vaak machteloos. Je kunt nog zo vaak relativeren, onjuistheden aanwijzen, de achterliggende bedoelingen trachten te ontleden – clubs als het Vlaams Belang blijven gewoon doorgaan met het spuien van vuil. Daarom voelde ik me zo gekwetst en machteloos, toen de folder in m’n bus viel.

Je kunt er op twee manieren tegenaan gaan:

1. Waar komt het geld vandaan?
Zo’n ding drukken en verspreiden kost veel geld. Het Vlaams Belang ontvangt staatssubsidie, zoals alle andere politieke partijen. Daaruit komt het leeuwendeel van de uitgaven. Weliswaar is op die subsidies gekort, toen het Belang (toen nog Blok) is veroordeeld wegens racisme (2004). Maar blijkbaar is het effect daarvan al weer verwaterd.
Het misbruik dat het Vlaams Belang maakt van staatssubsidies, moet leiden tot de afschaffing daarvan. Ik betaal geen belasting aan de Belgische Staat, om me op mijn eigen kosten te laten beledigen en intimideren!

2. Strafbaarheid van haatzaaierij en beeldmisbruik.
Bovenstaand stukje uit de folder toont onder andere de gevel van de horecagelegenheid “Jardin de Babylon”, als voorbeeld van de overweldigende “Islamisering” van die stad. In het Gewest Brussel staat in het telefoonboek maar één “Jardin de Babylone” (met “e” achter Babylon, zoals het hoort, in het Frans). Deze traîteur – snackbar is gevestigd in één van de 19 Brusselse gemeenten: 1040 - Etterbeek (9, rue des Champs): De eigenaars zijn Armeense vluchtelingen uit het Midden-Oosten. Gevlucht, onder andere wegens hun Christelijke godsdienst.

De naam van hun onderneming verwijst naar de Bijbelse “Hangende Tuinen van Babylon”, bekend uit het Oude Testament. Als ik in hun plaats was, zou ik een strafklacht tegen het VB indienen, wegens beeldmisbruik en aantasting van goede naam en commerciële belangen.

De “jardin de babylon” (zonder “e”, van de VB-foto) heb ik nog niet gevonden. Te
zien aan de opmaak van het straatnaambord, moet het in één van de 19 Brusselse
tweetalige gemeenten zijn. Wie kent deze onderneming?

Het Vlaams Belang kent de judeo-christelijke bijbelwoorden van Genesis over de Toren van Babel niet
De plaatsing van de foto van de Jardin de Babylon als bijkomend bewijs van de “Islamisering” van Brussel, bewijst de a-culturaliteit en de stompzinnigheid van het VB, dat trouwens überhaupt niets van Brussel begrijpt of wil begrijpen.
Nooit gehoord van de “Hoer van Babylon” uit de Bijbel, nooit gehoord van de “Toren van Babel” uit diezelfde Bijbel.
Terwijl het juist de Toorn van de Judeo-Christelijke God over de brutaliteit van die Toren moet zijn geweest, die het aanzijn heeft gegeven aan onder andere een aparte Vlaamse taal!

Immers, toen Jahweh zag, dat de Babyloniërs met behulp van een groot aantal gastarbeiders, waaronder de Hebreeën, een Toren bouwden die tot in de wolken moest reiken en Hij vreesde, dat die Babyloniërs nooit zouden ophouden met Hem uit te dagen, als Hij geen maatregelen nam tegen deze antieke WMD’s, sloeg Hij de werkers aan het project met taaldifferentiatie: Ze konden elkaar niet meer verstaan, de spreekwoordelijke Babylonische spraakverwarring ontstond, en de Toren kwam nooit af.

Zoals het Boek Genesis verhaalt (tussen haakjes: óók een heilig boek voor Moslims, want het is pre-Abrahamitisch!), ontstonden zodoende de verschillende talen, één per volk, één per natie. - Dus ook het Vlaams! (Anders spraken we hier nog steeds allemaal Sumerisch en was erook geen Taalgrens...)

Maar, alle gekheid op een stokje: Achter het raam van de Etterbeekse “Jardin de Babylone” hangt overduidelijk de Belgische nationale vlag (zie mijn foto). Zoals aan duizenden Brusselse woningen in deze maanden van regeringsvormingsgesteggel.
Beter bewijs van “integratie” gewenst? Ja, natuurlijk, het is niet de vorm van integratie die de zegen van het VB heeft. Die willen België opheffen en een hek om Vlaanderen zetten.

Maar dàt is niet iets wat terug te vinden is in de Vlaams-Belang folder voor de Brusselaars, waarmee dit allemaal begon...