Wilders wil Ruby-dag voor Islam afvalligen

De PVV-leider wil een Internationale Dag tot Uittreding uit Islam.

“Wat een verrassing” meent Spitsnieuws van donderdag. En meldt verder:

Wilders zal vrijdagavond tijdens een bezoek aan Rome het startsein geven van een nieuw werkjaar van de Fondazione Magna Carta (FMC) een Italiaanse think tank die aanleunt bij de partij van premier Berlusconi. Hij opent het jaar met een toespraak.

De toespraak gaat over, hoe kan het ook anders, het falen van de multiculturalisering. Wilders zal daarbij met [...] een nieuwe feestdag komen. Naast het kerstfeest, Sinterklaas en Bevreidingsdag kent de wereld, als het aan de PVV ligt, straks ook de ‘International Leave Islam Day’.

(Opmerking: Zelfs als het om de PVV gaat, wordt Bevrijdingsdag nog altijd met een lange ij geschreven. Net zoals Lijder.)

Ruby: "Berlusconi en ik? Gewoon vriendjes!" (Giacomo Cardelli fecit)

Berlusconi kan in Rome wel wat afleiding gebruiken, nu hij terecht moet staan voor het organiseren van bunga-bunga feestjes en relaties met een minderjarige prostituée. Deze laatste, de Marokkaanse Karima El Mahrouh, draagt in Italië de naam Ruby Rubacuore, oftewel: Ruby de Hartendief. Een commentator bij Spitsnieuws, vindt het daarom wel een goed idee, om Wilders’ feestdag “Ruby-dag” te noemen, naar deze beroemde afvallige uit de Islam. 

Ik dacht even, dat we misschien met een vroege 1-april-grap te maken hebben. Maar nee. De websitevan de Berlusconi-gezinde “think-tank” in Rome meldt heel serieus dat Geert Wilders daar aanstaande zaterdag zal komen spreken. Er worden een aantal citaten van en over de Blonde Kruisvaarder gepubliceerd.

Het is de eerste keer sinds maanden, dat we weer eens van Wilders’ internationale activiteiten mogen vernemen, afgezien van de gebruikelijke reisjes naar Israël. De vorig jaar met bazuingeschal aangekondigde “Geert Wilders International Freedom Alliance” (GWIFA) sukkelt een beetje rond met de droeftoeter Stadtkewitz uit Berlijn, maar verder wil het blijkbaar nog niet zo erg lukken. De website van de GWIFA is al dagen onbereikbaar. Voor een Wilders-filiaal in Italië lijkt er weinig plaats. De regeringspartij Lega Nord is al racistisch genoeg, zij het dat haar hoofdvijand niet de Islam, maar de zuidelijke Italiaan uit de Mezzogiorno, is. Ongeveer zoals het Vlaams Belang dat doet, heeft men separatisme en suprematisme geactualiseerd, door als nevenactiviteit ook maar “flink” (moslim-)immigranten aan te pakken.

Wat gaat Geert dan zoeken, bij dat gezelschap rechtse academici van de Fondazione? Het antwoord daarop is wellicht de persoonlijkheid van de internationale pers-secretaris van de Fondazione, Anita Friedman:

Esperta in public relations e questioni americane, fa parte del board delle Relazioni Internazionali della Fondazione Magna Carta e dirige l’Associazione Appuntamento a Gerusalemme.

Anita Friedman, Amerika-experte van de Italiaanse FMC

Mw. Friedman komt uit een bekende Amerikaanse zionistische familie en heeft als hobby de Vereniging “We zien elkaar in Jeruzalem”. Alle kans dus, dat Geert, zoals wel vaker, een klusje opknapt voor zijn vrienden in Israël en in de VS.

Dat begint de PVV-aanhangers nu toch wel een beetje te vervelen. “Aandachtshoer” is nog een van de vriendelijkste reacties van Sjonnie en Anita bij Spits. Eerst die kopvoddentaks en nu weer zoiets onbenulligs. In plaats van “Ruby-dag” stelt iemand voor om een internationale dag “AOW met 65 Jaar” in te stellen.

AOW – een pijnpunt (“AUW!”) voor Geert …

Werd eerder gepubliceerd op krapuul.nl.

Oplossing van het Raadsel van de Edele Wilde

We kennen een Nederlandse politicus die zich niet schaamt, om het kleed van nationale helden aan te trekken. Michiel de Ruyter ontzag zich niet, om een pact te sluiten met de mohammedaanse Barbarijse zeerovers tegen het katholieke Spanje en het Anglicaanse Engeland. Onze nationale tradities zijn even a-moraal als die van welke grootmacht dan ook. Een grootmacht, dat waren de Nederlanden eventjes, in de eerste helft van de zeventiende eeuw. Dank zij de dertigjarige oorlog en onrust in Engeland en Frankrijk.

In 1599 veroverde de Nederlandse kaper Johan van der Does het Spaanse stadje Las Palmas de Gran Canaria op de Canarische Eilanden. De inwoners, voornamelijk Spaanse Joden, gevlucht voor de Inquisitie van Philips II, werden verjaagd, uitgemoord en verkracht. Dat hoor je nooit in onze geschiedenislessen. Van der Does eiste 400.000 goudstukken van de gouverneur van Gran Canaria, anders zou hij de boel in brand steken. Toen hij die niet kreeg, voerde hij zijn dreigement uit. Er stond geen huis, geen kerk, geen kapel meer overeind.

 De oorspronkelijke inwoners van Gran Canaria, de Guanches, grepen de mogelijkheid om zich te ontdoen van de Spaanse bezetters met beide handen aan. Maar dat lukte niet.
Een eerste bevolking van de eilanden voor de kust van de Sahara, had plaatsgevonden vanuit Midden-Amerika. De Indianen, zelf van Oost-Aziatische afkomst, arriveerden in de zesde of zevende eeuw voor Christus. Even later kwamen de Phoeniciërs die er handelsposten vestigden en zich vermengden met de Indianen. Enkele eeuwen later, na het verval van het Phoenicische handels-netwerk, kwamen Moren en Berbers uit Noord-Afrika. Duizend jaar lang bleef het stil. In 1402 kwamen Spaanse en Portugese kolonisatoren. In 1599 bestonden nog altijd haarden van verzet. Een hoofdman van de Guanches zette zich in om de oude hoofdstad van het oostelijke Guanches-rijk, Telde, te heroveren. Wat jammerlijk mislukte.

 Een plaquette (foto) onder het standbeeld van de laatste vrije Guanche in Telde, meldt: "Los raicanes". Een eerbewijs van de trotse stad Telde aan zijn voorgangers, de Guanches. Het was een volk met vele wortels. Hebreeuws-Kanaänitisch-Filistijns, Indiaans en Berbers. Alleen het christelijke ontbrak.
Dat betekende hun ondergang, slavernij en uitroeiing.

 Rechtsboven op het straatnaambord in Telde, waar het monument staat, zien jullie het symbool van de Guanches. Een phalliforme beeltenis van de uitgestorven Canarische beer. De veroveraars hebben dat symbool behouden en bewaard. Waarschijnlijk omdat het zo algemeen menselijk is en appelleert aan macho-gevoelens die van alle tijden zijn.

Jammer dus. Geen Geert op de Canarische Eilanden. Of, misschien, toch een beetje? Als je uitgaat van de wortels, bedoel ik?

Hoe dan ook, het antwoord "Spanje" was goed.

Is de edele Wilde misschien een verdwaalde Vandaal?

De Grote Lijder is helaas nog niet op z'n juiste plaats gezet. Om jullie wat te helpen, wordt de prijsvraag met 1 dag verlengd. Ziehier een afbeelding van de gehele sculptuur:

Blijkens de palmbomen op de achtergrond, is het nauwelijks aan te nemen, dat het hier om een gekerstende joods-christelijke Germaan gaat, tenzij het een Vandaal is, die, zoals bekend uit de geschiedenisles, vanuit Azië heel Europa door trok, om in Noord-Afrika zijn wortels met die van de Moren te vermengen, zodat de Berbers ontstonden.

Een kleine tip, nog. Noord-Afrika is niet zo gek ver weg van het hier afgebeelde monument.

En, vooruit dan maar, nog een hint:
De Phoeniciërs, de Filistijnen dus, een volk dat zijn ADN deelt met de Hebreeën, koloniseerden oorspronkelijk het gebied.

Maar waar komen dan die Oost-Aziatische wortels vandaan?
- Voor u een vraag; voor mij een weet.

Nog 24 uur om het raadsel op te lossen!

Avigdor Lieberman schrijft weer eens aan de Amerikanen voor, wie ze moeten aanpakken

Avigdor Lieberman schrijft weer eens aan de Amerikanen voor, wie ze moeten aanpakken.


Op het ene moment zijn de VS voor een Syrische controle over het ongrijpbare Libanon. Bij voorbeeld toen vader Bush in 1990 zijn coalitie samenstelde om Saddam Hoessein aan te vallen (Eerste Golfoorlog). Israël moest knarsetandend aanvaarden, dat de Amerikanen Damascus toestonden, om een einde te maken aan de Libanese burgeroorlog en een gematigd christelijk bewind ondersteunen. En het Syrië van toen, werd een vaste bondgenoot tegen Saddam.
Maar even later, onder de kleine Bush, was Syrië plotsklaps de boosdoener in Libanon, wat leidde tot de desastreuze militaire inval van Israël in Libanon van zomer 2006.
Resultaat: Zelfs de meest rechtse christenen van het land verenigden zich met de succesvolle shiitische verdedigers van Zuid-Libanon en vormden achtereenvolgens twee coalitieregeringen samen met hen.

Het bewapende en goed georganiseerde shiitische Zuid-Libanon is nu een vast onderdeel van de Libanese verdediging tegen nieuwe, toekomstige?, verwoestende Israëlische aanvallen tegen energiecentrales, havens, industriegebieden, ministeries, toeristencentra, enz.
Een overeenkomst met de troepen van de Europese Unie die in Libanon gelegerd zijn, laat de president/opperbevelhebber in Beiroet die vrijheid.

Dat bevalt Israëlisch Rechts natuurlijk helemaal niet. Ze hadden toch niet voor niets, twee, drie dagen voor de wapenstilstand in juli 2006 tienduizenden anti-persoonsmijnen uitgestrooid over het gebied rond Tyrus en de rivier de Litani? Het waren Amerikaanse producten, aan Israël geleverd. Men is nog steeds bezig, om internationale regels op te stellen, die de verspreiding van dergelijke anti-burger-wapens zouden moeten voorkomen.
Belgische ontmijners in dienst van de Verenigde Naties, zijn, met constant gevaar voor eigen leven, bezig om die te ruimen. Ironisch genoeg, zijn Belgische mijnenruimers de beste ter wereld in verband met alles wat er na de Eerste Wereldoorlog in het Westvlaamse land is achtergebleven aan "weapons of mass destruction" (WMD).

De heer Lieberman, minister van buitenlandse zaken van Israël, en een vaste vriend van onze heer Geert Wilders (privé-onderhoud in Den Haag, vorige maand), mag van zijn baas, Likud-leider Benyamin Netanyahu, zich alleen bezighouden met de minder belangrijke delen van de wereld. Nederland bij voorbeeld. Maar soms bekruipt Avigdor het Hero-Brinkman baccil. Dan gaat hij in de contramine. Zoals nu.

Terwijl de Obama-regering alle moeite doet om de huidige Syrische regering te bewegen tot vredesonderhandelingen met Israël en daarbij goede perspectieven heeft op succes (mede dank zij Turkse steun), speelt Avigdor Lieberman, gesteund door ultra-nationalisten als Daniel Pipes en zijn vrienden in de USA zelf, de "trouble-fête". Het toneel is goed gekozen. Ver weg. In Japan. Waar ze wel wat anders aan hun hoofd hebben.

Helaas zijn de internationale media maar al te effectief in zulke zaken (Slate, US):

"Foreign Minister Avigdor Lieberman said during a visit to Japan that the three countries [Iran, Irak en Syrië, HR] are cooperating and pose the biggest threat to world security because they are building and spreading weapons of mass destruction," the Associated Press reported. During a visit to Tokyo, Lieberman said that North Korean weapons seized in Bangkok late last year were meant for distribution among militant groups Hamas and Hezbollah in the Middle East. "Lieberman, who heads an ultranationalist party that is a junior partner in Israel's coalition government, also claimed that 'missile programs' in Iran and Syria were receiving crucial assistance from the North Korean side," the Associated Press reported.

Read original story in The Associated Press | Wednesday, May 12, 2010

Begrijp me goed. Ik ben geen aanhanger van vader noch zoon in de Syrische dictatuur. De ene Aleviet is de andere niet. Maar ik zie geen enkele reden waarom Israël de Syriërs niet met rust zou laten, hun de Golan-gebieden teruggeven en de democratie in Libanon ondersteunen in plaats van haar te ondermijnen.

Israel Beteinu, Avigdor Lieberman, racistische zionisten, vormen een gevaar voor de vrede, voor Europa, en, als je het goed bekijkt, voor zichzelf.
De EU, wil ze iets betekenen, kan niet lijdzaam toekijken, terwijl een derde wereldoorlog wordt voorbereid.
Inderdaad, met hulp, onbewust, denk ik, van Geert Wilders en zijn willige of minder willige (Hero) assistenten.
Daarom: Niet-PVV partijen, alsjeblief, een beetje voorlichting.
De mensen begrijpen het best.
Je zal zien!

The most important news and commentary to read right now. - The Slatest - Slate Magazine

http://rpc.twingly.com/

Uruzgan: Stilstand is achteruitgang

Chefstaf generaal Berlijn van de Nederlandse strijdkrachten verklaarde vandaag, dat er geen plannen bestaan om de "vreedzame" aanpak van de missie te veranderen.

Dat is goed nieuws. Vooral omdat niet alleen de Amerikanen en andere bondgenoten in het gebied aandringen op zo een verandering, maar ook, blijkens reportages in binnen- en buitenland (enkele dagen geleden nog in de New York Times), de Nederlandse militairen-zelf.

Het lijkt weer een beetje op Srebrenica: Een geïsoleerde-, moeilijk te bevoorraden post. De Afghaanse regering, ter ondersteuning waarvan de hele missie zegt te zijn opgezet, is even corrupt en onbetrouwbaar als de officiële bondgenoten (de Bosnische moslims) indertijd in het grensgebied tussen Servië en Bosnië. Minachting en vooroordelen tegen de Afghaanse bevolking overheersen. Ik ben bang, dat als Kamp 'Holland' straks verlaten zal zijn, de toeristen er opschriften en tags zullen aantreffen als nu nog in Potocari te zien zijn: Bosnische meisjes worden bestempeld als hoeren "die er niks van kunnen".

Een vandaag in De Telegraaf uitgelekt rapport van het defensie-apparaat waarschuwt ook tegen de gevolgen van een eventuele verlenging van de missie. Bevoorrading en extra personeel vormen een steeds groter probleem. Stel je voor, dat er, net als in Srebrenica, een onervaren onderdeel wordt uitgezonden, omdat er geen ervaren militairen meer zijn...

In de NYT verklaart een Nederlandse commandant, dat er nog wel 10 jaar nodig zullen zijn, om een missie als de Nederlandse- in Uruzgan te laten slagen. Daarvan wil Berlijn naar zijn zeggen (NRC, 19.4.07) niets weten:

De kritiek van de NAVO-bondgenoten in Zuid-Afghanistan dat de Nederlanders de Talibaan niet genoeg aanvallen, is geen aanleiding tot actie, meent hij: „Het allerstomste zou zijn om ons nu te laten pushen om grote risico’s te nemen.”

Berlijn schetste op zijn eerste briefing dit jaar over Uruzgan een bescheiden beeld van de effecten van de Nederlandse aanwezigheid. Ten aanzien van vermindering van de invloed van tegenstanders en lokale krijgsheren, inzetbaarheid van het Afghaanse leger en groei van de lokale economie signaleerde Berlijn een positieve tendens. Op andere gebieden, zoals wetshandhaving of inzetbaarheid van de Afghaanse politie, is van geen vooruitgang sprake.

"Bescheiden"? Eerder somber. Op zich is de Nederlandse aanpak niet onsympathiek. Maar een dolle actie als de recente Amerikaanse wild-west schietpartij door Marines (NYT: "excessive") op willekeurige burgers bij Kandahar, nadat hun konvooi door een wegkant-mijn was getroffen, kan in één klap alle vooruitgang tenietdoen.

De Uruzgan-missie blijft een enorm risico. Nederland doet weer net, alsof het alleen op de wereld is. Militair ondersteund opbouwwerk heeft meer kans op succes in gebieden waar Nederland een groter belang bij heeft dan Afghanistan. In Libanon bij voorbeeld. Of in Darfur. Of, nog dichter bij huis: Kosovo.

Bloedbruiloft in Kanaa

Het Nieuwe Testament verhaalt van de Bruiloft in Kanaa, waar Jezus, iets minder dan 2.000 jaar geleden, water in wijn veranderde, om het feest te doen slagen.
Heden greep een nieuw wonder plaats. De Israelische Luchtmacht veranderde wijn in bloed. Een omgekeerde transsubstantiatie.

Radiostilte - Gaza

Weinig mensen denken nog aan de nog steeds voortgaande Israëlische invasie van de Gazastrook en het optreden van Israëlische veiligheidstroepen op de West bank. Begrijpelijk. Iedereen is gefixeerd op wat er in Libanon gebeurt, vraagt zich af wat nu weer de Amerikaanse bedoelingen zouden kunnen zijn.Maar dagelijks worden er in de Gazastrook mensen gedood gearresteerd gewond, duurt de afsluiting voor levensmiddelen en medicijnen voort. (Zie Ha’aretz van 30/7: “97 Fatalities in the Gaza Strip, but all eyes are on Lebanon”)

Stel je voor, wat een verontwaardiging (gezien de –betrekkelijk- futiele aanleiding) in de wereld hierover zou zijn geweest, als de invallen in Libanon er niet waren?

Eén van de mogelijke verklaringen voor de volstrekt ongebruikelijke uitstalling van incompetentie en grofheid van Israël in Libanon op dit moment, zou kunnen zijn, dat het op een geschikt moment de aandacht afleidt van wat de Palestijnen wordt aangedaan.