Kamervragen over de kamervragen die de PVV nog niet stelde (World Press Photo)

Vragen van de leden xxx en yyy (zzz) aan de ministers van Onderwijs en Kunstzaken en van Buitenlandse Zaken

1. Is het de Ministers opgevallen, dat vanuit de PVV nog geen vragen aan u zijn gesteld met betrekking tot de bekroning (in februari 2012) van een foto van de Spanjaard Samuel Aranda door de organisatie World Press Photo te Amsterdam? Zo ja, wat denkt u daarvan? Zo neen, waarom niet?

2. De bekroonde nieuwsfoto (bijgevoegd) toont een vrouw gehuld in een zwart gewaad met een gewonde man (zoon?) die voor democratie en tegen dictatuur gevochten heeft in Sanaa, Jemen. Waarom heeft, naar uw inzicht, de PVV niet de kopvoddentaks bevolen tegen elke nieuwsbron die het heeft gewaagd om de foto te publiceren? Het gaat immers om een kledij, die uw regering in Nederland wil verbieden?

3. De PVV zou moeten hebben gevraagd: “Waar gaat het heen, als de met belastinggeld betaalde staatstelevisie van de NOS schaamteloos vrouwen in Burka toont, terwijl uw regering reeds bevolen heeft, om de burka te bannen?” Wat zou daarop uw antwoord zijn geweest?

4. De PVV zou zeker ook hebben gevraagd: “Waarom ondersteunt het ministerie van buitenlandse zaken nog steeds dit hippie-initiatief van grachtengordel-fotografen met belastinggeld?” (Bron: Website WPP: The Netherlands Ministry of Foreign Affairs supports our capacity strengthening programmes in Mexico, the Philippines and Bangladesh). Moeten we van de heer Rosenthal hierop een even slap antwoord verwachten, als dat op de PVV-vragen over de Duitse inspanningen tegen herleving van het fascisme?

5. De PVV zou zeker hebben gevraagd, of zal vragen: “Waarom laat u toe, dat de islamitische terroristen die gevestigde terroristen bestrijden, als helden worden voorgesteld, terwijl uw vaste bondgenoot Israël duidelijk heeft verordonneerd, dat de Arabische Lente slechts een Taqqiya is, die de enige democratische staat in het Midden-Oosten besmeurt?” Zo ja, waarom? Zo neen, waarom niet?

6. De PVV zou ook hebben opgemerkt, dat de vergelijking die de NOS-staatstelevisie maakt met de Pietà van Michelangelo een belediging is van de joods-christelijke cultuur. De Islam is immers volgens de PVV-ideologie geen godsdienst maar een ideologie. En een misdadige ideologie par-dessus du marché. "Met ons belastinggeld", aldus de PVV, "brengen de linkse ideologen dus een vals beeld de huiskamers in, dat bestemd is om eenvoudige tv-kijkers in verwarring te brengen." Daarom: “Regering, zet elke steun aan World Press Photo stop. Verbied uitzendingen op de staatstelevisie. Ontmoedig bedrijven als Delta Lloyd en anderen om te sponsoren.” Wat is daarop uw antwoord?

7. Een laatste te verwachten vraag van de PVV: "Waarom, dames en heren ministers, vertoont u nooit een staatsieportret van de heer Geert Wilders op de televisie, en maak een gepaste vergelijking met Churchill en Admiraal De Ruyter?" 

8. Zou dit ongebruikelijke gedrag (geen PVV-kamervragen over burka -propaganda op staatstelevisie) van de heer Wilders en diens dhimmi’s wellicht terug te voeren zijn tot de teleurstellingen die de maffia onderging bij de anti-Bea tweets? 

Het is maar een vraag, hoor.

(Werd op 14 februari gepubliceerd op Krapuul)

Wilders eist emancipatieverbod voor moslimvrouwen

"Een Internationale Vrouwendag is nutteloos in de Arabische wereld, als er geen internationale "Verlaat-de-Islam-Dag" bestaat."
Aldus Geert Wilders zaterdag in Rome.

Eén van de axioma's van het Wildersisme, is, dat de Islam onverenigbaar zou zijn met vrouwenemancipatie. Trouwens ook met democratie en emancipatie van homosexualiteit.

Wilders heeft dus een probleem, zodra er een openlijk homofiele imam langskomt, zodra Arabische jongeren massaal demonstreren voor democratie en zodra moslima's zich bevrijden van discriminatie.
"Als de feiten niet kloppen met de theorie, jammer voor de feiten dan," moet Wilders hebben gedacht.
Zo denkt elke extremistische fanaat en ideologische controle-freak..

Toen zo rond 1970 Dolle Mina de kop opstak in Amsterdam en omstreken, had de CPN onder Paul de Groot een reactie die zich goed laat vergelijken met die van Wilders. "Echte vrouwenemancipatie is niet mogelijk onder het kapitalisme. De klassenstrijd gaat voor. Vrouwen-bevrijdingsstrijd is in werkelijkheid een afleidingsmanoeuvre om de arbeidersklasse te verdelen en de klassenstrijd te saboteren!"
De verachtelijke 'multi-culti' vrouwen die op 8 maart samen met hun moslim-zusters de Internationale Vrouwendag vieren, zijn volgens Wilders eigenlijk agentes van de internationale Islam-samenzwering. Daar moet snel een eind aan komen! Helaas kan er nog geen verbod ingevoerd worden op uiterlijk vertoon van moslima-emancipatie. Daarom deze campagne van Geert Wilders voor een "symbolische datum" voor het uitreiken van prijzen aan personen of organisaties die uit de Islam treden.  Het lijkt een beetje op de PVV-voorstellen om 4 mei, de bevrijdingsdag, te bevuilen met een anti-socialistische strekking.
Je vraagt je altijd af, of en wanneer Geert Wilders nu eens eindelijk met oplossingen komt voor de economische crisis, het casinokapitalisme, het oorlogsgevaar, de vergrijzing, de dreigende klimaatcatastrofe (o nee, die wordt ontkend) en het onderwijs. Nou, die zul je ook in deze tekst niet tegenkomen. Wel dit:
Tegen het einde van zijn toespraak, noemt Wilders drie proriteiten voor het Westen. De eerste is wetgeving tegen het invoeren van de Sharia. De derde is het stimuleren van nationaal bewustzijn. Op dat laatste komen we nog terug. De tweede prioriteit is:

...Een tweede ding dat we zouden moeten doen, is ondersteuning geven aan moslims die de Islam willen verlaten. Een Internationale Vrouwendag is nutteloos in de Arabische wereld, als er geen internationale "Verlaat-de-Islam-Dag" bestaat. Ik stel voor om een dergelijke dag in te stellen, waarmee we de moedige mannen en vrouwen kunnen eren die de Islam willen verlaten. We kunnen misschien een symbolische datum voor die dag kiezen en een jaarlijkse prijs uitloven voor een persoon die de Islam de rug heeft toegekeerd of voor een organisatie die mensen helpt om zichzelf van de Islam te bevrijden....

In een vorig artikel stelden we al voor, dat (heel toepasselijk in het Italië van Berlusconi) de eerste prijs zal gaan naar de moslim-afvallige Marokkaanse Ruby Rubacuore, die als minderjarige het bed deelde met Sua Emittenza. Ruby-dag dus.
Maar, alle gekheid op een stokje, het is niet de eerste keer, dat Geert Wilders wordt betrapt op archaïsche-, om niet te zeggen: woestijn-tribale-, ideeën over vrouwen.
Wilders' roep om eerwraak op de Islam naar aanleiding van de verkrachting van een Nederlandse journaliste in Afghanistan ging gepaard met denigrering van het slachtoffer, dat zich aan de roverhoofdman zou hebben overgegeven onder invloed van de slappe linkse "multi-culti" verraders. Een clanhoofd in het hart van Balutchistan zou het Wilders niet hebben verbeterd. De vrouw had de clan-eer verraden, ook al was ze door haar verkrachter gedwongen. "Had ze zich maar niet in dat gevaar moeten begeven", is de achterliggende redenering. "Ze heeft het uitgelokt."

Even eerder in de toespraak, komt Wilders waarachtig met hetzelfde uitlokkings-argument, als hij het heeft over 300 vrouwen die op 8 maart demonstreerden voor vrouwenbevrijding op het Tahrir-plein in Caïro. Ze werden aangevallen en beschimpt door een aantal mannen. - "Eigen schuld!" En "Zie je wel, dat Islam en vrouwenemancipatie niet samengaan!" Gelukkig, we hebben de feiten weer kunnen uitleggen volgens de theorie!
Even vergeten, dat in "onze cultuur" de vrouwen van Dolle Mina ook op veel agressie stuitten van mannen (en vrouwen). Dat is nog maar 40 jaar geleden. En sindsdien hoef je nog steeds alleen maar de borreltafels langs te gaan, om je portie vrouwijandigheid in te nemen.
Maar nu is het niet meer "politiek correct" om daar openlijk uiting aan te geven. Dat komt wellicht nog wel, als Wilders verder gaat met te pacteren met Amerikaanse abortustegenstanders, fundi-christenen (ook van de SGP) en veroordeelde staatspresident-vrouwenverkrachters.

De PVV heeft immers een fundamenteel probleem met vrouwen en homo's. Dat kun je afleiden uit het geschrift van PVV-ideoloog Martin Bosma. Immers, zelfs Bosma kan niet ontkennen, dat vrouwen- en homo-emancipatie een product zijn van de generatie van 1968. Maar tegelijkertijd schrijft hij alle kwaad, verraad en verwording toe aan deze linkse hobbyisten.
Dat wringt. In de simpele moraal die Wilders gelijkstelt aan de Nederlandse nationale cultuur, zijn kievitseieren "goed" en zijn tolerantie en openheid "fout". Het heeft er alles van weg, dat de lippendienst die de PVV bewijst aan vrouwen- en homo-emancipatie, alleen en uitsluitend zijn ingegeven door het vijandbeeld van "de" Islam. Wat je de Islam verwijt op het punt van achterlijkheid en discriminatie, dat kun je jezelf uiteraard niet veroorloven om ook te zeggen (en te doen).

Ook al jeuken je handen om aan die brutale geëmancipeerde vrouwen laten zien,, wie er de baas is...

Cultuurbehoud: Redt de Christen Unie van de Neocons. Voor Nederland!

Ik reageerde vandaag op de publicatie door Krapuul van een lang en evenwichtig artikel van Jan Dirk Snel: Het dilemma voor de Christen Unie.

Door het immobilisme van de SGP, de onchristelijke verBlekering van het CDA en de dynamiek van een eigen omroep, kreeg een deel van de Nederlandse protestantse fundis de wind in de zeilen. Zonder de eigen waarden te verwaarlozen, werd de jeugd aangesproken en handhaafden mensen als Rouvoet en Slob een sociaal en realistisch geluid in de chaotische discussies van het Nederland van het begin van de 21ste eeuw.
Ziehier mijn reactie als ongelovige, maar naar het integere strevende, op de discussie die ontbrandt bij onze broeders. Niet de moslim-, maar de mannen-broeders.

Toen ik in 1970 lid werd van de Amsterdamse gemeenteraad, was de ARP er met 2 zetels van de 45 een vaste waarde. Ik arriveerde, nog nahijgend van de revolutionaire illusies van 1968. Dacht dat de mobiliserende kracht van het opstandige woord er zou heersen. 

Maar, o maar:
In een gemeenteraad zit het bestuur, als het goed is, dicht bij de burgers. Dus is er weinig plaats voor polarisatie en uitsluiting tussen de gekozenen. Je zoekt er concrete oplossingen voor concrete problemen. En iedereen die daarover wil meedenken zonder vooroordelen en maffia-bindingen, is welkom.
Zo komt het, dat de gereformeerden me aangenaam verrasten. Ze vertoonden echt dat realisme en die openheid op basis van hun onderliggende onwrikbare overtuiging, waar JD Snel het over heeft. In februari 1973 doorbrak ik in de Raad als eenmansfractie van de PSP met uitsluitend de steun van de AR-vertegenwoordiger en latere minister, Enneüs Heerma, het liberale en marktgerichte stadsvernieuwingsdenken.
Als je eens wilt zoeken naar de echte waarden die verborgen zijn in de “wortels” van de Nederlandse cultuur, luister dan niet naar de PVV die alleen carnaval en kievitseieren ziet, maar denk eens na over die Hollanders en Friezen die hun polders, waterschappen en consistories zelf bestuurden, zonder tussenkomst van adellijke heren en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders. Iets van die mentaliteit is overgegaan in het anarcho-syndicalisme, in de relatieve onafhankelijkheid van de NL RK kerk en in de ver doorgevoerde decentralisatie van het bestuur naar gemeenten (in vergelijking met de rest van Europa) in Nederland.
Dus, in plaats van de Wilderse autoritaire kreten over een aan zijn grillen onderworpen rechterlijke macht, over een gecentraliseerde politie, los van de nodige controle door de locale overheden, over burgemeesters en dominees “met slappe knieën” die moeten wijken voor de knieschoten van de stadscommando’s onder leiding van De Roon – in plaats van dat alles hoort het zelfvertrouwen van de directe democratie, een van de kostbaarste bouwstenen van de Nederlandse cultuur.
De Christen Unie is daar, zoals JD Snel stelt, een belangrijke uiting van. Hoe paradoxaal het ook klinkt, hij heeft gelijk, als hij schetst, dat het realisme van de linkse liberalen (D66, vroeger Treub en de zijnen) maar al te vaak samenvalt met het realisme van deze variant van de mannenbroeders.
Je kunt het honderdmaal oneens zijn met elk van  hun (onverenigbare) uitgangspunten.
Ze zijn onze bondgenoten in integriteit en authenticiteit!

Bewust of onbewust laat JD Snel onbesproken, tegen wie hij zich in zijn artikel keert. Dat is namelijk (vermoed ik) Bart-Jan Spruyt. Spruyt zoekt al jaren, vanuit het Leidse neoconservatieve filiaal dat Burke Stichting heet, naar iets wat de rol kan spelen die de Amerikaanse Republikeinse Partij vervult (of vervulde) voor de neoconservatieven van The Weekly Standard in Washington. De Neocons gebruiken de christen-fundamentalisten onder de Republikeinen om hun agenda van elitaire Staat door te voeren. Hoe ze dat doen, heb ik elders beschreven.
Het lukte Bart-Jan niet met Geert Wilders (2006). Het lukt niet met met de SGP (zijn te sektarisch). Het lukte niet om pseudo-PVV afdelingen op te richten (Urk, 2009). Nu ziet Bart-Jan een nieuwe kans bij de Christen-Unie. De leiding lijkt verzwakt door het verlies bij de verkiezingen. Spruyt bepleit een forse wending naar “rechts”. Daarvoor heeft hij, zoals ik bij de EO zag, geen religieuze of inhoudelijke-, alleen tactische-, argumenten. Dergelijk opportunisme lijkt mij voor de getrouwen van Rouvoet een gruwel. Maar misschien overschat ik ze.
Snel bepleit daarentegen een vasthouden aan de integere interpretatie, die misschien niet snel verkiezingswinst zal brengen, maar wel de mannenbroeders het gevoel zal geven, zonder zonden voor hun Heer te kunnen verschijnen. De vreze Gods is dus een factor geworden in het huidig tijdsgewricht. Het gaat niet alleen meer om de vraag of de Profeet een pedofiel was, maar ook om de vraag, of de visie van de CU zal terugvallen naar een Manicheïstische, of, dat daarentegen de Bergrede richtlijn blijft voor de gelovige.
Het heeft toch wel iets bijzonders, dat in deze tijden veel van het lot van Nederland blijkt af te hangen van de standvastigheid in het geloof van zijn zijn koppigste zonen en dochters.

 

Het bovenstaande werd in licht andere vorm gepubliceerd als commentaar op het artikel van JD Snel bij Krapuul.nl.

Oplossing van het Raadsel van de Edele Wilde

We kennen een Nederlandse politicus die zich niet schaamt, om het kleed van nationale helden aan te trekken. Michiel de Ruyter ontzag zich niet, om een pact te sluiten met de mohammedaanse Barbarijse zeerovers tegen het katholieke Spanje en het Anglicaanse Engeland. Onze nationale tradities zijn even a-moraal als die van welke grootmacht dan ook. Een grootmacht, dat waren de Nederlanden eventjes, in de eerste helft van de zeventiende eeuw. Dank zij de dertigjarige oorlog en onrust in Engeland en Frankrijk.

In 1599 veroverde de Nederlandse kaper Johan van der Does het Spaanse stadje Las Palmas de Gran Canaria op de Canarische Eilanden. De inwoners, voornamelijk Spaanse Joden, gevlucht voor de Inquisitie van Philips II, werden verjaagd, uitgemoord en verkracht. Dat hoor je nooit in onze geschiedenislessen. Van der Does eiste 400.000 goudstukken van de gouverneur van Gran Canaria, anders zou hij de boel in brand steken. Toen hij die niet kreeg, voerde hij zijn dreigement uit. Er stond geen huis, geen kerk, geen kapel meer overeind.

 De oorspronkelijke inwoners van Gran Canaria, de Guanches, grepen de mogelijkheid om zich te ontdoen van de Spaanse bezetters met beide handen aan. Maar dat lukte niet.
Een eerste bevolking van de eilanden voor de kust van de Sahara, had plaatsgevonden vanuit Midden-Amerika. De Indianen, zelf van Oost-Aziatische afkomst, arriveerden in de zesde of zevende eeuw voor Christus. Even later kwamen de Phoeniciërs die er handelsposten vestigden en zich vermengden met de Indianen. Enkele eeuwen later, na het verval van het Phoenicische handels-netwerk, kwamen Moren en Berbers uit Noord-Afrika. Duizend jaar lang bleef het stil. In 1402 kwamen Spaanse en Portugese kolonisatoren. In 1599 bestonden nog altijd haarden van verzet. Een hoofdman van de Guanches zette zich in om de oude hoofdstad van het oostelijke Guanches-rijk, Telde, te heroveren. Wat jammerlijk mislukte.

 Een plaquette (foto) onder het standbeeld van de laatste vrije Guanche in Telde, meldt: "Los raicanes". Een eerbewijs van de trotse stad Telde aan zijn voorgangers, de Guanches. Het was een volk met vele wortels. Hebreeuws-Kanaänitisch-Filistijns, Indiaans en Berbers. Alleen het christelijke ontbrak.
Dat betekende hun ondergang, slavernij en uitroeiing.

 Rechtsboven op het straatnaambord in Telde, waar het monument staat, zien jullie het symbool van de Guanches. Een phalliforme beeltenis van de uitgestorven Canarische beer. De veroveraars hebben dat symbool behouden en bewaard. Waarschijnlijk omdat het zo algemeen menselijk is en appelleert aan macho-gevoelens die van alle tijden zijn.

Jammer dus. Geen Geert op de Canarische Eilanden. Of, misschien, toch een beetje? Als je uitgaat van de wortels, bedoel ik?

Hoe dan ook, het antwoord "Spanje" was goed.

Barbarist Hans Jansen viert 'D-day' in strijd tegen islamisering met Bosma en Enoch Powell

Geert Wilders heeft toch maar een stel rare kostgangers.

De "arabist" Hans Jansen was in de negentiger jaren bij het Nederlandse volk bekend als de vaste commentator op tv, als het om het Midden-Oosten ging. Zijn wat hijgerige elocutie voerde een stroom nietszeggende commentaren de vreedzame huiskamers in.
Jansen was en is nog steeds niet echt pro-Israël, maar de barbarist was toen ook nog niet erg anti-moslim.
Zoals vele andere leden van de linkse elites, begon hij na de moorden op Pim en Theo echter het licht te zien. En hoe!

De mythe van de islamitische erfzonde ("Wie eenmaal met de Koran besmet is, geneest nooit meer. En zijn kinderen en kleinkinderen ook niet..." - ik parafraseer) werd onderbouwd in een haatpamflet in boekvorm waarvan de titel iets met apen en varkens vermeldt.
Najaar 2008 begaf Jansen zich naar Brussel, om aldaar in de lokalen van het Vlaams Belang samen met beroepsmoslimhaters als Bat Ye'or een internationaal congres toe te spreken (Antijihad), waarvoor zelfs Hans' nieuwe held Wilders bedankt had wegens het rechtsextremistische karakter ervan.
PVV-ideoloog Martin Bosma presenteerde op 29 september zijn boekje over het verraad der linkse intellectuelen in de oude vergaderzaal van de Tweede Kamer. De NRC valt van de ene verbazing in de andere bij het beluisteren van de haatdragende kreten van deze ex-professor aan de Utrechtse universiteit:

"Rivieren van Bloed"

Den Haag, 29 sept.
Nederland heeft met het akkoord tussen PVV, CDA en VVD een „D-Day” bereikt in de strijd tegen de islamisering. Dat neemt niet weg dat er nog strijd zal volgen, mogelijk met „rivieren van bloed” , zoals de rechtse Britse politicus Enoch Powell die in 1968 voorspelde als gevolg van de immigratie uit niet-Europese landen.
Dat zei de arabist Hans Jansen vandaag in Den Haag bij de presentatie van het boek De schijn-elite van de valsemunters van PVV-Kamerlid Martin Bosma. 

1967. De student theologie Hans Jansen was samen met de oprichter van de Studentenvakbeweging Ton Regtien, twee andere studenten en ondergetekende onderweg naar Parijs, waar we een solidariteitsmeeting in de Mutualité met het Vietnamese verzet tegen de Amerikaanse oorlog gingen bijwonen. Zo'n autorit was toen nog een hele onderneming, want de autoroutes waren nog lang niet klaar. Vijf of zes uur lang in een nauwe auto met een onophoudelijk kwebbelende toekomstige barbarist - ik geef het jullie te doen. Daar kwam nog bij, dat Hans ons geheel onnodig trachtte te overtuigen van het ongelijk van Israël in de Zesdaagse Oorlog en, volstrekt ten onrechte, van de weldaden, die een verblijf in een Arabisch trainingskamp voor stadsguerrilleros wel zou opleveren.
Soms had ik het gevoel, dat we met een provocateur van de BVD van doen hadden. Maar het was vooral irriterend. Zo irriterend, dat Ton op een gegeven moment Hansje dringend verzocht om z'n mond te houden.
Het Verraad der Klerken
Maar je ziet: Het kan verkeren. Nadat Hans Jansen nog jarenlang allerlei Palestina-comitees met z'n links-elitaire gepraat (ik gebruik maar eens een term van Martin Bosma) onveilig had gemaakt, volgde de omslag. Eerst naar een soort GBJ Hilterman pastiche, vervolgens naar een grove afspiegeling van het evangelie van Ajaan Hirsi Ali. Je zou kunnen genieten van de ironie van het geval, als er niet zo veel tragiek bij te pas kwam, als je bedenkt, dat het eerste deel van het boekje van Bosma nu juist gaat over die generatie van uit de werkelijkheid losgezongen intellectuelen als de barbarist er een is (NRC):

In dat boek verwijt Bosma de linkse elite, Nederland vanaf de jaren zestig, een multiculturele ideologie te hebben opgedrongen, die onder het volk geen steun geniet en die nu ten einde is. "

Het is intussen duidelijk geworden, dat er ook bij Martin Bosma veel autobiografische afrekening met een "links" (althans niet ideologisch-conservatief) verleden in zijn boekje zit. Bij de oude Hans neemt het echter wel heel pathetische vormen aan. "Zichzelf overschreeuwen" duidt het effect daarvan aardig aan. Jansen lijkt er wel op uit te zijn, gastheer Bosma te overtreffen in politiek incorrecte statements en citaten. Overcompensatie? Jaloezie? - Kortom:

De arabist Jansen, die al lange tijd banden onderhoudt met Wilders, zette zich scherp af tegen de „linkse elite en hulptroepen” die critici van de multiculturele samenleving de mond proberen te snoeren. Hij noemde de milieubeweging „de groene Khmer” en verwees naar het multiculturele „sultanaat van Amsterdam-West”.

Net als de PVV, is de barbarist niet geïnteresseerd in oplossingen voor de spanningen en de conflicten die het samenleven van verschillende culturen vaak met zich meebrengt. Als Amsterdammer zou hij toch beter kunnen weten. De stad is altijd multicultureel geweest. Voor 1942, was 15% van de inwoners van joodse afkomst. Er was best veel antisemitisme. Jansen heeft zelf de bijbelse wortels daarvan onderzocht.*) Maar in de halve eeuw die aan de Duitse bezetting voorafging, vond een echte wederzijdse integratie plaats. Die had te maken met sociale en culturele emancipatie. Van twee kanten. De bijbelse wortels van het onderling wantrouwen speelden nauwelijks meer een rol. Die werden pas weer uit de kast gehaald door de bezetters en hun handlangers.

Kijk Hans, nu even luisteren, in plaats van kwetteren. Ik heb goede redenen, hierboven uiteengezet, om met argumenten en op democratische wijze, zonder oorlogsretoriek, inderdaad ernaar te streven, dat in het multiculti-debat aan de teksten van de bijbel of van de koran niet meer betekenis wordt toegekend dan ze hebben. Dat is niet: "de mond snoeren", maar open staan, ook voor argumenten die ontleend zijn aan het dagelijkse leven van mensen die in een multiculturele omgeving wonen of werken.

De man van jouw "Sultanaat van Amsterdam-West", Ahmed Marcouch, bewijst dagelijks dat dat kan. Zonder de problemen uit de weg te gaan en zonder aan onredelijke eisen van opgefokte jongeren toe te geven.

Aan een heruitgave van Julius Streicher is geen enkele behoefte.

*) Och heden! UPDATE. Ook ik ben in de domme val getrapt van de naamsgelijkenis tussen Hans Jansen en Hans Jansen. De professor Hans Jansen die NIET onze barbarist is, heeft geschreven over de nieuwtestamentische wortels van anti-semitisme. Dom van mij, om op amazon.com af te gaan. Ik zal het nooit meer doen. Beloofd!
Intussen versterkt dit gegeven de strekking van mijn betoog. Hans Jansen de barbarist heeft zich nooit echt beziggehouden met de wisselwerking tussen de teksten in heilige boeken en actueel racisme/discriminatie.
Hij beperkt zich tot het aandragen van vervuilde tekst-munitie, eerst aan Abu-Nidal, vervolgens aan Geert Wilders.
Ergens heeft Martin Bosma gelijk. (Zie Kustaw Bessems: Het evangelie van Martin Bosma...). Elke sociale beweging trekt in haar spoor bewuste of onbewuste opportunisten aan, die hun kunde en schrijfkunst prostitueren aan de heersende trend. Al in de twintiger jaren van de vorige eeuw, noemde men dat "La Trahison des Clercs", het verraad van de intellectuelen. Of dit op Bosma zelf van toepassing is, is niet uitgesloten, al doet zijn schrik bij de dood van Theo van Gogh authentiek aan. Maar ja, evenmin als men de geschiedenis kan stilzetten op de datum in de zomer van 1914, dat Jean Jaurès met een pistoolschot werd vermoord op een Parijs terras, zo kan men zich veroorloven met denken op te houden vanaf 2 november 2004.
Maar ik ben wel zeker, dat de barbarist een soort Julius Streicher Preis verdient.
Dat hij er nog lang van mag genieten in het bejaardenhuis van de inktkoelies!

-----

En over Streicher gesproken, de door Jansen met instemming opgevoerde Enoch Powell kon er aan de andere kant van het Kanaal ook wat van. Een echte haatzaaier die terecht door Edward Heath uit de Conservatieve Partij werd gezet. In 1968 hield Powell zijn beruchte rede in Birmingham. Daarin citeerde hij Vergilius' Aenaeis: "As I look ahead, I am filled with foreboding; like the Roman, I seem to see 'the River Tiber foaming with much blood.'" - Dus geen "rivieren van bloed", geachte professor, maar een citaat dat niets met immigratie te maken heeft. In Vergilius' tijd werd het Romeinse burgerschap aan mensen van om het even welke etniciteit verleend, als ze maar rijk genoeg waren. De joodse familie van Saulus (later Paulus) uit het nu Turkse Tarsos is daar een bekend voorbeeld van. Demagogie in commissie met de walgelijke Enoch dus, beste barbarist!

Bruin Duitsland verwacht de Verlosser: Geert, den Führer!

Aanstaande zaterdag, 2 oktober, is het zo ver. Op een nog geheime plek in Berlijn, gaat Wilders spreken. Over de Islam, natuurlijk.
De Duitse bijstand-ontvangers die in stadswijken wonen, waar het soms best lastig kan zijn met immigranten (en voor immigranten ook) hebben zojuist te horen gekregen, dat ze er in 2011 wel 5 euro per maand bij krijgen op hun uitkering (Hartz IV, 362 € pm.). Dat is uiteraard niet de schuld van banken zoals de HRE die spaar- en hypotheek-geld bij miljarden verjubeld hebben in speculatieve beleggingen, maar van de Islam.
De Koran schrijft immers voor, dat geld alleen in concrete projecten mag worden belegd (grond, handelswaar, enz.). Het heeft zo z'n voordelen, als de Profeet zelf handelaar is geweest.
Voor Geert Wilders echter, is een en ander een bijkomend bewijs voor de perfide aanslag op onze vrijheid, ons bezit en onze joods-christelijke cultuur. Het is de schuld van de muzelman en van de muzelman alleen! Enfin, je kunt het wel zo ongeveer uit je hoofd uittekenen, wat de peroxide profeet zoal in Berlijn gaat uitkramen.
De aanbevelenswaardige Duitstalige blog AllaboutGeertWilders van Falk Madeja (nederlandskennende journalist bij het Duitse Parool-achtige dagblad TAZ) houdt ons op de hoogte van de tot hysterie uitgroeiende verwachtingen bij een deel van het Duitse publiek, nu de Hollandse Verlosser in aantocht is.
René Stadtkewitz, gemeenteraadslid in Berlijn, verliet vorig jaar de CDU, maar bleef lid van de CDU-fractie. Sinds hij 12.000 euros beschikbaar stelde om Geert in Berlijn te laten optreden, werd hij echter ook uit die fractie gezet. Vorige week, stichtte Stadtkewitz samen met wat loslopende racisten, een nieuwe partij, "Die Freiheit" geheten. René S. is een erg binnensmonds sprekende meneer, die niet de indruk wekt, het buskruit te hebben uitgevonden. Nee, de push komt niet van hem, maar van de bruine massablog "PI", waarover we al eerder berichtten.
PI is helemaal idolaat van Geert. De voorpagina gaat vier of vijf keer over Geert. De bijeenkomst in Berlijn wordt geregisseerd door PI. Om er bij te zijn, bij Geert, op 2 oktober, moet je 15 euros aan PI betalen, als je tenminste niet wordt geweigerd omdat je niet bruin genoeg bent. Het wordt ook aanbevolen, om je voor € 19,90 een Geert-T-Shirt aan te schaffen in de PI-Shop. Alle kleuren voorradig. Ook bruin.
Je moet Geert Wilders een ding nageven: Hij weet er een slaatje uit te slaan! 12.000 € van Stadtkewitz plus 7.500 € toegangsprijzen (het zaakje is uitverkocht), plus een percentage van de shirt-verkoop - dat is toch al gauw 30.000 euros in het handje. De Hollandse handelsgeest, zou je kunnen zeggen. Piet Hein. De Zilvervloot. Laat ze maar dokken, die moffen.

Hierboven zie je dus hoe PI verwilderst. Intro, GWIFA-annonce, steunfonds voor proces (groene stropdas) en dan valt Fitna nog buiten beeld. In de goede oude Goebbels-traditie, wordt de TROS-discussie tussen Geert en Job omgezet in een Triumph des Wilders. Heel eenvoudig: Door vrijwel alles wat Job te berde bracht, eruit te snijden. Alleen Geert is aan het woord.
Ja, zo kan ik het ook!
Maar het PI-reaguurdersvolk staat te trappelen om zijn zegje te doen. En hoe!
Geert is "geil".

En het kan niet op. Liefdesverklaringen als deze:

Zelfs een "KISS" wordt verderop door een vrouwelijke fan op PI aangeboden.

En deze narcistische idioot gaat de Duitsers geld uit de zak kloppen, onzin verkopen en poseren als godfather van Bruin I??
Opsluiten!
. .

Thilo Sarra-Gen en Wildie Wortel ontdekken een ethnische Erfzonde

Volgens Thilo Sarrazin zit het in de genen. Wilders' PVV zoekt het in zijn verkiezingsprogramma meer in de land- en tuinbouw: Het zit'm namelijk in de wortels.
Maar beiden zijn het er roerend over eens, dat "culturele achterlijkheid" veroorzaakt wordt door de Islam en dat die erfelijk is tot in de dertigste generatie..

Sarrazin: Gene

Wilders: Wortels

De één veronderstelt, dat groepen mensen zoals Joden, door de eeuwen heen, door natuurlijke selectie, een bijzonder intelligent overlevings-gen zouden hebben ontwikkeld. (Pseudo-Darwinisme)

Terwijl, impliciet, wordt gesuggereerd dat mensen afkomstig uit Islamitisch beïnvloede culturen, een domheids-gen hebben, dat het hun onmogelijk maakt om in zo een beschaafde en geciviliseerde maatschappij als de Duitse- te aarden. Voor de zekerheid vermeldde Sarrazin naast de Joden ook nog de Basken als bezitters van een specifiek gen, wat ongetwijfeld bij de ETA in San Sebastian en omgeving tot grote vreugde en opluchting heeft geleid. Maar, calmez votre joie, dat deed Sarrazin alleen maar om niet als filo- of anti-semiet te worden aangezien. Dat lukte van geen kant, in Duitsland. In Nederland zou hij er, samen met Rutte, best uitgekomen zijn.

Sarrazin's boek gaat namelijk helemaal niet over de Basken. Het gaat over de immigranten in Duitsland, die moslim zijn. Met behulp van een eenzijdige interpretatie van bronnen, die voor hem zijn bijeengezocht door zijn personeel bij de Bundesbank, waar hij Mitglied des Vorstandes is, probeert hij aan te tonen, dat het IQ van met name Turken veel te laag is om in het technologische top-Standort Deutschland mee te draaien.

Het IQ zou dus erfelijk zijn. De enige remedie is een flinke portie discriminatie en "Ausgrenzung", zoals de Joden die eeuwenlang in de Duitse gebieden hebben ondergaan, zodat ook de gedecimeerde moslims een "overlevings-gen" ontwikkelen.

Sarrazin, wiens Hugenootse voorouders (uit het ketterse Zuid-Frankrijk) ooit voor de dragonders van Lodewijk XIV naar Pruisen vluchtten, wil zeggen waar het op staat met die tsunami van Turken, die om de haverklap weer en hoofddoek-dragend meisje op de wereld zetten. Dat zien we vaker. De vorige generatie immigranten is erg streng voor wie na hen komt (Hirsi Ali, Afshin Ellian en vele anderen).

Intussen had Wilders in het buurland Nederland al zijn eigen variant van de Erfzonde der Islamieten verwerkt in het zogenaamde PVV-verkiezingsprogram van 2010. We lezen daar onderaan op bladzijde 11, dat in Artikel 1 van onze Grondwet, waarin de gelijkheid van de Nederlandse ingezetenen voor de Wet wordt verwoord, een aanvulling zou moeten worden opgenomen, die bepaalt dat Nederland voor eeuwig deel uitmaakt van een "joods-christelijk-humanistische cultuur", waar moslims niet bij zouden horen.

Want wie wortels, ik herhaal: WORTELS, heeft in een land met een "islamitische cultuur", is belast met een onuitwisbare erfzonde. Die moet in de gaten worden gehouden en telkens weer aantonen dat hij of zij ècht wel Michiel de Ruyter aanvaardt als Bestevaer. Een extreme interpretatie van het begrip "Leitkultur", maar je moet zeggen wat je denkt, nietwaar?

Het trof mij, dat Wilders en Sarrazin zulke uiteenlopende oplossingen hebben bedacht voor hun probleem, die toch op hetzelfde neerkomen. Want wat is hun probleem? Rassendiscriminatie is sinds 1945 verboden. Toch moesten ze ergens iets vinden, dat een permanente onderschikking aan een "Herrenrasse" rechtvaardigt. Oplossing 1: "Noem het "cultuur"". Uitgevonden door Pim Fortuyn, lang voor zijn dood in 2002.
Oplossing 2: Ontzeg de Islam de status van religie. Religie mag je immers niet aanvallen.
Oplossing 3: Zoek iets aannemelijks om te betogen, dat al wie uit moslim-land komt, zelfs al is hij Christen, op zijn minst een dhimmi is.

Zo komt het dat Geert Wilders en Thilo Sarrazin twee loten aan één enkele stam zijn. Ze zullen samen overwinnen, of, wat ik hoop, samen in schande ondergaan.
.tw

Anne-Ruth Wertheim: Hedendaags racisme, een mengvorm die verheldering verlangt

Wie de opkomende tsunami van haatzaaierij, discriminatie en tweedeling in de maatschappij grondig wil bestrijden, kan zich niet beperken tot het aanwijzen van incidentele denkfouten (al zijn die er genoeg, in de Wilderswereld), noch tot uitingen van afschuw en zeker niet tot stil afwachten in de Linkse Schuilkerken, tot het vanzelf overwaait.
Er moet denk- en zoek-werk aan te pas komen, om:

1. een democratisch en geloofwaardig alternatief te bieden aan de mensen die zich weggezet voelen door de globalisering en daarvan de immigratie als oorzaak hebben leren zien,
2. na te gaan, waar die neiging tot "de tent uit vechten" van veronderstelde oneerlijke concurrenten vandaan komt en hoe dat in het (nabije) verleden in zijn werk ging,
3. en hoe aggressief concurrentie-racisme in elkaar zit, hoe het zich ontwikkelt en waar het nodig is om er een halt aan toe te roepen, voordat het gewelddadig wordt.

Anne-Ruth Wertheim

De bijdragen van Anne-Ruth Wertheim hebben op andere teksten voor, dat ze in heldere en begrijpelijke taal zijn geschreven. Ze zetten aan tot nadenken en tot inspiratie voor optreden in je eigen omgeving. want daar zal het toch echt uitgevochten moeten worden.

Republiek Allochtonië en Weblog Anja Meulenbelt hebben al eerdere versies van onderstaand betoog van Anne-Ruth Wertheim afgedrukt. Op 30 augustus 2010 publiceerde de bekende Amerikaanse historicus en Midden-Oosten deskundige Juan Cole een nieuwe versie van Anne-Ruth haar betoog in zijn blog Informed Comment. Ze spitst haar redenering nog meer dan vroeger toe op de huidige problemen met de agitatie van Geert Wilders en deelt met ons haar ervaringen als (half-)joods kind in Nederlands-Indië tijdens de Japanse bezetting.

Maar wat ik vooral zo krachtig vind bij Anne-Ruth Wertheim, is de uitwerking van de stellingen van haar vader, wijlen prof. Wertheim, over discriminatie als uitbuitings-racisme, dan wel als concurrentie-racisme. Die twee uit begripsmatig elkaar halen, maakt iets meer duidelijk over hoe het in de publieke opinie (onbewust) in elkaar zit.

Dat kan helpen om de nodige remedies en, vooral, de nodige alternatieve perspectieven te vinden en te ontwikkelen.

Onderstaande vertaling van het Engelse origineel is vandaag door de auteur zelf gemaakt, nadat ik haar had verzocht, haar stuk hier te mogen publiceren.

Anne-Ruth Wertheim:

Hedendaags racisme, een mengvorm die verheldering verlangt

 De verbreiders van het hedendaags racisme dat vergoelijkend ‘islamofobie’ wordt genoemd, zeggen dat zij niets anders doen dan waarschuwen voor de gevaren die zij zien in de islam en dat dat niets met racisme te maken heeft. Maar het is een misvatting dat racisme alleen zou gaan over lichamelijke kenmerken die mensen bij hun geboorte meekrijgen. Ook de culturele kenmerken die mensen tijdens hun leven ontwikkelen zijn al eeuwenlang een probaat middel om groepen te belasteren en buiten te sluiten. Zowel het concurrentieracisme dat handelsminderheden overal op de wereld te verduren kregen (en nog steeds krijgen) als het antisemitisme in vooroorlogs Europa stond bol van de culturele vooroordelen en nooit ontbrak daarin het item religie.

Toch is het begrijpelijk dat mensen in verwarring raken. Hedendaags racisme is een mengvorm van twee soorten racisme: uitbuitings- of koloniaal racisme en concurrentie- of cultureel racisme. Inderdaad gaat op dit moment alle aandacht uit naar een cultureel aspect van de aangewezen groep, hun religie de Islam. Maar daarmee is niet gezegd dat hun lichamelijke kenmerken er niet meer toe doen. Ik zal proberen dit in mijn artikel te verduidelijken.

Ik werd geboren in Indonesië toen dat nog een kolonie was van Nederland. Samen met mijn ouders, zusje en broertje woonde ik in een mooi huis en nam de wereld in mij op zoals alle kinderen dat doen - als vanzelfsprekend. Er waren altijd Indonesische bedienden om mij heen die opraapten wat ik liet vallen. De kleren die ik vuil maakte gaven ze me netjes gestreken terug. Iedere ochtend besprak mijn moeder aan de ontbijttafel met onze kokkie wat ze die dag zou koken - kokkie zelf zat ernaast op haar hurken. En als ik mee mocht boodschappen doen zag ik hoe de Chinese eigenaren van de toko’s de baas speelden over de Indonesiërs die de vloer veegden.

Mijn wereldbeeld was opgebouwd uit drie lagen: bovenaan stonden wij blanke Nederlanders, onderaan de Indonesiërs en daar tussenin de Chinezen.

Dit wereldbeeld werd van de ene op de andere dag op z’n kop gezet toen ik zeven jaar oud was. In de Pacific woedde de Tweede Wereldoorlog en de Japanners bezetten Nederlands Indië. Ze vestigden er een wreed bewind dat drie en een half jaar zou duren en sloten ons met alle andere blanken op in kampen. We leden honger en gebrek en werden in bedwang gehouden met geweld waar iedereen naar moest kijken. Ons kamp werd bewaakt door Indonesische soldaten die net als wij geslagen werden door de Japanners, maar wel genoeg te eten kregen.

Nu stonden dus de Japanners bovenaan, daaronder de Indonesiërs en helemaal onderaan wij blanken.

Halverwege de oorlog begonnen de Japanners die geallieerd waren met Nazi Duitsland, hun voorbeeld te volgen en de joden af te zonderen van de niet-joden. Mijn vader, die in een mannenkamp zat, was joods maar mijn moeder, met wie mijn zusje, broertje en ik in een vrouwenkamp zaten, niet. Wij waren dus halfjoods en de Japanners dreigden ons met geweld bij haar weg te halen. Om dat te voorkomen besloot zij zichzelf als joods te laten registreren en zo gingen wij alle vier samen naar het joodse kamp (*)

Toen we na de oorlog in Nederland aankwamen, ontdekte ik dat vrijwel onze hele joodse familie van vaderskant was omgebracht. Mijn joodse grootouders hadden een eind aan hun leven gemaakt op de dag dat Nederland capituleerde voor het Duitse leger.

Kort voor en tijdens de oorlog raakten mijn beide ouders, onder meer door wat zijzelf meemaakten in de kampen, ervan overtuigd dat de Indonesiërs recht hadden op hun onafhankelijkheid. Daarvan getuigden ze in het openbaar en dat bracht ons gezin in een uitzonderingspositie tussen de nog sterk koloniaal denkende en voelende Nederlanders. We kregen veel agressie te verduren die mij als middelbare schoolkind niet onberoerd liet.

Toen het zover was, had ik dus al heel wat racisme en geweld meegemaakt en had zich in mijn hoofd een warboel aan mensbeelden gevormd. Pas veel later begon ik hierin orde te scheppen. Daarbij leerde ik om te beginnen van het werk van mijn vader, de socioloog van Zuidoost Azië W.F. Wertheim. Hij onderscheidde twee soorten racisme:

1. Uitbuitings- of koloniaal racisme ten aanzien van de gekoloniseerde volkeren en de zwarten tijdens de slavernij en de Apartheid. Zij werden dom en lui genoemd en niet in staat zichzelf te besturen; ze waren wel goed genoeg om het zware werk te doen voor de heersende blanke minderheid.

2. Concurrentie- of cultureel racisme ten aanzien van handelsminderheden overal op de wereld die concurreren met de gevestigde meerderheden. De Chinezen in Indonesië en ook de joden in vooroorlogs Europa werden juist sluw genoemd en ervan beschuldigd uit te zijn op de wereldheerschappij.

In het voetspoor van mijn vader verder werkend ontdekte ik dat hier in Europa en dus ook in Nederland een verschuiving waarneembaar is. De eerste gastarbeiders kregen een portie mee van het oude, vertrouwde koloniale racisme - er werd op ze neergekeken. Dat neerkijken is - getuige de talrijke verwijzingen in het hedendaags racisme naar de vermeende onvermogens van immigranten - nog lang niet verdwenen. Maar nu hun kinderen en kleinkinderen beter in staat worden tot concurreren, krijgt het racisme steeds meer trekken van het concurrentieracisme en gaat het zich richten op hun culturele kenmerken. Het keert zich tegen de moslims en in wezen tegen alle niet-westerse immigranten. 

Op dit moment is er dus een verschuiving gaande van het koloniale uitbuitingsracisme dat gericht is op lichamelijke, aangeboren kenmerken naar cultureel concurrentieracisme dat gericht is op tijdens het leven opgedane kenmerken, zoals religie. We bevinden ons nu ergens middenin die verschuiving en hebben te maken met een mengvorm waarin elementen voorkomen uit beide typen racisme, een combinatie dus.

Deze mengvorm is mooi af te lezen aan het taalgebruik van Geert Wilders die neerkijken en angst aanjagen geraffineerd met elkaar vervlecht **)

In bovenstaand schema heb ik aangegeven waar precies de verschillen zitten tussen de twee soorten racisme. Om te beginnen zijn ze van toepassing op totaal verschillende groepen; er is een rechtstreeks verband met de arbeid die zij verrichten en hun economische positie. In samenhang daarmee verschilt het soort vooroordelen dat in omloop wordt gebracht. In het ene geval zijn die minachtend van aard en vooral gericht op lichamelijke kenmerken, in het andere angstaanjagend en vooral gericht op culturele kenmerken.

De motieven die men voor die vooroordelen aandraagt zijn volkomen in lijn met wat ze moeten rechtvaardigen: in het ene geval uitbuiting, in het andere uitsluiting.

Wanneer ik schrijf en spreek over deze twee typen racisme, valt me altijd op dat uitbuitingsracisme zo oneindig veel bekender is dan concurrentieracisme. Iedereen weet waar je het over hebt als het gaat om groepen die gedwongen worden het zware werk te doen en dom en lui worden genoemd. Ook van het menselijk leed dat koloniale en neokoloniale praktijken teweeg brachten (en brengen) hebben de meeste mensen gehoord.

Maar het andere type racisme dat gericht is tegen groepen die in staat zijn te concurreren en ervan worden beschuldigd gevaarlijk te zijn en te streven naar de wereldheerschappij, is verbazingwekkend onbekend. Toch bracht en brengt ook dit racisme ontzettend veel ellende in de wereld: pogroms tegen Chinese handelsminderheden overal in Azië, de Indiase- en Pakistaanse handelsminderheid die uit Uganda werd verdreven en wat er gebeurde met de joden in Europa.

Interessant zijn ook de motieven die mensen doen geloven in vooroordelen, maar die ze liever verborgen houden. Toegeven dat je je graag boven een andere groep verheven voelt, zal niemand gauw doen. En afgunst en jaloezie worden in onze - van concurrentie doortrokken - maatschappij verwerpelijk geacht: wie minder bezit dan een ander heeft dat aan zichzelf te wijten.

Deze kapitalistische ideologie werd onlangs treffend verwoord door Mark Rutte van de VVD toen hij een hogere belasting voor de rijken smalend ‘jaloeziebelasting’ noemde. Geen wonder dus als mensen liever dan te laten blijken dat ze bang zijn voor de concurrentiekracht van immigranten, zich laten meeslepen door de aanjagers van angst voor de islam.

Tenslotte het geweld dat hoort bij ieder van de soorten racisme - ook dat verschilt hemelsbreed.

Bij het uitbuitingsracisme gaat het om opstandige enkelingen die in het openbaar gestraft worden om de anderen op hun plaats te houden. De groep moet immers in staat blijven het zware werk te doen.

Maar bij het culturele racisme is het geweld bedoeld om de groep in zijn geheel te doden en/of te verjagen. De geschiedenis heeft laten zien dat zulk massaal geweld in gang wordt gezet als er over een groep maar lang genoeg en stelselmatig angstaanjagende kwalificaties in omloop zijn geweest. Niet voor niets beroepen plegers van zulk geweld zich telkens weer op noodweer. En altijd en overal werd zo’n uitbraak van geweld voorafgegaan door een scherpere afbakening van de groep, gepaard aan zinspelingen op verdrijving en een sterkere nadruk op de herkenbaarheid van de groepsleden.

Met hun (van de PVV, HR) ogenschijnlijk zuiver economische vraag naar de kosten van alle niet-westerse immigranten en hun nakomelingen, hebben de verbreiders van het hedendaags racisme een groep in de schijnwerpers gezet die herkenbaar is aan zijn huidskleur. Dat belooft niet veel goeds.

Maar er is nog tijd. Tijd waarin steeds meer mensen de mechanismen zullen doorzien die werkzaam zijn en kiezen voor een vreedzame toekomst.

-----

(*) Dit verhaal vertel ik in ‘De gans eet het brood van de eenden op, mijn kindertijd in een Jappenkamp op Java’ dat hier op dvd te bestellen is of te downloaden.

(**) Zie mijn artikel in De Volkskrant van 23 januari 2009 

Dit artikel werd op 31.08.10 door mij in het Engels gepubliceerd met een uitgebreidere inleiding en korte biografie van de auteur in: HUIBSLOG en in At Home in Europe. De vertaling uit het Engels is van de hand van Anne-Ruth zelf.

Het varken van Leerdam. PVVers vragen. Door Weird Gilders.

Weird Gilders meldt:

 Hoe de PVV zwijnde met haar dubbele varkensbenadering.
Op mijn tafel belandden twee series schriftelijke vragen van PVV-kamerleden, die, om redenen die de lezer straks duidelijk zullen worden, beide in de prullenmand zijn verdwenen.

TWEEDE KAMER DER STATEN-GENERAAL

21 JULI 2010


Vragen van het Lid Dion Graus (PVV) aan de Ministers van Welzijn en van Landbouw.

1. Is het de Ministers bekend, dat rijkssubsidie wordt verstrekt aan het exposeren van "kunstwerken" in gesubsidieerde instellingen, zoals de Linge-Kliniek in de gemeente Leerdam?
2. Nu de kosten voor de gezondheidszorg steeds meer de pan uitreizen rijzen, achten de Ministers de besteding van overheidsgeld aan dergelijke linkse hobbies budgettair verantwoord?
3. Waar in bovengenoemde kliniek nu op onze kosten een schilderes haar liefde voor biggen en oudere varkens uitleeft, is het de ministers niet opgevallen, dat dit thema onderdeel vormde van de linkse agitatie tegen de hardwerkende mensen in de varkenshouderij, die deze industrie in ons land grote schade heeft toegebracht, heeft geleid to delocatie van het bedrijf naar derde-wereld-landen, waaronder ook moslim-landen?
4. "Liefde voor het Varken" was zogenaamd het motief van sommige linkse intellectuelen, om de Dierenpartij te steunen. De schilderes brengt dit idee op subliminale wijze over op de nietsvermoedende patiënten, die grotendeels uit agrarisch milieu afkomstig zijn. Berust deze agitatie op kabinetsbeleid? 
5. Zijn de ministers bereid, om de aanstootgevende linkse werken onmiddellijk uit genoemde kliniek te doen verwijderen?
6. Hoeveel besparing op het Welzijns- en Kunstbudget zal stopzetting van de begunstiging van moderne linkse kunstenaars opleveren, indien hun werken worden vervangen door reproducties van kunstwerken uit onze Geschiedenis, zoals portretten van Admiraal Michiel De Ruyter, Nederlandse- en Israelische Vlaggen en officiële foto's van Geert Wilders?
7. Willen de Ministers meedelen, hoeveel personen van vreemde herkomst, met name uit moslim-landen, in het bestuur van de Linge-Kliniek zijn opgenomen, alsmede in die van andere besturen in de Gezondheidszorg? Zo neen, waarom niet?

"Goeie vragen, Dion!", zei fractie-coordinatrice Fleur Agema, en stuurde ze direct (na verbetering van spelfouten) door daar het Kamerpresidium.
De volgende dag had PVV-kamerlid Sietze Fritsma het Algemeen Dagblad gelezen en stelde meteen de volgende  schriftelijke vragen:

TWEEDE KAMER DER STATEN-GENERAAL


22 JULI 2010


Vragen van het Lid S. Fritsma (PVV) aan de Ministers van Welzijn en van Landbouw.

1. Is het de Ministers bekend (Algemeen Dagblad van heden), dat het bestuur van de Linge-Kliniek te Leerdam op enkele vraag van een patiente, een vijftal kunstwerken, varkens voorstellend, uit het gebouw heeft verwijderd onder het motief, dat de voorgestelde diersoort wel eens bezwaar zou kunnen oproepen van patiënten die de fascistische ideologie aanhangen, die bekend staat onder de naam "Islam"?
2. Is het tegenwoordig Rijksbeleid, om kunstwerken te selecteren vanuit de vraag, of zij al dan niet "beledigend" zouden kunnen zijn voor de aanhangers van de ideologie van het terrorisme?
3. Indien de vorige vraag bevestigend werd beantwoord, is hier dan niet sprake van een buigen voor bedreiging en geweld? Indien de vorige vraag niet bevestigend werd beantwoord, wilt u dan onmiddellijk het bestuur van de Kliniek opdragen, genoemde kunstwerken weer te exposeren?
4. Stemt u in met het standpunt van de PVV, dat moslims in alle openbare ruimten geconfronteerd dienen te worden met de vaste waarden van onze cultuur? Zo ja, bent u dan bereid te bevorderen, dat in ALLE instellingen van Gezondheidszorg varkensportretten worden opgehangen? Zo neen, waarom niet?
5. Willen de Ministers meedelen, hoeveel personen van vreemde herkomst, met name uit moslim-landen, in het bestuur van de Linge-Kliniek zijn opgenomen, alsmede in die van andere besturen in de Gezondheidszorg? Zo neen, waarom niet?

"Goeie vragen, Sietze!", zei fractie-coordinatrice Fleur Agema, en stuurde ze meteen door naar het Kamerpresidium. Arme Fleur! Wilders was met vakantie en het hoofd loopt haar om met al die nieuwe fractieleden en de taak om steeds maar nieuwe Israelische vlaggen en T-shirts te borduren.
Begrijpelijk, dat iemand sommige dingen ontgaan! Beide vragen waren immers geheel in overeenstemming met de hoofdpunten uit het partijprogram en qua vorm prima passend in het PVV-Vragen-Format?


Jammer genoeg, krabde een ambtelijk medewerker van het Kamerpresidium zich bij het zien van beide vragenseries zich eens op het hoofd. "Zijn dit soms Krapuul-vragen?", moet hij gedacht hebben. Hij belde Fleur, en na enige uitleg, zag Fleur ook wel, dat het zo niet kon. Vragen ingetrokken.
OEF! Je kan wel zeggen, dat de PVV hier gezwijnd heeft!

Weird Gilders is DE man om dergelijke varkentjes te wassen! Hij heeft nu niet alleen het Wilders-beledigt-Mohammed Format onder de knie, maar ook het PVV-Kamervragen Format. Zijn grote voorbeeld is Sacha Baron Cohen, vooral in diens rol van Borat. Maar dat is méér dan een Format...

Katholieken, bevrijd uzelf en u kunt alles! Door Weird Gilders.

Wilders heeft zojuist even uitgelegd aan een moslim-denktank, waarom ze zo achterlijk zijn:  
"Zonder islam hebben Arabieren, Iraniërs, Indiërs en Indonesiërs een enorm potentieel". 
(En verderop worden de Turken ook nog op die wijze toegesproken.)

Geniaal! Dat nog niemand daarop gekomen was! 

In een vorige post zijn we al op het onzinnige van Wilders' redenering ingegaan (Geert legt Arabische intellectuelen uit, hoe SLECHT de Islam wel is...), eerder bij Krapuul verschenen als: Girt waarschuwt de Muzels voor de laatste keer: Bevrijd U van de Islam en de PVV zal U Vrijheid schenken!

(Een complete tekst van Wilders' stuk is beschikbaar op mijn doc.site, voor wie geen abonnement op NRC-H heeft.)

Hieronder het eerste deel van  deze geniale tekst, zij het bewerkt door Weird Gilders, die er weinig moeite mee had, om hem van toepassing te maken op andere ideologieën en de daardoor tot in hun wortels aangetaste naties. Met evenveel zeggingskracht!

Weird Gilders vertelt:

"Ik bezocht voor het eerst een katholiek land in 1976. Ik was 15 jaar en was met een Nederlandse vriend van Venlo naar het Waalse Stavelot gereisd. We waren twee studenten met rugzakken en we hadden bijna geen cent. We sliepen langs de weg en vonden gastvrijheid bij Walen, die ons spontaan op frieten en Piedboeuf uitnodigden. Ik herinner me nog duidelijk mijn eerste indruk van België: ik was overdonderd door de vriendelijkheid en behulpzaamheid van de mensen.
Ik herinner me ook nog mijn tweede sterke indruk van Wallonië: het viel me op hoe bang die aardige, vriendelijke mensen waren. Terwijl wij in Stavelot waren, kwam de bisschop van Namen er toevallig op bezoek. Ik herinner me de angst nog die de stad opeens overspoelde toen werd aangekondigd dat de bisschop onverwacht op bezoek zou komen; ik zie nog de stoet zwarte auto’s op de dag van zijn bezoek en voel nog het bijna lichamelijke besef van de angst, als een koude rilling op die snikhete zomerdag."

De jonge Geert kon toen nog niet weten, hoezeer die in burka's gehulde viezerds, zich dagelijks aan dienstboden, koorknapen en misdienaars vergrepen.

"De Belgische bisschoppen worden niet als de ergste roomse tirannen beschouwd. Ik ben benieuwd hoe de Italianen zich voelen als de paus in de stad is, hoe de Polen zich voelen als één van de twee PIS-leiders zijn komst aankondigt, hoe de Spanjaarden zich gevoeld moeten hebben als Franco in de buurt was. Een paar jaar later las ik in de Bijbel hoe de Hebreeën zich voelden in aanwezigheid van de schuinsmarcheerder Koning David, die zoals verscheidene verzen beschrijven, „terreur in hun harten wierp” en het, zoals we weten, op hun echtgenotes gemunt had (Bath Sheba).

Van Stavelot ging ik met mijn vriend naar Brussel. Mijn vriend en ik waren verbaasd dat dit arme en smerige België een buurland kon zijn van Nederland, dat zo schoon was. De uitleg van de Belgen, met wie we over hun armoede spraken, was dat deze toestand hun op geen enkele wijze te verwijten viel: volgens hen waren ze het slachtoffer van een mondiale samenzwering van de ‘grote mogendheden’ en de ‘zionisten’, bedoeld om de gewone Belg arm en onderdanig te houden. Ik vond die uitleg niet overtuigend. Volgens mijn intuïtie had het iets te maken met de verschillende culturen van Nederland en België."

Wordt Vervolgd 1! 

StichtIng De Ruyter boos omdat Wilders zich als hun held verkleedde...

In het rampjaar 1672 (regering radeloos, regenten redeloos, rapalje teugelloos") verzamelde zich een grote menigte woedende Oranjeklanten voor het woonhuis van Admiraal De Ruyter aan de Amsterdamse Prins-Hendrikkade. Het waren de zogenaamde "bijltjes", scheepsbouwwerkers van de nabijgelegen probleemwijk Kattenburg.
De Ruyter was de sterke zee-arm van het anti-oranjegezinde bewind van de gebroeders De Witt, die even later voor de Gevangenpoort in Den Haag door een opgehitste "Oranje"-mob gruwelijk zouden worden vermoord. (Geslachtsdelen op joods-christelijk-humanistische wijze in de mond gestopt, enzovoort).

Michiel was niet thuis en zijn radeloze echtgenote werd gered door de Jobs Cohen van die jaren, de Amsterdamse burgemeesters, die de schout en zijn rakkers erop af stuurden.
Volkskrant:

Wilders liet zich in de week van de verkiezingen voor de Tweede Kamer in het blad [Veronica Magazine, HR]  afbeelden als Michiel de Ruyter, naar zijn zeggen ,,één van de grootste helden uit de Nederlandse geschiedenis''.
Een duidelijk gevalletje hoogmoed, zo meent de stichting. 'Wilders is wel de laatste persoon die zich met De Ruyter kan en mag vergelijken', stelt een zegsman van de organisatie. 'De Ruyter was, zoals elke goede militair, volstrekt a-politiek. Hij heeft zich nooit bemoeid met alle heftige politieke tegenstellingen van zijn tijd.'

bron: Stichting De Ruyter boos op Wilders - Binnenland - de Volkskrant.

Met de politieke neutraliteit van De Ruyter viel het dus nogal mee.
Interessant is ook, dat hij het op een akkoordje gooide met de "Barbarijse zeerovers", piraten uit Noord-Afrika, moslims dus, die hij inzette als de "eerste linie" tegen het Spaans-Engelse gevaar. Ongeveer, zoals Wilders graag Israël zou willen zien als "eerste linie" tegen de Islam.
"Het kan verkeren", zei de zeventiende-eeuwse illegale immigrant Breero, die binnen de grachtengordel woonde.

Ik juich het initiatief van de Michiel-de-Ruyter Stichting van harte toe. We zouden allemaal beter moeten opletten, dat onze symbolen, vlaggen en herinneringen niet worden gekaapt door het krapuul van de vals-blonde faker.

Zo zouden de Israëlische ambassade en het CIDI het misbruik van de Israëlische vlag en de Davidsster door Wilders en zijn PVV-mob toch echt eens moeten aanpakken.

Trouwens, als Wilders zo graag held des vaderlands wil spelen, waarom verkleedt hij zich niet als

• Hugo Grotius (theoreticus van vrij verkeer en vrije immigratie), of
• Spinoza (uit Amsterdam verbannen Sefardisch-joodse immigrant, die grondslag legde voor een humanistisch wereldbeeld en wiskundig godsbeeld, waarin alle religies gelijk zijn), of
• Multatuli (Hoofden van Lebak, Saïdjah en Adinda: voorvechter van koloniale bevrijding en gelijkstelling Islam), of
• Willem Drees Sr., die het (Breekpunt :-) algemeen ouderdomspensioen met 65 jaar invoerde?

U weet wel waarom!

Hoe om te gaan met "onderbuikgevoelens" - opinieleiders worden wakker.

Noem ik op de eerste plaats Bas Heijne, columnist bij de NRC. Bas erkent volmondig, net als ik, dat hij zich in slaap heeft laten wiegen door het TV-"format" van partijleidersdiscussies waar het Wilders-racisme nauwelijks een rol speelde. Herhaald tot in het absurde. Iedereen haakte af.
Wilders verklaarde herhaaldelijk, dat hij geen verraad zou plegen aan zijn "breekpunten", met name AOW handhaven op 65 jaar. De stembussen waren nog maar pas gesloten, of Wilders liet zijn breekpunt vallen op de TV. Dat kon hij makkelijk doen, want er is immers geen partijcongres, waaraan hij verantwoording moet afleggen. Normaal gesproken, gaat het hier om verraad, oplichting, van de vele Limburgse oudjes, die dachten, dat hun AOW bij Wilders zeker was.
Het was alleen maar wisselgeld voor deze Likud-agent. AOW en hypotheekrente-aftrek - het kon hem aan z'n r**t roesten. De onverwacht grote PVV-overwinningsnederlaag moest omgezet worden in invloed op de Nederlandse regering. Daarom hoor je Wilders dezer dagen verder niet meer. Anders dan aan z'n onderknuppels in Den Haag en in Almere, kent hij zichzelf de bevoegdheid toe, om "compromissen" te sluiten met VVD, CDA en SGP.
Bas Heijne erkent, dat hij, zoals vele anderen, waaronder ikzelf, de impact van de Wilders-demagogie onderschat heeft. De angsten bij de mensen die, anders dan in Amsterdam, waar de PVV verloor, nog geen kennis hebben gemaakt met een overheid die etnische spanningen weet te verzachten en om te zetten in kansen, hebben de overhand gekregen en de illusie, dat een Wilders-aanpak hen zou beschermen, heeft gewerkt. Heijne:

Door geen oog te hebben voor die existentiële verlangens en angsten, hebben de andere partijen Wilders opnieuw vrij spel geboden. Zoals een inwoonster van het Brabantse Sint Willebrord, een gemeente waar meer dan 50 procent op de PVV stemde, verklaarde: „Het zal misschien niet allemaal kloppen wat Geert vertelt. Maar het is wel waar.”

Het is wel waar... Ook al is het niet waar!
Ik kan er niet over uit. Meer waar, in de zin van zo voel ik het, kun je het niet uitdrukken.

Het gaat over een mengeling van onzekerheid, bangmakerij en wantrouwen in de politieke leiders.
Het gaat over verlies van zich-thuisvoelen in de kerk, in de lokale gemeenschap en in het land, de natie.

Maar het gaat ook over het gebrek aan moed van de politieke leiders, om te laten zien, dat een Vogelaar-aanpak in de stad werkt. Dat het nooit meer wordt zoals vroeger, maar ook, dat er zo veel nieuwe kansen zijn in het Nederland van 2010. De Amsterdamse en, in mindere mate, de Rotterdamse kiezers, hebben dat laten zien afgelopen woensdag, door niet voor Wilders te stemmen. In een groot deel van het land, ziet men dat nog niet. Bij gebrek aan voorlichting door de PvdA en andere partijen. Dat moet en dat kan veranderen.

Wilders mat zich een Churchill-kostuum aan in Amerika. Hij is zogenaamd de laatste dam tegen de islamitische tsunami. Maar Churchill, whatever his faults may have been, onderkende als een van de weinigen in 1940, de onaanvaardbare racistische beginselen van het Nazisme en verklaarde hen de totale oorlog.
Dat kunnen, ja moeten, de Nederlandse opinieleiders ook.
Zonder omwegen.
Totaal!

Haatdrager werd kaasdrager. Wilders als tovenaarsleerling en waarom Fleur Frau Antje niet mocht opvolgen.

Het kaasmeisje Frau Antje is in Duitsland even beeldbepalend geworden voor Nederland, als het Zeeuws Meisje dat in Nederland is voor de provincie Zeeland (”Geen cènt te veel, hoor!”)

Hoe Duitsers aankijken tegen dit plaatje
Logisch dus, dat deze karikatuur bij onze oosterburen de associatie opwekt van weer een gekke Hollander, die z’n gevaarlijke praatjes komt verkopen onder de dekmantel van zo’n onschuldige consumptie als “Käsehäppchen” – kaasblokjes.
De associatie met brandstichting is minder gek dan  ze lijkt, zodra je je herinnert, dat de doorgeflipte anarchist Marinus van der Lubbe uit Leiden begin-1933 de Rijksdag in brand is komen steken. Op een voor Hitler wel bijzonder gunstig moment: Hij kon meteen het parlement sluiten en zonder stoornis zijn nazi-program gaan uitvoeren. Veel later is gebleken, dat Van der Lubbe vermoedelijk door de Nazis is gemanipuleerd. Maar dat was lang nadat hij als het ware met de lucifers in de hand was gearresteerd, de brandstichting had bekend, met gebogen hoofd voor het Leipziger gerechtshof was verschenen en ter dood gebracht. Hollanders spelen met vuur. En zijn zo bezeten van hun eigen anarcho-terroristische illusies, dat ze een gemakkelijke prooi zijn voor lieden met tegengestelde bedoelingen en illusies.*)
(Over Van der Lubbe en de Rijksdagbrand van '33:
Martin Schouten 1999 [NL], EN, DE, FR)

In dat kader past Geert Wilders natuurlijk uitstekend. Althans, voor de vele Duitsers die een broertje dood (vaak letterlijk) hebben gekregen aan elke vorm van Herrenvolk-hysterie. Stokebranden, al zijn ze vermomd als de opvolger van Frau Antje, kunnen ze missen als kiespijn. In Monschau begon hun victorie.

Een Nederlandse kijk op het plaatje
Henk en Ingrid (Anja) uit de vinex-wijk zullen vermoedelijk anders aankijken tegen deze profeet-karikatuur. (Niet alle profeten heten Mohammed.) Daarom, speciaal voor hun tweeën (drieën), volgt hier een leerzaam verhaal.

Toen de PVV in juni 2010 maar negen zetels had gehaald in de tweede kamer, Hero Brinkman en nog twee andere fractieleden hun eigen partij waren begonnen en Wilders zichzelf had geroyeerd uit het bestuur van zijn stichting, werden er na een jaar nieuwe verkiezingen gehouden, waarbij Wilders’ PVV 0 zetels overhield. Geert Wilders, Fleur Agema en nog een paar oude getrouwen met een weinig indrukwekkend arbeidsverleden (denk aan Dion Graus!) waren dus werkloos en moeilijk plaatsbaar. De politieke pensioenen en wachtgelden waren op voorstel van de PVV grotendeels afgeschaft met ingang van 2011, om een einde te maken aan het potverteren van de linkse politieke elite op kosten van de gewone burger. Na zes maanden moesten Wilders en de zijnen, op straffe van korting op hun uitkeringen, dus wel een door het arbeidsbureau redelijk geachte arbeidsplek aanvaarden.
Aangezien de vertegenwoordigster van het Bedrijfsschap Kaas- en Melkproducten in Duitsland en Oostenrijk, Frau Antje, de 65-jarige leeftijd had bereikt (met steun van de PVV was immers de pensioenleeftijd niet naar 67 jaar opgetrokken), werd aan Fleur deze op zich honorabele en behoorlijk betaalde baan aangeboden. Ze wilde het best graag gaan doen. Maar Geert Wilders, die immers niets aan anderen kan overlaten, als het om publiek optreden gaat tenminste, stak daar resoluut een stokje voor. “Dan doe ik het nog liever zelf!”, sprak hij. Fleur was hevig teleurgesteld. Maar toen Geert Wilders haar uitlegde, waarom ze die baan niet moest aannemen, droogde ze al vlughaar tranen en hernam haar rol van dappere kleine adjudant(e).
Wilders had met zijn scherpe blik gezien, welk een doortrapte geïslamiseerde intrigue achter het bananplannetje voor Fleur Agema zat. Geert had gezien, wat niemand, ook jullie niet, Henk en Ingrid, had gezien. Frau Antje draagt een KOPVOD. Weliswaar geen islamitisch kapje, maar toch wel een symbool van vrouwenonderdrukking en bovendien, bij contract met de kaas- en melkboeren, VERPLICHT! Om van de oorijzers nog maar te zwijgen. Enfin, je kunt erover discussiëren. Maar als er iets is wat Wilders niet verdragen kan, dan is het wel het risico, dat moslims en hun vrienden eventueel hem heel erg hard zouden kunnen gaan uitlachen.
En zo is het gekomen, beste Henk en Ingrid (en Anja natuurlijk ook), dat Wilders de job van Frau Antje met gevaar voor eigen leven en op risico van hatelijke spot in het vijandige Duitsland op zich heeft genomen (met uitzondering van de gemeente Monschau). Maar Geert is niet klein te krijgen! Op zijn reizen, kris kras door het land, ageert hij onvermoeibaar tegen moskee- en minaretten-bouw. Dringt aan moslims stukjes Hollandse kaas op die niet halal zijn en pikt daarbij stiekum de doosjes lucifers uit hun broekzakken, zodat ze hun bommen niet kunnen ontsteken!
Nog steeds een held, maar een tragische held, onze Geert!

Henk en Ingrid waren na het horen van dit verhaal erg ontroerd. Tranen drupten op de beeltenis van hun gevallen profeet. Maar de volgende dag was het al weer helemaal over. Anja en Ingrid hadden het maar druk met bakken en braden op de gesubsidieerde interculturele barbecue in de Vinex-wijk, en Henk liet de houtskool, samen met buurman Ali, perfect gelijkmatig branden. Dat is echt niet gemakkelijk. Je hebt er flink wat lucifers voor nodig. En onwillekeurig dacht Henk even bij zichzelf: “Ergens toch wel een geluk, dat die lucifersdief hier niet rondloopt. Opgeruimd staat netjes!”

----
*) Bert, een reageerder bij Krapuul.nl, waar dit stuk vanochtend verscheen, wijst me  terecht op het volgende:

De lucifers lijken me vooral ook een expliciete verwijzing naar het hoorspel/toneelstuk “Herr Biedermann und die Brandstifter” van Max Frisch (http://tinyurl.com/2wmcxaa). Helaas ook na bijna zestig jaar nog onverminderd actueel.

Maar dat verandert niets aan de strekking van mijn verhaal. Mensen met oogkleppen, komend uit een droomwereld, die een gemakkeijke prooi zijn voor lieden die er belang bij hebben brand en paniek te stichten. En daarvan de schuld bij anderen te leggen: Gladio, die de Brigate Rosse manipuleerde, de Stasi die iets dergelijks deed met de RAF, etc.

Huib heeft dit geschreven met het oog op een beter begrip tussen de verschillende volken van Europa. Moslims inbegrepen. Als verstokt cultureel relativist staat hij echter open voor uw wellicht sterk afwijkende gedachten en meningen naar aanleiding van deze Wilders-karikatuur.

De afbeelding "Echter Käse aus Holland" is aan Huib's blogs en Krapuul ter beschikking gesteld door de maker ervan, Frank Köpperschlager, via Duitse fans. Reproductie alleen met bronvermelding, svp!