Wilders' 10 Walgelijkste [9]: De PVV Maffia. Wilders is onschendbaar. Links is verantwoordelijk.

Martin Bosma beschrijft de maffiose organisatie van de PVV perfect in zijn boekje 'De schijn-elite van de valse-munters' (2010).
Wat zijn de kenmerken van een maffia? 
Er is een padre-padrone die over alles beslist. Dat is in ons geval Geert Wilders, enig bestuurslid van de stichting die de pvv beheert. 

Bosma vindt dat prachtig. Zodoende kan niemand de PVV overnemen. Als het gerecht zou besluiten, om de PVV in de ban te doen (want ondemocratisch), dan "richten we gewoon een nieuwe stichting op". We zijn er klaar voor! Berlusconi had het niet beter kunnen verwoorden. En Mussolini ook niet.

Even een kleine correctie: Onderling geweld of geweld binnen- of van de PVV zelf tegen buitenstaanders is nog maar zelden vastgesteld. Goed, een groot deel van de PVV-fractie in de Tweede Kamer heeft wel eens iets met slaande ruzie, huiselijk geweld, bedreiging van buurtgenoten, gedwongen seks en de exploitatie daarvan, oplichting van de fiscus, ontwerpen van martel-gevangenissen (Agema), openbare geweldpleging, enzovoort te maken gehad, maar dat moet je meer als een culturele eigenaardigheid van deze dappere strijders en strijdsters voor een joods-christelijke moraal beschouwen.

Tot nu toe, maakt de PVV-maffia in hoofdzaak van andere middelen gebruik. Daar is in de eerste plaats het GELD, in de tweede plaats de INTIMIDATIE en in de derde plaats de LASTER.

Als die manier van werken ertoe bijdraagt dat domme alleenlopende lieden als "Stop_Links" ook ècht bedreigingen tegen de kinderen van linkse politici gaan uiten, dan is dat natuurlijk betreurenswaardig, maar de schuld van Links, enz.
Immers, deze nieuwe waarheid geldt: "Wilders is onschendbaar. Links is verantwoordelijk!"

Zelfs de uiterst Wilders-gezinde Bart-Jan Spruit (Spruyt voor de liefhebbers) kon na maanden van onderhandelingen met de Padre-Padrone in 2006 niet akkoord gaan met het Wilders-Bosma concept van een politieke maffia. Spruit had, (in overeenstemming met het gedachtegoed van Joshua Livestro en de Leidse neo-con denktank), conservatieve en orthodox-christelijke programpunten en kandidaten voor de PVV opgezocht. Maar dat beviel de Lijder niet. Hij wilde (en Martin Bosma ook) onderworpen en controleerbare uitvoerders en -sters van zijn megalomane ideeën.

Daarom bestaat de binnenste kring rond de Lijder heden uit een opmerkelijke mix van oude schoolvrienden uit Venlo, door de Mossad aangedragen agenten, racistische kruidenvrouwtjes en sadistische architectes, en, ja dat vooral!, gefrustreerde beroepsmilitairen en politiefunctionarissen. Nog afgezien van vroegere Gladio-agenten en gefrustreerde officieren van justitie. Een baksteen-fabriek ondernemersdochter genaamd Laurence en een adviseur voor bedrijfs-belastingontduiking moeten in Limburg de Wilders-greep op het Gouverneurschap waarmaken.

Wat is een Maffia? Voorbeelden. 

De Zuid-Italiaanse maffia kun je op een zeker moment in haar bestaan beschouwen als een christelijk-getinte reactie op de onderdrukking door Islamitische veroveraars in de achtste en negende eeuw, maar ook tegen de Rooms-Katholieke Anjous en de Normandische bezetters. Waarschijnlijk gaat de traditie van dit koppige volksverzet nog verder terug. Ook de Romeinse veroveraars van de derde en de tweede eeuw voor Christus zaten er maar mee. Maar goed, als Wilders hecht aan Joods-christelijke wortels, dan kan hij zich min of meer op de maffia-traditie beroepen.
Het is een typisch voorbeeld van een bevrijdingsguerilla die zichzelf met de jaren heeft omgezet in een criminele organisatie. We kunnen daar voorbeelden van zien bij de FARC, de oorspronkelijk Guevaristische  Colombiaanse guerrilla, en, dichter bij huis, de Duitse "linkse" terroristen van de zeventiger jaren, of de Brigate Rosse in het toenmalige Italië. Ze verenigen zich met wie dan ook (Khadaffi bij voorbeeld) om te kunnen voortbestaan. Een makkelijke prooi, even ertussendoor gezegd, voor CIA- en andere infiltranten, die aanwijsbaar een actieve rol hebben gespeeld bij de Roten Brigaden en de Brigate Rosse. Of, zoals is gebleken, bij de CCC in België.

Innemen van sleutelposities
Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren diverse maffiose organisaties al vertakt naar de VS. Ze toonden zich bereid om de geallieerde invasie via Sicilië tegen Mussolini te ondersteunen, in ruil voor een aantal concessies. Dat maakte, dat zij vrijwel onaantastbaar werden in het Italië van na 1945. Ze waren nodig, om de Democrazia Christiana te ondersteunen tegenover een dreigende soft-communistische overname via de democratische stembus.
De Wilders-maffia doet in het Nederland van 2010 hetzelfde. Ze neemt het afbrokkelende CDA in gijzeling en maakt Rutte's VVD afhankelijk van haar steun, zonder zelf verantwoordelijkheid te nemen. Intussen probeert ze machtsposities in te nemen bij gemeenten en provincies. En daar ze vrij mag blijven provoceren en liegen, wordt de democratie en de grondwet verder afgebroken.

Hoe werkt de maffia?

Wilders' maffia bestaat uit door de padre-padrone geselecteeerde Haagse parlementsleden. Als ze het goed doen, mogen ze ook in gemeenteraden of provinciale staten optreden. Of in het Europese parlement.
Daarmee verwerft de voorzitter van de PVV-stichtingen een controle over het familieleven van de geselecteerden. Ze worden afhankelijk van het oordeel van de leider. Niet van een democratisch gekozen orgaan. Ongehoorzaamheid betekent automatisch verlies van inkomen. Types als Lucassen, die met hoge schulden en werkloos leefden van een uitkering, kunnen niet anders dan zich onderwerpen aan Geert. Doorgaan met geld vangen, onder voorwaarde dat je je mond houdt. Praktijken die ik nog ken uit de tijd van Paul de Groot bij de CPN. Deze laatste werkte liever met lieden die hij kon chanteren, net zoals Stalin dat deed, dan met mensen die een onberispelijk cv hadden, zoals Gerben Wagenaar. Het politiek bureau van Wilders (Sado-Agema, Bosma) manipuleert en dwingt de ondergeschikten met vele- zo niet alle- middelen. Zelfs een Hero Brinkman, die af en toe buiten de pot mag pissen. Hero blijft kwetsbaar genoeg, om hem te kunnen blijven inzetten.

GELD

Niemand die kan of mag controleren, wie dat allemaal betaalt. Dat blijft het Geheim van Wilders. Het valt te hopen dat Wilders' stichtingen tot openbaarheid worden gedwongen. Maar ik vrees het ergste. We hebben een neiuwe Wikileaks nodig, waarschijnlijk, om te kunnen zien waar Wilders' geld vandaan komt en waaraan het wordt uitgegeven. Qua geld, dus, wie ziet enig verschil met een maffia?

INTIMIDATIE

Ondanks besluiten van Europese instellingen, die aandringen op controle over vreemd geld waarvan de PVV en andere anti-europese instellingen profiteren, blijft Nederland passief. Aantasting van Wilders' belangrijkste middel zou immers het einde van het kabinet-Rutte betekenen!

Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft al  lang een wetsontwerp klaar, om fake-partijen à la Wilders onmogelijk te maken. Maar Wilders' gegijzelden aarzelen. Ze worden geïntimideerd. Door Wilders' haatprediking, maar ook door buitenlandse effecten daarvan.

LASTER
Je hoeft geen medelijden te krijgen met Wilders' gegijzelden. Het is hun eigen schuld. Het zou, enkele jaren geleden, zo eenvoudig geweest zijn, om terecht, organisaties als die van Wilders buiten de wet te stellen en althans niet toe te laten to de verkiezingen. Rechts èn Links hebben dat nagelaten.
Er kan nu niet alleen worden afgegaan op de rechter in het haatzaai-proces tegen Wilders. Ook de wetGEVER, de Tweede Kamer, moet wakker worden.
Onze democratie, onze grootste waarden, zijn in gevaar. Ik overdrijf niet.

Waar blijft de Thorbecke, de Drees, die orde schept?

Maria-Meriem: De superieure islamitsche interpretatie van de geboorte van Jezus

Tegenwoordig moet je vanwege Geert Wilders alles weten over de zogenaamde ziekelijke slechtheid van de profeet Mohammed.
Wilders' argumenten slaan nergens op en zijn maar al te vaak ontleend aan bronnen, die geen enkele waarde hebben. De arabarbarist Hans Jansen is daarvan een voorbeeld. 
Maar zelfs, als je de genoemde bronnen raadpleegt, dan kom je voor verrassingen te staan, die Geert nooit zal willen en kunnen verklaren. Hieronder mijn interventie op Krapuul.nl over de rol van Mohammed.

Mohammed was geen betere of slechtere profeet dan Jozua, Esaja of Paulus. Als ik de Koran en Hadith lees, zie ik vooruitgang ten opzichte van de Farizeeën (eeuw 0), de Christenen (eeuw 1) en de manicheïsten (eeuw 2). Net zo een soort vooruitgang (realisme) als het Protestantisme van Luther en Calvijn (eeuw 15 en 16) was, ten opzichte van de Katholieke Kerk van de Middeleeuwen.
Een voorbeeld van wat de religie van Mohammed bijdroeg aan een menselijker samenleving, is de interpretatie van Maria als moeder van Jezus (Jeshua). Het ongehuwde meisje Maria (Mariam, Meriem) werd zwanger. De vroeg-christelijke en paulinische interpretatie is, dat het meisje maagd bleef en bezwangerd werd door een door God gezonden engel. Jezus is dus ook een deel van God (Drievuldigheid, samen met de Vader en de Heilige Geest).
Het kan geen toeval zijn, dat deze interpretatie van de evangeliën hielp, om polytheïsten, aanbidders van een Moedergodin, en misogyne en autoritaire paternalisten over te halen om zich te bekeren in de tijd van het vervallende Romeinse Rijk.
Mohammed verkiest een veel actuelere interpretatie: Jezus is niet per definitie een Zoon van God, maar een profeet die belangrijke dingen heeft gezegd. Zijn Leer wordt gerespecteerd.
Wat Maria betreft, zij werd uitgestoten en beschimpt door haar dorpsgenoten, toen zij ‘s-morgens terugkwam van haar nachtelijke tocht tot onder de Boom van de Wijsheid. Daar had zij een aantrekkelijke afgezant van God ontmoet en zich aan hem gegeven. Aan een Mens, niet aan een engel die zaaddragend zou zijn geweest van God.
De ontnuchtering en de bekering van haar dorpsgenoten kwam pas, nadat haar baby Jeshua geboren was en Opstand predikte tegen de onderdrukkers. Nazareners en Galileërs verenigden zich tegen de Romeinse kolonisator en diens lokale discipelen. Mohammed zag dus hoezeer de oude vooroordelen tegen de vrouw die naast de pot plaste en zich buiten het huwelijk geeft aan de aantrekkelijke vreemdeling, ons opsluiten in een beperkt wereldbeeld van stam-solidariteit en eerwraak.
Dat was voor Mohammed’s tijd (we spreken van de zevende eeuw AD) een revolutionaire interpretatie. In Venlo, waar ze nog Wodan en Freya vereerden in die tijd, zou een Meriem (inclusief foetus) in die tijd zijn verdronken in de Maas. En een Mohammed zou zijn geworpen voor de wolven.
Wat je dus ook verder tegen Mohammed mag hebben, hij respecteerde de waardigheid van vrouwen, die moedige keuzes maakten.

Dat kun je, anno 2011, niet zeggen van Wilders en zijn 40 rovers, die samen met de SGP de abortus-termijn van Ingrid willen beperken. Dat kun je niet zeggen van een PVV, die een door criminelen in Afghanistan verkrachte vrouw, net als de door de door Mohammed veroordeelde dorpsgenoten van Meriem, wil uitstoten als slachtoffer van linkse dhimmies die zich ‘overgeven’.
Beschaving is een mooi, maar ingewikkeld ding. Er is vooruitgang, maar ook angst. Die laatste wordt uitgebuit door de heer Wilders en consorten.
Daar heeft onze beschaving weinig baat bij. 

Cultuurbehoud: Redt de Christen Unie van de Neocons. Voor Nederland!

Ik reageerde vandaag op de publicatie door Krapuul van een lang en evenwichtig artikel van Jan Dirk Snel: Het dilemma voor de Christen Unie.

Door het immobilisme van de SGP, de onchristelijke verBlekering van het CDA en de dynamiek van een eigen omroep, kreeg een deel van de Nederlandse protestantse fundis de wind in de zeilen. Zonder de eigen waarden te verwaarlozen, werd de jeugd aangesproken en handhaafden mensen als Rouvoet en Slob een sociaal en realistisch geluid in de chaotische discussies van het Nederland van het begin van de 21ste eeuw.
Ziehier mijn reactie als ongelovige, maar naar het integere strevende, op de discussie die ontbrandt bij onze broeders. Niet de moslim-, maar de mannen-broeders.

Toen ik in 1970 lid werd van de Amsterdamse gemeenteraad, was de ARP er met 2 zetels van de 45 een vaste waarde. Ik arriveerde, nog nahijgend van de revolutionaire illusies van 1968. Dacht dat de mobiliserende kracht van het opstandige woord er zou heersen. 

Maar, o maar:
In een gemeenteraad zit het bestuur, als het goed is, dicht bij de burgers. Dus is er weinig plaats voor polarisatie en uitsluiting tussen de gekozenen. Je zoekt er concrete oplossingen voor concrete problemen. En iedereen die daarover wil meedenken zonder vooroordelen en maffia-bindingen, is welkom.
Zo komt het, dat de gereformeerden me aangenaam verrasten. Ze vertoonden echt dat realisme en die openheid op basis van hun onderliggende onwrikbare overtuiging, waar JD Snel het over heeft. In februari 1973 doorbrak ik in de Raad als eenmansfractie van de PSP met uitsluitend de steun van de AR-vertegenwoordiger en latere minister, Enneüs Heerma, het liberale en marktgerichte stadsvernieuwingsdenken.
Als je eens wilt zoeken naar de echte waarden die verborgen zijn in de “wortels” van de Nederlandse cultuur, luister dan niet naar de PVV die alleen carnaval en kievitseieren ziet, maar denk eens na over die Hollanders en Friezen die hun polders, waterschappen en consistories zelf bestuurden, zonder tussenkomst van adellijke heren en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders. Iets van die mentaliteit is overgegaan in het anarcho-syndicalisme, in de relatieve onafhankelijkheid van de NL RK kerk en in de ver doorgevoerde decentralisatie van het bestuur naar gemeenten (in vergelijking met de rest van Europa) in Nederland.
Dus, in plaats van de Wilderse autoritaire kreten over een aan zijn grillen onderworpen rechterlijke macht, over een gecentraliseerde politie, los van de nodige controle door de locale overheden, over burgemeesters en dominees “met slappe knieën” die moeten wijken voor de knieschoten van de stadscommando’s onder leiding van De Roon – in plaats van dat alles hoort het zelfvertrouwen van de directe democratie, een van de kostbaarste bouwstenen van de Nederlandse cultuur.
De Christen Unie is daar, zoals JD Snel stelt, een belangrijke uiting van. Hoe paradoxaal het ook klinkt, hij heeft gelijk, als hij schetst, dat het realisme van de linkse liberalen (D66, vroeger Treub en de zijnen) maar al te vaak samenvalt met het realisme van deze variant van de mannenbroeders.
Je kunt het honderdmaal oneens zijn met elk van  hun (onverenigbare) uitgangspunten.
Ze zijn onze bondgenoten in integriteit en authenticiteit!

Bewust of onbewust laat JD Snel onbesproken, tegen wie hij zich in zijn artikel keert. Dat is namelijk (vermoed ik) Bart-Jan Spruyt. Spruyt zoekt al jaren, vanuit het Leidse neoconservatieve filiaal dat Burke Stichting heet, naar iets wat de rol kan spelen die de Amerikaanse Republikeinse Partij vervult (of vervulde) voor de neoconservatieven van The Weekly Standard in Washington. De Neocons gebruiken de christen-fundamentalisten onder de Republikeinen om hun agenda van elitaire Staat door te voeren. Hoe ze dat doen, heb ik elders beschreven.
Het lukte Bart-Jan niet met Geert Wilders (2006). Het lukt niet met met de SGP (zijn te sektarisch). Het lukte niet om pseudo-PVV afdelingen op te richten (Urk, 2009). Nu ziet Bart-Jan een nieuwe kans bij de Christen-Unie. De leiding lijkt verzwakt door het verlies bij de verkiezingen. Spruyt bepleit een forse wending naar “rechts”. Daarvoor heeft hij, zoals ik bij de EO zag, geen religieuze of inhoudelijke-, alleen tactische-, argumenten. Dergelijk opportunisme lijkt mij voor de getrouwen van Rouvoet een gruwel. Maar misschien overschat ik ze.
Snel bepleit daarentegen een vasthouden aan de integere interpretatie, die misschien niet snel verkiezingswinst zal brengen, maar wel de mannenbroeders het gevoel zal geven, zonder zonden voor hun Heer te kunnen verschijnen. De vreze Gods is dus een factor geworden in het huidig tijdsgewricht. Het gaat niet alleen meer om de vraag of de Profeet een pedofiel was, maar ook om de vraag, of de visie van de CU zal terugvallen naar een Manicheïstische, of, dat daarentegen de Bergrede richtlijn blijft voor de gelovige.
Het heeft toch wel iets bijzonders, dat in deze tijden veel van het lot van Nederland blijkt af te hangen van de standvastigheid in het geloof van zijn zijn koppigste zonen en dochters.

 

Het bovenstaande werd in licht andere vorm gepubliceerd als commentaar op het artikel van JD Snel bij Krapuul.nl.

Martin Bosma schrapt Bart-Jan Spruyt uit de ontstaansgeschiedenis van de PVV

Zelden een non-fictie boek gelezen, waarin het woord "ik" zo vaak voorkomt. 
"Ik en Geert, Geert en ik" - Het komt je al gauw de strot uit.

Martin Bosma: De schijn-élite van de valse munters. Bert Bakker, 2010. derde druk, september 2010.

Ze deden het allemaal prima, Geert en hij, hij en Geert.
Geniaal! Geen partij-organisatie, maar een website. Een "virtuele partij". Een partij als ijle mythe, rondzwevend in de krochten van het internet. Vederlicht. Onaantastbaar. Ongrijpbaar.

En Martin is slim, zooo slim! Martin is onmisbaar. Hij kan niet even met vakantie gaan, of stagiaires doen domme dingen. Zoals ex-CD-personen op de provinciale lijsten laten tekenen. Zou Martin nooit doen. Weliswaar moesten al een paar dagen na het indienen van de PVV-lijst voor de verkiezingen van 2010 drie personen geschrapt worden wegens allerlei krapuliteiten. Maar daar heeft Martin het nergens over.

Waar Martin Bosma het ook nergens over heeft, is zijn strijd op leven-en-dood met Bart-Jan Spruyt. (Spruit voor de burgerlijke stand. Fortuin had immers ook een y voor een i ingevuld?) We worden door Bosma tot vervelens toe ingewijd in allerlei details, zoals de ligging van fractiekamers, de grappen van de Wilders-bewakers en de omhelzingen van Marco Pastors.

Maar Spruyt (Spruit) van de (neo-) conservatieve Leidse Burke Stichting komt in het verhaal nauwelijks voor. Toch was het deze Bart-Jan, die in 2005 Wilders als eerste meesleepte op een tocht naar de USA, die voor de PVV een eerste ontwerp-program schreef, die kandidaat-kamerleden toeleverde en een hele belangrijke delegatie van het American Enterprise Institute naar Nederland haalde. Allemaal voor Geert. "Ik", Martin B., stond daar maar voor spek en bonen bij. Moest potloden, vulpennen en warme broodjes voor Geert halen. We spreken over de tijd voor de verkiezingen van 2006.

Gelukkig (voor Martin) bleek, een paar maanden voor de verkiezingen van 2006, dat Geert het niet zag zitten met de neocons. Spruyt werd vriendelijk bedankt en kon zijn wonden gaan likken in Leiden. En de brokken die hij met zijn-Geert-connectie had gemaakt bij de (neo-) conservatieven en het aanbevelingscomité van de Burke-Stichting proberen te lijmen.
Wilders gaf de voorkeur aan zijn ultra-rechtse- en ultra-nationalistische kennissenkring in Israël en de US. "Vol op het orgel" tegen de Islam!
Neoconservatieven vinden (zoals Pipes) de Islam op zich niet erg. Zolang het volk maar in een mythe gelooft is het hun best. Ajaan Hirsi Ali, die al een paar jaar bij het AEI werkt is dat dit voorjaar nog eens komen uitleggen.
Bosma, die sinds begin-2005 Wilders' assistent was, moet opgelucht hebben ademgehaald. Misschien heeft hij ook wel een beetje geholpen, om die ongelovige gelovigen bij Wilders zwart te maken. De neocons, het zijn tenslotte van oorsprong ... Trotskisten!
Daarom werd de PVV-lijst gevuld met nitwits, ex-criminelen, kruidenvrouwtjes en verdwaalde politie-agenten. Bosma's, en niet Spruyt's, voorkeurslijst.
Wie zich ertoe kan zetten, om het "ik"-verhaal van Bosma te lezen, moet in gedachten die hele episode erbij nemen.

En Bart-Jan Spruyt? We komen hem in 2010 weer tegen op Urk, in Spakenburg. Probeert onafhankelijke lokale PVV clubjes te organiseren met wildgeworden jonge gereformeerden.
De Nederlandse neo-conservatieven zijn namelijk eigenlijk gewoon conservatief en stijl-christelijk. Dat is niet, wat de Amerikaanse neocons voor ogen staat. Die willen orthodoxe christenen gebruiken voor een pro-Israël program (Ajaan: "Je moet Wilders gebruiken") en voor een elitaire politieke constructie à la Strauss.
Daarbij wordt, met een beroep op Plato, het "sociale" aan kerken en charitas overgelaten, terwijl het "politieke" (defensie, politie, buitenland) exclusief een zaak van de "élite" zou moeten zijn.

Over de elites en de theorieën van De Kadt, De Man en anderen, waar Bosma zich op beroept, een volgende keer...

Omdat politiek in gebreke blijft, moeten rechters en leden van de Raad van State Wilders zijn plaats wijzen...

Er komt een beetje licht in de duisternis. 
Maar wat komt het laat. 
En waarom komt het nog steeds niet uit de juiste bron?
Wat Balkenende niet mocht of durfde zeggen in de aanloop naar de verkiezingen, namelijk dat zijn partij, het CDA, de discriminerende punten van Wilders' PVV "ononderhandelbaar" vindt, erkende zijn opvolger, Maxime Verhagen uiteindelijk in het kamerdebat van 29 juni over de regeringsformatie:

Er is een aantal principes waarover ik echter niet onderhandel; ik ben dan ook niet bereid om die uit te ruilen. Ik zal dus niet zeggen: weet je wat, mijnheer Wilders, als de PVV haar standpunt opgeeft inzake het verbieden van de koran of het invoeren van een kopvoddentaks dan wel het registreren van bevolkingsgroepen, ben ik bereid om niet zo streng te zijn ten aanzien van de AOW of de overheidsfinanciën.

De volledige tekst van dat deel van het kamerdebat publiceerden we op Krapuul (4 juli). Tussen haakjes ook even hulde aan Femke Halsema met haar prangende vragen aan de Limburgse jezuietenleerling. dat maakte, dat Verhagen tenslotte duidelijkheid gaf. (NOS-registratie kamerdabat YouTube).
Want Wilders deed op 2 juli net alsof er niets gebeurd was en voerde zijn gebruikelijke slachtofferrol op. "Maxime, kom me toch helpen om de "ramp" van een kabinet met Groenlinks te voorkomen!" Onzin. Wilders wist al lang heel goed, wat hij moest doen, om met het CDA in gesprek te komen:

• geen kopvoddentaks, 
• geen verbod van de Koran, 
• geen ethnische registratie van bevolkingsgroepen 
• en niet: de "strijd tegen de Islam als kern van het buitenlands beleid".

Maar dat wil hij niet. Zelfs niet, wanneer zijn referentiekaders "Henk en Ingrid" in reacties bij de Telegraaf, bij voorbeeld, zeggen: "Geert, je bent fantastisch. Maar laat die hoofddoekjes met rust."
Henk en Ingrid zijn voor Wilders, na de verkiezingen, niets meer dan "Gekke Henkie", respectievelijk "Malle Ingrid".
De mainstream pers heeft blijkbaar nog steeds niet begrepen, dat je Wilders' persberichten eerst even moet toetsen. Ze namen Wilders' kretologie zonder commentaar over.
Maar:
Zelfs in De Telegraaf lieten de helft van de reagerende Henk/Ingrids zich niet in het ootje nemen. En bij Nu.nl was het nog duidelijker. Reaguurders die als van oudsher begonnen te roepen, dat de linkse verraders weer hadden toegeslagen, werden zonder medelijden door een meerderheid van het reageervolkje het bos in gestuurd.

Dat overkwam "schoonmoeder" bij voorbeeld. Het "wijffie" dacht dat de PVV volgend jaar bij de verkiezingen voor de Eerste Kamer geweldig zou winnen. Andere reageerders moesten haar uitleggen, dat de 1e K. via de provinciale staten wordt gekozen en ze verdween onder onaangenaam gescheld.

Nu.nl stelde vast, dat zijn publiek in meerderheid paars+ best ziet zitten.
Wilders, die, volgens alle voortekenen, helemaal niet de bedoeling had om te gaan meeregeren, zoekt nu, met de brutaliteit der wanhoop, naar schuldigen onder de door hem jarenlang verdacht gemaakten.

Dat wordt hem vergemakkelijkt door de angstige houding, die een meerderheid van de parlementariërs de laatste jaren hebben ingenomen.

Immers, de VVD is dicht tegen het program van de PVV aangekropen. Oude krokodillen, zoals Wiegel, zien een VVD-PVV combinatie nog best zitten. Het CDA heeft jarenlang ook geen "nee" durven zeggen tegen de waanzinnige voorstellen van Wilders. Hoopte het op een "Pim-Fortuyn"-effect, zoals in 2002, toen veel mensen op Balkenende stemden als een minder avontuurlijke variant van Pim?

In de oude kamer zijn het -hulde!- eigenlijk alleen D66 (3zetels, nu 10) en het GroenLinks van Femke Halsema (nu ook 10 zetels) geweest die zich principieel tegen het haat-discours van Wilders hebben verzet.

De PvdA onder Wouter Bos heeft daarentegen geprobeerd, om het anti-Europa en anti-immigratie-discours in verzachte vorm over te nemen. Het congres van 2008 in Utrecht heeft dat geblokkeerd.

En de SP? In 2006 groot geworden, groter dan de PVV nu? Ze heeft langzaam, te langzaam gereageerd. Het populistisch verhaal wordt verlaten, zeker. Wilders heeft hun het opportunistische anti-EU standpunt afgepakt (euroverkiezingen van 2009). En de SP heeft gereageerd, maar te laat. De SP heeft haar Europapolitiek veranderd, maar zonder lawaai te maken en zonder haar eurofractie te raadplegen. Die tweemans/vrouws fractie is nu gehalveerd. Europhoob Van Bommel moest nog vorige week een verkeerd begrepen anti-Euro-standpunt intrekken in de Tweede Kamer.
Dat neemt niet weg, dat de SP, met haar vaste wortels in de lokale belangenbehartiging, een geduchte tegenstander van de nergens verwortelde virtuele "partij" van Wilders zal worden.

In de persoon van Job Cohen, heeft de PvdA, die ook een moeilijk draaibare supertanker is, in de verkiezingsdebatten eindelijk laten weten, dat Wilders en zijn PVV "een gevaar voor de democratische rechtsstaat" zijn. Bijna als een voetnoot. Maar toch.

(RK schuilkerk De Hoop in Diemen *1786)

Onderbouwing ontbreekt nog. Ik heb op de "Joop", laat staan op officiële PvdA-websites, nog geen enkele reactie aangetroffen op het schandelijke PVV-standpunt, dat op 4 mei niet alleen nationaal-socialistische slachtoffers, maar ook slachtoffers van het "socialisme" zouden moeten worden herdacht. Waar is jullie eergevoel, vluchtelingen in de linkse schuilkerken?

Bij uiterst Christelijk rechts zien we twee tegengestelde tendenzen. De mensen van de Christen Unie kiezen voor een open maatschappij en een zorgende staat. Dat is misschien wat al te betuttelend, maar wel fatsoenlijk. De lunatic fringe van de gereformeerden daarentegen, ziet, o.a. met de nieuwe SGP-leider, eigenlijk wel wat in de strijd tegen de Islamische Satan en heeft, een beetje overhaast, mannenbroeders!, al aangegeven, dat ze best een rechtse regering met de PVV willen ondersteunen. Waar Hirsi Ali opriep, om de christelijke fundis en Wilders te "gebruiken" om de Islam terug te dringen, bestaat in Nederland het risico, dat het scenario wordt omgekeerd en dat het de Christelijke fundamentalisten en neoconservatieven à la DagelijkseStandaard zullen zijn, die Wilders gaan "gebruiken". *)

We hebben dus moeten constateren, dat, bij gebrek aan een moedig "tot hier en niet verder" van democratisch links en fatsoenlijk rechts, het de rechters van de Amsterdamse Rechtbank en, in de laatste dagen, de vice-voorzitter van de Raad van State, hebben moeten zijn, die de grenzen hebben aangegeven, tot waar het haatzaaien mag gaan. Cohen's bedremmelde statement en Verhagen's binnensmonds "neen" zijn nog te breekbaar, om Wilders ervan te weerhouden om te roeptoeteren tegen alles en iedereen.

Op onderkoning Herman D.Tjeenk Willink kom ik in het volgende stuk terug. Zijn politieke analyse als informateur van 6 juli (mijn Google document) is werkelijk een mijlpaal.

Als de VVD binnenkort de onderhandelingen over Paars+ afbreekt, wordt Cohen gehouden aan zijn toegeving, dat hij niet onder alle omstandigheden aan D66 en GL vasthoudt. VVD-PvdA-CDA wordt dan de formule. Jammer, maar helaas. Ik denk niet, dat de VVD het naar zijn kiezers kan maken, om alleen met "linksere" partijen in zee te gaan. In elk geval, wordt daarmee in beginsel Wilders op zijn (marginale) plaats gezet.
In beginsel, want het zware werk, om eindelijk een principiele afwijzing van de Wilders-demagogie op poten te zetten, kan niet van VVD en CDA worden verwacht en vooralsnog alleen in beperkte mate van de PvdA. Dat wordt dus de taak van buitenparlementaire krachten, en, hopelijk, van parlementair links: GL en de SP. fatsoenlijke liberalen en echte christenen, natuurlijk ook meegerekend.

Het is niet hopeloos, makkers. Wilders kan maar moeilijk ontkomen aan de roep om zijn PVV te democratiseren. Zijn verdachte financiële buitenlandse contacten zijn en worden onthuld. Het impossibilistische Europa-standpunt van de PVV is op den duur niet houdbaar. De PVV-aanhang eist terecht, dat Wilders eindelijk iets doet, om hen minder machteloos te maken.

Voor mijn vrienden bij Krapuul.nl en hun bondgenoten is er nog een mooie taak weggelegd.

-------------------------

*) Het is hoog nodig om eens aandacht te besteden aan de neocon/fundi/gereformeerde Leidse club, die Wilders manipuleert.
Bij de Volkskrant een link van Maria Trapp:

Leidse wetenschappers betrokken bij de Edmund Burke Stichting

De Burke Stichting wordt vooral door stemmen van Leidse wetenschappers vertegenwoordigd. De Burkiaanse intellectuelen, die niet in Leiden thuis zijn, zoals Arend Jan Boekesteijn (Universiteit Utrecht) , Joshua Livestro (wel een Leidse leerling van Kinneging) , Michiel Visser en Leon de Winter worden hier ook aangehaald, maar de invloed van deze denkers  is van geringere omvang en betekenis. Michiel Visser en Leon de Winter traden bovendien vaak als coauteurs op samen met respectieve Bart Jan Spruyt en Afshin Ellian.

 Andreas Kinneging, hoogleraar rechtsfilosofie in Leiden

Afshin Ellian, hoogleraar Sociale cohesie in Leiden

 Paul Cliteur, hoogleraar Encyclopedie van de rechtswetenschap in Leiden

 De Leidse Germanist Jerker Spits

5. De positieve receptie van Heins stuk Passage door prof. Anthonya Visser; de door haar in de praktijk gebrachte (en door het Universiteitsbestuur ondersteunde) censuur en intimidatie moet in samenhang met de tendens tot conformiteit en verharding in de Nederlandse samenleving worden gezien. Het proces dat prof. Visser tegen mij ( ik ben trouwens onder haar verantwoordelijkheid cum laude afgestudeerd) heeft aangespannen www.passagenproject.com/proces.html is een geval van zowel afgrijselijk alsook lachwekkend McCarthyanisme, dat Universiteitsgeschiedenis maakt.

Ik heb ook Paul Cliteur, de kampioen van de Vrije Meningsuiting, van deze censuuraffaire op de hoogte gebracht ( in een persoonlijk gesprek in juni 2004). Ik heb hem verteld dat ik een debat eis aan de Universiteit Leiden over de zaak Passage. Hij zei:”Daar heeft Thony Visser geen zin in.” Ja, natuurlijk. Maar is dat een reden om mij niet te steunen in deze zaak van academische vrijheid?

  Bart Jan Spruyt

 In de achtergrond : prof.dr. Bolkestein

Krapuul: Wilders’ nationaliteitenplan kan lelijk uitpakken voor Joden - Weer 'n schoonheidsfoutje in het PVV-program!

De stiekeme racist (ethnicist) weer eens in zijn eigen spel gevangen: De PVV wil veroordeelden met een dubbele nationaliteit, hun Nederlandse ontnemen en hen deporteren naar het land van hun tweede nationaliteit.
Hoe moet dat nu met Joden?

Die hebben qualitate qua de Israëlische nationaliteit. Is het de bedoeling, om wapenwet-overtreder Gidi Markuszower (voormalig nummer 9 op de PVV-lijst) naar Israël uit te zetten? -
Krapuul-gastredactrice Eva Szervos ziet de ironie er wel van in. Maar wat overheerst, is toch vooral schaamte.

Plaatsvervangende schaamte over hoe iemand, door even door te denken, de ongewilde gevolgen van het PVV-programmapunt kan uitdokteren. En wat zullen de Israëlische en Amerikaanse patroons van Wilders van diens antisemitische programmapunt vinden?
En gewone schaamte, over het boerenkool-racisme, dat, inspelend op terechte angsten van mensen die om zich heen de gevolgen van de globalisering zien, zo een invloed heeft kunnen krijgen

Hoe is het toch mogelijk, dat in een middelgroot, hoogontwikkeld, democratisch land als Nederland, een partij die geen partij maar een maffia is, met een padrone die intimideert, konkelt en haatzaait - hoe is het mogelijk, dat men nog niet zo lang geleden een premier in de heer Geert Wilders zag?

De Schaamte Voorbij
Pas sinds kort, komt de rechterlijke macht, komen de media en komen wetenschappers uit hun "linkse schuilkerken" tevoorschijn en maken de ene na de andere doorzichtige Wilders-mythe met de grond gelijk.
De Amsterdamse rechtbank liet zich in februari niet intimideren en stelde een degelijke procedure vast voor de berechting wegens de verdenking van haatzaaien ten aanzien van Wilders.
De media doen eindelijk ook hun werk: Vrij Nederland (Wilders' duistere financiering), De Pers (Wilders' Californische band met anti-homo en -abortus fanaten), het TV-programma Zembla (Wilders' als haatzaaier in een "Wehret den Anfängen"-stijl) en op 15 mei, drie weken voor de parlementsverkiezingen, ook het kwaliteitsdagblad NRC-Handelsblad met drie pagina's zorgvuldig onderzoek naar de manier waarop Amerikaanse Likud-lobbyisten financieel en ideologisch profiteren van Wilders - en vice-versa, althans wat het financiële betreft.

Wilders heeft de afgelopen tijd geleefd in een ongelofelijke spagaat. Je zou het ook gewoon oplichterij kunnen noemen. Tegen de één dit zeggen en tegen de ander dat. Enerzijds trad hij op in Nederland en omgeving als een liberale antiracist, alleen bezorgd om de veiligheid van "Henk en Ingrid", en, anderzijds, in Israël en in Amerika, als de meest fanatieke bestrijder van de Palestijnen en als een "joods-christelijke" heilige.

Het komt allemaal wel laat, maar misschien nog niet helemaal te laat. De opiniepeilingen laten een langzame daling zien van de aantallen kiezers die op 9 juni op de PVV willen gaan stemmen. Maar 15 tot 18 zetels in een parlement van 150 is nog altijd veel te veel.

Ik werk sinds enige tijd mee aan de "anti-haat" site Krapuul. De initiatiefnemers daarvan, hebben het aangedurfd, tegen de stroom in, om aan te tonen, dat de keizer geen kleren droeg. Of, anders gezegd, onder zijn "kopvod" anders dacht dan hij wilde laten blijken. Wilders' PVV gaat gehuld in een burka van versluierd racisme. Wat nog steeds hier en daar door onze linkse vrienden wordt veroordeeld als "tendentieus", noemen wij gewoon partij kiezen. We zeggen wat we denken. En het verschil met de erfgenamen van Pim Fortuyn is, dat we eerst hebben nagedacht, voordat we wat zeggen.

Ik moet er nog steeds wel aan wennen, dat oordelen en betogen op twitter-lengte. Maar het houdt je scherp. En het heeft resultaat. Hieronder Eva Szervos' neersabeling van Wilders' plannetje met dubbele nationaliteiten.

Wilders’ nationaliteitenplan kan lelijk uitpakken voor Joden | Krapuul.nl

(Onderstaande is weer een gastbijdrage van Eva Szervos. Gastbijdragen op deze site zijn altijd welkom, check de about pagina voor meer info.)
De PVV heeft bij monde van Geert Wilders vaker uitgesproken dat mensen met een dubbele nationaliteit na strafveroordeling de Nederlandse nationaliteit zouden moeten kwijtraken. Dit voornemen is nu ook vastgelegd in het verkiezingsprogramma van de partij.
Het voorstel heeft een aantal bezwaren, waarvan de belangrijkste al een keer langsgekomen zijn. De eerste is natuurlijk dat je rechtsongelijkheid creëert als je de ene Nederlandse staatsburger anders – zwaarder – berecht dan de andere Nederlandse staatsburger. Rechtsongelijkheid is een grove schennis van de grondgedachte van ons rechtsstelsel, en alleen om die reden zou het erg moeilijk worden om een dergelijke maatregel in te voeren.
De tweede is dat niet individuen, maar soevereine staten bepalen wie onderdaan is en wie niet (internationale rechtsregels voorbehouden, die overigens vooral statenloosheid moeten voorkomen). Een individu heeft doorgaans niets te vertellen over welke nationaliteiten hij of zij bezit. Het is niet alsof je de Marokkaanse nationaliteit kan opzeggen als een abonnement op de Donald Duck.
Een Marokkaanse familievriend heeft ooit geprobeerd zijn Marokkaanse nationaliteit kwijt te raken, nadat zijn familie onder de vorige koning zo heeft geleden onder vervolgingen dat hij niets meer met het koningshuis te maken wil hebben, en dus ook niet formeel onderdaan wil zijn. U raadt het: het is hem niet gelukt.
De twee genoemde argumenten zijn zo zwaarwegend dat ze zouden moeten voldoen, maar natuurlijk blijft Geert Wilders volharden in een waar-een-wil-is-is-een-weg-denken als een Don Quichot die tegen de solide structuren van ons Westerse rechtsstelsel vecht. Daarom zou het handig zijn dat de aankomende PVV-stemmer zich iets zou aantrekken van het lot van een groep mensen die onverwachts ook getroffen zouden worden door dergelijke wetgeving: Joden.
Lang niet alle Joden in Nederland zijn voorstander van het bestaan van Israël, laat staan van het beleid van Israël ten aanzien van de Palestijnen. Daar hebben zij verschillende redenen voor, die uiteenlopen van ultra-orthodoxe opvattingen over de terugkeer naar Israël tot en met alle humanitaire en morele bezwaren die je kunt hebben tegen het huidige beleid van Israël. Dat is natuurlijk hun goed recht, daar mogen zij zelf voor kiezen.
Echter, alle Joden hebben het onvervreemdbare recht van Aliyah (ook wel gespeld als Oleh), ongeacht opvattingen over Israël. Dit houdt in dat iedere Jood het recht heeft om zich te vestigen binnen Israël en het Israëlische burgerschap aan te vragen, onvoorwaardelijk. En dat is nationaliteit: het recht om burgerschap aan te vragen.
Dat betekent dat, als Wilders zijn zin krijgt, iedere Joodse onderdaan van het Koninkrijk der Nederlander ineens weer burger met b-status wordt. Een burger die harder gestraft wordt dan een ander als hij, zoals gewezen PVV-kandidaat Gidi Markuszower, een pistool draagt op een moment en een plaats dat hij dat niet mag. Of als een Jood betrokken raakt in een vechtpartij. (Overigens definieert Wilders “crimineel” helemaal niet. Het kan dus ook zijn dat overtredingen, zoals fietsen zonder licht of vóór negen uur met een kaartje met korting reizen, onder “crimineel” valt. Daar ga je als je je vuilniszak te vroeg buiten zet, je mag meteen met het afval mee.)
Overigens maakt het ondergetekende niets uit voor wie rechtsongelijkheid gaat gelden, of het nu een Marokkaan, een Turk, een Amerikaan of een Jood is. Maar ik ben me er wel van bewust dat dergelijke wetgeving voor veel mensen ineens héél anders gaat klinken op het moment dat ze niet die irritante scooterjongen met zijn witte petje voor zich zien, maar ook de schaarse nakomelingen van hen, wier lot wij ieder jaar herdenken.

Weer een slechte dag voor Geert Wilders.
Het zal mij benieuwen, wat ze morgen weer bedenken, om de aandacht af te leiden...

Mogen wij ook weten waar Wilders' geld vandaan komt? Of alleen de CIA?

Dit artikel verscheen eerst op Krapuul.nl. Ik werk daaraan mee, omdat we alle krachten moeten bundelen tegen de leugens, waarvan Wilders en zijn bondgenoten profiteren.

"Truth Will Prevail" - George Washington. Or Another Of His Friends.

Gaat de PVV-fractie in het Europees parlement straks WEL aan de CIA onthullen, wat het Nederlandse publiek NIET mag weten over de financiering van Wilders' eenmansstichting en eenmanspartij?

Deze week gaat het Europees parlement stemmen over de vraag, of "Amerikaanse autoriteiten" weer alles in kopie toegestuurd krijgen, wat jij en ik internationaal overboeken via het SWIFT systeem.
Uitleg: Om gratis in euros geld over te maken of uit de muur te trekken in Eurolanden, gebruik je het SWIFT systeem. Als ik bij voorbeeld eens in de maand geld van mijn Nederlandse ouderdomspensioen overmaak op mijn Belgische rekening (bij dezelfde bank, de ING), verschijnt een waarschuwing op de website: "Gegevens kunnen worden overgedragen aan Amerikaanse Autoriteiten."
Bedankt ING, voor de transparantie. Dat meen ik werkelijk. Want van 2002 tot 2006 stond het rekencentrum van Swift nog in Amerika (hoewel het het hoofdkantoor in Ukkel, bij Brussel staat) en onze gegevens werden stiekem door NSA en CIA geregistreerd.
Van wederkerigheid is geen sprake. Gegevens worden niet gedeeld met onze eigen geheime diensten. Nederland weet daar alles van, sinds de Amerikaanse autoriteiten in 1995 weigerden om gegevens over Karadzic' Servische troepen te delen met onze militaire missie in Srebrenica. Met als gevolg, dat de interventie van twee Nederlandse straaljagers om de Nederlandse VN-missie aldaar te ondersteunen, half mislukte. Je kunt het hier nalezen.

Nu staat het rekencentrum van Swift in Amsterdam. De VS hebben gevraagd, om gewoon door te mogen gaan met data-mining. Maar daar is nu een Europese toestemming voor nodig. Onze vroegere liberale Eurocommissaris Bolkestein was daar wel voor. Vrijheid, blijheid, niet waar?

Maar z'n voorstel in die richting werd niet overal even enthousiast ontvangen. De Europese discussie sleepte aan tot 30 november vorig jaar, toen een Europese raad van ministers van Binnenlandse Zaken, besloot, dat de CIA haar gang mocht gaan. Die datum was niet toevallig, want op 1 december ging het nieuwe Europese Lissabon-Verdrag in. Dat verdrag machtigt het Europese parlement, om al dan niet toestemming te geven voor dergelijke zaken.

Vanwege een paar technische details die mij ontgaan, ging de vlieger van de lidstaten-ministers niet op. Het EP moet er nu toch ook erover beslissen, wat niet de bedoeling was. Nu adviseert de betrokken commissie van het EP, om de Amerikanen alleen toe te laten, als ze werkelijk iets te zoeken hebben. Logisch, niet waar. Hetzelfde geldt voor het Nederlandse openbaar ministerie, als ze iets willen opzoeken of afluisteren.

Maar dat is niet wat de Amerikaanse administratie wil. Ondanks de zeperds in Irak, enzovoort, is men er in Washington nog steeds hardstikke van overtuigd, dat alleen zij de wijsheid in pacht hebben en dat Nederlandse, Duitse, Franse en Poolse geheime diensten alleen interessant zijn als filialen van de CIA. Zelfs de Engelsen worden niet vertrouwd, zoals blijkt uit het parlementaire onderzoek in Londen over Blair's beslissing om mee te doen met de inval in Irak (2003), dat nu daar plaatsvindt.

Het EP dreigt dus in meerderheid "nee" te zeggen tegen het Amerikaanse mee-lezen van wat ik van Nederland naar België overmaak op mijn ING-rekeningen. Bravo, EP! Europa is echt wel nuttig, zeker nu het Parlement meer te zeggen krijgt.

De Amerikaanse buitenland-minister, Hillary Clinton, belt met de Poolse EP-parlement voorzitter Buzek. Ongezien! Hoopt ze, dat het Poolse zwak voor Amerika zal helpen? Het Europese Parlement heeft een prima kans om te laten zien wie er bij ons de baas is.

Schrijver dezes is er helemaal niet tegen, dat diensten, die terrorisme bestrijden, toegang krijgen tot bankgegevens die daarop slaan. Europese-, Amerikaanse, Chinese-, whatever. Het is interessant, om te weten, wie geld aan Wilders en zijn stichtingen overmaakt, om de Nederlandse politiek te beïnvloeden. Maar liever NIET in het kader van een eenzijdige en exclusieve overeenkomst, die de CIA maakt to enige beheerder van onze "geheimen". Daarom moet de SWIFT-CIA overeenkomst worden afgewezen.

Wilders heeft zijn Europese vertegenwoordiging van de PVV in een nauw keurslijf geperst. Ze mogen niet meedoen met ideologische bondgenoten, zoals het Vlaams Belang, de Britse National Party of de Italiaanse Lega Nord. Nu zullen ze echter kleur moeten bekennen.

Wat is belangrijker voor Wilders? Dat hij geen probleem krijgt met zijn neoconservatieve Amerikaanse bondgenoten en dus de Amerikaanse controle over onze euro-overboekingen toestaat? Of blijft hij bij zijn verklaring, dat Nederland het alleen kan, en wijst hij de CIA-controle af?

Het komt erop neer: Mogen de miljoenen die vanuit het buitenland op de Wilders-rekeningen worden gestort (Pipes, "a six number contribution"), NIET worden bekendgemaakt aan het Nederlandse publiek, maar WEL aan de CIA?

Benieuwd, hoe ze straks zullen stemmen, die PVV-vertegenwoordigers van ons in het Europese Parlement....

Wilders samen met Udo Ulfkötte tegen 'Eurabia' in Brussel?

Sinds 2002 vallen we van de ene verbazing in de andere, in de Lage Landen.

Niets is te dol. Eerst valt half Nederland in de armen van een kaal warhoofd met machtsambities. Vervolgens is hysterie troef naar aanleiding van diens vermoording (door een dierenactivist) en twee jaar later door de moord op Theo van Gogh.

Intussen is een hele serie van geheel-, half- of niet-geslaagde opportunisten langsgekomen, die de volkswoede proberen te mobiliseren via populistische middelen. Voormalige linkse- en/of antiracistische intellectuelen, met Ajaan Hirsi Ali als hun Jeanne d'Arc, maar ook tweede-rangs politici, die wraak wilden nemen op de geschiedenis (LPF), en, eigenlijk niet verwonderlijk, vanuit de VVD (Verdonk) en, niet meer VVD: Geert Wilders.

Deze laatste is voorlopig met de hoofdbuit gaan strijken (10 kamerleden bij de laatste verkiezingen - LPF en afsplitingen daarvan, weggevaagd). De man lijkt onaantastbaar, vanwege zijn "bedreigd-zijn". Immers, de moordenaar van Van Gogh heeft op diens lijk ook een bedreiging aan Wilders' adres achtergelaten. Dat is schandelijk. Daarover geen discussie.

Maar met dergelijke bedreigingen kun je op verschillende manieren omgaan.
De omgang van Wilders is die van een neurotische querulant.
Dat heeft onze vriend Bart-Jan Spruyt moeten ervaren, toen hij, op zijn beurt, trachtte garen te spinnen voor zijn neoconservatieve club, bij de xenofobische hetzerij. Een snoepreis voor Wilders naar de VS vermocht bij (verstandigere, althans: slimmere) neoconservatieven aldaar, geen enthousiasme uit te lokken voor deze monomane anti-islamiet. Een tegenbezoek aan Nederland door een delegatie van het Amerikaanse 'Enterprise Institute' (frontorganisatie van de NeoCons, waar tegenwoordig ook Hirsi Ali is ondergebracht) verliep eveneens minder succesvol dan verhoopt (2005). Vervolgens sloeg Geert ook nog eens de waardevolle-, door de pharma-industrie gesponsorde-, adviezen van Spruyt in de wind. De liefde was over. Geen Spruyt in de PVV.

Toch was het initiatief van Spruyt minder dol dan het nu lijkt: Lange tijd is Wilders gehouden voor een "libertaire" liberaal. Misschien was hij dat ook in het begin wel. Maar (en dat is, ik herhaal het, eerder een psychiatrisch dan een politiek probleem), de man kon het niet laten, om steeds verder af te glijden naar een one-issue standpunt: "De Islam is de schuld van alles!"

Nog in januari van dit jaar, kreeg Wilders in Elsevier de zegen van Leon de Winter: Samenvatting - "De man is een libertair liberaal, nogal onhandig, maar hij meent het "goed". "Als hij niet goed zou zijn, had ik dat dadelijk gezegd". - Ja, Leon, dat is een mooie cirkelredenering. Ik ben bang, dat Leon de Winter niet goed meer kan onderscheiden tussen goed en kwaad, althans niet meer tussen racist en niet-racist. Daarop gaan we in, in de serie over de 'Pepperdine'-conferentie in Malibu van 10/11 juni 2007 in Legal Alien in New York.

Nu we zo langzamerhand gewend zijn aan de ontwikkelingen in ons lage landje van de laatste jaren, wagen we ons aan een voorspelling: Zoals de genoemde Pepperdine-conferentie aantoont, zijn Hirsi Ali, De Winter en Ellian (allen deelnemers), tegenwoordig ook opgeschoven naar een rabiaat anti-islam (niet meer alleen anti-islamistisch-) standpunt. Ze hebben dat bovendien gekoppeld aan een anti-EU discours (bureaucratie, 'verraad' van linkse intellectuelen en politici, goedpraten van de sharia, weigering om blanke christelijke babies te maken(!)) dat kan worden samengevat onder de 'Eurabia'-noemer.

Het officiële 'American Peace (!) Institute' van Daniel Pipes beloofde in het besloten gedeelte van de Pepperdine-conferentie financiële en juridische ondersteuning voor Europese anti-Islam activiteiten (bij voorbeeld de verplichting om op alle moskeeën en korans een sticker te plakken met een waarschuwing, dat de Koran illegale oproepen tot Jihad bevat, naar analogie van de gezondheidswaarschuwingen op tabaksproducten).

Dat is nu precies een ideetje waarop Wilders nog niet was gekomen. M'n kop eraf, als de PVV niet binnenkort met een dergelijk "initiatief"-voorstel in de 2e Kamer komt! Dat één en ander erg lijkt op de verplichting aan joden, na 1933, om op hun winkels en hun kleding een Davidsster aan te brengen, daarover zal niet direct worden getreurd.

Wilders zal ook, - de Europese Verkiezingen naderen -, het 'Eurabia'-spook opwarmen. Daartoe biedt een initiatief van de Duitse advocaat en "veiligheidsexpert" Udo Ulfkötte hem een goede ingang. Deze laatste heeft onlangs (met een scheef oog naar het succes van Wilders) in Bonn een nieuwe, nog naamloze partij gesticht (gebaseerd op zijn vereniging "PAX Europa") die, behalve bestrijding van de Islam in al haar vormen, ook "Europese Waarden" op haar programma heeft. Die waarden zijn, driemaal raden, juist: "judeo-christelijk", maar ook "humanistisch" en gebaseerd op "de" Verlichting. En incompatibel met "de" Islam.

Sinds enkele weken "biedert" Ulfkötte (die ook bezig is om "Bürger in Wut" uit Bremen, een populistische veiligheidsbeweging, niet speciaal anti-islam, wel voor een bovengrens van 15% immigranten per wijk, in te lijven) zich bij Wilders "an". Dat doet hij met het aantrekkelijke voorstel om samen op 11 september (!) 2007 in Brussel bij het Europese Parlement tegen "Eurabia" te gaan demonstreren. PVVers worden nadrukkelijk uitgenodigd om zich in te schrijven. Vooralsnog is de (hier natuurlijk NIET verlinkte) "Nederlandse" website op zijn propagandaportaal erg ledig en kaal. Maar het kàn nog komen. Naar mijn gevoel, is Wilders er klaar voor om zich aan te sluiten bij Europees ultrarechts.

Maar nemen we vast een kijkje bij de heer Udo Ulfkötte en diens agitatie, aan de hand van een onverdachte bron, de Berlijnse correspondent van Radio Nederland Wereldomroep, Laurens Bovens (op de RNW-website, 13 juni jongsleden):

(RNW - Radio Nederland Wereldomroep Logo)

'German Wilders' attacks Islam

by Laurens Bovens

13-06-2007

Just like Geert Wilders in the Netherlands, a politician has appeared in Germany who is warning against "a tsunami of Islamisation." His name is Udo Ulfkotte, a former journalist who has often made appearances on German Television programmes as an expert on Islam. But Mr Ulfkotte has turned over a new leaf. He is working on the formation of a political party. A party that is to defend Christian values in Germany and Europe against what he regards as the increasing influence of radical Islam.

Udo Ulfkotte (Photo from own website )

Cheers go up when Udo Ulfkotte declares: "I am not with the left, I am not with the right, I am with the Lord God"He casts his eyes upward. Mr Ulfkotte is a confirmed Christian, but one who belongs to a movement that believes living together with Muslims is practically impossible. "European values are those of the Judeo-Christian tradition: peace, freedom, democracy and tolerance."

"Muslims are different, they are from a different tradition. This is clearly demonstrated at many schools in the Netherlands and Germany by the extent to which children are willing to use violence. Muslims are in many ways different from Europeans."

Lecture
Fifty people have come to attend Udo Ulfkotte's lecture in an out-of-the-way hall in a poor Berlin district. This is where the fledgling politician, who travels far and wide and also lectures abroad, tells his tale for the umpteenth time. Just like Dutch Freedom Party leader Geert Wilders did before him, he talks of a tsunami of Islamisation. Mr Ulfkotte means to say that European governments are too easily swayed to give in to the demands of radical Muslims. Where will that lead? Mr Ulfkotte goes through a long list of examples:

He claims that Germany allows polygamy among Muslims. And that some swimming pools have introduced separate opening hours for Muslims and non-Muslims. He asks himself why 'we' accept that some parents do not have their children innoculated.

Mr Ulfkotte does not limit himself to Germany. The Netherlands is up next: "Amsterdam has cancelled education on rural life" he says, because pigs were part of the discussion during these classes and that was an affront to Muslim schoolchildren. Mr Ulfkotte claims the affair escalated to the point where the curriculum was changed.

It's an example of how he only tells half the story. Yes, there was one school in Amsterdam where this occurred, but Mr Ulfkotte fails to mention that the Amsterdam authorities were furious about the incident. A spokesperson for the responsible councillor says this must never happen again because you cannot solve problems that way.

[..]

His audience likes what he has to say. His words are frequently interrupted by applause, and afterwards several people say they have learned something. But not everybody is pleased. Two Muslim students from the Berlin Free University are also listening to his speech and later accuse Ulfkotte of being racist. "He tries to paint an evil picture of Islam and conducts a witch hunt against Islam."

Radical Islam
She disputes that Mr Ulfkotte is only denouncing radical Islam. According to her, he makes Muslims in general appear in a bad light. "He is peddling conspiracy theories here."She compares Mr Ulfkotte to the far-right NPD. "It would be dangerous if he formed a party." Which could happen in the coming weeks, ahead of the 2009 p[arliamentary] election.

A Dutch listener commenting on this article from Australia, however, is fully convinced of Wilders', Ali's and Pipes' 'Eurabia' myth:

Maarten Hoogesteger, 14-06-2007 - Australia

Hooray that someone with a bit of commonsense is finally raising their voice. About time. I have watch with incredulity as Europe hands over their continent to a bunch of stark raving mad desert dwellers. European politicians who allowed this to happen should be put on trial for treason and for aiding and abetting an enemy. Shame on them.

Short, but everything is in it:

• the 'collapse' of Europe (continent 'handed over')
• racism: 'a bunch of raving mad desert dwellers' (does he know, that the germanic tribes came once from the central Asian steppes?)
• and the "treason" by the 'Left' - our concentration camps are under preparation...

A second commenter, however, sees it otherwise:

This [softening of Christian fundamentalism through Enlightenment, HR] is therefore no justification to claim moral high ground over Islamic Jihadists. This "Judeo-Christian tradition" is only interesting for historians but not for politicians. If Udo Ulfkotte is defending Christian values in Germany and Europe, than he is by default someone I distrust.

And so do I.
Amen!

Wilders met de autoritaire billen bloot

Laten we niet gelijkhebberig zijn. Het is niet belangrijk dat wij het al lang wisten. Belangrijk is, dat -eindelijk- een stukje grote pers, de NRC in dit geval, erop wijst: de Wilders-beweging is ondemocratisch, autocratisch, "dictatuur".

Alle mooie woorden over directe democratie, "zeggen wat je denkt", enzovoort - ze vallen weg, als je ziet wat de NRC vandaag publiceert:

Alleen Wilders lid PVV

Je mag de PVV sponsoren, je mag vrijwilliger zijn en je mag er op
stemmen. Maar lid worden mag niet. „Gewoon dictatuur dus.”

Paul en Nemesis, op twee blogs, verbazen zich over het feit dat ze geen lid van de PVV kunnen worden. NRC:

Geert Wilders vernieuwt de politiek. Het is de eerste keer in de parlementaire geschiedenis dat een politieke partij in de Tweede Kamer zit die geen leden heeft.

De internetsite van Wilders’ Partij voor de Vrijheid (PVV) roept wel op om donateur te worden. Wie vrijwilliger wil zijn, is ook welkom, net als alle kiezers. Maar lid worden, dat mag niet.

Hoe kan dat? De Kieswet stelt immers nogal strikte voorwaarden aan de structuur van partijen die aan verkiezingen willen meedoen?

In november 2004 stapte Wilders het kantoor van notaris Margot Dussel in Rotterdam binnen om de Stichting Groep Wilders op te richten. De stichting beoogt volgens de statuten „het bevorderen van het uitdragen van de politieke en maatschappelijke standpunten, zoals deze door de heer Geert Wilders voornoemd, zijn uitgedragen en in de toekomst zullen worden uitgedragen.”

Geert Wilders is de enige bestuurder. De statuten geven hem het recht opvolgende bestuursleden te benoemen, voor het moment dat hij zou aftreden. De benoemingen kan hij zonder opgaaf van redenen altijd herroepen.

Maar een stichting (met één (1) bestuurlid) mag niet aan verkiezingen meedoen.

De wetgever veronderstelt dat verenigingen, omdat ze leden hebben, geworteld zijn in de samenleving.

Dat is de reden waarom Geert Wilders en de Stichting Groep Wilders in maart 2005 samen de Vereniging Groep Wilders oprichtten. De vereniging ijvert voor „een vrij, welvarend en onafhankelijk Nederland.” Enig bestuurslid is, net als bij de stichting, Geert Wilders. Het is deze vereniging die onder de naam Partij voor de Vrijheid negen zetels haalde.

We zijn in Nederland nogal snel in het veroordelen van Italiaanse en Franse toestanden: Berlusconi met zijn "Forza Italia"-partij, gebaseerd op het geld van B.'s mediaconcern; de Franse UMP-partij (partij van de presidentiële meerderheid). Terecht. Wantoestanden!

Maar de Franse kieswetgeving is heel wat strikter dan de Nederlandse- als het gaat om financiële bijdragen van ondernemingen en andere supporters.

In Nederland kon het gebeuren, dat in 2002 de Fortuyn-beweging vrijwel geheel werd gefinancierd door onroerend-goed bezitters en -speculanten. Een gat in de wet, dat nog steeds niet is geheeld.

Waarom? We denken, dat de VVD (en wellicht in mindere mate, het CDA) er tussen 2002 en nu veel moeite mee hadden om iets te vinden dat hun financiering onderscheidt van die van populistische partijen...

Geen krantenartikel zonder academische ondersteuning:

„De PVV is van Wilders. Hij is gewoon de baas”, concludeert de Groningse hoogleraar staatsrecht D.J. Elzinga. „De kwalificaties autoritair en niet-democratisch kun je van
toepassing verklaren, maar juridisch gezien is er geen probleem. Een vereniging moet twee oprichters hebben en minimaal één lid. Daar voldoet hij aan.”

Minder academisch is het buitenlid van de Amerikaanse neoconservatieven, Bart-Jan Spruyt:

Waarom wil Wilders geen leden? Bart Jan Spruyt, oprichter van de conservatieve denktank Edmund Burke Stichting, was actief voor de partij, maar stapte op uit onvrede met het beleid en de inhoud. Spruyt: „Wilders wil geen toestroom van mensen die lid kunnen worden van de vereniging uit angst voor taferelen zoals bij de LPF.”

En natuurlijk is er ook een academicus, die gronden vindt om één en ander goed te praten:

Professor R. Andeweg, hoogleraar empirische politicologie aan de Universiteit Leiden, ontwaart „een autocratisch geleide partij onder het mom van een vereniging”. Wilders moet zich volgens Andeweg in bochten wringen om aan de verenigingseis te voldoen.

„Maar die eis is ook niet meer van deze tijd”, vindt Andeweg. „Politieke partijen als grote verenigingen zijn op hun retour. Er is niets dat zo gewantrouwd wordt door burgers als het verschijnsel politieke partij. En een gewoon lid heeft ook bij verenigingen niet altijd invloed. De overheid moet die organisatie-eis loslaten. Dan kunnen creatieve, nieuwe vormen ontstaan die beter bij deze tijd passen. Waarom mogen geen stichtingen, BV’s of natuurlijke personen meedoen?”

Ja, natuurlijk! Daar hadden we nog helemaal niet aan gedacht. Talpa b.v., de bv's van Joop van den Ende, die van -hoe heettie ook weer- de grote crimineel met hartproblemen, de Stichting voor het Ongeboren Kind, de Burke-Stichting - ze moeten allemaal kunnen meedoen, met eigen geld, met geld van de pharmaceutische industrie, met drugsgeld en met advocaten die werken met "no-cure, no-pay"!
Dàt is nog eens een echte democratisering, nietwaar?

Andeweg: „Uiteindelijk is het aan de kiezers en niet aan de wetgever om te bepalen op wat voor soort partij men wil stemmen. Ik zou zelf niet voor zo’n organisatie kiezen. Maar waarom moeten wij mensen die wel op een autocratisch geleide partij willen stemmen daar vanaf houden?”

- Nou, bij voorbeeld, omdat zo een "partij" de mensen voor het lapje houdt, zou ik zeggen. Men stemt in beginsel een keer in de vier jaar. Na het stemmen, begint de "partij" te werken aan haar èchte taken.
De LPF, bij voorbeeld, -ik signaleerde het bij de verkiezingen van 2004-, voegde niets toe aan het 'gedachtengoed' van Pim Fortuyn, behalve een liefdesverklaring aan de onroerend-goed magnaten. En handelde dienovereenkomstig.
Bij voorbeeld in Rotterdam, waar, om immigranten uit volkswijken te verdrijven, gemeentebezit voor een appel en een ei werd verkocht aan onroerend-goed-speculanten, van wie werd verwacht dat ze dure flats zouden terugbouwen. Wat ze tot nu toe weinig deden.

Zich verlaten op de overheidssubsidies, wordt minder interessant, zodra het bedrijfsleven met grote bijdragen over de brug komt. De NRC:

Ondertussen houdt de overheid vast aan de verenigingseis en beloont dat. Een partij met meer dan duizend leden krijgt subsidie. De PVV heeft geen aanvraag ingediend, meldt het ministerie van Binnenlandse Zaken. Had de PVV voldoende leden, dan ontving de partij dit jaar 637.533 euro. Dat bedrag is exclusief de subsidie voor een wetenschappelijke bureau en een jongerenorganisatie. „Geen subsidie, dat is de prijs die Wilders moet betalen”, zegt professor Elzinga.

Geen probleem, blijkbaar, voor Wilders. Hoewel de Nederlandse en Amerikaanse subsidies (via het American Enterprise Institute, dat hem niet zag zitten) zijn neus voorbijgaan, zit hij, met onbekende grote geldgevers, blijkbaar toch 'op rozen'.

De fractie van Wilders krijgt wel geld van de Tweede Kamer. Dit jaar is dat 1.152.000 euro, bestemd voor medewerkers en andere kosten. Het bedrag gaat naar de Stichting Ondersteuning Tweede Kamerfractie Partij voor de Vrijheid. Deze stichting is het enige orgaan waarin Wilders macht deelt. Hij is voorzitter; de Kamerleden Hero Brinkman en Raymond de Roon zijn secretaris en penningmeester.

Wie zijn toch die onbekende magnaten, die Wilders subsidiëren?

Zonder subsidie was Wilders vóór de verkiezingen aangewezen op giften van particulieren en bedrijven. Wie dat zijn, heeft hij nooit bekend gemaakt.

Hoogleraar Andeweg vindt dat Wilders opening van zaken moet geven. „De samenleving mag transparantie van financiering en organisatie eisen. Politieke partijen zouden in aanloop naar verkiezingen actief kenbaar moeten maken hoe ze aan hun geld komen en hoe hun partij in elkaar steekt.”

Bart-Jan Spruyt weet het blijkbaar ook niet. Wat hij wèl denkt te weten, is, dat, na zijn vertrek bij Wilders, de geldstroom dunner werd:

Het geld stroomde in 2005 binnen, weet Bart Jan Spruyt. „Wilders gaf een lezing voor een Rotterdamse businessclub. De zaal zat vol en Wilders werd toegejuicht. Hij haalde ruim een ton op. Een jaar later vroeg dezelfde club hem nogmaals. Toen waren er veel minder mensen, die bovendien kritisch waren. Ze vonden het maar niks dat Wilders het alleen over de islam had, en ze vonden het niks dat hij niet met Marco Pastors en Joost Eerdmans wilde samenwerken. Die avond kreeg hij niet meer dan pakweg drieduizend euro.”

Je wordt er bijna vrolijk van, als je ziet, dat Wilders Spruyt en zijn neocons, met eigen wapenen verslaat:

Dat hij niet meedeed aan de Statenverkiezingen past bij zijn vrees de regie kwijt te raken. Voor zijn besluit om geen echte vereniging op te richten, niet te kiezen voor subsidie en geen wetenschappelijk bureau te willen, geldt hetzelfde. Dat zou een kantoortje zijn geworden waar hij geen totale greep op heeft. Het heeft allemaal met elkaar te maken.”

Immers, het politieke buro van de washingtonse neoconservatieven past ook liever politieke onthouding toe, dan zich overgeven aan onberekenbare sponsors. De koppige Venlonaar wil een zuivere liberale jihad. Daar passen geen neoconservatieve intriges in.
Jammer voor de firma van de Weekly Standard. Maar een gelukje voor de Nederlandse Binnenlandse Veiligheid. Wilders zal nog gemakkelijker worden afgebroken dan Janmaat.

Maar, waar blijft in godesnaam een Nederlandse wetgeving tegen ondemocratische sponsoring van politieke bewegingen?
Moet dat soms ook wachten op Europese regelgeving? Die laatste komt er zeker, om schandalen in landen als Bulgarije, Roemenië, Slowakije in te dammen.

Nederland - gidsland? Lamenietlachen!

Powered by ScribeFire. Kruispost met "In Europa Thuis".