Dodelijke crisis bij Europese christendemocraten. Van dirigent tot bijwagen.

Overal in Europa, behalve misschien in Duitsland, is de Christendemocratie van z'n geloof afgevallen.
Je kunt natuurlijk over hen denken wat je wilt. Mijn voorkeur hebben ze ook nooit gehad.
Maar het is te gemakkelijk om nu te gaan terugprojecteren en te roepen, dat het "altijd" bedriegers zijn geweest.
In de afgelopen tien, twintig jaar is er iets fundamenteel veranderd bij de tjeven  (Vlaamse uitdrukking voor de tot voor kort dominerende christelijken in hun regio).
Samen met verlichte liberalen waren ze vanaf het einde van de negentiende eeuw vormgevers van de sociale welvaartsstaat. Niet op de manier zoals u en ik wellicht zouden willen, maar toch. Ze sloegen een brug naar de sociaaldemocraten, die de aangereikte middelen inzetten, als wethouders (schepenen)  bij voorbeeld, om een solidaire maatschappij dichterbij te brengen.

Toen hun clientèle zich massaal begon te emanciperen, werd de electorale basis wankel. Daarom worden, onder voorbijgaan aan pauselijke encyclieken als Quanta Cura (veroordeling van het ongecontroleerde marktmechanisme), extreem-rechtsen, nationalisten, separatisten en islamhaters in de armen gesloten.
Het tragische is, dat niet, zoals vroeger, dergelijke bondgenoten worden opgegeten en verteerd als het ouweltje na de mis. Nee. De wereld is hard geworden.

België: Het N-Va, een redesigned vlaams-rancuneus blok, hielp eerst CD-er Yves Leterme in een "kartel" aan een verkiezingsoverwinning in 2007, liet hem vervolgens spartelen en incasseerde een gigantische verkiezingsoverwinning in juni 2010. Grotendeels te koste van de christendemocratie in Vlaanderen.

Nederland: Balkenende, gereformeerd, encanailleerde zich niet openlijk in 2002 met Fortuyn, maar sloot wel een achterkamertjes-niet-aanvalsverdrag met hem. Resultaat: Grote winst voor het CDA bij de verkiezingen in dat jaar en een kortlevende regering met het LPF.
Hoewel Balkenende vergeefs trachtte om een "normen-en-waarden" debat aan te kaarten in een heuse stijl à la Van Agt, ging de PVV met de waarden lopen. "Joods-Christelijk-Verlicht", whatever that may be, werd het kuisheidsschortje  dat de racistische haat jegens Afrikanen en Aziaten moest verhullen.

Nu is de PVV groter dan het CDA en onder leiding van Maxime Verhagen gaat het CDA in de gedoogconstructie met Wilders, een nog grotere afgang tegemoet dan die van het Belgische CD&V van Leterme.  
Remember: I told you so! 

Enfin, zo kun je doorgaan.
In Oostenrijk, Denemarken, Frankrijk, Italië (brrrr): Overal zie je hetzelfde.
In alle bescheidenheid, mag ik mijn analyse van het verschijnsel bij u aanbevelen: Crisis Christendemocratie destabiliseert Europa? Ook beschikbaar in Frans, Duits en Engels!

M'n analyse van de Sociaaldemocratie volgt binnenkort. Ook niet om vrolijk van te worden.

(Deze post is een verbeterde weergave van mijn reactie bij Krapuul.nl op een artikel getiteld "CDA, kliek die aan vriendjespolitiek doet".)

Voor een goede analyse in boekvorm van deze en andere zaken uit het recente Europese verleden, moet u bij Tony Judt zijn (en vooral NIET bij leugenaar Martin Bosma!):
..
  ----- Het boek is ook vertaald in het Frans. Nederlandse vertaling binnenkort?

See You Later, Tolerator!

Mark groet 's-morgens de dingen
(vrij naar Paul van Ostaijen)

"Dag bruine bloem,
                   ploem, ploem!
"Dag bruin kastje op de tafel!
"Dag bruine tafel!
"Dag Bruine Muur!
"Dag bruin stropdasje om m'n nek!
DAG BRUIN KABINET!"

- O, daar rinkelt warempel de telefoon al. Grutjes. Waar is m'n bruine stoel?

Hello, mister President. Thank you for calling! (..)
I just thought: We are complementary, in a way.
At your House, everything is White.
Most things in Mine are Brown.
While I am White and you are ... well, I know I should say: Coloured.
(...)
Yes, Mr. Obama - Like my mother used to say... a joke a day keeps the doctor away! Ha, Ha!
(...)
Yes I know, Mr. Obama, Mr. Geert Wilders said some nasty things about you in the States.
(...)
And in Israel. And in Denmark. Yes. I am not happy with that. And in Germany, too, last month. Yes. Yes.
(...)
How can I explain this to you? He is not a member of my Government. But, how should I translate "gedoger"?
Let us say, he is our preferred Tolerator. Yes, a contractual Tolerator.
(...)
To keep it simple, his tolerator status means, that I see him once a week. We discuss government affairs, nominations.
And at the end I say: "See you later, tolerator!" Like in the old rocker's song, you remember?
Ha! Ha! Another joke!
(...)
No, no, mr. President. I cannot keep him from repeating like a parrot, what his Israeli-US friends are saying about Jordan as the future Palestinian State.
(...)
It is regrettable, I know. As you are saying: It is not him, the tolerator, but it is me.
(...)
And you, too.
I am sorry.
(...)
Toleration. It is the new White Mans Burden.
And the modern black man's, too, if I may say so.
(...)
Mr. Job Cohen's party could have been a good alternative. Yes. But, you know, he is a Tea Party man ...
(...)
No, no. He is a Socialist Tea Partier. He drinks tea with the Muslims at the Mosk.
(...)
He is a Socialist. He wants to reduce Government subsidies for house-owners.
(...)
You are right. I am also against Big Government. The Government should stay away from the housing market. Yes.
(...)
That is, why we have preferred, to reduce Government intervention into the Care market in stead.
Ha! Ha! Your Tea Partiers are against Obamacare, and mine are in favor of it! Ha! Ha!
(...)
Yes, I'll say hello to Harry Potter. No, Albert is the king of Belgium. My Queen is Beatrix. She will be delighted to hear from you.
(...)
See you later, Tolerator! Ha! ha!
(Click)

-----------------------------------------
Bronnen:

• 3 november 2010, Torentje, Den Haag: flickr foto van MP Mark Rutte (aan de telefoon met President Obama) 
• Rock Around the Clock (1956, Bill Haley and His Comets) Lyrics: "....See You Later, Alligator!..."

Crisis Christendemocratie destabiliseert Europa: Frankrijk, Duitsland, Italië, België, Nederland.

Saluut van Eurlings aan Verhagen, Arnhem, 2.10.10

Bij gebrek aan eigen inbreng, klampt de Christendemocratie in diverse landen van Europa zich vast aan modieuze trends. De dramatische verliezen aan stemmen vertalen zich in opportunistische bondgenootschappen met twijfelachtige partners.

Nederland
Deze ontwikkeling zette zich al vroeger in dan het jaar 2002. Maar het was toen, dat in Nederland de CDA-hopeful J.P.Balkenende een soort non-agressiepact sloot met de populist Pim Fortuyn, om na de verkiezingen de macht onderling te verdelen. Het lukte, en na 8 jaar oppositie-lijden, werd het CDA opnieuw Nederland's grootste partij dank zij de stemmen van velen, die Fortuyn en zijn "partij" (LPF) vol malloten te ver vonden gaan, maar die hadden begrepen, dat Fortuyn (als hij niet vermoord was geweest) met het CDA had willen regeren. Daarmee kwam in het land een rechts verbond aan de macht, bestaande uit de conservatieven van de VVD, de erfgenamen van Pim Fortuyn (LPF) en het triomferende CDA.
Ondanks pogingen om "waarden en normen" bovenaan de prioriteitenlijst te plaatsen, bleef het zieltogende christendemocratische element vrijwel onzichtbaar en loste na 2007 op in een ongewenst verbond met de sociaaldemocraten van de PvdA. Balkenende en het CDA werden daarop keihard afgerekend bij de verkiezingen in mei 2010. De partij ging van 40 naar 21 zetels in het 150 zetels tellende parlement en werd de vierde in grootte na de conservatieven van de VVD (31), de sociaaldemocraten van de PvdA (30) en de rechtspopulisten van Wilders' PVV (24).
België
Ook in België (Vlaanderen) verdwenen in 1999 de Christendemocraten van het CD&V uit de regering. Vanaf 2001 werd onder leiding van de jonge Yves Leterme gezocht naar nieuw bloed in de vorm van een "kartel-overeenkomst" met een van de Vlaams-Nationalistische formaties, het NV-A van de humorloze Geert Bourgois en de coming man Bart Dewever. In 2005 had dat succes in de Vlaamse regio en in 2007 vierden Leterme en Bart Dewever uitbundig hun gezamenlijke verkiezingsoverwinning in een zaaltje vol NV-A leeuwenvlaggen. Bij de formatie van een nieuwe regering in België, bleek al spoedig, dat Leterme en diens CD&V niet in staat waren, om zich uit de omhelzing van NV-A te bevrijden en sinds begin-2009 sukkelt een caretakers-kabinet onder leiding van de uitgebluste Leterme aan het hoofd van een desintegrerend land.
De Franstalige christendemocraten hebben een originele mimicry gekozen. Het CDH, onder leiding van Joëlle Milquet, noemt zich "humanistisch" en refereert minder dan de franstalige Groenen van Ecolo aan het Christendom. Vaste bondgenoor van de in Wallonië oppermachtige socialisten, handhaaft het CdH zich als gematigde vleugel van progressief en verarmd Walenland.
Frankrijk
In Frankrijk werd de ooit machtige christelijke middenpartij fijngemalen tussen haar rechtse voorkeuren, dus bondgenootschappen met de meerderheid van de gaullisten, en de noodzaak om aan een achterban van verarmde boeren en verlichte gelovigen een sociaal gezicht te tonen. Na diverse splitsingen, zit het grootste deel van de gezeten Dickerdacks bij Sarkozy's UMP en volgt een minderheid de pathetische wendingen van François Bayrou. Bayrou hoopt een sleutelpositie te kunnen innemen, met zijn geslonken aanhang, tussen de twee blokken in de Franse politiek, het conservatieve- en het door de socialistische partij gedomineerde. van christelijke inspiratie is weinig of geen sprake meer. Des te meer van politiek opportunisme, zoals dat genadeloos aan de kaak werd gesteld door daniël Cohn-Bendit van de Franse Groene Partij bij de Europese verkiezingen van 2009.
Duitsland
Waar zijn de tijden van Adenauer's CDU en Franz-Josef Strauss' CSU? Dank zij grote onvrede met Gerhard Schröder's achtjarig bewind, werd de combinatie CDU-CSU in 2006 de grootste, maar moest met de sociaaldemocraten regeren. In 2010 kwam de SPD er opnieuw niet aan te pas en ontstond er een kleine meerderheid, om met de liberalen van de FDP te gaan regeren. Dat deed Angela Merkel, en het bekomt haar heel slecht. De christendemocratie is landelijk van boven de 30% naar ongeveer 20% gezakt. Door nederlagen in grote bondsstaten als Nordrhein-Westfalen, heeft de christen-liberale regering de meerderheid in de Eerste Kamer, de Bundesrat, verloren. De CDU-CSU zijn er nog niet aan toe, om, zoals in Frankrijk en de Benelux, zich te gaan vastklampen aan populistische bewegingen. Nog houdt het democratisch fatsoen, zoals het na 1945 is opgelegd, stand. Getuige de rede van de nieuwe CDU-bondspresident Wulff, gisteren bij de herdenking van de Duitse hereniging in 1990. Maar wat gaat er inde plaats komen van de afbrokkelende CDU-CSU?
Italië
In de tweede helft van de veertiger jaren, en opnieuw in het midden van de zeventiger jaren, werd de Italiaanse Democrazia Cristiana met massieve hulp van westerse bondgenoten in het zadel geholpen en gehouden tegenover de dreiging van regeringsdeelname van de machtige en gematigde Communistische Partij van Italië. Begin van de negentiger jaren was dat blijkbaar niet meer nodig. De gecorrumpeerde oude garde van de DC verdween bijna spoorloos, evenals die van de even gecorrumpeerde sociaaldemocratische partij van Nenni c.s. Italië werd overgelaten aan de aartspopulist Berlusconi, die de meerderheid van de oude DC wist in te lijven. Ironischerwijze, zijn het nu nog slechts de ex-neofascisten van Fini, die binnen de rechtse meerderheid weerstand bieden aan "il Cavaliere'. De kerk beperkt zich tot wat pruttelen, als Berlusconi weer eens uitglijdt.

Zonder de protestanten tekort te willen doen, is het toch vooral de katholieke stelling, dat de maatschappij niet beheerst dient te worden door winstbejag, die vanaf het begin van de twintigste eeuw aan de Westeuropese christendemocratie vleugels heeft gegeven. De sociale markt-ordening, met een maatschappelijk middenveld dat excessen van het monopolisme voorkomt, was een halve eeuw lang de vertaling daarvan en de sociaaldemocratie heeft zich in hoge mate daarbij aangesloten.
Toen in de tachtiger jaren onder Reagan en Thatcher de kille egocentrische maatschappelijke ordening weer de overhand kreeg, had de christendemocratie daarop geen sluitend antwoord.

Een nieuwe generatie christendemocraten, waarvan Balkenende, Leterme, Bayrou en hun Duitse- en Italiaanse collega's de vertegenwoordigers zijn, bekent zich 100% tot de zogenaamde vrije en onsolidaire marktordening, neemt de populistische en nationalistische, zelfs racistische, modes van de dag over. De christendemocratie heeft afgedaan als stabiliserende factor in de continentale Europese wereld. Erger nog, ze klemt zich in haar doodsstrijd vast aan duistere nationalistische en suprematistische bewegingen, legitimeert die en vergroot de democratische crisis. Bij de slepende regeringsonderhandelingen in België bij voorbeeld, weigert de relatief nog altijd grote CD&V om zich los te maken van de overdreven Vlaams-Nationalistische eisen van het NV-A. Daarmee maakt ze een Vlaams meerderheidsfront van "redelijkheid" van Socialisten, CD-ers, groenen en liberalen onmogelijk. Naar het schijnt, alleen omdat ze bang is, nog meer kiezers ann Dewever te verliezen.

Een voorlopig hoogtepunt bij het stervend christendemocratisch opportunisme, werd in het Nederlandse Arnhem bereikt op 2 oktober 2010. Het CDA, bijna gehalveerd bij de laatste verkiezingen, bekeerde zich met twee-derde meerderheid, tot een ronduit rechts regeringsprogram, gelardeerd met racistische pesterijen jegens moslims uit de koker van Wilders' Stichting PVV, wiens 24 kamerleden via "gedoogsteun" de regering in het zadel kunnen houden of wegsturen.

Een symbool van de nieuwe a-culturele en a-solidaire mentaliteit vormde op het congres de aftredende CDA-minister van Verkeer, Camiel Eurlings, die het bestond, om een soort militair saluut aan de interim-partijleider Verhagen te brengen. De christendemocratie vaardigt niet meer mensen met een geweten-, maar mensen met een hang naar hiërarchie en blinde gehoorzaamheid, af naar parlement en regering.
De Wildersen, Dewevers, Berlusconis, Sarkozys en straks wellicht de Sarrazins, doen daar hun voordeel mee.

En begrijp me goed: Deze ontwikkeling heeft niets te maken met het Christendom an Sich. Net zo min als de misdadige akties van Al-Qaeda iets te maken hebben met de Islam an Sich. Godsdienstige normen en waarden behoeven geen aparte partijen, net zo min als niet-godsdienstige humanistische waarden. Politiek gaat over keuzes, die verkozen mensen moeten maken vanuit de waarden die ze delen met hun kiezers. Niemand heeft de moraal in pacht.

De tegenwoordige Christendemocraten geven een slecht voorbeeld.

(Dit artikel verscheen op 5 oktober bij In Europa Thuis en At Home in Europe (EU). Reakties graag daar inbrengen.)

Klink ontmaskert Verhagen als OPLICHTER van het CDA-congres

Chainhooker: "Look elsewhere, or I'll cut your balls off!"

Ik vond het steeds al zo vreemd, dat de CDA-leiding zelf met het idee is gekomen, om een mogelijk PVC-regeerakkoord ter goedkeuring aan een CDA-partijcongres voor te leggen.

Het had iets geruststellends. En dat was natuurlijk ook de bedoeling.

Maar zo een congres, dat is toch helemaal niet CDA-traditie? We zijn gewend aan applausmachines en BalkenendeVerhagen die onder confetti en fanfare de eretrappen afdaalt met stralende echtgenote en -zo mogelijk- kroost.

Afgevaardigden, die een ontwerp-regeerakkoord zin voor zin uitpluizen, amendementen opstellen en daarvoor medestanders werven? Toeterend begeleid door een gulzige pers? Denk eens terug aan het jaar 1977, toen een PvdA-congres Den Uyl's moeizaam op Van Agt bevochten regeer-compromissen naar de prullenmand verwees, en zo de weg opende naar het rampkabinet Van Agt-Wiegel?

Het was niet te geloven. En dat hoefde ook niet, naar nu blijkt.

De door de NOS onthulde brief van 1 september 2010 van Ab Klink aan zijn CDA-fractiegenoten en -partijbestuur bevat een serie behartigenswaardige zaken. Maar ik wil er, om te beginnen eentje uitlichten. Klink ONTHULT, dat Verhagen, en blijkbaar ook de CDA-voorzitter, een plannetje hadden bedacht, om dat CDA-congres willens en wetens om de tuin te leiden. Of, duidelijker gezegd, een rad voor de ogen te draaien. Dat noemt men ook wel misleiding of oplichting.

. .

Nemen wij de betrokken passage in Klink's brief even onder de loep: 

Passage uit Ab Klink's brief van 1 sept. 2010

De bovenste passage schetst Klink's nachtmerrie over Wilders' aangekondigde provocatie-act bij een eventuele presentatie van de bruine regering. "Kijk maar een andere kant op, want ik ga jullie laten blozen," tetterde de blonde narcist aan de onderhandelingstafel.

"Anderen aan tafel schrokken daarvan", zegt Klink. Welke anderen? Opstelten, de informateur, zal het een zorg wezen. Die dus niet. Blijven over: Rutte en Verhagen.

Rutte kan het vermoedelijk niets schelen, als hij maar minister-president kan worden.

Blijven over: Verhagen en de briefschrijver.

Komt Maxime Verhagen met een briljant idee: 

"Weet je wat, Appie, we doen het zo: Partijcongresje op zaterdag 9 september. Op donderdag 7 september, zeggen we, dat we er eigenlijk uit zijn, maar dat er nog een paar details op papier moeten. Daarom kunnen we niet het achterste van onze tong laten zien, maar wel in statements van 5 minuten van elke partijleider ons vertrouwen uitspreken en om vertrouwen vragen. Geert doet mee en Mark natuurlijk ook.

Zaterdagmorgen 9 september kunnen onze trouwe hogere middenkaders niet anders dan vertrouwen geven, want ze hebben niets om het te weigeren, immers? Ze willen ook niks weten, want ze hoeven dan ook geen verantwoordelijkheid te nemen. Komt ze wel goed uit, die Rietkerken en consorten, geloof me."

."Ja maar...", zegt Klink, "is dat wel gewetensvol? En gaat het publiek die charade slikken, als we de maandag 11 september daarop al met de volle mep van het bruine akkoord naar buiten komen? Je kunt een vergadering van provinciale stoelenklevers één keer voor het lapje houden, maar kun je dat vier jaar lang volhouden, Maxime, met een publieke opinie van 16 miljoen?"

"Natuurlijk wel", antwoordt de sluwe vos Verhagen, "we krijgen niet de schoonheidsprijs, maar wel the benefit of the doubt. Lekker veel ministersposten ook. Allez, verstokte calvinist, achter onze morele scrupules, zijn we eigenlijk crapules!"

De coup de théâtre van Maxime, die veel weg heeft van een Coup d'État, een staatsgreep, beviel toch ergens niet aan Ab Klink. Daaraan danken we dit unieke en kostbare inkijkje in CDA-machtspolitiek.

Moge het hun terugkaatsen in hun vrome aangezichten, niet één-, maar vele malen.

Ik heb gezegd. 

Krapuul-woordinflatie index:

"over (een datum) heentillen" = verdoezelen

"op het orgel" = luidkeels roepen

"onder druk komen" = misleid worden

"tussenoplossing" = valse truuk

"voluit gaan" = iets onthullen, als niemand meer "nee" kan zeggen

NL verkiezingen: Eindelijk een duidelijk debat. Cohen zet Rutte op z'n plaats.

We hebben er te lang op moeten wachten. Maar nu is het toch zo ver. In het zoveelste lijsttrekkersdebat, op 2 juni 2010 in het programma "Lagerhuis" op de NL televisie, zet Job Cohen, netjes maar precies, de corpsbal Rutte van de VVD op de plaats, waar hij hoort. Hè, hè ...

Net zo als in 2002, bij de kamerverkiezingen na de moord op Pim Fortuijn, veel mensen op het laatste moment in het stemhokje besloten, om toch maar niet op de LPF-zonder-Pim te stemmen, maar op de man met wie Hij had willen regeren, Balkenende, zo zijn er nu velen, die ervoor terugschrikken, om op die gekke Wilders en zijn on-partij te stemmen en het dan maar op de schijnbare "vaste waarde" Rutte van de VVD houden.

Cohen toont nu aan, dat de belangen van de overgrote meerderjeid van die kiezers, bepaald niet bij de VVD in zijn huidige gedaante liggen, maar bij de PvdA, GL of de SP. D66, desnoods. Of de CU, voor wie het Christendom in de politiek niet loslaten wil.
Beter laat dan nooit.

Al komt er een tripartite VVD-PvdA-CDA van - alles is beter, dan een nieuwe Balkenende/Rutte-regering, met "gedoogsteun" van Wilders. Het zal verloren tijd zijn. Want echte doortastende, Thatcher-achtige maatregelen krijgen ze er toch niet door. En het PVV anti-Europa en Pro-oorlog program, zal alleen maar de Nederlandse positie in Europa en in de wereld verzwakken.
...

Wilders noemt Cohen een "foute man"! Wie was er ook al weer fout in de oorlog? Demonisering!

Foute man?

Terecht heeft Cohen al meermalen gezegd, dat Wilders en zijn PVV een gevaar voor de rechtsstaat zijn. Gisteren ging hij een stapje verder. Cohen vindt het “onbegrijpelijk”, dat de VVD een coalitie met de PVV zou willen aangaan.

Wilders’ reactie (De Telegraaf):

„Ik vind dit een hele schandalige opmerking en een belediging van de PVV en van de kiezer. Een hele foute opmerking van een foute man."

Het gaat me om dat “fout”. Twee keer: “fout”. Want “fout”, dat betekent in Nederland “fout in de oorlog”. Natuurlijk zegt Wilders dat “in de oorlog” er niet bij. Maar het is de suggestie, die het ‘m doet. Deze manier van doen heet “demoniseren”.
En roep maar vast “godwin!”, want ik ga het straks vergelijken met de manier waarop ècht foute bewegingen dergelijke demonisering tegen joden, zigeuners, katholieken, negers en andere hinderlijke minderheden hebben toegepast.

En een belediging van de kiezers? De kiezers hebben nog helemaal niet gekozen. Ze hebben er recht op, te horen wat andere partijen van Wilders’ gedachtegoed vinden. Anders kun je net zo goed geen verkiezingsdebatten houden. Vrijheid van meningsuiting, weet u nog?

En een belediging van de PVV? De PVV is toch alleen maar Wilders zelf? Een partij die niet bestaat kun je ook niet beledigen. Behalve de rebel Hero Brinkman, moeten alle PVV-kandidaten hun mond houden. Hoe kun je het volk vertegenwoordigen, als je niets mag zeggen?
Wat is de PVV dan wel? Duistere financiële bronnen worden beheerd door de leider zelf.  Vrijheid van meningsuiting is er onbekend. Ik kan geen nettere vergelijking vinden dan die met een tribale clan, een maffia. Je kunt het zelfs geen onderneming noemen, want de financiën zijn niet openbaar en de aandeelhouders vergaderen in het geheim.

Op zich is de PVV al een onverdraaglijke aanfluiting van de democratie. Dat Rutte en Balkenende daar “strategisch” over zwijgen, kennen we al van het achterkamertjes-akkoord uit 2002 van Balkenende en Pim Fortuyn. Ze denken: “Laat Wilders Cohen maar zwartmaken, wij zijn de lachende derde en vierde. En met die PVV rekenen we na de verkiezingen wel af.”

Het LPF-scenario, kortom. Maar Wilders’ PVV-maffia is de LPF niet, en 2010 is niet 2001. Verharding, verruwing, wantrouwen en haat zijn enorm toegenomen. Evenals de illusies over een Nederlands edelgermanendom en de mogelijkheid van een Nederlandse Alleingang in Europa en in de wereld.
Toen Pim Fortuyn in 2001 artikel 1 van de grondwet wilde ariseren, werd hij nog subiet uit de Leefbarenbeweging gezet. Nu kijkt niemand meer van dergelijke barbarij op.

Je hoeft maar te kijken naar het PVV-programpunt, dat artikel 1 van de grondwet zou moeten gaan bepalen, dat alleen wie “joods-christelijke en humanistische WORTELS” heeft, behoort tot de echte Nederlanders. (Zie Krapuul: Het giftig wortelextract in Wilders’ grondwetswijziging). Hier gaat het niet om algemene beschavings- en burgerlijke beginselen, nee, het gaat om AFKOMST, om “wortels”.

Dat is een ontkenning van de Verlichting en de Franse Revolutie. Van het humanisme, dus. Trouwens, onder de christenen is het alleen nog de SGP, die vindt dat de overheid slechts naar God hoeft te luisteren.

En overdrijf ik, als ik zeg, dat het PVV-program op dit punt een terugval is, in een “tribale” ideologie? Eerste- en tweede-klas burgers. Zelfs in het Romeinse keizerrijk werd het staatsburgerschap toegekend, ongeacht ras en godsdienst! De christen van joodse afkomst die Paulus heette was (en bleef) Romeins burger. (Ik heb het alleen over het staatsburgerschap; voor de rest was het natuurlijk een rechteloze slavenmaatschappij.)

Vervolgens is er de door Krapuul al eerder aangeklaagde gelijkstelling in het PVV-program van socialisten met nationaal-socialisten. Zelfs op de anti-haat-site Krapuul werd daar wat lacherig over gedaan. Dat kunnen ze toch niet echt menen? – Nee, de gemiddelde directe ondergeschikte van Leider Wilders (kamerleden, enz.) zal er niet zo over denken. Laat staan de PVV-kiezers.

Ik ben van mening, dat de “plaagstootjes” in het program, over een Herrenvolk-clausule in de grondwet en het plaatsen van haakjes rond het woord “nationaal” voor “socialisten”, wier slachtoffers “wij” op 4 mei zouden herdenken, helemaal niet toevallig of onschuldig zijn.

Stefan Zweig, de door Hitler uit Oostenrijk verdreven joodse schrijver, zei het als volgt in zijn Braziliaanse ballingschap:

In Amerika en in Israël zegt Wilders wel wat hij eigenlijk wil. Voorbeelden daarvan zijn er zo langzamerhand te over. Hier in Nederland maakt hij de geesten langzaam rijp, stukje bij beetje. Steeds nèt een klein stukje over de rand. Probeerseltjes. Schijnbaar niet erg genoeg, om Wilders van demonisering en haatzaaierij te beschuldigen. Vooral, omdat een hele meute dan klaar staat om “godwin!” te roepen.

Balkenende moest na een ware volksopstand terugkomen op z’n betrekkelijk onschuldige : “Je kijkt zo lief” – En zijn we zo ver heen, dat Wilders wel zonder tegenspraak een fatsoenlijke man ongestraft “fout” mag heten? Dat hij stiekem socialisten met nationaal-socialisten mag gelijkstellen? Dat Wilders bepaalt, welke joden “goed” (Gidi Markuszower) en welke “fout” (Job Cohen) zijn?

We beleven geen “sluipende islamisering”, maar een sluipende demonisering.

“Een hele foute opmerking van een foute man.”

Een” foute man”! Is dat dan geen belediging van de kiezers die overwegen om op de PvdA te stemmen? Dat zijn er nog altijd twee keer zo veel als die denken op de PVV te zullen stemmen. En in tegenstelling tot de PVV: de PvdA bestaat wel en heeft zijn voorman zelf gekozen.

Het “foute man” van Wilders was geen foutje. En dat moet gezegd kunnen worden. Kiezers en mede-partijleiders dienen er consequenties uit te trekken. De laatsten onder zachte, maar sterke, dwang, vrees ik.

Henriëtte Roland-Holst, ook zo’n ontaarde socialistische kunstenares, van wie de “slachtoffers” op 4 mei zouden moeten worden herdacht, geeft nog hoop:

De zachte krachten, zullen winnen in het eind’

Ik vind dat dat eind’ nu echt wel aangebroken is.

Schrijver vraagt zich af, of de godwin-roepers wel beseffen dat ze eigenlijk Allahu Akbar (God Wint) roepen.

Sinds vandaag is een stem op Wilders een stem op... Balkenende!

Wilders zet de tering naar de nering, denkt hij.
Maar:
Het effect is, dat wie nu nog voor Wilders gaat stemmen, eigenlijk voor Balkenende stemt.
Is dat wat de mensen willen, die op Wilders vertrouwden dat hij de slappe elite van dit land "gek zou maken"??

De kassa bij het CDA en de VVD rinkelt vrolijk. "Goed", denken ze, "dat we Wilders niet uitgesloten hebben, zoals Links en de CU dat wel hebben gedaan."  En: "Balkenende gaat z'n achterkamertjes-overwinning van 2002 via Pim Fortuyn, in 2010 herhalen!"
Te vroeg gejuicht. Hoop ik. En ik vertel verderop, waarom.

Waarom heeft Geert Wilders, na twee weken betrekkelijke mediastilte, deze nieuwe draai gemaakt?
De gestage val van de PVV in de kiezersgunst, maakt een premierschap voor Geert tot een illusie.
Daarom, bij de bekendmaking van het verkiezingsprogramma van zijn "partij", verklaart de zopas nog beoogde "premier" plotseling:

Den Haag, 23 april. De PVV wil gedoogsteun geven aan een centrumrechts minderheidskabinet als zij zelf na de verkiezingen niet kan regeren.
via nrc.nl - Binnenland - PVV wil rechts kabinet gedogen.
„Onze eerste keuze is natuurlijk regeren”, benadrukte hij herhaaldelijk. „Maar als dat onverhoopt niet lukt, om welke reden dan ook, dan zijn we een betrouwbare partner om gedoogsteun te geven. Mits wij daar een hoop voor terugkrijgen.”

Gedogen. Wat een akelig dhimmi-achtig woord, beste Geert!
Ik dacht dat het gedogen

• van imams die geen handen geven,
• van vrouwen die een hoofddoek dragen,
• van politie die niet meteen in de knieschijven schiet,

-  ik dacht dat zo een "gedogen" nu juist typerend was voor de slappe knieën van de landverraders en stiekeme voorstanders van het kalifaat. Is gedogen niet een typisch "linkse hobby"??
Wilders' nieuwe taktische wending (na het te laat loslaten van het hoofddoekenverbod in Den Haag en Almere, enz.) heeft iets pathetisch. Nederland is Denemarken niet. De Deense racistische "zusterpartij" van W. is een echte volkspartij. Met een trouw (helaas) kiezerspubliek. dat is de PVV helemaal niet. Je kan er niet eens LID van worden. De PVV is een gevoel.
Een oprisping eigenlijk. De miljoenen Nederlanders die Wilders wilden gebruiken, om de hooghartige elite eens op te schudden en het rustige Nederland van Drees of van Colijn weer terug te krijgen, worden verraden waar ze bij staan.
Immers:
Wilders geeft heel veel weg voor het kleine symbolische beetje (een beetje, niet "een hoop") dat hij van de CDA en VVD na de verkiezingen kan terugkrijgen. Hij heeft die partijen nu ongewild in pole-position gebracht voor 9 juni.
Maar er zit ook een groot stuk vilein kiezersbedrog in. Wie nu voor Wilders gaat stemmen, stemt voor Balkenende.
Dit koene stukoffer van de PVV (schaakterm)  zet echter ook CDA en VVD voor het blok. Je zou kunnen zeggen, dat het te vroeg is gebracht.
Tot 9 juni, zullen VVD en CDA zich voortdurend moeten verdedigen tegen het verwijt van dubbelspel. De oude Aantjes heeft al een schot voor de boeg van het CDA gelost. Als zijn partij de PVV niet uitsluit, gaat hij voor de CU stemmen. In de VVD zijn er ook verschillende candidaten voor een Aantjes-rol. D66 riskeert de mogelijkheid, dat, in verband met de eventuele PVV-gedoogsteun, haar verhoopte deelname aan een CDA-VVD kabinet niet doorgaat. Je zal zien, dat D66 weer een beetje naar links zwenkt. Maar niet te veel, om de verwachte anti-Wilders VVD-dissidenten niet af te schrikken.

Rechtse staatsgreep afwenden: Links stemmen!
Een effect kan zijn, dat mensen gaan beseffen, dat, als je Balkenende niet terug wil, de enige mogelijkheid is om op één van de partijen van Links te stemmen. Een motief daarvoor kan zijn, dat onder staatssecretaris Job Cohen (Kok II), de enige effectieve maatregelen zijn genomen (en wetten gemaakt), om migratie-uitwassen terug te dringen. Diens opvolgster, Rita Verdonk, heeft niets anders gedaan, dan die maatregelen (gebrekkig) uit te voeren. Met veel racistische poeha, dat wel. Pas onder Nebahat Albayrak, staatssecretaris van Justitie in het laatste kabinet, is (en de statistieken liegen niet) de in- en uitstroom van migranten en vluchtelingen in Nederland op een gemiddeld Europees niveau gekomen.

Europese Unie?
Wie meer Hollands isolement wil, moet maar eens uitrekenen, wat een Nederlandse uittreding uit de EU zou kosten. Dat is een van de dingen die Wilders plompverloren heeft laten vallen vandaag, die uittreding uit de EU. En zoiets zou nodig zijn, om een "immigratieverbod uit islamitische landen" in Nederland te kunnen doorvoeren.
Dus, wie heeft de immigratie meer leefbaar gemaakt? De schreeuwers van rechts? Of de eerdergenoemden en Ella Vogelaar en haar opvolger, die de probleemwijken in de steden (bewijsbaar) veiliger en leefbaarder hebben gemaakt?

De keus is duidelijk, voor wie een thee-shirt voor Job durft aan te trekken.
Voor wie ziet dat GL tegen de stroom in, fatsoen heeft gehouden.
Voor wie waardeert, dat de SP nooit haar mensen die problemen oplossen in de stadswijken en dorpen, in de steek laat.
En ook, voor wie zich herinnert, hoezeer D66 is opgekomen voor burgerlijk fatsoen tegenover Wilders, in de beste tradities van de Verlichting.
Vergeten we niet de Christenunie, die, vanuit de beste christelijke en reformatorische tradities, discriminatie veroordeelt en optreedt als mijn broeders' hoeder.

Kortom: Wilders heeft, zich zelf opofferend, een rechts VVD-CDA kabinet gepusht.

Tot 9 juni heeft links Nederland de tijd, om die ramp af te wenden!

[Toevoeging bij de eerste publicatie van dit stuk op krapuul.nl:]
(Natuurlijk weten jullie allemaal, dat wij hier niet rechts, maar links zijn. Toch is het misschien niet overbodig, om te vermelden, dat de hier geventileerde meningen uitsluitend die van de auteur zijn. Andere meningen zijn hartelijk welkom. We zijn tegen haat, niet tegen democratisch rechts!)

Brussel: Weg met territoor=taal!

Inleiding
Wat is waarheid? Is waarheid van belang?
Ieder deelnemer aan het Belgische debat heeft zijn gelijk. dat krijgt hij of zij dan wel voornamelijk van zijn eigen achterban. Eens, 15 juli, in september of in 2009, moet er een Groot Compromis ontstaan. Wat voor de één waar is, is dat voor de ander niet. Het is een illusie, dat intussen belangrijke spelers elkaars waarheden aanvaard zouden hebben.
Het compromis komt er dus niet op grond van waarheden, maar op grond van machtsverhoudingen. Het belang van waarheden is dus erg relatief. Het komt op de macht aan.
Brussel straalt veel minder macht uit dan het op grond van zijn positie zou kunnen. Het is lastig, om daar op korte termijn wat aan te doen.
Een nieuwe generatie, los van de oude FDF- en Volksunie-sentimenten, zelfbewuste wereldstad-bewoners, zou moeten optreden.
Het begint, maar het is nog te bescheiden. (proBruXsel)
Dit half-persoonlijke en half-politieke stuk is eerst in het Nederlands geschreven en verschijnt morgen in (mijn) Franse vertaling.

De logica taal=territoor omgekeerd naar territoor=taal
Ooit zijn in België territoriale taalgrenzen vastgelegd, waarbij, in het algemeen gesproken, grond werd gekleurd naar taal. Behalve wat Brussel betreft, maar daar gaat het straks over.

Taal is weliswaar taai, maar beweegt toch. In de ruim vijftig jaar dat de taalgrenzen bestaan, zijn landstreken van taalkleur verschoten. De reactie is geweest, met name aan Vlaamse kant, dan maar taal te gaan kleuren naar territoor.

De circulaire-Peeters, die anderstaligen in de faciliteitengemeenten dwingt om telkenjare hun verzoek te herhalen om overheidsstukken te verkrijgen in een andere taal dan het Nederlands, was voor mij, Nederlandstalige Brusselaar, de druppel die de emmer deed overlopen. Ik was zo kwaad en beschaamd, dat ik me in 2002 bij de vijfjaarlijkse vernieuwing van mijn Belgische verblijfsvergunning als EU-burger, als Franstalige heb laten inschrijven op het stadhuis van Sint-Gillis, waar ik sinds 1990 woon.

Hoe ik me als Franstalige Nederlander heb aangemeld...
Ik geef toe: Het was geen heldendaad en mijn wisseling van taalstatuut zou gemakkelijk kunnen worden geïnterpreteerd als een typisch Hollandse hooghartigheid ten opzichte van mijn Vlaamse broeders, die het eeuwenlang niet gemakkelijk hebben gehad met die arrogante Franstaligen.

Ik moet zelfs bekennen, dat opportunisme niet geheel vreemd is geweest aan mijn eenmansactie. Er waren op dat moment geen Nederlandstalige kaarten beschikbaar op de Burgerlijke Stand van Sint-Gillis en mij werd vriendelijk verzocht om over drie dagen terug te komen. Iets waarin ik, gezien de lange wachttijden die toenmaals moesten worden doorgebracht tussen gesluierde Poolse en Marokkaanse nonnen en niet-nonnen, helemaal geen zin had. (Intussen is de service op het stadhuis heel erg verbeterd, dat moet ook gezegd worden! Dank aan Carlo Luyckx, mijn favoriete locale politicus!) Zo ziet u maar weer, dat heldhaftigheid en symbolische daden maar al te vaak mede ontspringen aan een stukje platvloerse calculatie.

Waarom zo bang zijn voor de toekomst van de Nederlands-Vlaamse cultuur?
Ik heb dan ook totaal geen afstand gedaan van mijn Nederlandse en Nederlandstalige wortels. Mijn taal is gebeeldhouwd door de geniale Statenbijbel-vertaling uit het begin van de zeventiende eeuw, en door het Tacitus-gelijke proza van Pieter Corneliszoon Hooft uit dezelfde periode. De ex-Antwerpenaar Vondel, ook al in die tijd, verkende de uiterste grenzen van zeggingskracht van het Vlaams-Nederlands dat hij in Amsterdam hanteerde.

Mijn taal is verlicht en versoepeld door de even geniale Multatuli in de negentiende eeuw, die het vrijdenken, het vrij denken, schijnbaar moeiteloos in het Nederlands onder woorden bracht. En natuurlijk ook door Claus, bij voorbeeld, Hugo Claus, wiens Oostakkerse Gedichten we elkaar voorlazen in onze huwelijksnacht in 1960. Mijn taal is gehouwen in steen, mijn taal kan alles uitdrukken wat ik wil zeggen. En als ik het niet weet, dan doe ik net als al mijn voorvaderen, en ik ga kijken wat ik kan vinden in het Frans, het Engels, het Duits of het Bahasa Indonesia. Het is een levende taal en hij zal nog lang bestaan, want hij heeft een vermogen tot integratie dat onbegrensd lijkt.

Waarom zou ik bang zijn, om tussen en met anderstaligen te leven? Wat doen ze af aan de culturele schat die ik mag delen? Niets. Integendeel: Zij hebben mij veel te vertellen en ik aan hen. Niet als abstracte "ontmoeting" in interculturele "diversiteits"-evenementen, maar over de zaken van het dagelijkse leven en over de grondgedachten, de filosofie van het mensenbestaan.

Opkomst van de politieke angst-manipulatoren die de twintigste eeuw zo verziekt hebben
Daarom haat en verwens ik elke politieke manipulator die inspeelt op onze angsten en onzekerheden. Het zijn dieven. Ze stelen onze vrijheid. Ik maak zelf wel uit, welke taal ik met mijn burgemeester spreek. Zorg er liever voor, dat we elkaar kunnen verstaan, in welke taal dan ook, door het vliegtuiglawaai van Zaventem in goede banen te leiden!

We winden ons op over de Esten en de Letten, die inwoners van hun land, sinds generaties, die Russisch spreken, burgerrechten ontzeggen. We willen de Turken dwingen om de Koerden culturele vrijheid toe te staan. En terecht. Maar hoe kan de Europese Unie Turkije dwingen om dat te doen, als rond de eigen hoofdstad van de EU, provinciale politici afdwingen, dat de taal van 75% van de boeken in de openbare bibliotheken, een andere taal moet zijn dan die van de meerderheid van de inwoners van de gemeente?

Ik heb natuurlijk makkelijk praten. In mijn vaderland Nederland is het Nederlands niet in gevaar, behalve in de ogen van sommige randfiguren als Wilders en Verdonk. Maar is het Nederlands dan in gevaar in België? Is het een ramp, als in een klein aantal verstedelijkte Vlaamse dorpen rond Brussel, een meerderheid geen Nederlands meer als moedertaal heeft? Is de perfecte tweetaligheid van de overheden in het Brusselse gewest, zoals ik die van nabij sinds 18 jaar ken, geen voldoende garantie voor het welzijn en het voortbestaan van Nederlandstalige en Vlaamse culturen in die streken?

De eigen cultuur en beschaving van België is onafhankelijk van taal
Trouwens, wat is nu eigenlijk Vlaamse cultuur? In mijn ervaring lijkt die cultuur als twee druppels water op de cultuur van de Franstalige Belgen en op die van de meertalige Brusselaars. En veel minder op respectievelijk Holland of Frankrijk. Dan bedoel ik niet de taal, maar dan heb ik het over de manier waarop mensen samenleven, hun perceptie van leven en dood, de manier waarop ze zich samen redden ten opzichte van overheden en andere rampen.

Toen, twee maanden oud, mijn Brusselse zoon overleed aan wiegendood in 1991, heb ik dat verschil en die overeenkomst goed kunnen zien. Nederlandse kennissen en relaties reageerden onbeholpen en met gêne op de ontroostbare ouders. Fransen bleven formeel. Alleen de Belgen, Vlamingen, Brusselaars en Walen zonder onderscheid, wisten het vaakst de juiste woorden te vinden en de gebeurtenis te plaatsen in de context van familie, onderlinge steun en menselijkheid. Zonder taalkundig onderscheid. In mijn ogen is dàt cultuur, is dàt beschaving en is dàt de rijkdom van de Belgische gemeenschappelijke geschiedenis van "zelfredzaamheid/débrouillardise", toegepast op de zaken van alledag.

Met behulp van alle Belgen, van alle soorten en talen, zijn mijn vrouw en ik er overheen gekomen. Dat is gebeurd, omdat Belgen allemaal samen iets bijzonders, iets humaans hebben, wat bij andere naties die ik ken minder ontwikkeld is. Ik geloof, dat het vooral datgene is geweest, wat ik als verraad voelde aan die open, menselijke, houding, waardoor ik me tot Franstalige St-Gillois heb laten verklaren in 2002, in plaats van tot onderdaan van Peeters, die ik ook nooit gemachtigd heb om mijn belangen te behartigen.

Nederland, Vlaanderen, Amsterdam, Brussel
Mijn cultuur is Nederlands en ik sta open voor alle culturen die ik tegenkom. Dat is niet alleen Nederlands, dat is vooral Amsterdams. Wat Nederland betreft, heeft de laatste jaren helaas een verkramptheid toegeslagen, die de heer Wilders onlangs al even inspireerde tot een voorstel om Vlaamse en Nederlandse bekrompenheden te verenigen tot een soort reservaat van angstbezeten anti-Islamisten. Mijn Eerste Minister, Balkenende, geen vriend, antwoordde kort en duidelijk. Hij zei: "De Belgen moeten het zelf oplossen". De Belgen. Niet: De Vlamingen. Zelfs de Zeeuws-Vlaamse Balkenende doet niet mee aan de separatistische spelletjes van zijn zuiderburen.

Mijn vaderstad Amsterdam gaat nog verder. Midden in het geraas en getier van de xenofobe columnisten van boven de Moerdijk, houdt de stad, geleid door de van rechts veel bespotte burgemeester Cohen, vast aan een beleid, om "de boel bij elkaar te houden". Die openheid, die tolerantie, die vrijheid van denken, die in februari 1941 de enige bekende massastaking tegen het wegvoeren van joden door de Nazis (en hun Hollandse helpers) voortbracht, is voor mij de essentie van de Nederlandstalige cultuur.

En die essentie laat ik me niet afnemen door opportunisten van het CD&V-NVA slag. Er is een andere, grotere, Nederlandstalige cultuur, die in België werd gedragen door mensen als Hugo Claus ("Redt de solidariteit", bij voorbeeld). Een cultuur, die wordt gekenmerkt door wijsheid, bedachtzaamheid, originaliteit en openheid. Een cultuur om mee te leven.

Brussel is Brussel, steeds meer Brussel, de provincie voorbij!

En nu terug naar ons gewest Brussel. Al spreekt 80% van de bevolking voornamelijk Frans, twee- of meer-taligheid is vrijwel regel. Brussel kon niet worden ingedeeld volgens de taal-territoor-logica. Franstalige extremisten die, vooral in de aanvang, het FDF domineerden, voerden actie, om Brussel in te delen bij het Franstalige gewest. Het is al lange tijd duidelijk, dat dit nooit zal lukken. Brusselaars identificeren zich in grote meerderheid, als het erop aankomt, niet met Wallonië maar met de Belgische monarchie. Getuigen: De zee van zwart-geel-rode vlaggen tijdens de crisis van 2007. En ook: De emotie bij de dood van koning Boudewijn.

Al zou je het in het licht van mijn ervaring met de beschikbaarheid van Nederlandse EU-identiteitskaarten in St-Gillis niet direct zeggen, en al kun je vermoeden, dat het bedienen van Nederlandstalige bewoners van de gemeente St-Gillis Obbrussel op dat moment wellicht niet een grote prioriteit had ten stadhuize, toch is de dagelijkse praktijk van strikte tweetaligheid bij Brusselse instellingen, voorzover mijn ervaring reikt, bijna perfect te noemen. Ik word zelfs ontroerd (ja ècht!), als ik Franstalig opgevoede autoriteiten zie zweten op het uitspreken van enkele grammaticaal min of meer correcte Nederlandse zinnen. Goed zo! Ga door! Geneer je niet! Waar in de wereld (behalve misschien op sommige plekken in Zuid-Afrika), zijn Nederlandstaligen zo geëerd?

Brussel kan niet meegaan met de taal-gebied logica van Walen en Vlamingen
Als Vlamingen (en ook Walen) weigeren, om dat Brusselse model over te nemen en te zeggen: "Er zijn ook Franstalige Vlamingen", respectievelijk, "Er zijn ook Nederlandstalige Walen", dus: "Onze gemeenschappen hebben twee (of meer) talen"; als ze dat blijven weigeren, en vasthouden aan de verbinding "taal-territoor", als ze op grond daarvan "corridors" verlangen en via overheidsmaatregelen de taal naar het territoor willen dwingen, dan is er maar één oplossing: Uitbreiding van het Brusselse gebied van goed geregelde twee- (of: meer-) taligheid. Want dat is beschaafd, dat is Belgisch, dat is toekomst, dat is Europa, dat is de eenentwintigste eeuw.

(Een droom:)
Beter nog zou het zijn, om de Belgische regionalisering geheel los te koppelen van de talen. Creëer economische en/of cultureel en/of geografisch bepaalde regios. Limburg samen met de Euregio Luik-Aken-Maastricht. Brussel met zijn uitgebreid hinterland in Vlaanderen, maar ook in Wallonië. De gemeenschap Rijsel-Tournai-West-Vlaanderen. Luxemburg-provincie met Luxemburg-Groot Hertogdom en de aangrenzende Franse en Duitse regios.

Roeien met de riemen die je hebt
Maar O.K., het is daarvoor voorlopig te laat. Laat Vlaanderen zijn "goed bestuur" en Wallonië haar Marshall-Plan. Het echte, meest urgente, probleem is Brussel. Brussel kan niet anders dan actief de conservatieve logica "taal-territoor" en "territoor-taal" doorbreken. Brussel zal dat zelf moeten doen. Door zijn voorbeeld en door de actie van zijn bewoners. Al zijn bewoners, van welke taal dan ook.

Onvermijdelijk daarbij is, dat een vergroot gewestgebied samenvalt met een eigen "persoonsgebonden" Gemeenschap die meertalig is. En voor minderheden alle garanties biedt die nu al in de Brusselse wet- en regelgeving bestaan en die op het Europees vlak behoren tot de te garanderen rechten van minderheden. Het Brusselse Gewest zou kunnen beginnen met zelfstandig de Europese regelgeving inzake rechten van minderheden te onderschrijven, zelfs al blokkeert een Vlaamse meerderheid dat op federaal vlak.

Alle begrip voor de Parti Socialiste, maar Brussel is geen vogelverschrikker om in te zetten bij de staatshervormingsonderhandelingen!

En wat de PS betreft: De PS is niet separatistisch. Maar hij zoekt een sterkere uitgangspositie voor de onderhandelingen met de Vlamingen. Brussel is daarbij een belangrijke inzet. De MR heeft de resten van het FDF ingelijfd. De MR is daardoor evenzeer gegijzeld als de CD&V dat is door het NVA. Een "federatie WalloBrussel" is naar mijn mening niet een serieus project. Op belangrijke gebieden als onderwijs bestaat al een dagelijkse samenwerking met de Franstalige gemeenschap. Dat is genoeg. De voorgestelde "federatie" voegt niets toe. Ze is er alleen, om de Vlamingen tot rede te brengen. Ook ik kijk met wantrouwen naar de exercities met "toegevoegde" ministers en het ontbreken van ook maar één woord over de Nederlandstalige Brusselaars in de verklaring Piqué-Demotte. Als de PS schrijft in haar "pedagogische verklaring" van 9 mei 2008, dat aan de 100.000 Nederlandstalige inwoners van een Franstalige federatie Brussel-Wallonië "minderheidsrechten" zouden worden toegekend, dan zie ik dat als een ernstige aantasting van het tweetalige statuut van mijn gewest.

Ik wens mijn vrienden uit Luik, Namen, Charleroi, Bergen en Doornik alle ruimte om hun problemen op te lossen en ik verzet me tegen de soms bijna kolonialistische houding van mijn Vlaamse vrienden.

Maar ik zou het niet toelaten, dat Brussel eens te meer wordt gebruikt als joker in het pokerspel tussen de regionale Belgische politici.
Brussel is niet Vlaams, niet Walloens, niet Europees: het is Brussel, alles tegelijk en nog meer. Een meertalig, zelfbewust en open gewest dat alle ruimte verdient.

Technorati Tags: Belgium, Brussels, Flanders, Wallonia, Regionalism, Language, Governance

Zet Wilders definitief voor leugenaar!

Dieptepunt in het 'Fitna'-debat van 1 april in de Tweede Kamer, was Wilders' uitroep: "Allemaal leugens!".

Dat zei hij, toen hem door justitieminister Hirsch Ballin het verslag werd voorgehouden van een gesprek dat Wilders in november 2007 had gevoerd met de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie. Onderwerp: Wilders' film-plannen.

Boekverscheuring - Boekverbranding: Kollektieve vernedering zoals toegepast door Inquisitie, Nazis en andere fanatieke scherpslijpers

Het verslag, opgesteld door een ambtenaar, citeert Wilders' uiteeenzetting over de inhoud van zijn voorgenomen film. Het klopt precies met de inhoud van het uiteindelijke product, zoals het op 28 maart verschenen is. Alleen: In november wilde Wilders nog aan het slot van de film de Koran verscheuren, terwijl in de definitieve versie dat verscheuren is vervangen door het verscheuren van een telefoonboek.

Waarom is dat van belang? Ontheiligen van de Koran is zowat de ultieme provocatie die je een Moslim kunt aandoen. Dat geldt trouwens voor alle aanhangers van godsdiensten van het Boek. Ga maar eens in een PVV-uitzending stukken uit de bijbel staan scheuren (bij voorbeeld daar waar wordt opgeroepen tot genocide en tot seksslaven maken van de maagden die behoren tot overwonnen volken), kijk eens hoe een groot deel van Nederland en van de christelijke wereld zou reageren... Kijk eens hoe in de Synagoge met gebedsrollen wordt omgegaan: er is zoveel eerbied voor de teksten en de dragers ervan, dat voor het aanwijzen van citaten houten of ivoren "handjes" (chads, "jatten") worden gebruikt in plaats van menselijke vingers.

Ergens tussen november en maart heeft Wilders er dus maar van afgezien, en de geplande passage vervangen door de laffe telefoonboek-truc. Daarmee hoopte hij zich uiteraard ook nog eens als "slachtoffer" van censuur te kunnen voorstellen. Zijn favoriete rol.

Wilders' favoriete slachtoffer-rol

Misschien hoopte hij ook wel, dat regering of rechter zijn film voor verschijning zouden verbieden. Dan zou hij helemaal de underdog zijn geweest. Nu moest hij zich vergenoegen met het aanklagen van "het bij voorbaat buigen voor de Islam" van de regering, daar de regering-Balkenende de maanden tussen november en maart gebruikte, om via buitenlandse en binnenlandse contacten zoveel mogelijk "damage-control" te verkrijgen. Een beleid dat, voorzover we het nu kunnen overzien, ook nog succesvol is geweest. Terecht werd het beeld ontwikkeld, dat Wilders en zijn aanhangers zelf verantwoordelijk zouden zijn voor eventuele schade in de vorm van handelsboykots en verlies van mensenlevens.

In het debat bleef er voor Wilders dus niets anders over, dan de grote meerderheid van het parlement uit te maken voor "dhimmis", lafaards, onderworpen, nu reeds, aan de dictatuur van de Islam. Ajaan Hirsi Ali was hem daarin vanuit de VS al voorgegaan.

Inderdaad zou je hebben kunnen volhouden, tegen de achtergrond van het klungelige filmpje dat uiteindelijk op 28 maart verscheen, dat de regering van een mug een olifant had gemaakt. Maar wie kan weten, wat er gebeurd zou zijn, als er geen maatregelen waren genomen? En vooral, wie kon vermoeden, dat Wilders niet alleen belletje had getrokken en daarna hard weggelopen voor zijn verantwoordelijkheid, maar in november ook nog "brand" had geroepen, om de aangerukte brandweer vervolgens giechelend een aangestoken kerststerretje voor te houden?

Liegen tegenover het parlement: Democratische doodzonde

Het was dus een goede zet van de regering om Wilders' pyromanische spelletje te onthullen. En Wilders reageerde als door een wesp gestoken, ik heb het op tv gezien: "Allemaal leugens!" Hij deed geen poging om het verslag te ontzenuwen, maar reageerde als de betrapte belletjestrekker die hij is: "Ik hèb 't niet gedaan!"

Wilders maakte in de Tweede Kamer ministers en ambtenaren herhaaldelijk voor leugenaars en "onbetrouwbaar" uit. Ik denk, dat op dat moment de Kamervoorzitter had moeten ingrijpen. Het parlement heeft een reglement. Ministers of kamerleden die liegen in het parlement, stellen zich bloot aan sancties: ministers dienen af te treden en hebben dat ook geregeld moeten doen, zelfs als hun onwaarheden voortkwamen uit ambtelijke vergissingen. Kamerleden kunnen ook gesanctioneerd worden: uitsluiting voor een bepaalde tijd, enz.

Er is echter niet ingegrepen. Het gevolg daarvan zag ik op internet-discussiefora: Ongeveer de helft van de discussianten geloofde Wilders en dacht dat de regering gelogen heeft! Onbegrijpelijk, dat regering en kamer niet snel via een onderzoek Wilders' leugen aan het licht hebben gebracht!

Nederland's "onderkoning" grijpt in

Gelukkig hebben we in Nederland ook nog Herman Tjeenk Willink. Ooit PvdA-Eerste-Kamerlid, kwam deze vice-president van de Raad Van State op mij over als een hyperactief denker en doener, eigenlijk te jong en te dynamisch om sinds 1997 "onderkoning van Nederland" te zijn. Hoe het ook zij, Herman T-W heeft nog net op tijd gezegd, waar het op staat (Bron: Nu.nl van vandaag) :

AMSTERDAM - De Tweede Kamer had expliciet moeten constateren dat het kabinet niet gelogen heeft in het 'Fitna'-debat. Het verwerpen van de motie van wantrouwen die Geert Wilders indiende tegen het kabinet volstaat niet.
Dat zegt de vice-president van de Raad van State Herman Tjeenk Willink zondag in een interview met De Telegraaf. "Het 'Fitna'-debat was inhoudelijk goed", zegt hij. "Vreemd was echter dat de vraag of het kabinet liegt, is blijven hangen. Twijfel daarover tast de geloofwaardigheid van de staat aan."

En zo is het nou maar net: Er bestaat een publieke opinie in het land, die geloof is gaan hechten aan populistische en in de grond anti-democratische beschuldigingen en kreten. Het is niet genoeg dat vrijwel de hele tweede kamer en ongetwijfeld ook de intellectuele opportunisten die Wilders steunen, van zijn leugenachtigheid overtuigd zijn. De publieke opinie heeft een krachtiger signaal nodig, dat Wilders een windbuil, en/of een psychiatrisch geval is.

De Leugen-Legende gaat anders een eigen leven leiden en draagt weer iets bij tot te verwording van de Nederlandse politiek.

Uit: HUIBSLOG

Minister Verhagen: Zorg er eerst voor, dat de Amerikanen in Afghanistan onder VN-commando gaan opereren en kom dan nog eens terug...

Vandaag een opiniestuk van minister Maxime Verhagen en zijn Slowaakse collega in de NRC.
Onderwerp: Afghanistan en de NATO-, respectievelijk VN-, inzet in dat land.


Minister Maxime Verhagen (CDA)

De ministers pleiten voor

• een samenvoeging van de westerse inzet binnen het ISAF,
  
• afzien van hulp bij lokale reconstructie en
  
• voor een soort militaire ondersteuning op de achtergrond van het Afghaanse leger en politie
  
• gedurende (nog) een groot aantal jaren,
  
• liefst met een VN-mandaat.

Onbedoelde scherpe aanval op het Amerikaanse beleid...
Wie denkt, dat we hier te maken hebben met een ongekend scherpe aanval van Verhagen en zijn Slowaakse partner op de Amerikanen, die, zoals bekend op eigen houtje in Afghanistan opereren, heeft het grandioos mis.

Hoewel de Amerikaanse operatie "Enduring Freedom" sinds 2002, het gewapende verzet van de bevolking aanwakkert en de mensen rechtstreeks in de armen van de Taliban drijft en elke "opbouwmissie", althans in het Zuiden (Uruzgan, Kandahar, Helmand), effectief saboteert, - hoewel dat allemaal zo klaar als een klontje is voor iedereen, doet Verhagen net, of niet dàt het probleem is, maar de weigering van Duitsland en andere belangrijke Europese NATO-landen, om zich door de VS als hulptroepen te laten gebruiken.

Dat kunnen ze, want het ISAF-mandaat is formeel alleen een wederopbouw-hulp-mandaat.

Langs een achterdeurtje de Nederlandse parlementaire contrôle opheffen?!
Dit nu, willen Verhagen en zijn Slowaak langs een achterdeurtje veranderen: Een gecentraliseerd Amerikaans (gedomineerd) ISAF-commando zou ook de Duitsers (en de Fransen en de Belgen) naar "eigen keuze" kunnen inzetten om als grondtroepen te dienen tijdens en na de Amerikaanse terreurbombardementen op Afghaanse dorpen en stadswijken.

NL PM JP Balkenende bezoekt Tarin Kowt (2007)

Ik heb Verhagen altijd al gezien als een stiekem, onbetrouwbaar en griezelig mannetje.
Gelukkig is hij daarbij ook nog dom en naïef.

- Denkt hij te bereiken, dat mevrouw Merkel nu zegt: "Ach gossie, Maxime, wat een briljant idee! Daar waren we zelf nog niet op gekomen. Nu zullen de 70% van de Duitsers die tegen inzet van ons leger in Zuid-Afghanistan zijn, wel meteen van mening veranderen!"
- En de domoor had ook nog vergeten, dat het Nederlandse parlement alleen met de Uruzgan-missie akkoord is gegaan, onder voorwaarde dat het een opbouw-missie en geen vecht-missie zou zijn, èn, dat men zojuist had besloten, dat het in 2010 echt over en uit zou moeten zijn.

Maxime heeft dus vandaag al een interpellatie van Groen-Links aan zijn broek:

GroenLinks is overvallen door de nieuwe visie van de minister en wil
een spoeddebat. Het irriteert de partij dat hij zijn visie kenbaar
maakt via de media en niet in de Tweede Kamer, terwijl GroenLinks
meermalen gevraagd heeft om duidelijkheid over een mogelijk nieuwe
strategie in Zuid-Afghanistan.

Bron: ANP via Nu.nl

Als ik GroenLinks was, dan wist ik het wel: Ik giet de hele redenering van Verhagen-zelf in een motie en draag hem op, bij de Amerikanen te bepleiten, dat ze zich 100% onder een VN-ISAF-wederopbouw-commando stellen.

Kijken, of Verhagen dan met één of met twee blauwe ogen volgende maand uit Washington terugkeert...

Dit was de inleiding en de samenvatting. Nu komt de body:

Nederlaag in uitgelokte anti-guerrilla-oorlog even onvermijdelijk als die in Vietnam, of die van de Russen 20 jaar geleden...

Iedereen begrijpt, en had van begin af aan kunnen weten, dat de Amerikaanse wijze van opereren in Afghanistan (buiten de VN, de NATO en ISAF om), onvermijdelijk zou leiden tot een anti-guerrilla-oorlog op grote schaal. De lokale verzetshaarden in het Zuiden van Afghanistan hebben zich, opgejaagd door de harde Amerikaanse contra-terreur-methoden en luchtbombardementen, weer met de restanten van de Taliban onder mollah Omar verbonden. Ze opereren gecoördineerd en met steeds meer menskracht en middelen.
.
Het uitvoeren van terreurbombardementen is natuurlijk op zich al een oorlogsmisdaad. Iemand als Ulfkotte, hier in Akte Islam, doet al tijden zijn best om de moslims als verraderlijke Untermenschen voor te stellen, die dat kollektizef verdiend hebben en zelf over zich afgeroepen. Maar het gebruik van dit "middel" is ook nog dom: De bevolking sluit zich anéén en zoekt steun bij de verzetsmensen, onafhankelijk van de ideologie die ze aanhangen.

Het belangrijkste gegeven van de situatie is dus, dat Nederland en andere landen zich, ondanks waarschuwingen, hebben laten meeslepen in een uitzichtloze anti guerrilla-oorlog. Uitzichtloos, want in Afghanistan hebben buitenlandse troepen nog nooit zo een oorlog kunnen winnen: De Britten moesten in de negentiende eeuw al afdruipen, terwijl de Russen nog geen 20 jaar geleden na veel verliezen ook het veld moesten ruimen. Trouwens, de onderdrukking van een guerrilla-opstand lukt ook elders maar zelden. De Amerikanen konden het verdorie toch wel weten, na hun Vietnam-debacle!

De Amerikaanse supermacht-illusie - op den duur gelooft alleen het CDA van Verhagen daar nog in...
Een aantal landen, en niet de onbelangrijkste NAVO-bondgenoten, weigeren, om zich te gedragen als hulptroepen van de Amerikanen. Duitsland is daarvan het belangrijkste, maar ook België en Frankrijk willen hun inzet onder eigen controle houden en zich niet begeven in gebieden waar de VS samen met Canadese-, Britse- en Australische troepen huishouden.

Trouwens, de nieuwe Australische Labour-regering gaat zeker de horigheid aan de Amerikanen verminderen, terwijl in het Canadese parlement steeds meer stemmen opgaan tegen deze troepeninzet. Ook de nieuwe Britse premier Brown gaat ervan uit, dat met de Taliban onderhandeld zal moeten gaan worden. Een mening die Karzai zelf trouwens ook herhaaldelijk heeft verkondigd.

De NATO opereert samen met een aantal niet-NAVO-bondgenoten in het verband van de ISAF. De ISAF heeft een mandaat van de VN en van de Afghaanse regering onder Karzai. Doel is steun aan de wederopbouw van het land. De aktie is militair georganiseerd, omdat men verwacchtte dat gedurende een aantal jaren, afhankelijk van de regio, men in afnemende mate te maken zou hebben met lokale oorlogsheren en maffias.

Niet de Duitsers, maar de VS saboteren het ISAF-mandaat en de pacificatie-politiek van Karzaï
Daarnaast opereren sinds 2002 een wisselend aantal Amerikaanse militairen in Afghanistan. De operatie "Enduring Freedom". De Amerikanen opereren buiten de ISAF om (grotendeels), en gaan hard tekeer tegen wat ze als "Taliban" en "Al-Qaeda" beschouwen.

Aan hun wijze van werken, is het, naar mijn mening, grotendeels te danken, dat het lokale verzet niet volgens plan is weggesmolten, maar dat het is geradikaliseerd en dat het steun heeft gezocht en gevonden bij de oude Taliban-structuren onder Mollah Omar en -wellicht ook- bij wat er in de Pakistaanse onafhankelijke Pashtun-gebieden nog aan Al-Qaeda rest.

Hoe werkt de achterbakse inlijving van buitenlandse troepen in Afghanistan?
Ik heb al bij het begin van de ondoordachte - en misleidend gemotiveerde - verhuizing van de Nederlandse inzet van het relatief rustige Noorden naar Uruzgan, gewaarschuwd voor de gevolgen van de onvermijdelijke dominantie van de Amerikaanse contra-terreur-methoden over de "vreedzame" Nederlandse inzet. (Zie de tags Afghanistan in in Europa Thuis en Uruzgan in De Lage Landen).

De manier, waarop Nederland in 1995 in Srebrenica voor schut is gezet door de VS en andere grote mogendheden, die het op een tussenakkoordje hadden gegooid met Milosevic, zou toch tot voorzichtigheid aanleiding moeten hebben gegeven. Het Nederlandse contingent in Tarin Kowt en enkele omliggende plekken, is volledig afhankelijk van aanvoerlijjnen, die alleen door de VS en hun naaste bondgenoten, met behulp van contraterreur, kunnen worden opengehouden.

De Amerikaanse troepen die een strategisch punt ten noordoosten van Tarin Kowt bezet houden, trekken zich niets aan van de arrangementen die de Nederlanders in het begin trachtten te sluiten met lokale stamoudsten. Op maandag kwamen de Nederlanders geld brengen aan het dorpshoofd, opdat in de lokale school ook meisjes onderwijs zouden krijgen. Op woensdag kwamen de Amerikanen huizen in het dorp met raketten bestoken, omdat er Talibans zouden zitten.

Gaat de linkse meerderheid in het Nederlandse parlement nu in actie komen?
Zo zijn de Nederlanders vanzelf terechtgekomen in de positie waarin de Amerikaanse militairen hen graag hebben: "willing allies", die zelf niets in de melk (of, beter gezegd: de papavers) te brokken hebben. De provinciaal ingedeelde ISAF-verantwoordelijkheden, waarbij Nederland (formeel) hoofdverantwoordelijk is voor de provincie Uruzgan, geeft tot nu toe nog een zeker tegenwicht en biedt wat speelruimte voor de Nederlandse missie tegenover de VS-troepen.

Dat wil Verhagen nu afschaffen: Niet meer het Nederlandse parlement bepaalt, binnen de grenzen van het VN-mandaat, nog wat de inzet van zijn troepen inhoudt, maar.... de "lokale ISAF-commandant"! En deze laatste is niet onafhankelijk, nee, hij staat onder bevel van het gecentraliseerde commando voor heel Afghanistan, waarvoor Verhagen zo vurig pleit.

Dat gecentraliseerde commando zou, als we Verhagen volgen, in feite Amerikaans zijn: Nergens pleit hij ervoor, dat er een einde aan de idiote situatie wordt gemaakt, dat het grootste deel van de Amerikaanse troepen zijn eigen gang gaat in het land, bedenkelijk dicht bij (contra-) terreur komt en het pacificatie-streven van Karzai en sommige bondgenoten feitelijk saboteert.

Het Nederlandse parlement, met name de kleine linkse meerderheid erin, die Verdonk afzette in 2007, heeft nu een kans voor open doel gekregen van Verhagen, om: ofwel de Uruzgan-missie definitief op de continentaal-Europese lijn van Duitsland e.a. te brengen, ofwel er in de huidige vorm versneld een einde aan te maken.

Benieuwd of er wat van komen gaat.


Technorati Tags: Afghanistan, Netherlands, Uruzgan, ISAF, Slovakia, Taliban, Karzai

Geknoei met de thuiszorg: De rekening van de privatisering

Het kon niet goed gaan. Het handjevol grote privé-ondernemingen dat vorig jaar de 'zorgmarkt' in Nederland onderling verdeelde, maakt gretig gebruik van de gaten in de bureaucratische voorschriften waaraan ze gebonden zijn. Medische thuiszorg kan volgens hen heel goed worden uitgevoerd door ongeschoolde krachten. Een noodkreet van twee grote Amsterdamse- en Rottedamse zorginstellingen:

de Volkskrant - Binnenland (1.10.07)
‘Thuiszorg stort in vanwege ingrepen kabinet’

Amsterdam - De thuiszorg stort binnen enkele maanden in elkaar. Die vrees uiten Eric Hisgen, directeur van Thuiszorg Rotterdam, en Gerard Tanke, bestuurder van Amsterdam Thuiszorg, vandaag in de Volkskrant. Volgens hen zijn de ingrepen van het kabinet fataal.

Er wordt bezuinigd op de thuiszorg. Cliënten moeten vaker genoegen nemen met goedkopere huishoudelijke hulp van commerciële aanbieders in plaats van dure huishoudelijke verzorging. Daardoor hangt twaalfduizend professionele thuiszorgers ontslag boven het hoofd, schrijven de directeuren.

Stilzwijgend
Volgens Hisgen en Tanke is er nog een ander gevolg: de verhouding tussen zorg en hulp wordt door veel gemeenten stilzwijgend aangepast in de richting van de goedkopere hulp. Daardoor krijgen de thuiszorginstellingen nog minder werk. Zij kunnen hun dure professionele zorgwerkers immers niet inzetten voor eenvoudig hulpwerk. Verscheidene instellingen zouden kopje onder dreigen te gaan.

Voor de cliënten hebben de veranderingen ook grote gevolgen. In plaats van een thuiszorger krijgen zij te maken met een huishoudelijke hulp die niet kan signaleren wanneer er bijvoorbeeld meer zorg nodig is.

De mensen die zorg in instellingen behoeven, krijgen die steeds minder. De hulpbehoevenden die thuis zitten, krijgen geen adequate zorg meer. Gediplomeerde zorgverstrekkers lopen werkloos rond. De diagnose die moet bepalen, welke soort zorg in een bepaald geval nodig is, wordt uitgevoerd door bureaubeambten van de "zorgverstrekkers" aan de hand van externe en interne richtlijnen, zonder dat ze zelf in staat zijn om gevallen te beoordelen.
Onlangs gaf de NL TV een reportage van een schrijnend geval, waarbij de contactpersoon in het prachtige kantoor van de zorgverstrekker na een gesprek met de wanhopige ouders van een gehandicapt kind, toegaf, dat ze slechts "regels uitvoerde" en geen idee had, van wat dat voor de praktijk betekende...
Een regering met de PvdA erin, zou dit wangedrocht met voorrang moeten repareren!

het gaat niet aan, om de marktwerkingsdrift van de Europese Unie hiervan de schuld te geven. De uitwerking van de privatiseringsoperatie is puur Nederlands (Balkenende-3). In andere vergelijkbare EU-landen wordt wèl een humane oplossing gevonden voor het vrijgeven van de "zorgmarkt" (wàt een woord, trouwens!).

(Is ook gepubliceerd in "In Europa Thuis")

Powered by ScribeFire.

Lutter en De Kok: Een proefballon van het CDA?

Veel (en vooral veel lezens- en onderschrijvens-waardigs) is al geschreven over en tegen het brutale opiniestuk van twee tweederangs-CDAers in NRC-Handelsblad van 28 juni 2007, getiteld: "De Westerse Cultuur Sterft Uit" - Ondertitel: De combinatie van een dalend geboortecijfer en explosieve groei van aantal niet-westerse allochtonen is funest.
Twee heren die zich legitimeren met hun lidmaatschap van de "CDA-partijdelegatie Zuid-Holland", met name: Ton Lutter en Wim de Kok, luiden de alarmbel:

Er werden in 2005 gemiddeld slechts 11,5 kinderen per 1.000 inwoners geboren, daar waar dat er in 1950 nog 22,7 waren. Het percentage inwoners dat ouder is dan 65 jaar is in 2006 14,3 procent, in 1950 slechts 7,7. De vraag die onverbiddelijk op ons afkomt, luidt: hoe onze westerse cultuur te continueren? Demografie is het sleutelwoord van deze eeuw.

Dat zou allemaal zo erg nog niet zijn, aldus het tweetal, als niet de doortrapte Muzelman klaarstond om van onze zwakten en ons waardenverlies misbruik te maken:

Een cultuur die demografisch succesvoller is, mede door voortgaande immigratie, is de islam. In de islamitische traditie staan het gezin en het geloof nog overeind. Dat is hun succes, en precies hetgeen waar wij falen. Het percentage moslims bedroeg in 1971 nog 0,4 procent van de bevolking, en in 2004 5,8 procent (ongeveer 944.000 inwoners). Op weblogs en internetsites geven veel mensen aan dat men juist hierdoor bang is dat onze westerse cultuur geleidelijk aan wordt vervangen door de islamitische cultuur.

Ik ga nu maar even niet in op het begrip "cultuur" dat in een paar zinnen drie keer verhaspeld wordt. Aangezien je van de Grondwet niet naar godsdienst mag discrimineren, heeft wijlen Pim Fortuyn daarvoor het woord "cultuur" in de plaats gesteld. Vandaar. En zodoende.
Dat "demografie" niet de oplossing is, heeft een overeenkomstige, neo-darwinistisch geïnspireerde (!) discussie aan het begin van de twintigste eeuw al geleerd.
Vermeldenswaard is ook, dat de moed van Lutter en De Kok niet zover reikt, dat zij zeggen zèlf bang te zijn, "dat onze westerse cultuur geleidelijk wordt vervangen door 'de' (?) islamitische cultuur", maar dat ze zulks toeschrijven aan "mensen" die "weblogs" en "internetsites" onderhouden. Populisme, demagogie - rechtstreeks ontleend aan de methoden van hun leermeesters Mark Steyn (zie verderop) en Daniel Pipes (idem).
10 juni 2007: Pepperdine-Conferentie in Malibu. Leon de Winter, Ajaan Hirsi Ali, Henryk Broder, Andy Bostom (voorzitter van deelconferentie), Daniel Pipes en Greg Davis (een campus-zendingsdominee van de denominatie van Pepperdine University).

Toen ik in de nadagen van Jan Romein in Amsterdam geschiedenis ging studeren (1959), leerden we in het seminarium theoretische geschiedenis en historiografiekritiek van wetenschappelijk medewerker Jan Haak, dat we bij het analyseren van teksten altijd (onder meer) de volgende vragen behoorden te stellen:

• Waarom nu, toen, op dat tijdstip?
• Door Wie?
• Waarom?
• en, heb ik later geleerd: Wie betaalt? (Follow the money)
  

Vraag 1: (Keuze tijdstip) Waarom schrijven twee heren die noch demografen noch cultuurhistorici zijn, op 28 juni 2007 een stuk over een boek dat al in 2003 in de VS verschenen is? Drie veronderstellingen:

1. Het antwoord zou kunnen luiden, dat het CDA bang is, om in de coalitie met de rechtzinnige CDU, straks op evangelisch gebied rechts te worden gepasseerd. Of links. Want de CDU houdt vast aan christelijk geïnspireerde waarden van gezamenlijkheid en tolerantie, die door Balkenende, sinds diens achterkamertjes-overeenkomst met Pim Fortuyn (2002), stilzwijgend naar de prullenmand zijn verwezen.
2. Een ander antwoord zou kunnen zijn, dat het CDA eropuit is, om Wilders de pas af te snijden.
3. Een derde antwoord is terug te vinden in het volgende deel van dit artikel: Intussen heeft Mark Steyn, met zijn bondgenoten in het Amerikaanse (semi-)establishment en met behulp van fundamentalistische christenen, "sociale actie" georganiseerd. Dacht hij aanvankelijk, dat de oplossing moest komen van versterkte staten en regeringen (nog in januari 2006, in het verderop geciteerde Wall Street Journal-artikel van zijn hand), nu propageert hij, samen met Hirsi Ali en Daniel Pipes, dat het zal moeten komen van een "upsurge" uit het volk. Beide auteurs lijken te voldoen aan het Steynse "profiel" voor dergelijke actievoerders: geen regeringsfunctionarissen, geen wetenschappers, geen (hoge) partijbonzen. Blijft de vraag, hoe de Steynse "Campus-Watch" *) beweging Lutter en De Kok gevonden en gestuurd heeft.

*) Zie voor dit initiatief van intimidatie van tegenstanders via internet: Mijn ervaringen in m'n Amerikaanse Blog "Legal Alien in New York" met Steynse ophitsing.

Vraag 2: (Wie?) Over De Kok heb ik nog weinig zekers kunnen vinden. Ene "Wim de Kok" uit Den Haag komt als IT-consultant en als accountant voor bij "Linked-In", een internationale, web-based netwerkbevorderingsorganisatie.

Ton Lutter (foto VPRO-website)

Bij Ton Lutter had ik meer succes. Lutter beheert de Haagse CDA-website en was tot aan de vorige verkiezingen gemeenteraadslid in Den Haag voor het CDA. Om onduidelijke redenen, is hij in 2005 niet opnieuw gekandideerd. Dat neemt niet weg, dat hij nog steeds actief is bij de begeleiding van CDA-gemeenteraadsleden en optreedt als gangmaker voor een ... Haags Pop-museum. Een museum voor popmuziek dus. Hoe dat te rijmen valt met de volgende passage in het stuk van zijn hand, blijft gissen:

Traditionele waarden staan sinds de rock-’n-roll jaren vijftig en de rebelse sixties onder druk. Waarden als seksuele moraal, huwelijkse trouw en verantwoordelijkheidsbesef.

Wordt het een museum met uitsluitend reli-pop? Verbazen we ons niet te zeer: Rabiate antigodsdienstigen en fanatieke christenen vinden elkaar wonderwel in hun gezamenlijke islamofobie, zoals we straks zullen zien, en zoals hier en hier en hier eerder werd betoogd.

Dat de rol van kampioen voor "sociale aktie" wellicht een "second best choice" is van een ambitieuze politicus, die oorspronkelijk opteerde voor een nobeler vertrekpunt, leren we uit De Volkskrant van 3 februari 2001:

Adel van geboorte, of via de rechter

Van onze verslaggever Bert Wagendorp

Nog 323 famieljes telt het reservaat van adellijke geslachten in dit land, maar de Freiherren von Quast-Juchter en de Ritters von Lutter komen er voorlopig niet in. Afgelopen week bepleitten U. Quast en A.A. Lutter voor de Raad van State hun verzoek tot opname in de Nederlandse adel, vermoedelijk tevergeefs. Eerder had Binnenlandse Zaken hun rekest afgewezen.

Quast en Lutter behoren tot van oorsprong buitenlandse adellijke families die generaties lang in Nederland wonen. Zij hadden tot 1 augustus 1999 de tijd om een verzoek tot inlijving in te dienen, nadat in 1994 in de nieuwe Wet op het Adeldom een 'laatste kans'-periode van vijf jaar was vastgesteld. Daarna wachtte de definitieve verbanning naar het burgerdom. [..]

A.A. Ritter von Lutter, die overigens de telefoon gewoon opneemt met 'Ton Lutter', beroept zich bij zijn strijd om inlijving op het gelijkheidsbeginsel. In 1996 werden de kinderen van prinses Irene en Carlos de Bourbon de Parme opgenomen in de Nederlandse adel hoewel, volgens Lutter, het Spaanse adelsstatuut minder op het Nederlandse lijkt dan het Duitse, waaronder zijn eigen familie valt. 'Eerst doe je zo'n aanvraag omdat het je leuk lijkt. Als je merkt dat er sprake is van willekeur en mogelijk zelfs van misleiding van het parlement door de minister, dan wordt het een principiële kwestie.' Wordt hij weer afgewezen, dan gaat Lutter naar het Europese Hof.

"Geen erkend Ridder - dan maar samenspannen met het grauw", moet Ton hebben gedacht. "Der keerlen god" worden, gelijk graaf Floris V, dus god van de popmuziek, god van de weblogs van de islamofoben en nu: Brenger van de blijde boodschap van Steyn:

Vrouwen die kiezen voor de zorg voor kinderen, in plaats van een mooie carrière, dienen daar weer waardering voor te krijgen. Zij zijn de onbaatzuchtige heldinnen van onze tijd.

Der huisvrouwen god, kortom!

Even een intermezzo van een "Mee-Denker"
Indachtig aan Balkenende's motto "Mee-Doen!", denk ik hier even met De Kok en Lutter mee.
We moeten dus aan de familiepolitiek van de Moslims een voorbeeld nemen. Ze zijn "meer succesvol" bij het krijgen van veel kinderen in gezinsverband. Christenen kunnen dat ook. De geschiedenis is vol voorbeelden daarvan. Maar onder welke voorwaarden? Lutter en De Kok doen een pathetisch beroep op de Vrouw. Maar, onder ons, niets is wispelturiger dan de zwakke sekse. Voordat je het weet, staat ze weer aan de lopende band of in de groentewinkel. En maar kwebbelen! De tijd verliezen die ze zou moeten doorbrengen met het baren en christelijk opvoeden van kinderen! De Moslims hebben daar wat op gevonden: Huisarrest! En geen blote kleren! De hoofddoek om en de burka aan. Zo weet iedereen, ook de multiculturalisten, welke vrouwen hun vaderlandse, pardon: culturele-, plicht vervullen. Deze onbaatzuchtige heldinnen offeren opsmuk en liederlijke kledij op aan haar Zware Taak. Zo gaat het niet alleen bij de Moslims - in de tijd waarnaar Lutter en De Kok terugverlangen, ging het bij de Nederlandse Christenheid nèt zo. Kapjes op en oorijzers in. Doe mee met de klederdracht van je dorp. Anders ga je op de schandwagen.

Maar, het bovenstaande herlezend, begrijp ik dat ik toch iets moet hebben gemist in het Lutteriaanse proza. Want het kan toch niet waar zijn, dat De Kok en zijn maat pleiten voor wat neerkomt op een islamisering van de Vrouw, om de opmars van de "Islamitische Cultuur" te stuiten. Dat is, op zijn Hollands gezegd, het paard achter de wagen spannen! Nee, zó dom zijn de provinciale CDA-partijdelegatieleden uit Zuid-Holland toch niet?

Dat brengt ons op Vraag 3 (Waarom?).
Het conservatieve politieke denken gaat uit van een onderscheid tussen staatstaken en "sociale" taken. (Meer uitgebreid in 'huibslog': Conservatisme en Neoconservatisme: Overeenkomsten en Verschillen)
De eerste behoren tot de "grote-mensen"-taken, zoals defensie, politie, justitie, buitenlandse politiek en regulering van de markt (bescherming van eigendom). De tweede worden idealiter door de gemeenschappen (al dan niet religieus gedefinieerd) in zelfbeheer uitgevoerd.
Het door Balkenende aangehangen communautarisme gaat daarop terug. Gewone mensen moeten "mee-doen" in hun gemeenschap en de echte staatstaken overlaten aan de elite. Corporatisme (zelfbeheer van economische sectoren via ondemocratische hierarchieën) creëert een "maatschappelijk middenveld" van lieden die economisch waardevolle informatie monopoliseren en die dienen als brug tussen de "sociale wereld" en die van de Staat.

Libertair-liberale ultras, zoals Hirsi Ali en de Amerikaanse neoconservatieve theoretici, en aanvankelijk ook Mark Steyn, willen alle bemoeienis van de Staat met "secundaire" (Steyn) zaken als kinderbijslag, minimum-loon, vaderschapsverlof, enz., afschaffen. Ze hameren op het "misbruik" dat met name immigranten zouden maken van sociale voorzieningen. Schaf ze af, dan blijven de Moslims wel thuis! De contradictie in hun stellingen blijkt natuurlijk al spoedig, wanneer zij de Staat, immers strikt afgescheiden van de religie in hun denken, willen inschakelen ter onderdrukking van de mensen die een bepaalde religie aanhangen. Dat wringt. De "oplossing" van die paradox, zoals Hirsi Ali op 10 juni in Malibu (zie verderop) verkondigde, is tweeërlei:

• a. Stimuleer "Sociale Aktie" via kerken en staatsgefinancierde organisaties van "gewone mensen" tegen Moskeeën en andere Moslim-eigendommen. Net als Lutter en De Kok in hun artikel, neemt de elite daarbij geen verantwoordelijkheid voor "uitspattingen" bij dergelijke pogrom-achtige toestanden. De Staat wast zijn handen in onschuld. Begrip voor de volkswoede. Jammer voor de dode en verkrachte Moslims. De orde wordt (laat-)tijdig hersteld door de Staat.

• b. Werk via "advocacy": Zoek mogelijkheden in de wet om Moslims te pesten en te vernederen. Dat wordt "precautionary action" genoemd (voorzorgsmaatregelen).Op 11 juni schijnt in het besloten deel van de Malibu-bijeenkomst serieus gesproken te zijn over een idee van de genoemde Frans-Zwitserse advocaat Arnaud de Montézac, om op Korans en op Moskeeën verplicht een sticker te plakken met de waarschuwing: "Dit object bevat illegale oproep tot Jihad!". Bijkomende binnenpret van de daar aanwezigen, aldus de website van deze Montézac, bestond uit het feit dat zo een aktie een lesje zou leren aan de groenen en de linksen die via dergelijke stickers de tabaksindustrie om zeep hadden geholpen!

Dit vileine egocentrisme gaat zelfs een Bush te ver. Deze "won" de verkiezingen in 2001 immers met een (nogal abstract) "caring conservatism". Ook de echte Neoconservatieven zijn eerder voorzichtig met oproepen om de Islam als zodanig aan te vallen. Islam an-sich is geen slechter instrument dan Christendom, om het volk te disciplineren.

Waarom komt een tweederangs-duo, dat zich vrijelijk op onbetekenende CDA-functies mag beroepen, nu met een hetzerige bijdrage in de Amerikaanse ultra-geest?

• Eén verklaring daarvoor is al gemeld: Steyn en consorten hebben "sociale actie" ontdekt en zoeken "willing allies" van het goede profiel in Europa. Een tweede verklaring zou kunnen liggen in een 'proefballon' van het CDA. Als Lutter en De Kok worden afgemaakt in de discussie, wat niet ver van de realiteit schijnt te zijn, is er geen man overboord.
  
• Maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt: Trouw-commentator J.A.A. van Doorn toont begrip en zijn artikel wordt met instemming overgenomen door de Fortuynisten-website. Kijk eens, een ongedacht recruteringsveld voor het Balkenende-CDA, dat maar geen stelling neemt tegen racisme en islamofobie! En, het is ook niet weg als reserve-ankerpunt voor de Christendemocraten in thuisland USA!

Dat brengt ons (eindelijk!) op vraagpunt 4: The Money.
De Amerikanen hebben geld te besteden. Pipes werkt met Amerikaans regeringsgeld. Op zich heeft het CDA dat geld niet nodig. Maar het zou kunnen zijn, dat het niet wil, dat het in handen van anderen valt. Tot nu toe gaat het om de financiering van reisjes van Leon de Winter en Afshin Ellian naar Malibu. Peanuts. Het grotere geld zal gaan naar de subsidiëring van publicaties en websites in Europa, die bereid zijn om het grand design van Pipes en consorten daadwerkelijk te ondersteunen. Misschien gaat Wilders er ook wel een graantje van meepikken. Dan maar liever wat controle erover via Lutter en De Kok!

Om één en ander in een wat ruimer perspectief te plaatsen, hieronder wat informatie over de strategie van Steyn en Pipes, zoals die onlangs op een conferentie in de VS werd uitgewerkt.
Uitgebreidere verslagen [EN] op de zusterweblog "Legal Alien in New York" (Pepperdine 1, 2, 3 en 4).
De stenen obelisk van Pepperdine, met fundamentalistisch-christelijke teksten, in het teken waarvan atheïsten als Ajaan Hirsi Ali, Henryk Broder en verlichtingsadepten als Leon de Winter hun fusie met christelijk-extremisten als Pipes en Steyn celebreerden.

Op 10 en 11 juni 2007 vond in Malibu, Californië, aan de Christelijke Pepperdine University, een "Collapse Of Europe" conferentie plaats.
Islambasher Daniel Pipes, de door Bush benoemde president van de American Freedom (!) Association, voerde er het hoogste woord.
Mark Steyn, de Canadees-Amerikaanse humorist-filosoof-essayist was een goede tweede. Steyn herhaalde zijn pleidooien voor een staats-gestuurde Europese stimulans tot meer "reproductive activities" door Christelijke, blanke gezinnen in Europa.

Als "Europese" aangevers van anecdotes over

• het schrikkelijke verval van joods-christelijke waarden en normen alhier,
  
• het verraad van cultuurrelativistische (multiculturalistische) linkse intellectuelen,
• en de algemene neiging die in Europa (en niet in het minst in Nederland) zou bestaan om via "appeasement" (rustgevende toegevingen) de Muzelman als meester binnen te halen en hem toe te laten de Sharia in te voeren,

dienden oude bekenden.

Uit Nederland traden op: Ajaan Hirsi Ali, Leon de Winter en Afshin Ellian.
Ze bevonden zich in het gezelschap van erkende extremisten als de Duitse columnist Henryk Broder, de even Duitse Claire Berlinski, de Frans-Zwitserse advocaat Arnaud de Dotézac.
Henryk Broder kreeg veel lachers op zijn hand met zijn fabeltjes over Europese "appeasements"...

Nadat Mark Steyn en Ajaan Hirsi Ali plenair hun riedel hadden gehouden over de noodzaak om de Islam te bestrijden door middel van grotere witte christelijke kinderproductie in traditionele gezinnen, en was vastgesteld, dat 'Eurabië' al een feit was, tengevolge van het verraad van de multiculturele intellectuelen, ging een werkgroep aan de slag (de "Eurabia"-werkgroep), waarin Hirsi Ali haar nieuwste ontdekking verkondigde, namelijk dat zij in de VS geleerd had, dat niet de staat, maar "sociale actie" een dam tegen de boze Turk zou moeten opwerpen.

Het werd duidelijk, dat het dit gezelschap er niet om te doen was, om Europa te redden, maar uitsluitend om daarvan een zo zwart beeld af te schilderen, dat de Amerikanen van schrik naar de hooivorken en (legale) handwapens zouden gaan grijpen, om de Moslim eens en vooral mores te leren. Hirsi Ali zei het met zoveel woorden: Ze houdt het voor gezien in Europa. Hopeloos. De fakkel wordt overgedragen aan Leon de Winter en Henryk Broder.
Het schijnt, dat Leon de Winter toen nog een zwakke poging heeft gedaan, om duidelijk te maken, dat het in Amsterdam heus niet zó erg is, maar bij onze verslaggever kwam dat maar verward over. Henryk Broder maakte het aan hem bestede geld beter waar, door met Engelse voorbeelden te komen, die weliswaar nergens op sloegen, behalve op Amerikaans-geïnspireerde pruderie bij Christie's kunstveilingen in Londen, maar die werd vrolijk (want er werd flink gelachen om die domme Europeanen) toegeschreven aan "appeasement" tegenover de Islam!

Daniel Pipes kapitaliseerde op de plenaire slotconferentie de investeringen die hij had gedaan in zijn Europese 'Geisterriege' (bigberta in Watchblog Islamophobie), met een oproep tot

• "sociale aktie" tegen moslims
• versterking van de Europese defensie
• en "advocacy" (legaal Moslims vernederen), uit te werken in het besloten conferentiedeel op 11 juni.

Pikant is nog wel, dat hij als afschrikwekkend voorbeeld van Europese miskleunen bij immigratiebeperking, Rita Verdonk's examenpakket voor kandidaat-immigranten aanhaalde. Hoei, wat dom, vulgair en contraproductief, die kussende homo's en vrouwen met blote borsten in het introductiefimpje! De verslagen melden niet, of Ajaan, ja dan nee, iets ingebracht heeft tegen dergelijke beschimping van haar partijvriendin. Het valt te vrezen, dat Ajaan, evenals De Winter en Ellian, indertijd toch grote voorstanders van het afschrikwekkend neerzetten van de goddeloze Nederlandse maatschappij ("cultuur"?), om Moslims zoveel mogelijk van reizen naar Nederland te weerhouden, zedig hun mond hebben gehouden. "Submission" leek hun waarschijnlijk de beste taktiek, om de nieuwe bondgenoten tegen de Islam niet tegen de haren in te strijken...
Je zou bijna medelijden krijgen met ijzeren Rita: Het blijkt niet makkelijk, om goeie vrienden te blijven met alle slag islamofoben. Ik ben benieuwd, of Rita Verdonk nu in discussie gaat met Ajaan over het nut en de culturele waarde van blote borsten.

De Kok en Lutter in dienst van de Pepperdine-strategie
Voorlopig schijnt het initiatief echter te zijn overgegaan van de "verlichtingsfundamentalisten" naar de christelijke fundis.
Rechtstreeks of onrechtstreeks, lijkt het artikel van Lutter en De Kok dan ook voort te komen uit de Pepperdine-strategie. Hoewel die strategie geen officieel Amerikaans regeringsbeleid is, en de invloedrijke NeoCons ook afstand bewaren tot deze extremisten, staan er bij diverse Amerikaanse Diensten en semi-officiële organisaties, alsmede bij het Pentagon (aangekondigde desinformatie-campagnes, ook gericht op bondgenoten), financiëel interessante potjes op het vuur, die best eens ingezet zouden kunnen worden.
Ton Lutter mag dan zijn adelsbrief zijn misgelopen, een postchèque uit de States is ook niet mis.

De beste verdediging is de aanval: Waarom organiseren we niet met, bij voorbeeld, de Amsterdamse Vrije Universiteit, een Europese conferentie om Pipes en Steyn eens alle hoeken van de kamer te laten zien? En vrij vliegen plus bescherming voor Ajaan?

Er zijn waarachtig wel wat Europese waarden en praktijken te tonen, die onze Christelijke vrienden van Pepperdine University zullen aanspreken!