Ajaan terug: Wie brokken maakt, moet zelf betalen!

Gisteren kondigde de NRC aan, dat Ajaan Hirsi Ali weer naar Nederland komt, omdat de Nederlandse Staat haar beveiliging alleen wil (of kan, vanwege Amerikaans bezwaar, dat wordt niet duidelijk) betalen in Nederland.

Dat is natuurlijk niet de hele waarheid: Als het American Enterprise Institute zo gelukkig met haar is, als het officieel verluidt, had men daar wel een (compromis-) oplossing gevonden. Blijkbaar kwam het de NeoCons op dit moment wel goed uit, even verlost te zijn van de antireligieuze furie.

Hun invloed in Washington is gebaseerd op hun bondgenootschap met Amerikaans religieus rechts. Ajaan's oproep tot georganiseerde volkswoede tegen Moslims, moskeeën en Islamitische bezittingen, zoals gedaan op de Pepperdine-Conferentie van 11 juni jongstleden, heeft zeker niet geholpen. Dat soort oncontroleerbare pogroms is niet naar de smaak van de wetslievende neoconservatieve zendelingen, die liever geen rotzooi zien in Amerika, want ze maken zelf er al genoeg van in de rest van de wereld. Een Amerika waar Ku-Klux-Klan-achtige groepen moskeeën verbranden en moslims treiteren, is geen goede basis voor het grand design dat ze in petto hebben voor het Midden-Oosten.

Hirsi Ali heeft het bij hen verbruid, door zich te associëren met wildgeworden anti-islamisten als Daniel Pipes en Marc Steyn, beiden prominent aanwezig in Pepperdine. Ongewenste zending dus met een smoes retour gestuurd naar de afzenders.

En, ja, die zitten er nu mee. Hun reactie, in de eerste plaats die van de regering had je vantevoren kunnen uittekenen. Het probleem wordt teruggebracht tot een kwestie van financiering. En de 123 discussianten in de NRC van vandaag en gisteren, gaan daar grotendeels in mee. Je wordt er misselijk van.

Gelukkig is er ook licht aan de kim. Groen-Links-voorvrouw Femke Halsema, zelf absoluut geen aanhangster van Hirsi Ali's ideeën, redt de eer van (links) Nederland en wijst op de verantwoordelijkheid die we allemaal hebben voor het feit dat we hebben toegelaten, dat jarenlang "klammheimlich", verscholen achter de rug van Hirsi Ali, politieke partijen haar dingen hebben laten verklaren die ze zelf niet durfden (en geen moment geloofden).

Nu de rekening daarvan wordt gepresenteerd, geven de dames Verdonk en de heren Hirshi Ballin (pardon: Hirsch Ballin) niet thuis. Ze proberen, door de beveiliging langzamerhand af te knijpen, de zaak zichzelf te laten oplossen.

Dat nu weer, is niet naar de zin van de meeste mensen die in de NRC reageren: Vergeten is de klompenmoed, waarmee Hirsi Ali's extreme anti-moslim-uitingen werden begroet en trots getoond als ultieme blijk van de Hollandse tolerantie, openheid en recht-door-zee-heid. Men jeremieert over de kosten, bedenkt constructies om de Amerikanen te laten betalen. Ronduit vijandig, soms: Men vreest een "olifant in de porseleinkast", Hirsi-Ali's leugentje-om-bestwil voor het verkrijgen van asiel in Nederland wordt als argument uit de kast gehaald, om haar maar te laten stikken.

Hieronder mijn reactie van zojuist in de NRC-discussie:

1. Huib zegt:
   (NB: Deze reactie moet nog worden beoordeeld)
   dinsdag 2 oktober 2007, 02:32 uur

   Ik schaam me dood voor de meeste van de 123 reacties die ik hier lees. Holland op z’n smalst! Ik ben het totaal niet met Hirsi Ali eens en ik vind haar uitspraken provocerend, vaak dom en egocentrisch. Maar we hebben met z’n allen toegelaten, dat de VVD haar in 2002 juichend binnenhaalde als definitief wapen tegen de restanten van het Fortuynisme, en zich vervolgens gniffelend achter haar verschool, als ze dingen zei, die de VVD zelf niet durfde. Ajaan (en haar woede om datgene wat ze als kind te verduren had)zijn uitgebuit door rechtse Hollandse opportunisten, Verdonk voorop.
   Toen de “Moor haar schuldigheid had gedaan, kon ze gaan”. Dat was in mei vorig jaar. Intussen had Wilders immers haar rol met verve overgenomen. Er bestaat bij mij geen twijfel aan, dat Hirsi Ali goede beveiliging nodig heeft. Eigenlijk zouden de VVD en haar sponsors die moeten betalen. Maar het waren vermoedelijke partijgangers van de VVD die voorjaar 2006 Ajaan uit haar flat verdreven. En “vriendin” Verdonk die haar trachtte het Nederlanderschap te ontnemen.
   Aangezien we de VVD niet kunnen aanslaan voor de kosten, moeten we die allemaal zelf dragen. Dat heeft één goede kant: we zullen voortaan wel twee keer nadenken, voordat we toelaten, dat een politieke partij op onze kosten misbruik maakt van een gewond mens!
   Halsema heeft dus mijn volle steun. Op een beslissend moment laat links, en niet rechts, zien, wie er in Nederland voor de vrijheid van beweging en de vrijheid van meningsuiting opkomt, ook als de inhoud daarvan ons niet bevalt.

Na het manifest tegen Verdonk's uitburgering van Hirsi Ali van Geert Mak c.s. in mei 2006, is dit de tweede keer dat ik in deze kwestie me lekker voel bij links Nederland.

(Werd tegelijkertijd gepubliceerd in huibslog).

Geknoei met de thuiszorg: De rekening van de privatisering

Het kon niet goed gaan. Het handjevol grote privé-ondernemingen dat vorig jaar de 'zorgmarkt' in Nederland onderling verdeelde, maakt gretig gebruik van de gaten in de bureaucratische voorschriften waaraan ze gebonden zijn. Medische thuiszorg kan volgens hen heel goed worden uitgevoerd door ongeschoolde krachten. Een noodkreet van twee grote Amsterdamse- en Rottedamse zorginstellingen:

de Volkskrant - Binnenland (1.10.07)
‘Thuiszorg stort in vanwege ingrepen kabinet’

Amsterdam - De thuiszorg stort binnen enkele maanden in elkaar. Die vrees uiten Eric Hisgen, directeur van Thuiszorg Rotterdam, en Gerard Tanke, bestuurder van Amsterdam Thuiszorg, vandaag in de Volkskrant. Volgens hen zijn de ingrepen van het kabinet fataal.

Er wordt bezuinigd op de thuiszorg. Cliënten moeten vaker genoegen nemen met goedkopere huishoudelijke hulp van commerciële aanbieders in plaats van dure huishoudelijke verzorging. Daardoor hangt twaalfduizend professionele thuiszorgers ontslag boven het hoofd, schrijven de directeuren.

Stilzwijgend
Volgens Hisgen en Tanke is er nog een ander gevolg: de verhouding tussen zorg en hulp wordt door veel gemeenten stilzwijgend aangepast in de richting van de goedkopere hulp. Daardoor krijgen de thuiszorginstellingen nog minder werk. Zij kunnen hun dure professionele zorgwerkers immers niet inzetten voor eenvoudig hulpwerk. Verscheidene instellingen zouden kopje onder dreigen te gaan.

Voor de cliënten hebben de veranderingen ook grote gevolgen. In plaats van een thuiszorger krijgen zij te maken met een huishoudelijke hulp die niet kan signaleren wanneer er bijvoorbeeld meer zorg nodig is.

De mensen die zorg in instellingen behoeven, krijgen die steeds minder. De hulpbehoevenden die thuis zitten, krijgen geen adequate zorg meer. Gediplomeerde zorgverstrekkers lopen werkloos rond. De diagnose die moet bepalen, welke soort zorg in een bepaald geval nodig is, wordt uitgevoerd door bureaubeambten van de "zorgverstrekkers" aan de hand van externe en interne richtlijnen, zonder dat ze zelf in staat zijn om gevallen te beoordelen.
Onlangs gaf de NL TV een reportage van een schrijnend geval, waarbij de contactpersoon in het prachtige kantoor van de zorgverstrekker na een gesprek met de wanhopige ouders van een gehandicapt kind, toegaf, dat ze slechts "regels uitvoerde" en geen idee had, van wat dat voor de praktijk betekende...
Een regering met de PvdA erin, zou dit wangedrocht met voorrang moeten repareren!

het gaat niet aan, om de marktwerkingsdrift van de Europese Unie hiervan de schuld te geven. De uitwerking van de privatiseringsoperatie is puur Nederlands (Balkenende-3). In andere vergelijkbare EU-landen wordt wèl een humane oplossing gevonden voor het vrijgeven van de "zorgmarkt" (wàt een woord, trouwens!).

(Is ook gepubliceerd in "In Europa Thuis")

Powered by ScribeFire.

Goede Morgen, België!

Dagblad "De Morgen"

Ik lees De Morgen pas s'middags of zelfs s'avonds. Dat is geen probleem, want het is een goede krant. Ondanks het feit dat hij klein is. Ik bedoel: Weinig oplage, dus weinig personeel. Maar toch geroepen om niet alleen lokale-, provinciale-, gewestelijk/Vlaamse-, maar ook nationale (federale) en internationale nieuwsfeiten te brengen. Dat lukt ze wonderwel. En er hangt nog intelligent commentaar aan ook. Daarenboven zijn er ook nog de voortreffelijke culturele en literaire pagina's.

Ik geef het je te doen. Slechts een half land beschikbaar. Hevige concurrentie van streekbladen en van het veel grotere "Het Laatste Nieuws", alsmede van de (ex-) katholieke "De Standaard". Sinds Paul Goossens in de tachtiger jaren het zieltogende Gentse BSP-partijdagblad "Vooruit" en aanhangende edities ombouwde tot een onafhankelijke progressieve krant, sinds "De Morgen" verschillende keren bijna failliet was, is er nu sinds een behoorlijk aantal jaren een leesbaar Nederlandstalig dagblad, in Brussel gevestigd, dat stabiliteit vertoont en langzamerhand aan lezerstal wint. "De Morgen" lijkt qua losse toon een beetje op "Het Parool", maar is minder gefixeerd op één enkele stad.

België

Behalve een klein afzetgebied en veel concurrentie, bestaat er nog een andere grote handicap: De belgische politiek is wellicht interessant en exotisch, maar uiterst vervelend en stroperig. Belgen hebben trouwens van nature, veel meer dan Nederlanders, de neiging om zich niet met de landsregeringen (er zijn nu 7 ministersploegen) te bemoeien, zolang de laatste hen met rust laten. Een erfenis van meerdere eeuwen vreemde overheersing? (Bourgondiërs, Spanjaarden Oostenrijkers en tot 1830: Hollanders). Voor de Vlamingen geldt dan bovendien nog, dat ze het zelfstandige Belgische koninkrijk van na 1830 nauwelijks als het hunne konden beschouwen. Kerk en Franstaligen hadden het voor het zeggen. Pas na de Eerste Wereldoorlog kwam Vlaanderen economisch, cultureel en democratisch langzamerhand aan zijn trekken.

Tel daarbij op : De frustratie van de harde repressie van na 1944 tegen, vooral de 'kleine', Vlaamse collaborateurs. Het ging daarbij in hoge mate niet om overtuigde fascisten en nog minder om Jodenhaters, maar om kleine luiden, die in de Duitse bezetting een kans zagen, om het Franse juk helemaal af te schudden. Althans, dat was, wat Vlaams - nationalistische leiders hun probeerden Diets te maken.

Vlaamse emancipatie geslaagd

Maar de emancipatie van het nederlandstalige deel van België ging onstuitbaar verder. Het Noorden van het land moderniseerde zich, industrialiseerde en ontwikkelde een ruim pakket kleine- en middelgrote ondernemingen, terwijl de oude zware insdustrieën van Wallonië wegzakten en tegenwoordig vrijwel geheel verdwenen zijn. In de tweede helft van de zestiger jaren werd, niet geheel toevallig onder meer onder leiding van genoemde Paul Goossens, bij voorbeeld, na lange en harde strijd, de tweetalige Leuvense R.K. Universiteit van Leuven "ontdubbeld". De Franse afdelingen gingen dertig kilometers verderop, net over de taalgrens, naar een soort satelliet-universiteit, "Louvain-La-Neuve" bij Waver (Wavre). In Antwerpen, Gent en Brugge verdween de Franstalige elite, terwijl in Brussel een 'Front de Défense des Francophones" (FDF) ontstond (en groeide), dat (nog steeds) streeft naar een "ontdubbeling" van heel Brussel, maar dan onder verdrijving van het Nederlands als gelijkwaardige taal aan het Frans, dat de meerderheid van de autochtone Brusselaars spreken.

Het Vlaamse nationalisme (of: particularisme) heeft altijd sterk geleden onder een wat griezelige retoriek van bloed en bodem ("Dietse" cultuur, verheerlijking van het traditionele boerenleven). Niet verwonderlijk, dat in de marge daarvan, ronduit extreem-radikale partijen konden voortkomen als het "Vlaams Blok" (nu: "Vlaams Belang"), dat al jaren goed is voor rond 25% van de Vlaamse stemmen. Nu er weinig meer te eisen valt aan de Belgische staat voor Vlaanderen, behalve dan totale onafhankelijkheid, richt de woede en frustratie zich op andere "vreemde" elementen in het gebied: Immigranten, Moslims.

Vlaamse politici, angstig achteromkijkend naar het VB, rijden zich vast

De regeringscrisis van dit moment in België wordt mijns inziens veroorzaakt doordat de traditionele partijen, onder en boven de taalgrens, in de afgelopen jaren veel te veel hebben toegegeven aan de symboolpolitiek die de radikalen eisen. Vlaanderen's meestal grootste partij, de Christelijke CD&V, is een "kartel" gaan vormen met de NV-A, de grootste opvolgster van de Volksunie. De SP.A kartelleert met "Spirit", een kleinere, links-liberale, loot van de Volksunie. De Franstalige liberalen van de MR zijn gefuseerd met het FDF. Met de hete adem van het VB in de nek, nemen alle Vlaamse grote partijen nu standpunten in, waarvan ze konden weten, dat ze niet via de traditionele Belgische weg van koehandel kunnen worden weggemasseerd. De Walen daarentegen, beginnen langzamerhand in de positie te geraken, waarin hun Vlaamse landgenoten vroeger verkeerden: Ze zijn armer, worden overheerst door de Nederlandstalige meerderheid (denken ze) en worden slecht en corrupt bestuurd door traditionele elites die soms maffia-achtige vormen aannemen (moord op socialistenvoorman Cools in Luik, 1991; het corruptienest van Charleroi dat momenteel uitgemest wordt). In combinatie met het onverzoenlijke militantisme van een belangrijk deel van de Brusselse franstalige bourgeoisie, leidt dat eveneens tot een radikalisering en tot particularisme.

Gewone Belgen dramatiseren niet en passen "débrouille" toe

Overigens is het zo, dat in de meeste delen van België de gewone mensen zich niets aantrekken van het taal-particularisme. Daarin lijken Vlamingen en Walen op elkaar als twee druppels water: Ze zijn débrouillards, ze redden zichzelf wel en zetten de tering naar de nering. In de provincie Luxemburg en trouwens in alle toeristengebieden in de Ardennen, waar veel Vlamingen en Nederlanders komen en huizen bezitten, wordt vrolijk de klant tweetalig bediend. Nederlandstalige opschriften, die in gevoelige gebieden in en rond Brussel ophef zouden veroorzaken, zien we er meer en meer. Hetzelfde geldt voor de belgische kust, maar dan omgekeerd: Veel Franstalig bezoek - de bediening is perfect tweetalig en zonder problemen.

Opkomst van anti-particularistische tegenkrachten: Brussel

Een geluk bij het ongeluk van de huidige impasse, zal misschien zijn, dat het weldenkende deel van de Vlaamse natie, 400 schrijvers, intellectuelen en sportlieden, een open brief heeft ondertekend met een oproep om een einde te maken aan het surrealistische spel van de vastgereden politici. Daarmee is het "belgicisme", dat tot nu toe voorbehouden was aan een losse verzameling oude en conservatieve nostaligici met uiteenlopende motieven, plotseling hip, modern en "cool" geworden.

Ik ben van mening, dat het goed is, dat nu eens "aanvallend" wordt opgetreden tegen de angsthazerij die alleen maar de woekering van het VB en consorten aanmoedigt. Tegen dergelijke bewegingen (zie ook Wilders in Nederland) helpt doodzwijgen, meebuigen, dubbeltongig spreken helemaal niet. Integendeel. Hetzelfde is al een tijdje aan de gang in Brussel, waar een progressieve Vlaamse elite van politici, zakenmensen en kunstenaars zich keert tegen de claims van zowel Franstalige- als Nederlandstalige doordouwers. Zij pleiten voor een specifieke Brusselse "Communauté" (Gemeenschap), die het feit van de tweetaligheid aanvaardt, uitbuit, en losmaakt van de preoccupaties van de provinciale politieke elites. Gelukkig zijn er ook heel wat Franstalige Brusselaars die er zo over denken. Symbool daarvan zijn de Belgische nationale vlaggen die bij voorbeeld in de deelgemeente Wolowe-St-Lambert aan de particuliere balkons hangen.

Het is dan ook niet toevallig, dat juist in "De Morgen" het initiatief van de 400 grote aandacht op de eerste pagina kreeg. Samen met de dromerige, maar o zo pakkende kleine kolommetjes van Camps&Dewulf op diezelfde pagina, samen met toon en strekking van de hoofdredaktionele commentaren (niet gewichtig, down-to earth) en samen met de relativerende toon die het blad weet aan te slaan, wordt deze import-Brusselaar elke middag aangemoedigd en geïnspireerd door De Morgen.

(Uit 'huibslog', 29.9.07)

In 't Verdonkhoekje: VVD Onzichtbaar in het Vreemdelingendebat - Zichtbaar in de strijd tegen Rechtsextremisme.

Rita Verdonk dinsdagavond in Utrecht: "De VVD is onzichtbaar geworden in het vreemdelingendebat. Dat wordt gemonopoliseerd door de PVV [Wilders]."

- Ik denk, dat een echte liberaal helemaal niet zichtbaar wil zijn in het huidige "vreemdelingendebat", zoals dat door Wilders wordt gedomineerd met populistische kreten, mikkend op een "ethnic cleaning" van Nederland.

Werkgevers hebben Afrikaanse en Aziatische immigranten weer hard nodig. De EU bereidt een "blauwe kaart" (werkpermissie) voor, bestemd voor (hoger) opgeleide migranten, naar het voorbeeld van de Amerikaanse-, Canadese en Australische "Groene Kaarten". Een xenofoob beleid als door Verdonk bepleit, past daar niet bij: Het zou Nederlandse bedrijven benadelen ten opzicht van hun Europese concurrenten, als vreemdelingen zich in Nederland niet veilig of zelfs maar welkom voelen.

De 640.000 voorkeursstemmen voor Verdonk zullen sneller wegsmelten dan de 2 miljoen stemmen voor het LPF dat hebben gedaan, voorspel ik.

Atzo Nicolaï had daarstraks gelijk, in "Met Het Oog op Morgen": Het is helemaal niet nadelig voor de VVD om een verdeeld rechts naast zich te hebben.