Ook gaat het niet over de Vrijheid van Meningsuiting. Die is niet in gevaar. Het gaat om de vernietiging van de vrijheid van meningsuiting van mensen die het niet met Wilders eens zijn. Het omgekeerde dus.
En de PVV is zelfs geen Politieke Partij, ook al staat de "P" daarvoor.
In de PVV is Orwell's 1984 in the making: Onaantastbare "Big Brother" met almacht, "vrijheid" is onderdrukking, "waarheid" is leugen, vrijheid van het woord is kadaverdiscipline.
En het budgetrecht, dat de basis is van de parlementaire democratie, belangrijke verworvenheid van de Verlichting, is afgeschaft. De PVV wordt gefinancierd op ongeveer dezelfde manier als Al-Qaeda, de privé-onderneming onder dekmantel van een "bevrijdingsbeweging" van Osama Bin-Laden.
De "P" staat dus eerder voor "Privé", dan voor "Partij". De PVV is een privé-organisatie met twee leden: Wilders zelf en een Stichting met hemzelf als enig bestuurslid. De "volksvertegenwoordigers" in het parlement, het europarlement en straks in twee gemeenten, worden door Wilders zelf aangewezen, niet gekozen door betrokkenen, en verbinden zich op de een of andere manier tot trouw, niet aan een openbaar partijprogramma, maar aan Wilders persoonlijk. Het is dus geen partij, maar een onderneming zonder CAO. Een onderneming die verdacht veel op een maffia lijkt. Een "Godfather" controleert alles.
Een andere parallel met de maffia is het geldbeheer. Behalve heffingen op de vergoedingen van PVV-verkozenen, komt het geld uit bronnen, die Wilders niet wil onthullen. Een leemte in de Nederlandse wetgeving over verkiezingen en partijfinanciering, maakt, dat Wilders' gedrag niet strafbaar is en niet leidt tot uitsluiting van deelname aan verkiezingen.
John Tyler, op de bloggingpagina's van de Wereldomroep, vermeldt, dat die Nederlandse nalatigheid al de aandacht heeft getrokken van de andere Europese landen in 2007:
Greco, an anti-corruption body and part of The Council of Europe, reprimanded the Netherlands in 2007 for the lack of transparency regarding political donations. A new law governing political parties and how they are financed is in the making. But as it now stands, Geert Wilders and his Freedom Party have very few limits on how and where they can raise money. And he has no obligation to reveal his money sources.Trouwens: Al in 2001/2002, toen Pim Fortuyn zich liet inpakken door vastgoed-tycoons, en in 2006, toen Rita Verdonk in handen viel van duistere financiers, had het Nederlandse parlement al reden genoeg om in te grijpen. Het was toch echt niet toevallig, bij voorbeeld, dat Fortuyn en zijn opvolgers het heilig verklaarde "gedachtengoed" nadien slechts op één punt amendeerden: Privatisering van de volkshuisvesting! (Geheel in strijd met Fortuyn's eerdere stellingnamen inzake volkshuisvesting in probleemwijken. Maar door het Rotterdamse LPF-college in 2001-2005 in praktijk gebracht.)
Het gaat hierbij om twee dingen, die goed moeten worden onderscheiden:
- openbaarheid van partijfinanciën
- voorkomen van ondemocratische (met name buitenlandse-) inmenging in de samenstelling van de volksvertegenwoordiging en het behartigen van privé-belangen van dergelijke sponsors
Openbaarheid van partijfinanciën. Over het eerste kunnen we kort zijn. Regels daarover zijn overal, zelfs in de VS, bij wet vastgelegd. Nederland moet dat snel inhalen.
Die openbaarheid is nodig, om met kennis van zaken te kunnen spreken over het tweede punt. Nu moet het bij veronderstellingen blijven. Met behulp van het gemelde artikel van Tyler en van verklaringen van één van Wilders' financiers, Daniel Pipes, uit de V.S., kunnen we echter op z'n minst één hoogst waarschijnlijke verbinding blootleggen.
Daniel Pipes en diens verzet tegen de twee staten-oplossing Israël-Palestina
Pipes, is, behalve meertalig blogger over Israël en het Midden-Oosten, ook hoogleraar aan diverse Amerikaanse universiteiten (geweest). Onder George W. Bush kreeg hij zelfs het beheer over het semi-officiële American Peace (!) Institute, dat oorlog predikt tegen Israël's echte of vermeende vijanden. Het beïnvloedt de publieke opinie in de VS, bij voorbeeld door actie op universiteiten en aanvallen op "liberals" aldaar. Maar klaarblijkelijk ook buiten de VS.
Pipes was ook een belangrijke initiatiefnemer van de beruchte "Pepperdine"-conferentie over "The Collapse of Europe" in juni 2007. Daniël Pipes was op dat moment gasthoogleraar aan de fundamentalistisch-christelijke Pepperdine universiteit in Californië. Doel van de conferentie was het oproepen van het spookbeeld "Eurabia": een islamitische "overname" van oud en vermoeid Europa. De sprekers waren het niet eens over de vraag, of de nakende collapse van Europa nog vermijdbaar was. Ajaan Hirsi Ali en de schrijver van "America Alone" hadden alvast de moed opgegeven. Hirsi Ali droeg alvast Leon de Winter op, om een laatste poging te wagen, maar bleef sceptisch. (Indertijd schreef ik een serie artikelen hierover, die nu in HUIBSLOG staan: Link).
Advocacy against Islam en Moslims: Orsprong van "The Legal Project"
Op voorstel van Pipes ging de conferentie de laatste dag in conclaaf, om te spreken over "Advocacy against Islam". Met advocacy wordt bedoeld: het uitputten van alle legale middelen en kunstjes, om Moslims te isoleren, te pesten en verdacht te maken. Daaruit kwam, vermoedelijk, onder andere het "Legal Project" van Pipes voort. Gniffelend, merkten de deelnemers aan de conferentie ook op, dat op die manier de linkse politici en intellectuelen met hun eigen middelen verslagen zouden kunnen worden. Het verbieden van minaretten, belasten van hoofddoeken, voor de rechter dagen wegens laster van linkse bloggers en journalisten - het hoort allemaal tot het arsenaal.
Ik ben geen samenzweringsadept. Dergelijke strijdmethoden zouden er ook zijn gekomen zonder Pipes. En het kost relatief weinig geld, vooral als men, zoals in Duitsland gebeurd is, armlastige bloggers voor de rechter daagt, en tot hoge boetes laat veroordelen, zelfs wegens het plaatsen van een enkele link!
Ijdeltuit Pipes zet Wilders te kijk
Maar Pipes is te veel een kwebbelaar en een ijdeltuit, om een echte Israelische agent te zijn. Daarom pakt hij op vraag van de Nederlandse pers triomfantelijk uit, over het bedrag van zes cijfers, dat hij in de VS (en elders?) heeft laten inzamelen voor de verdediging van Wilders. Wilders ontvangt dat geld op naam van zijn partij-stichting, waarvan hij opzettelijk de doelstelling heeft laten uitbreiden met "legale verdediging". Niemand kan echter controleren, waaraan dat geld wordt besteed. Waarschijnlijk komen die één of meer miljoenen dollars ook ten goede aan andere uitgaven.
Waarom kan het Pipes niet schelen, dat de intentie van de meeste geldgevers ("verdediging van een onterecht beschuldigd slachtoffer van islamitische bedreigingen") niet wordt gerespecteerd? Het heeft er alle schijn van, dat Pipes via Wilders wil aantonen, dat het voor Israëlisch uiterst rechts mogelijk is, om Europa achter een "definitieve oplossing" (ik kan niet helpen dat dat aan "Endlösung" doet denken) van de aanwezigheid van Palestijnen in Groot-Israël. Als ik het heb over Israëlisch uiterst rechts, dan bedoel ik hier de politici die openlijk bepleiten, dat de Palestijnen in Israël, inclusief Gaza, de Westbank, etc. dienen te worden uitgewezen, c.q. verdreven, naar andere Arabische landen, "waar immers nog genoeg plaats is".
Pipes vindt, dat de Palestijnen maar naar Jordanië verdreven moeten worden
Pipes verdedigt een dergelijk optreden sinds jaar en dag. Het is niet de officiële Israëlische politiek, noch de mening van de meerderheid van de Israëlische burgers, maar met de nieuwe Netanyahu-regering, zou het misschien wel officieel kunnen worden, als er een aanleiding zou kunnen worden gevonden in zoiets als 9/11 (al uitgebuit, om de tweestaten-oplossing van Oslo te torpederen). Vooralsnog schrikken de Israëlische politici ervoor terug, om dit doel officieel te proclameren. Ze weten dat het noch in de VS, noch in Europa ondersteund zou worden. Wat ze wel doen, is de mogelijkheid openhouden, door definitieve twee-staten-oplossingen te saboteren en aan de Palestijnen het leven zo moeilijk mogelijk te maken.
Er is geen serieus te nemen politicus in de VS, noch in Europa, die pleit voor massale deportatie van Palestijnen naar, bij voorbeeld, Jordanië.
Tot juni 2009.
Toen verklaarde de door velen erg serieus genomen politicus, die zichzelf als waarschijnlijk toekomstige premier van Nederland voorstelt, Geert Wilders, in Kopenhagen, als tussendoortje in een televisie-interview, dat "de Palestijnen al een land hebben. Het heet: Jordanië."
Het is niet voor niets, dat Wilders die uitspraak deed in een Engelstalig interview in het buitenland. Bij het begrotingsdebat Buitenlandse Zaken in het Nederlandse parlement, herfst 2009, bleef de PVV oorverdovend stil over dit onderwerp. Geen motie om minister Verhagen op te dragen, dit prachtige idee in te brengen in de Europese Unie, de NATO of bij de Amerikaanse regering. Zelfs geen schriftelijke Kamervragen.
Wilders' uitspraak illustreert het gevaar van een "partij"-leiding die ongecontroleerd haar gang kan gaan, in functie van wat haar sponsors willen
Wat Wilders in Kopenhagen zei, is dan ook geen PVV-politiek. De grote meerderheid van Wilders' aanhangers, zou, desgevraagd, een dergelijke "Endlösung" voor de Palestijnen beslist afwijzen, daarvan ben ik overtuigd. Trouwens, Wilders houdt niet op, te beweren, dat hij alleen iets tegen Moslims heeft, pardon, tegen de Islam. Maar dat hij pal staat voor de joods-christelijke cultuur. Hoe moet dat dan straks met de 30% christelijke Palestijnen? Het christendom is ononderbroken aanwezig geweest in Jeruzalem en in andere delen van Palestina. Er is daar meer joods-christelijke cultuur dan, bij voorbeeld, in Venlo. En dat sinds meer dan twintig eeuwen. Hoe kan Wilders het maken, om zich huilerig solidair te verklaren met christelijke minderheden in Irak, in Egypte en in Turkije, maar NIET met dezelfde christelijke minderheden in Palestina en in Libanon, als Israël het land bombardeert? Is het soms, omdat die "besmet" zouden zijn met de Islam?
Niemand heeft bij mijn weten eens aan Wilders gevraagd, om dat eens uit te leggen. Indien stevig ondervraagd, zou wel eens kunnen blijken, dat Wilders niet zozeer iets heeft tegen de Islam als "ideologie", maar eigenlijk heel gewoon tegen vreemdelingen in het algemeen. En de Koran is de stok om de hond te slaan.
Terug naar de Wilders-Pipes connection. Ik twijfel er geen moment aan, dat Wilders (helaas) zelf van mening is, dat de Palestijnen en bloc verjaagd zouden moeten worden. Christenen, ongelovigen, soennieten, shiiten, maronieten, enzovoort. In Nederland zelf kan hij dat echter moeilijk in overeenstemming brengen met z'n centrale stelling, dat het hem alleen om de Koran en de sharia gaat. Daarom de hejira naar Kopenhagen.
Resultaat: Geldgever Pipes tevreden en geen problemen in Nederland.
Tot op heden, hoop ik.
Kom, Kamerleden en leden van het Europees Parlement! Aan het werk!
Wilders kan zich buiten de volksvertegenwoordiging onttrekken aan elke serieuze discussie. Maar niet binnen de muren ervan. Hetzelfde geldt voor zijn onderknuppels aldaar.
Het is geen minachting van de Wilders-stemmers, om aan te tonen, dat diens kretologie neerkomt op Volksverlakkerij. En dat hij daarvoor Voorschotten ontvangt uit de portemonnee van buitenlanders die geen belang hebben bij oplossing van de problemen met minderheden in Nederland, maar die uitsluitend hun eigen belang op het oog hebben. En, die er naar mijn indruk, in slagen, aan Wilders gedragingen op te leggen, die niets te maken hebben met de meningen van zijn achterban.
PVV: Privé-club die leeft van Voorschotten op Volksverlakkerij.
Foto: Pipes en Wilders. Bron: Loonwatch.com.
