Wilders' 10 Walgelijkste (8): Het Recht is een ijdel woord (Tunnelvisie)

Wilders Walgelijkste - 8

Wilders eist een Berufsverbot voor de rechtsgeleerde Ybo Buruma. Deze Nijmeegse hoogleraar strafrecht wordt algemeen hogelijk gewaardeerd voor zijn werk in een commissie die beschamende rechterlijke dwalingen en de "tunnelvisie-onderzoeken" waarop die gebaseerd waren, heeft helpen corrigeren.
De Gelderlander (© Gelderlander 2011, copyright) schreef op 9 maart daarover:

Buruma hoopt in de Hoge Raad vaker aandacht te vragen voor rechtszaken waarbij iets verkeerd is gegaan, zoals de Puttense moordzaak en de zaak van Lucia de Berk. In beide zaken zaten mensen die later onschuldig bleken, jarenlang in de gevangenis door een rechterlijke dwaling.

Wat kan de PVV daar tegen hebben? Nou, misschien niet de PVV als zodanig, maar wel de heer Louis Bontes, voormalig politiefunctionaris in Rotterdam-Rijnmond, en als zodanig medeverantwoordelijk of gevoelsmatig aangedaan, door wat er allemaal fout is gegaan bij het onderzoek naar de moord op de kleine Nienke in een Schiedams park. 
De zogenaamde Schiedammer Parkmoord is een toonvoorbeeld van wat er allemaal fout kan gaan, als politie en recherche koste wat het kost een bepaalde verdachte aan de schandpaal willen nagelen, hem/haar onderwerpen aan "Zaanse verhoormethoden", valse bekentenissen scoren en met feitelijk bewijsmateriaal knoeien.  
Dat heeft iets te maken met vooroordelen. En daar is de PVV goed in.
Een onschuldige heeft vier jaar in de gevangenis gezeten en zelfs toen de ware schuldige had bekend en was veroordeeld, werd de hand boven het hoofd gehouden van de politie-rechercheurs en de verantwoordelijken bij het parket, die aan alle kanten hebben gesjoemeld.

Ybo Buruma is dus één van de deskundigen, die helpen een eind te maken aan een onmenselijke justitiepraktijk, aan bureaucratie die alleen maar regeltjes ziet en aan de praktijken van autoritaire politiemensen als Hero Brinkman en Louis Bontes, die alleen maar kijken naar hoe ze de moslims of andere "usual suspects" zo goed mogelijk kunnen pakken en die liefst helemaal geen controle willen op wat ze doen.


Dus, mogen we ons afvragen, was het toevallig, dat het juist PVV-kamerlid Louis Bontes was, die de aanval op de benoeming van Buruma opende voor de PVV? De Gelderlander:

De PVV wil voorkomen dat de strafrechtgeleerde Ybo Buruma toetreedt tot de Hoge Raad, het hoogste rechtscollege in Nederland. (..) Dat heeft PVV-Kamerlid Louis Bontes dinsdag gezegd.Hij vindt de voordracht een "enorme schande", omdat Buruma volgens hem "veel te politiek" is en allerlei politieke uitspraken heeft gedaan.

Hoe zat het ook al weer met de vrijheid van meningsuiting, beste PVV? Geldt die nu ineens ook niet meer voor wetenschappers? Moeten die hun bevindingen altijd eerst voorleggen aan ajatolla Haatpruikje? Wat "politiek" is, beslist Khadaffi voor Libië. Maar, gelukkig, voor Nederland wordt dat nog steeds niet bepaald door de Venlosche Lijder...

De wetenschap is vrij om haar bevindingen openbaar te maken, zelfs al heeft dat politieke gevolgen. 

Laat dat nu juist één van die kostbare verworvenheden van onze cultuur zijn, tegenover de Inquisitie die Galilei veroordeelde, tegenover een christelijk fundamentalisme dat niet wil horen van Darwin en tegenover autoritaire ideologieën als die van Stalin, Hitler, McCarthy en (als we niet oppassen) van Wilders himself!

Het helpt natuurlijk niet dat Ybo Buruma zijn achternaam gemeen heeft met Ian Buruma. Ian Buruma is een indrukwekkende Nederlands-Engels-Amerikaanse analist van het opkomende nieuwe popi-fascisme. (Professor in New York!) Die andere Buruma fileerde bij voorbeeld prachtig de stemming in het Holland van na de moord op Theo van Gogh en nam in één moeite de ijdele Paul Scheffer mee. 

Maar, laten we het niet te moeilijk maken voor Henk en Ingrid: "Steeds goed opletten. Als er I of Ian voor staat, dan is het niet Ybo!" Je kan het vergelijken met Wilders & Wilders. Je hebt GEERT. Die ken je wel!:) En je hebt ook PAUL Wilders. Die zit op de Joop. Is tabu!! Komt  dus in de beste families voor.

Waar waren we ook weer? O ja, Wilders en de rechtsstaat.

Het Humanisme en de Verlichting, twee verworvenheden die aan moslims niet gegeven zouden zijn volgens de Geert-theologie, hebben de geniale inval, dat het maatschappelijk onrecht kan worden beperkt door de volksvertegenwoordiging, de uitvoerende macht en de rechterlijke macht elkaar te laten controleren. dat heet: Scheiding der Machten. Rond 1750 stond dat al aardig op papier. 

Scheiding der machten. De gekozen volksvertegenwoordiging controleert de regering (de uitvoerende macht), keurt al dan niet de begroting goed en bepaalt wetten. Die wetten worden uitgevoerd door de regering en door justitie. Als die wetten niet goed werken, vervangt de volksvertegenwoordiging (meestal op voorstel van de regering) die wetten door andere. Justitie voert die wetten uit. Er is in Nederland geen voorbeeld bekend van een Justitie die democratisch aanvaarde wetten NIET uitvoerde.

Maar dat weerhoudt de heer Wilders er niet van, om te spreken van "een club" (de Hoge Raad), waar lieden die meegewerkt (zouden) hebben aan het verkiezingsprogram van de PvdA,  uit geweerd zouden moeten worden (Nieuwsuur, 15 maart 2011). Een Berufsverbot voor rechters dus. 
Daar komt bovenop dat Geert Wilders vindt, dat rechters na 4 of 6 jaar zouden moeten worden geëvalueerd aan de hand van de vraag of ze wel streng genoeg gestraft hebben. "Anders worden ze maar welzijnswerkers". 
En wat zei Benito Mussolini daarover, in 1925? Juist ja, zuivering della Justizia! Volgt veroordeling van communisten en sociaaldemocraten die nooit iets misdaan hebben.
En wat zegt Berlusconi in het Italië van 2011? Limpia della Justizia!! Rechters afzetten. Steeds nieuwe wetten voorstellen om Berlusconi boven de wet te stellen. Rechters verdacht maken. 


Maar, wat lijkt dat toch vreselijk op wat Wilders hier in 2011 doet! Bij de onderhandelingen over het gedoogaccoord met Rutte en Verhagen in 2010, verlangde Wilders dat hij "onschendbaar" zou worden verklaard voor vervolging door justitie. Mark en Maxime konden dat helaas niet garanderen. Maar Mark Rutte wilde gisteren best verklaren, dat "de PVV RECHT heeft" op haar mening over de benoeming van Buruma in de Hoge Raad. 


Ja, zo ken ik er ook nog een paar! Natuurlijk mag een maffia-coalitie van anti-Islamisten, gladio-frustraten en gemankeerde politie- en leger-agenten haar mening zeggen. Maar wat vindt de VVD er zelf van? 


Laat ik u een geheimpje verklappen: De VVD vindt nergens meer iets van, tenzij het gaat om onroerend-goed-belasting voor villabewoners, overlaten van bejaarden, zieken en invaliden aan de "zegenrijke" werking van de markt. Zolang Wilders maar zijn 23 stemmen daarvoor inzet, mag hij alles roepen. 


De VVD en het CDA nemen dus voor lief, dat Wilders en Bontes de rol van de rechterlijke macht in Nederland mogen aantasten. Zolang de PVV maar hun a-sociale plannen blijft ondersteunen.


Dat is natuurlijk soms lastig. De OV-stakingen en het massale wegblijven van pvv-kiezers bij de statenverkiezingen hebben dat aangetoond.


Dat kan ertoe hebben bijgedragen, dat Wilders nogmaals zijn Jezus-complex heeft uitgebouwd. Immers, Ybo Buruma zou hem, Geert, hebben vergeleken met Mussolini. Gelderlander:

Hij vindt de voordracht een "enorme schande", omdat Buruma volgens hem "veel te politiek" is en allerlei politieke uitspraken heeft gedaan. Ook heeft Buruma Wilders vergeleken met de Italiaanse fascistische dictator Benito Mussolini, aldus Bontes.

Dit wordt door Ybo Buruma ontkend. Verwarring met Ian Buruma? Je weet het maar nooit. Trouwens, als Ybo ooit Wilders vergeleken zou hebben met Benito Mussolini, dan zat Ybo volgens mij fout. 
Mussolini was een boef. Daarover geen misverstand, aub. Maar Mussolini stond in 1922 aan het hoofd van een echte volksbeweging. Maakte er steeds meer een potje van en ging na 23 jaar dictatorschap jammerlijk ten onder. Maar hij liet de treinen ooit op tijd rijden en verzette zich tegen het antisemitisme. 
Wilders heeft nog nooit een trein op tijd doen rijden en propageert een primitief anti-islamisme. Ybo Buruma gaf Wilders dus te veel krediet, toen (als) hij hem met Mussolini vergeleek. Wilders is veeleer een reïncarnatie van Heydrich, Goebbels, of een andere Nazi. Maar goed, het zij Ybo vergeven. Hij is slechts strafrechtsgeleerde, geen historicus.


Uiteraard, gaat het Wilders helemaal niet om Ybo. Het gaat Geert om zijn hoogsteigen Mythe. De Mythe van de Lijder. Immers:
Welke trouwe Wilders-fan zal niet even hebben gedacht aan het Sanhedrin? De Hoge Raad der Joden in Jeruzalem, die, rond het jaar 30 na Christus Geboorte, dezelfde Jezus Christus veroordeelden tot de kruisdood?
Wilders, de lijder, hij stáát momenteel voor zijn rechters. 
Een samenzwering van D66 getrouwen handelt, gelijk de Farizeeën. En Pontius Pilatus, de Amerikaanse ambassadeur in Den Haag, dus, wast zijn handen in onschuld.
Daaraan zou je moeten denken, als je Wilders gisteren bij Nieuwsuur hoort verklaren, dat iemand die (zou hebben) mee(ge)werkt aan het program van de PvdA, een dodelijk gevaar voor de mensheid is, die een beroepsverbod verdient. Moge de Voorhang in de Tempel eindelijk scheuren. En de Valse Profeten onthullen!
De verklaring van de VVD, dat Wilders "recht" zou hebben op deze leugens en deze demonisering, is een bewijs temeer, dat bij die partij (en bij het CDA) momenteel de rechtsstaat niet in veilige handen is. 
Afgezien nog van alle sociale onrechtvaardigheid die eraan komt, dit is een alarmkreet waard. 
Stop de bruine gedoogconstructie.
Stop Wilders en Verhagen!
Wij verdienen een ander Nederland.

Het justitie-complex van Geert is de achtste aflevering van "Wilders' 10 Walgelijkste".

Eerder verschenen op Krapuul:

• Verkrachte vrouwen (1)
• De Kopvoddentaks (2)
• Tientallen miljoenen moslims verwijderen uit Europa (3)
• De tandenborstels (4)
• Socialisten zijn Nationaal-Socialisten (5)
• Wortels (6)
• Concentratiekampen en Tuigdorpen (7)

Hierbij wordt iedereen hartelijk uitgenodigd om suggesties in te zenden. Het zou me niets verbazen, als we méér dan 10 walgelijkste uitspraken vinden. Dat is geen enkel probleem, verzeker ik u.

Serietitels zijn geduldig. We passen het gewoon aan. Enjoy!

Hoe om te gaan met "onderbuikgevoelens" - opinieleiders worden wakker.

Noem ik op de eerste plaats Bas Heijne, columnist bij de NRC. Bas erkent volmondig, net als ik, dat hij zich in slaap heeft laten wiegen door het TV-"format" van partijleidersdiscussies waar het Wilders-racisme nauwelijks een rol speelde. Herhaald tot in het absurde. Iedereen haakte af.
Wilders verklaarde herhaaldelijk, dat hij geen verraad zou plegen aan zijn "breekpunten", met name AOW handhaven op 65 jaar. De stembussen waren nog maar pas gesloten, of Wilders liet zijn breekpunt vallen op de TV. Dat kon hij makkelijk doen, want er is immers geen partijcongres, waaraan hij verantwoording moet afleggen. Normaal gesproken, gaat het hier om verraad, oplichting, van de vele Limburgse oudjes, die dachten, dat hun AOW bij Wilders zeker was.
Het was alleen maar wisselgeld voor deze Likud-agent. AOW en hypotheekrente-aftrek - het kon hem aan z'n r**t roesten. De onverwacht grote PVV-overwinningsnederlaag moest omgezet worden in invloed op de Nederlandse regering. Daarom hoor je Wilders dezer dagen verder niet meer. Anders dan aan z'n onderknuppels in Den Haag en in Almere, kent hij zichzelf de bevoegdheid toe, om "compromissen" te sluiten met VVD, CDA en SGP.
Bas Heijne erkent, dat hij, zoals vele anderen, waaronder ikzelf, de impact van de Wilders-demagogie onderschat heeft. De angsten bij de mensen die, anders dan in Amsterdam, waar de PVV verloor, nog geen kennis hebben gemaakt met een overheid die etnische spanningen weet te verzachten en om te zetten in kansen, hebben de overhand gekregen en de illusie, dat een Wilders-aanpak hen zou beschermen, heeft gewerkt. Heijne:

Door geen oog te hebben voor die existentiële verlangens en angsten, hebben de andere partijen Wilders opnieuw vrij spel geboden. Zoals een inwoonster van het Brabantse Sint Willebrord, een gemeente waar meer dan 50 procent op de PVV stemde, verklaarde: „Het zal misschien niet allemaal kloppen wat Geert vertelt. Maar het is wel waar.”

Het is wel waar... Ook al is het niet waar!
Ik kan er niet over uit. Meer waar, in de zin van zo voel ik het, kun je het niet uitdrukken.

Het gaat over een mengeling van onzekerheid, bangmakerij en wantrouwen in de politieke leiders.
Het gaat over verlies van zich-thuisvoelen in de kerk, in de lokale gemeenschap en in het land, de natie.

Maar het gaat ook over het gebrek aan moed van de politieke leiders, om te laten zien, dat een Vogelaar-aanpak in de stad werkt. Dat het nooit meer wordt zoals vroeger, maar ook, dat er zo veel nieuwe kansen zijn in het Nederland van 2010. De Amsterdamse en, in mindere mate, de Rotterdamse kiezers, hebben dat laten zien afgelopen woensdag, door niet voor Wilders te stemmen. In een groot deel van het land, ziet men dat nog niet. Bij gebrek aan voorlichting door de PvdA en andere partijen. Dat moet en dat kan veranderen.

Wilders mat zich een Churchill-kostuum aan in Amerika. Hij is zogenaamd de laatste dam tegen de islamitische tsunami. Maar Churchill, whatever his faults may have been, onderkende als een van de weinigen in 1940, de onaanvaardbare racistische beginselen van het Nazisme en verklaarde hen de totale oorlog.
Dat kunnen, ja moeten, de Nederlandse opinieleiders ook.
Zonder omwegen.
Totaal!

Eindelijk! Positieve aktie voor een niet-discriminerend Nederland

e e n l a n d e e n s a m e n l e v i n g

Vorig jaar riepen mijn Nederlandstalige blogs al eens op tot ondertekening van het manifest "Eén Land Eén samenleving".
Het initiatief ging uit van een breed samengesteld comité van, hoe zal ik het uitdrukken?, "aktief-fatsoenlijke" Nederlandse publieke figuren. Dus het was (en is, zie verder) niet zo maar één van de talrijke lege excercities die dienen om het geweten te sussen, maar op dat preciese moment (en nu nog steeds) is het opkomen voor een fatsoenlijke samenleving, ondersteund door een fatsoenlijk opererende staat, een moedig statement.
Helaas.
Helaas, want het zou vanzelfsprekend moeten zijn.
6.000 handtekeningen kwamen er. Het lijkt een magere oogst.
Maar ik liep ze eens door, en het zijn wel allemaal mense, die ik graag als vriend zou willen hebben: heel veel gewone "middenkaders", zoals onderwijzers, zorgwerkers, wetenschappelijke medewerkers, enz.
Ze vertegenwoordigen ook een enorme potentie. Een goede en brede basis voor verdere aktie in positieve zin. De voorzitters Rabbae en Dijkstal roepen nu op om daarmee een begin te maken.
Het programma van de conferentie in Rotterdam op 24 november is er nu eens niet één, waarbij klachten en beschuldigingen de hoofdtoon voeren, maar het is op zich een statement, dat integratie mogelijk en vruchtbaar is.

Opgeven voor deelnemen (er zijn slechts 300 plaatsen): Website Stichting Een Land Een Samenleving

Manifestatie 24 november 2007 te Rotterdam
“Geen angst voor elkaar, maar samenwerken”
Locatie:
Vergadercentrum Engels, Stationsplein 45, 3013 AK Rotterdam, 2 min van het Centraal Station Rotterdam. Voor een routebeschrijving zie www.groothandelsgebouw.nl
Programma
10.30 uur Inloop
11.00 uur Opening door dagvoorzitter, mevrouw Sylvia Borren, directeur Novib Oxfam
11.05 uur Toespraak door de heer Ivo Opstelten, Burgemeester Gemeente Rotterdam.“Van polarisatie naar samenwerking”
11.20 uur Toespraak door Professor, gasthoogleraar, Tariq Ramadan,
Identiteit en burgerschap, Erasmus Universiteit Rotterdam.“ De uitdagingen voor moslims in Nederland”.
12.00 uur Toespraak door Professor mevrouw Meurs, Lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid –WRR-. “ Identificatie met Nederland ”
12. 30 uur Toespraak door Socioloog, Emeritus Hoogleraar, Professor Anton Zijderveld: “De religieuze grondslag van Nederland: “Christendom, Jodendom en Islam”
12. 50 uur Toespraak door de heer Hans Dijkstal, voormalig Minister van Binnenlandse Zaken en Voorzitter Algemeen Bestuur eenlandeensamenleving.nl “Het ontmijnen van het debat in Nederland”
13.15 uur Pauze en lunch voor lunch wordt gezorgd. Tijdens de lunch-pauze is er mogelijkheid voor discussie met de inleiders in aparte zalen.
14.30 uur Debat tussen de voorzitters van de politieke Jongerenorganisaties in het kader van het thema:“de toekomst van Nederland”.
15.30 uur Einde

Powered by ScribeFire.

Geknoei met de thuiszorg: De rekening van de privatisering

Het kon niet goed gaan. Het handjevol grote privé-ondernemingen dat vorig jaar de 'zorgmarkt' in Nederland onderling verdeelde, maakt gretig gebruik van de gaten in de bureaucratische voorschriften waaraan ze gebonden zijn. Medische thuiszorg kan volgens hen heel goed worden uitgevoerd door ongeschoolde krachten. Een noodkreet van twee grote Amsterdamse- en Rottedamse zorginstellingen:

de Volkskrant - Binnenland (1.10.07)
‘Thuiszorg stort in vanwege ingrepen kabinet’

Amsterdam - De thuiszorg stort binnen enkele maanden in elkaar. Die vrees uiten Eric Hisgen, directeur van Thuiszorg Rotterdam, en Gerard Tanke, bestuurder van Amsterdam Thuiszorg, vandaag in de Volkskrant. Volgens hen zijn de ingrepen van het kabinet fataal.

Er wordt bezuinigd op de thuiszorg. Cliënten moeten vaker genoegen nemen met goedkopere huishoudelijke hulp van commerciële aanbieders in plaats van dure huishoudelijke verzorging. Daardoor hangt twaalfduizend professionele thuiszorgers ontslag boven het hoofd, schrijven de directeuren.

Stilzwijgend
Volgens Hisgen en Tanke is er nog een ander gevolg: de verhouding tussen zorg en hulp wordt door veel gemeenten stilzwijgend aangepast in de richting van de goedkopere hulp. Daardoor krijgen de thuiszorginstellingen nog minder werk. Zij kunnen hun dure professionele zorgwerkers immers niet inzetten voor eenvoudig hulpwerk. Verscheidene instellingen zouden kopje onder dreigen te gaan.

Voor de cliënten hebben de veranderingen ook grote gevolgen. In plaats van een thuiszorger krijgen zij te maken met een huishoudelijke hulp die niet kan signaleren wanneer er bijvoorbeeld meer zorg nodig is.

De mensen die zorg in instellingen behoeven, krijgen die steeds minder. De hulpbehoevenden die thuis zitten, krijgen geen adequate zorg meer. Gediplomeerde zorgverstrekkers lopen werkloos rond. De diagnose die moet bepalen, welke soort zorg in een bepaald geval nodig is, wordt uitgevoerd door bureaubeambten van de "zorgverstrekkers" aan de hand van externe en interne richtlijnen, zonder dat ze zelf in staat zijn om gevallen te beoordelen.
Onlangs gaf de NL TV een reportage van een schrijnend geval, waarbij de contactpersoon in het prachtige kantoor van de zorgverstrekker na een gesprek met de wanhopige ouders van een gehandicapt kind, toegaf, dat ze slechts "regels uitvoerde" en geen idee had, van wat dat voor de praktijk betekende...
Een regering met de PvdA erin, zou dit wangedrocht met voorrang moeten repareren!

het gaat niet aan, om de marktwerkingsdrift van de Europese Unie hiervan de schuld te geven. De uitwerking van de privatiseringsoperatie is puur Nederlands (Balkenende-3). In andere vergelijkbare EU-landen wordt wèl een humane oplossing gevonden voor het vrijgeven van de "zorgmarkt" (wàt een woord, trouwens!).

(Is ook gepubliceerd in "In Europa Thuis")

Powered by ScribeFire.

Wilders met de autoritaire billen bloot

Laten we niet gelijkhebberig zijn. Het is niet belangrijk dat wij het al lang wisten. Belangrijk is, dat -eindelijk- een stukje grote pers, de NRC in dit geval, erop wijst: de Wilders-beweging is ondemocratisch, autocratisch, "dictatuur".

Alle mooie woorden over directe democratie, "zeggen wat je denkt", enzovoort - ze vallen weg, als je ziet wat de NRC vandaag publiceert:

Alleen Wilders lid PVV

Je mag de PVV sponsoren, je mag vrijwilliger zijn en je mag er op
stemmen. Maar lid worden mag niet. „Gewoon dictatuur dus.”

Paul en Nemesis, op twee blogs, verbazen zich over het feit dat ze geen lid van de PVV kunnen worden. NRC:

Geert Wilders vernieuwt de politiek. Het is de eerste keer in de parlementaire geschiedenis dat een politieke partij in de Tweede Kamer zit die geen leden heeft.

De internetsite van Wilders’ Partij voor de Vrijheid (PVV) roept wel op om donateur te worden. Wie vrijwilliger wil zijn, is ook welkom, net als alle kiezers. Maar lid worden, dat mag niet.

Hoe kan dat? De Kieswet stelt immers nogal strikte voorwaarden aan de structuur van partijen die aan verkiezingen willen meedoen?

In november 2004 stapte Wilders het kantoor van notaris Margot Dussel in Rotterdam binnen om de Stichting Groep Wilders op te richten. De stichting beoogt volgens de statuten „het bevorderen van het uitdragen van de politieke en maatschappelijke standpunten, zoals deze door de heer Geert Wilders voornoemd, zijn uitgedragen en in de toekomst zullen worden uitgedragen.”

Geert Wilders is de enige bestuurder. De statuten geven hem het recht opvolgende bestuursleden te benoemen, voor het moment dat hij zou aftreden. De benoemingen kan hij zonder opgaaf van redenen altijd herroepen.

Maar een stichting (met één (1) bestuurlid) mag niet aan verkiezingen meedoen.

De wetgever veronderstelt dat verenigingen, omdat ze leden hebben, geworteld zijn in de samenleving.

Dat is de reden waarom Geert Wilders en de Stichting Groep Wilders in maart 2005 samen de Vereniging Groep Wilders oprichtten. De vereniging ijvert voor „een vrij, welvarend en onafhankelijk Nederland.” Enig bestuurslid is, net als bij de stichting, Geert Wilders. Het is deze vereniging die onder de naam Partij voor de Vrijheid negen zetels haalde.

We zijn in Nederland nogal snel in het veroordelen van Italiaanse en Franse toestanden: Berlusconi met zijn "Forza Italia"-partij, gebaseerd op het geld van B.'s mediaconcern; de Franse UMP-partij (partij van de presidentiële meerderheid). Terecht. Wantoestanden!

Maar de Franse kieswetgeving is heel wat strikter dan de Nederlandse- als het gaat om financiële bijdragen van ondernemingen en andere supporters.

In Nederland kon het gebeuren, dat in 2002 de Fortuyn-beweging vrijwel geheel werd gefinancierd door onroerend-goed bezitters en -speculanten. Een gat in de wet, dat nog steeds niet is geheeld.

Waarom? We denken, dat de VVD (en wellicht in mindere mate, het CDA) er tussen 2002 en nu veel moeite mee hadden om iets te vinden dat hun financiering onderscheidt van die van populistische partijen...

Geen krantenartikel zonder academische ondersteuning:

„De PVV is van Wilders. Hij is gewoon de baas”, concludeert de Groningse hoogleraar staatsrecht D.J. Elzinga. „De kwalificaties autoritair en niet-democratisch kun je van
toepassing verklaren, maar juridisch gezien is er geen probleem. Een vereniging moet twee oprichters hebben en minimaal één lid. Daar voldoet hij aan.”

Minder academisch is het buitenlid van de Amerikaanse neoconservatieven, Bart-Jan Spruyt:

Waarom wil Wilders geen leden? Bart Jan Spruyt, oprichter van de conservatieve denktank Edmund Burke Stichting, was actief voor de partij, maar stapte op uit onvrede met het beleid en de inhoud. Spruyt: „Wilders wil geen toestroom van mensen die lid kunnen worden van de vereniging uit angst voor taferelen zoals bij de LPF.”

En natuurlijk is er ook een academicus, die gronden vindt om één en ander goed te praten:

Professor R. Andeweg, hoogleraar empirische politicologie aan de Universiteit Leiden, ontwaart „een autocratisch geleide partij onder het mom van een vereniging”. Wilders moet zich volgens Andeweg in bochten wringen om aan de verenigingseis te voldoen.

„Maar die eis is ook niet meer van deze tijd”, vindt Andeweg. „Politieke partijen als grote verenigingen zijn op hun retour. Er is niets dat zo gewantrouwd wordt door burgers als het verschijnsel politieke partij. En een gewoon lid heeft ook bij verenigingen niet altijd invloed. De overheid moet die organisatie-eis loslaten. Dan kunnen creatieve, nieuwe vormen ontstaan die beter bij deze tijd passen. Waarom mogen geen stichtingen, BV’s of natuurlijke personen meedoen?”

Ja, natuurlijk! Daar hadden we nog helemaal niet aan gedacht. Talpa b.v., de bv's van Joop van den Ende, die van -hoe heettie ook weer- de grote crimineel met hartproblemen, de Stichting voor het Ongeboren Kind, de Burke-Stichting - ze moeten allemaal kunnen meedoen, met eigen geld, met geld van de pharmaceutische industrie, met drugsgeld en met advocaten die werken met "no-cure, no-pay"!
Dàt is nog eens een echte democratisering, nietwaar?

Andeweg: „Uiteindelijk is het aan de kiezers en niet aan de wetgever om te bepalen op wat voor soort partij men wil stemmen. Ik zou zelf niet voor zo’n organisatie kiezen. Maar waarom moeten wij mensen die wel op een autocratisch geleide partij willen stemmen daar vanaf houden?”

- Nou, bij voorbeeld, omdat zo een "partij" de mensen voor het lapje houdt, zou ik zeggen. Men stemt in beginsel een keer in de vier jaar. Na het stemmen, begint de "partij" te werken aan haar èchte taken.
De LPF, bij voorbeeld, -ik signaleerde het bij de verkiezingen van 2004-, voegde niets toe aan het 'gedachtengoed' van Pim Fortuyn, behalve een liefdesverklaring aan de onroerend-goed magnaten. En handelde dienovereenkomstig.
Bij voorbeeld in Rotterdam, waar, om immigranten uit volkswijken te verdrijven, gemeentebezit voor een appel en een ei werd verkocht aan onroerend-goed-speculanten, van wie werd verwacht dat ze dure flats zouden terugbouwen. Wat ze tot nu toe weinig deden.

Zich verlaten op de overheidssubsidies, wordt minder interessant, zodra het bedrijfsleven met grote bijdragen over de brug komt. De NRC:

Ondertussen houdt de overheid vast aan de verenigingseis en beloont dat. Een partij met meer dan duizend leden krijgt subsidie. De PVV heeft geen aanvraag ingediend, meldt het ministerie van Binnenlandse Zaken. Had de PVV voldoende leden, dan ontving de partij dit jaar 637.533 euro. Dat bedrag is exclusief de subsidie voor een wetenschappelijke bureau en een jongerenorganisatie. „Geen subsidie, dat is de prijs die Wilders moet betalen”, zegt professor Elzinga.

Geen probleem, blijkbaar, voor Wilders. Hoewel de Nederlandse en Amerikaanse subsidies (via het American Enterprise Institute, dat hem niet zag zitten) zijn neus voorbijgaan, zit hij, met onbekende grote geldgevers, blijkbaar toch 'op rozen'.

De fractie van Wilders krijgt wel geld van de Tweede Kamer. Dit jaar is dat 1.152.000 euro, bestemd voor medewerkers en andere kosten. Het bedrag gaat naar de Stichting Ondersteuning Tweede Kamerfractie Partij voor de Vrijheid. Deze stichting is het enige orgaan waarin Wilders macht deelt. Hij is voorzitter; de Kamerleden Hero Brinkman en Raymond de Roon zijn secretaris en penningmeester.

Wie zijn toch die onbekende magnaten, die Wilders subsidiëren?

Zonder subsidie was Wilders vóór de verkiezingen aangewezen op giften van particulieren en bedrijven. Wie dat zijn, heeft hij nooit bekend gemaakt.

Hoogleraar Andeweg vindt dat Wilders opening van zaken moet geven. „De samenleving mag transparantie van financiering en organisatie eisen. Politieke partijen zouden in aanloop naar verkiezingen actief kenbaar moeten maken hoe ze aan hun geld komen en hoe hun partij in elkaar steekt.”

Bart-Jan Spruyt weet het blijkbaar ook niet. Wat hij wèl denkt te weten, is, dat, na zijn vertrek bij Wilders, de geldstroom dunner werd:

Het geld stroomde in 2005 binnen, weet Bart Jan Spruyt. „Wilders gaf een lezing voor een Rotterdamse businessclub. De zaal zat vol en Wilders werd toegejuicht. Hij haalde ruim een ton op. Een jaar later vroeg dezelfde club hem nogmaals. Toen waren er veel minder mensen, die bovendien kritisch waren. Ze vonden het maar niks dat Wilders het alleen over de islam had, en ze vonden het niks dat hij niet met Marco Pastors en Joost Eerdmans wilde samenwerken. Die avond kreeg hij niet meer dan pakweg drieduizend euro.”

Je wordt er bijna vrolijk van, als je ziet, dat Wilders Spruyt en zijn neocons, met eigen wapenen verslaat:

Dat hij niet meedeed aan de Statenverkiezingen past bij zijn vrees de regie kwijt te raken. Voor zijn besluit om geen echte vereniging op te richten, niet te kiezen voor subsidie en geen wetenschappelijk bureau te willen, geldt hetzelfde. Dat zou een kantoortje zijn geworden waar hij geen totale greep op heeft. Het heeft allemaal met elkaar te maken.”

Immers, het politieke buro van de washingtonse neoconservatieven past ook liever politieke onthouding toe, dan zich overgeven aan onberekenbare sponsors. De koppige Venlonaar wil een zuivere liberale jihad. Daar passen geen neoconservatieve intriges in.
Jammer voor de firma van de Weekly Standard. Maar een gelukje voor de Nederlandse Binnenlandse Veiligheid. Wilders zal nog gemakkelijker worden afgebroken dan Janmaat.

Maar, waar blijft in godesnaam een Nederlandse wetgeving tegen ondemocratische sponsoring van politieke bewegingen?
Moet dat soms ook wachten op Europese regelgeving? Die laatste komt er zeker, om schandalen in landen als Bulgarije, Roemenië, Slowakije in te dammen.

Nederland - gidsland? Lamenietlachen!

Powered by ScribeFire. Kruispost met "In Europa Thuis".

Rotterdam werkt aan herstel ethnisch-cultureel evenwicht

Overgenomen uit: e-urban Journal, samedi, décembre 23, 2006 at 00:25

Huib Riethof, e-urban administrator in: Immigration [All], Community Development [All], Trends: Nederland en België, [NL], Rotterdam

Rotterdam, december 2006. Een nieuw College van B&W is sinds 8 maanden in functie, met de PvdA als grootste partij en zonder de LPF van Marco Pastors.Een kleine matigende invloed op de eenzijdige "Rotterdam-Code" en ook op de uitwerking van het achterstands-wijk verbod aan (voornamelijk) immigranten (het werd tijdelijk, voor 1 jaar) was al wel waar te nemen, maar spectaculair was het allemaal niet.

(Ik schreef in het e-urban Journal eerder over Rotterdam: Rotterdam closes its social housing to poor immigrant families [EN] (4/2/06) en: Rotterdam mag tijdelijk discrimineren in 4 wijken [NL] (15.6.06) )

Mijn indruk van "pas-op-de-plaats" werd nog versterkt tijdens de 1-daagse conferentie van 9 oktober 2006 in het Van Nelle Complex. De nieuwe linkse wethouder van Participatie, Orhan Kaya, van Turkse (Turks-Koerdische) afkomst, was misschien wel aanwezig, maar je hoorde of zag hem niet.

De bijeenkomst werd gedomineerd door de "oude" Rotterdamse configuratie: Op de eerste rij burgemeester Opstelten (VVD), die steeds meer op collega Dickerdack van Rommeldam gaat lijken, geflankeerd door (toen nog) minister van integratie en vreemdelingenbeleid, Rita Verdonk (ook VVD). Ter andere zijde bevond zich Eurocommissaris Franco Frattini (ook geen wonder van progressiviteit), maar die blijk gaf van een heel wat verlichter denkwijze dan van de beide eerder genoemden bekend is.

Frattini prees een Rotterdams initiatief om Europese steden te netwerken op het onderwerp "immigratie". Voor het gemak, uit naïveteit, of, wat ik hoop, uit superieure slimmigheid, interpreteerde hij dit steden-initiatief als een ondersteuning van zijn streven naar een rechtvaardige immigratiepolitiek en stelde voorzichtig een kader voor, waarbinnen het stedennetwerk, over de hoofden van terughoudender regeringen heen, zijn integratiepolitiek zouden kunnen steunen. Het blijft overigens de vraag, waarom Rotterdam niet gewoon meedoet met het bestaande Europese stedennetwerk over integratie, dat door de stad Stuttgart geleid wordt.

Op de conferentie hield ook Tariq Ramadan een bezielde inleiding, die op gelukkige wijze contrasteerde met wat minister Verdonk te berde bracht. Ramadan's boodschap aan de moslims in Europa is, dat ze zonder hun geloof los te laten, zich behoren aan te passen, zelfbewuster te zijn en een nieuwe geloofsbeleving introduceren, die harmoniseert met de Europese verworvenheden. Zijn boodschap aan de autochtonen is, dat ze hun vooroordelen zouden moeten laten vallen en (jonge) moslims accepteren zoals ze zijn. dat alles binnen het kader van de wet en van de Europese beschavings-verworvenheden.

Dat alles gaat natuurlijk velen boven de pet. Het is een intellectueel standpunt, dat botst met bij voorbeeld de uitwerking die Abu Jahjah uit Antwerpen eraan geeft. Maar Ramadan's intellectuele integriteit is zowel een nadeel als een winstpunt. Het nadeel is de grote abstractie. Het voordeel is het rolmodel dat hij belichaamt voor de beter opgeleide immigranten, die zo vaak de neiging hebben om onder te duiken in aanpassing en zich van het lot van hun minder opgeleide, dus maatschappelijk meestal minder geslaagde-, broeders en zusters, weinig aantrekken. In zekere zin is hetzelfde effect te verwachten op de "intellectuele" stokebranden in het columnistencircuit.

Het is dan ook een opmerkelijke stap vooruit te achten, dat de gemeente Rotterdam deze zelfde Tariq Ramadan nu heeft ingehuurd als bemiddelaar tussen de Rotterdammers, een rol die hij ook in Londen vervult. Ziehier de betreffende delen uit het NRC-bericht van 16 december 2006:

Overheid moet migranten vertrouwen

Controversiële intellectueel Tariq Ramadan gaat Rotterdamse integratiedebat leiden
Wetenschapper op de campus, bruggenbouwer in de stad. Islamoloog Tariq Ramadan gaat Rotterdam laten nadenken over identiteit en burgerschap.
Zelf spreekt hij consequent van een project, een project dat een voorbeeld kan zijn voor andere steden in Europa. Filosoof en islamoloog Tariq Ramadan gaat, op verzoek van de gemeente, in Rotterdam het publieke debat aanjagen over integratie. Tegelijk bezet hij als eerste hoogleraar de nieuwe wisselleerstoel Identiteit en Burgerschap aan de Erasmus Universiteit. De internationaal befaamde Ramadan werd gisteren in het stadhuis gepresenteerd door trotse vertegenwoordigers van gemeente en universiteit. De keuze voor Tariq Ramadan (Genève, 1962) is gewaagd. De van origine Egyptische denker bepleit actief burgerschap van moslims in Europa. Ze moeten zich, met behoud van hun identiteit, aanpassen aan de wetten van het land waar ze wonen. In Engeland, waar hij woont en doceert aan de universiteit van Oxford, is Ramadan adviseur van de regering. In Frankrijk en de Verenigde Staten is hij echter omstreden omdat hij de islamisering van Europa zou prediken. Een Amerikaans hoogleraarschap ging in 2004 niet door omdat de VS geen visum wilden verstrekken.

[...]

U kunt het integratiedebat in Europese landen vergelijken. Wat kenmerkt het Nederlandse debat?

Het debat is hier begonnen in een gespannen situatie, na de moord op Theo van Gogh. Er was sprake van een identiteitscrisis, vergelijkbaar met die in Engeland na de aanslagen in Londen. Het tolerante integratiebeleid kwam ter discussie te staan. Ik vind dat daarbij teveel wordt gekeken naar religieuze en culturele factoren en te weinig naar sociaal-economische factoren als werk en huisvesting. Veel zaken worden op één hoop gegooid. Ik hoop die verwarring tegen te gaan door dingen uit elkaar te trekken, te deconstrueren.

U kent de situatie in Rotterdam, u was vorig jaar bij het zogenoemde islamdebat. Wat heeft de vorige collegeperiode opgeleverd, met streng beleid ten aanzien van migranten?
Het heeft geleid tot een wederzijds gebrek aan vertrouwen tussen burgers en overheid. De lokale overheid wilde dingen veranderen, maar migranten zagen beleid dat tegen hen was gericht. De perceptie van burgers is heel belangrijk: hoe ervaren ze dingen? Daar gaat het ook mis bij de Franse jongeren: ze voelen zich niet serieus genomen als burgers.

Aan dat gebrek aan vertrouwen gaat bij veel allochtone Rotterdammers een gebrek aan participatie vooraf. Ze nemen niet deel aan de Nederlandse samenleving.
Dat is een vicieuze cirkel. Omdat ze niet deelnemen is er geen vertrouwen en omdat er geen vertrouwen is nemen ze niet deel. Er is sprake van zelf-segregatie die doorbroken moet worden.

Wethouder Orhan Kaya, degene die u heeft aangesteld, ligt onder vuur omdat hij zijn portefeuille participatie nog niet waarmaakt. Krijgt u wel genoeg steun van de gemeente?
Dit college heeft de politieke wil om dingen te veranderen, anders was ik hier niet. Rotterdam verwacht van mij geen oplossingen, wel dat ik mensen uitdaag om over belangrijke zaken na te denken.

De aanstelling van Ramadan in Rotterdam kan een verdere doorbraak betekenen in de uitzichtloze confrontatiepolitiek die de stad onder het vorige college begonnen is. Zoals Ramadan ook zegt, de eigenlijke problemen liggen op het sociaal-economische vlak.

Tot begrip van de Rotterdamse lijn moet dan ook dienen, dat de stad een economisch rampgebied is (in vele sectoren, met name die waar oude werkgelegenheid in industrie en haven verloren gaat). De ruimte, om tot minder gespannen verhoudingen te komen, is er dan ook klien, kleiner dan in Amsterdam of in Den Haag.

Betere voorlichting aan het Rotterdamse autochtone publiek en het opzetten van gezamenlijke (buurt-) verbeteringsactiviteiten moeten dan ook vooropstaan. Eén en ander kan alleen maar slagen, als ook economisch en sociaal meer ademruimte wordt gemaakt.

Article originally appeared on e-urban (http://e-urban.squarespace.com/).

See website for complete article licensing information.