Oplossing van het Raadsel van de Edele Wilde

We kennen een Nederlandse politicus die zich niet schaamt, om het kleed van nationale helden aan te trekken. Michiel de Ruyter ontzag zich niet, om een pact te sluiten met de mohammedaanse Barbarijse zeerovers tegen het katholieke Spanje en het Anglicaanse Engeland. Onze nationale tradities zijn even a-moraal als die van welke grootmacht dan ook. Een grootmacht, dat waren de Nederlanden eventjes, in de eerste helft van de zeventiende eeuw. Dank zij de dertigjarige oorlog en onrust in Engeland en Frankrijk.

In 1599 veroverde de Nederlandse kaper Johan van der Does het Spaanse stadje Las Palmas de Gran Canaria op de Canarische Eilanden. De inwoners, voornamelijk Spaanse Joden, gevlucht voor de Inquisitie van Philips II, werden verjaagd, uitgemoord en verkracht. Dat hoor je nooit in onze geschiedenislessen. Van der Does eiste 400.000 goudstukken van de gouverneur van Gran Canaria, anders zou hij de boel in brand steken. Toen hij die niet kreeg, voerde hij zijn dreigement uit. Er stond geen huis, geen kerk, geen kapel meer overeind.

 De oorspronkelijke inwoners van Gran Canaria, de Guanches, grepen de mogelijkheid om zich te ontdoen van de Spaanse bezetters met beide handen aan. Maar dat lukte niet.
Een eerste bevolking van de eilanden voor de kust van de Sahara, had plaatsgevonden vanuit Midden-Amerika. De Indianen, zelf van Oost-Aziatische afkomst, arriveerden in de zesde of zevende eeuw voor Christus. Even later kwamen de Phoeniciërs die er handelsposten vestigden en zich vermengden met de Indianen. Enkele eeuwen later, na het verval van het Phoenicische handels-netwerk, kwamen Moren en Berbers uit Noord-Afrika. Duizend jaar lang bleef het stil. In 1402 kwamen Spaanse en Portugese kolonisatoren. In 1599 bestonden nog altijd haarden van verzet. Een hoofdman van de Guanches zette zich in om de oude hoofdstad van het oostelijke Guanches-rijk, Telde, te heroveren. Wat jammerlijk mislukte.

 Een plaquette (foto) onder het standbeeld van de laatste vrije Guanche in Telde, meldt: "Los raicanes". Een eerbewijs van de trotse stad Telde aan zijn voorgangers, de Guanches. Het was een volk met vele wortels. Hebreeuws-Kanaänitisch-Filistijns, Indiaans en Berbers. Alleen het christelijke ontbrak.
Dat betekende hun ondergang, slavernij en uitroeiing.

 Rechtsboven op het straatnaambord in Telde, waar het monument staat, zien jullie het symbool van de Guanches. Een phalliforme beeltenis van de uitgestorven Canarische beer. De veroveraars hebben dat symbool behouden en bewaard. Waarschijnlijk omdat het zo algemeen menselijk is en appelleert aan macho-gevoelens die van alle tijden zijn.

Jammer dus. Geen Geert op de Canarische Eilanden. Of, misschien, toch een beetje? Als je uitgaat van de wortels, bedoel ik?

Hoe dan ook, het antwoord "Spanje" was goed.

Weird Gilders vindt een afdoend antwoord op de dreigbrief aan gesubsidieerde Haagse instellingen van PVVer Machiel De Graaf!

Weird Gilders krijgt alle PVV-formats onder de knie!

 

Haags PVV-raadslid  Machiel de Graaf benutte de komkommertijd om een dreigbrief te sturen aan Haagse gesubsidiëerde instellingen.
Daarin verzoekt hij hen "dringend" om transparantie de betrachten. (Zie Krapuul van heden).
Ze moeten hun jaarverslagen aan Machiel opsturen.
Die gaat dan onderzoeken, of er misschien geld aan "linkse hobbies" en/of muzelmannen en -vrouwen wordt besteed.
De pers sprong als een hongerige hond op het bericht, maar verzuimde, zoals gewoonlijk, om er even aan te denken, dat het verzoek afkomstig is van de Nederlandse instelling (de "partij" PVV), die zelf aanspraak mag maken op het kampioenschap NON-Transparantie....

Onze vriend Weird Gilders kon beslag leggen op een leuk antwoordschrijven van één van de door Machiel bedreigde instellingen en maakte het openbaar in de discussierubrieken van Krapuul en van NuJij:

Haagse Naturistenvereniging “De Scheveningse Borstjes”

Geachte heer Machiel de Graaf,

Betreft: Wederzijdse Transparantie

Wij hebben uw brief met het verzoek om transparantie in goede orde ontvangen. U zult het met ons eens zijn, dat er niets transparanter is dan het naakte menselijk lichaam. Meer kunnen we niet laten zien, zonder ons open te snijden.
Wij zijn dan ook gaarne bereid om u alle financiële gegevens van onze Vereniging (die wordt beheerd in de vorm van een Stichting, waarvan het Bestuur wordt benoemd en ontslagen door onze Ledenvergadering) toe te zenden, maar onder één voorwaarde:

“Transparantie is wederzijds!”

Wij hebben vernomen, dat uw partij, de PVV, haar financieringsbronnen en uitgavenstructuur niet wenst bekend te maken en daarom zelfs afziet van rijkssubsidie. Uw partij heeft, anders dan onze vereniging, geen ledenvergadering en geen democratisch gekozen bestuur. Uw financiën worden beheerd door één of meer Stichtingen, waarvan de heer Geert Wilders enig bestuurslid is. Verschillende betrouwbare persberichten melden, dat uw partij voor een groot deel wordt gefinancierd met giften vanuit het buitenland.

Wij raden u dan ook dringend aan, om uw sympathieke verzoek om financiële transparantie eerst tot de heer Geert Wilders te richten.

Wanneer uw Partijleider zijn financiën inzichtelijk heeft gemaakt, komen wij gaarne aan uw verzoek tegemoet!

Met de meest doorzichtige groeten,
namens het Bestuur,
(onleesbaar)
de Penningmeester.

P.S.: De jaarrekeningen van alle Haagse stichtingen liggen voor u ter inzage bij de Kamer van Koophandel. Waarom dan toch zulk een initimiderende brief aan ons geschreven?

Het zou niet een slecht idee zijn, vindt Weird Gilders, als dit nieuwe format, het antwoord-machiel-de-graaf-format, aan de betrokken Haagse instellingen ter beschikking zou worden gesteld.

Nederlanders doen zichzelf vaak tekort in Europa. Hoogmoed?

Meer dan twintig jaar lang krom ik al in Brussel en op Europese bijeenkomsten elders m’n tenen, als Hollanders Engels komen spreken (een paar goeie anglofonen niet te na gesproken). Ik heb het over politici en hoge ambtenaren uit Den Haag, over stads- en gewestbestuurders en hun ambtenaren en over vertegenwoordigers van het “middenveld” en ook zakenmensen.
Voor Europese ambtenaren van NL afkomst en de meeste NL Europarlementariërs geldt het volgende niet.

De Nederlandse blog Frontaal Naakt (Jona Lendering) pakt de koe bij de horens. Eerste minister J.P. Balkenende vertoont zich met een shirt waarop staat "F*ck Drugs". De goede man begrijpt niet, dat in de Engelstalige wereld zoiets is "not done". Althans niet door een prime minister. En zeker niet, als hij daarbij ook nog een glas bier in de hand houdt.

Meer dan twintig jaar lang krom ik al in Brussel en op Europese bijeenkomsten elders m’n tenen, als Hollanders Engels komen spreken (een paar goeie anglofonen niet te na gesproken). Ik heb het over politici en hoge ambtenaren uit Den Haag, over stads- en gewestbestuurders en hun ambtenaren en over vertegenwoordigers van het “middenveld” en ook zakenmensen.
Voor Europese ambtenaren van NL afkomst en de meeste NL Europarlementariërs geldt het volgende niet.

De Nederlandse (Amsterdamse) blog Frontaal Naakt (Jona Lendering) pakt de koe bij de horens. Eerste minister J.P. Balkenende vertoont zich met een shirt waarop staat "F*ck Drugs". De goede man begrijpt niet, dat in de Engelstalige wereld zoiets is "not done". Althans niet door een prime minister. En zeker niet, als hij daarbij ook nog een glas bier in de hand houdt.

Lees verder bij In Europa Thuis. (Overgenomen in At Home in Europe at Euractiv) Deze post is gebaseerd op mijn commentaar bij Frontaal Naakt.

Omstanders

De blog Frontaal Naakt (FN) van Peter Breedveld c.s. heeft natuurlijk een hoog grachtengordel-gehalte. Maar wat is daar fout aan? Op zich?

Mogen intellectuelen alleen maar columns en commentaren schrijven, als ze zich conformeren aan de modes en voorschriften voor het pro- en anti-populisme die op dit moment overheersen?

Dus de jongere ouderen die zich elke dag opmaken om hun Frühschoppen-conversatie te voeren als (heb ik het verkeerd, moet je het zeggen: beloofd?) ex-VU ("Vrije Universiteit", gesticht door de gereformeerde emancipatiebeweging, meer dan een eeuw geleden, in Amsterdam), kortom: als o.a. (ex)-VU studenten en -medewerkers dus, laten meestal zien, dat een beschaafde en (in de goede zin:) stichtelijke conversatie op Internet mogelijk is.

Maar laat ik mijn andere weetjes en denksels over FN verder voor me houden.
De blog doet, wat wij, ik, (ooit, als mediaverantwoordelijke in het hoofdbestuur van de PSP in 1972) al toepasten: FRONTAAL NAAKT! Geen blad voor de mond.
Kijk maar naar de banner van deze blog.

Om het met een mij bekende dominee te zeggen (Gremdaat, die indertijd vrijwillig een mannelijke tegenhanger van de PSP-affiche maakte, naakt over de schutting, verboden door toenmalige PSP-kamerleden, onder wie Fred van der Spek), "we zijn allen kinderen in god's hand".

Maar, alle gekheid op een stokje, FN weet in het onderstaande geval de juiste toon te treffen. En een verschijnsel aan te spreken, dat weer eens erg op de voorgrond trad, toen ZEMBLA een week geleden op een manier die je kunt omschrijven als: frontaal naakt, over Wilders filmde.
We willen het met z'n allen niet horen, niet zien en niet eraan denken. Het was tendentieus. En niet gezellig.
De illusie, dat, als je er maar voorbij kijkt, het niet al te dramatisch neemt, vooral geen aanstoot geeft "die Wilders alleen maar ten goede kan komen", het vanzelf wel overgaat. Nee dus. In dit geval althans.
Het mag nooit meer zover komen als dit:
Toen mijn joodse schoonvader op een razzia-nacht in 1943 een onderkomen zocht bij (niet-joodse) familie in Amsterdam-Zuid, op zich progressieve mensen, absoluut geen NSBers, werd hij aan de deur teruggestuurd. "Te gevaarlijk".
Wat we in 1940-1945 deden en -vooral- NIET deden, vind je niet bij Lou de Jong, maar wel bij Jacques Presser. En zelfs in Presser's Ondergang blijft de Hollandse lafheid onderbelicht. Of, laten we niet zeggen: lafheid, maar: desinteresse. Mijn buurman is jood (nu: moslim). Dat is zijn probleem. Vooral: niet het mijne.

Juist onder ons gereformeerde volksdeel, zijn er veel bewonderenswaardige verzetsstrijders en jodenhelpers geweest. Maar helaas ook veel stijve harken. Fundamentalisten, zou je kunnen zeggen. Maar dat waren de gereformeerde Nazi-tegenstanders ook. Dus, met "fundamentalisme" als marker schiet je niet veel op.

Nee, de proef op de som is, of je de huidige tekenen des tijds goed verstaat. En dat doet Breedveld in het onderstaande stuk, waarvan het eerste deel gelezen kan worden op zijn website. Citaten:

Omstanders

Peter Breedveld
Een paar jaar geleden was ik op een bijeenkomst waar historicus Dienke Hondius iets vertelde over een project waar ze bij betrokken is, ‘Ooggetuigen’, onderdeel van het Oral History Project van het United States Holocaust Memorial Museum. Hondius liet fragmenten zien van gefilmde interviews met ‘omstanders’, mensen die hadden gezien hoe joden in de Tweede Wereldoorlog werden weggevoerd.

Bron: Frontaal Naakt. Ongesluierde opinies, interviews & achtergronden » Omstanders

Oral History is een prima correctief op de officiële geschiedschrijving, die zich immers op documenten baseert. Die documenten vertellen vrijwel nooit iets over hoe gewone mensen een tijdperk beleefden: Hoe hun werk was georganiseerd, hoe het thuis toeging, wat er met de buren gebeurde.
Breedveld (over Hondius):

Omstanders hielden zich kennelijk niet bezig met de vraag wat er met de weggevoerde mensen zou gebeuren. Wat die firma Puls aan de achtergebleven inboedel verdiende, daarover speculeerden ze hardop met elkaar.

En een derde getuige, die achter de Joods Invalide woonde - Nieuwe Prinsengracht, HR):

Haar buren waren allemaal joden. Ze waren bang en bleven in hun huizen. Alleen die mevrouw, toen een jong meisje, heeft in het portiek van haar huis staan kijken hoe die mensen werden afgevoerd, in stilte. ‘Ik heb ze gewoon weg zien lopen. Kennissen ook. Wij moesten ons afzijdig houden. Niet kijken. Niet naar buiten komen.”’

Wehre den Anfängen! - Verzet je van begin af aan tegen het apart zetten van hele bevolkingsgroepen!

Als het 1942 is, is het al te laat.

Kom in actie alsof het 1932 is. Dat is OK.