Komt Geert niet naar zijn foute vrienden toe? Dan komen ze wel naar hem (en ons)!

Op 30 october aanstaande komt de EDL in Amsterdam demonstreren voor Geert Wilders en tegen de op 2 november verwachte uitspraak in het haatzaai-proces tegen deze nieuwste held van alle blanke suprematisten.

Wie zijn de EDL, en hoe komt het, dat Wilders nog niet heeft verklaard dat deze voetbal-hooligans niet welkom zijn in het Nederland waar we immers onze eigen boontjes willen doppen, zonder Europa, zonder voetbalvandalen?

Het beste en duidelijkste artikel dat ik tot nu toe heb gezien over de Engelse EDL (English Defense League) en diens ambities om te komen tot een European Defense League, is te vinden bij een onverdachte bron, EUobserver.com: Football hooligans to launch 'European Defense League' in Amsterdam.

Leigh Phillips schrijft daar:

Formed in 2009, the EDL has held over a dozen often rowdy marches and demonstrations in cities across Britain over the last year. Protests that attracted only a couple hundred militants at the end of last year are now bringing thousands out.

On Saturday (28 August) a rally in Bradford, West Yorkshire, home to the second-largest community of south Asians in the UK, turned ugly when members clashed with police and pelted anti-racist activists with bricks, bottles and smoke bombs. Thirteen were arrested, according to media reports.

Anti-racist watchdogs call the EDL one of the most worrying developments on the far-right scene in the UK since the 1970s and the days of the National Front, an openly white supremacist and neo-Nazi political party.

The group now appears to be meeting with some success in exporting its novel brand of nativism to the continent, a combination of anti-Muslim vitriol, aggressive street marches and attempts to rope in football hooligan gangs by holding rallies around the same time as matches.

Samenvatting: Binnen een jaar zijn de EDL-demonstraties uitgegroeid van honderden naar duizenden deelnemers. op 28 augustus, in Bradford, werden stenen, flessen en rookbommen naar politie en tegendemonstranten gegooid. Dertien arrestanten. Inzet van 1600 politiemensen.
Antiracisten spreken van een openlijk blank-suprematistische Nazi-partij.
De groep schijnt op dit moment er in te slagen om deze nieuwe vorm van "eigen volk eerst" te exporteren naar het continent als een combinatie van anti-moslim venijn, aggressieve straatdemonstraties en pogingen om bendes voetbalvandalen mee te sleuren door de acties te laten samenvallen met voetbalwedstrijden.


Leigh vervolgt:

The group's mission statement declares that anyone is welcome, so long as they are "integrated:" "We are non-racist/fascist and anyone is welcome if they want to live under English values and fully integrate into our way of life."
"English Defence League members recognise that this [Jihad-, HR] threat is one that must be stopped at all costs. Our Christian, Jewish, Sikh, and Hindu friends all have tales to tell with regard to Islamic Imperialism," the group's "Exposing the myths" page reads.

Sv: Israel wordt omarmd en een joods-christelijk-sikh-hindu front gevormd tegen "islamitisch imperialisme" dat "ten koste van alles" moet worden gestopt.

One of its leaders is Guramit Singh, a Sikh born in Britain, and it says it is, like Mr Wilders, strongly pro-Israel and maintains both Jewish and LGBT "divisions" while backing a ban on the building of mosques and seeking the burqa to be outlawed. Its LGBT [Lesbian-Gay-Bi-Tranny-, HR] wing was set up after the Dutchman visited the UK in March when he had been invited to show his short anti-Islam film, Fitna, in the House of Lords. At a demonstration in Bolton in March, a man held up a pink triangle alongside anti-Islam placards and banners. Its LGBT division has 107 members at the time of writing.

De rol van Hirsi Ali en Jami wordt gespeeld door een Sikh die hevig is geïnspireerd door Geert Wilders. Hij leidt ook de "lesbisch-homo-bi-transsexuele" afdeling (LBGT) met, op dit moment, 107 leden.

In what would normally be anathema to traditional, antisemitic far-right outfits, the group has taken to brandishing the Israeli flag at rallies and, according to the Jewish Chronicle, its Jewish division had signed up hundreds of members on its Facebook page until the page was recently deleted, though Jewish leaders in the UK actively discourage young people from joining, with the Board of Deputies of British Jews describing the organisation as "built on a foundation of Islamophobia and hatred which we reject entirely."

Sv: Het zwaaien met Israëlische vlaggen is niet van de lucht, hoewel joodse leiders de EDL hebben beschreven als "gefundeerd op islamofobie en haat, wat we volledig afwijzen." Een aantal van de EDL-leiders zijn trouwens vroegere kopstukken van de antisemitische British National Party, zoals Tommy Robinson, de EDL leider.

De "usual suspects" come together:

The EDL has received endorsements from Robert Spencer and Pamela Geller, two of the main agitators behind the right-wing movement opposed to a Muslim community centre being built two blocks away from the site of Al Qaeda's attacks on New York in 2001, the so-called Ground Zero Mosque. Geert Wilders, for his part, is scheduled to speak at a protest in Manhattan on 11 September this year by Stop Islamization of America (SIOA) against the building of the community centre.

Although Mr Wilders is not thought to have direct links with the EDL, SIOA is an affiliate organisation of Stop Islamisation of Europe (SIOE), which has marched alongside the English hooligan movement. SIOE itself was founded in 2007 by Anders Gravers, previously the leader of a tiny Danish party called Stop the Islamisation of Denmark (Stop Islamiseringen af Danmark), in reaction to the Jyllands-Posten Mohammed cartoon controversy. On 11 September 2007, the SIOE staged a demonstration in Brussels.

Gravers mocht ook samen met Pam Geller op de foto (2/09)

Sv: Pamela Geller en Robert Spencer (SIOA)  plus Anders Gavers (Deen, SIOE) spreken samen met Geert Wilders in NYC op 9-11.

De Brusselse demonstratie "Stop Islamization of Europe" van 11 september 2007 werd toenmaals niet ondersteund door Wilders. Maar de tijden zijn veranderd. Nadat Arabarbarist Hans Jansen enthousiast terugkeerde van een door het Vlaams Belang in november 2007 in Brussel georganiseerde conferentie met o.a. de racistische griezel "Fjordman" en Wilders' kroongetuige Wafa Sultan, is Wilders, eerst voorzichtig, maar steeds openlijker, zich gaan afgeven met de blanke suprematisten. Totdat hij nu gastspreker is bij "Politically Incorrect" in Berlijn en bij SIOA in New York City. We weten intussen ook, wie zijn speeches schrijft, de fundi-katholiek Paul Belien, die terug wil naar de religieuze onderwerping van voor de Franse revolutie. Homo-vrijheid en abortus-vrijheid staan klaar om op het altaar van de genadeloze strijd tegen de Islam en de linkse intellectuelen te worden geofferd. Een lot, dat ook Israël vroeg of laat te wachten staat. Let maar op!
Intussen hebben we ook EDLs in Nederland en negen andere landen. Wilders en Gravers zullen in New York samen op één podium staan:

Other affiliate organisations have been created in 10 European countries including Denmark, Russia, Finland, France, Germany, Norway, Poland, Romania, and Sweden and the United States of America. Mr Gravers is reportedly on friendly terms with Mr Wilders, is his "friend" on Facebook and will be speaking alongside him at the anti-Mosque rally in New York.
The demonstration in Amsterdam is due to take place on 30 October, according to the EDL website. Mr Wilders heads to court at the end of next month on charges of inciting racism. The case begins 5 October, with a verdict expected 2 November.

Gravers is een facebook-vriend van Wilders en is een fan van een totaal mythische Deense Noorman, Holger Danske (links),aan wie Karel Martel in het jaar 732 zijn overwinning op de muzelmannen bij Poitiers te danken zou hebben gehad.
Dat kan nog problemen geven met de Franse FDLers. Die noemen zich "Ligue 732", naar het voorbeeld van supporters van Paris Saint-Germain (PSG), die, aldus hun site "proberen om alle Franse incorrecten, ultra's en vrienden van Frankrijk te verenigen in de strijd tegen de radicale Islam".
Die luitjes vinden natuurlijk dat het de Franken en niet de Denen zijn geweest, die in 732 Europa hebben gered.

Maar volgens Steve Simmons, de woordvoerder van EDL, zal dat allemaal best meevallen. "We maken er een feestje van", zo zei hij "Het is tenslotte het geboortefeestje van de Europese Defensie Liga. Of misschien heet het wel het Europese Vriendschaps Initiatief." Maar we komen naar Nederland vanwege Geert:

"We feel that freedom of speech is being eroded and there is a lot of appeasing of radical muslims and Islam in general. Geert has the courage to take this on and we want to support him."

Geert Wilders zelf zwijgt tot nu toe in alle talen. De man die voetbalvandalen de stadions met tandenborstels wilde laten schoonmaken (2007, Tilburg) of in de knieschijven schieten (2010), is kennelijk maar wat blij met hun steun, als ze geen Marokkanen zijn. Zelfs als ze hun eigen ordetroepen meebrengen:

He [Simmons, HR] claimed that off-duty serving UK, Dutch and German soldiers which had joined "Armed Forces Unite," (which grew out of "Armed Forces Defence League," a Facebook group for EDL-supporting soldiers and sailors) have offered to help Dutch police to steward the event. 

Ach, er wonen maar weinig Wilders-aanhangers in Amsterdam. De te verwachten vele tegendemonstranten krijgen zo een voorproefje van wat hun bij de invoering van de Wilders-brigades onder bevel van de PVV-veiligheidsminister, te wachten staat.

Tot nu toe dus geen commentaar van Wilders. Maar je zult eens zien, hoe snel hij er bij is, als het Amsterdamse "socialistische" gemeentebestuur beperkingen oplegt aan de plannetjes van zijn fascistische vrienden en bondgenoten!

. .

Wilders opent een nieuw front: Strijd TEGEN de Verlichting en het lichtzinnig Liberalisme...

Savonarola, hedonistisch Florence, 1497: fundi-katholieke reli-terreur

Wilders placht altijd te zeggen, dat de Islam zo achterlijk is, omdat ze, anders dan de joods-christelijke cultuur, geen Verlichting heeft gekend.

Paul Beliën, Wilders’ nieuwe PVV-medewerker, denkt precies het omgekeerde. Volgens hem, heeft de Franse Verlichting nu juist de joods-christelijke cultuur “uitgehold”, zodat alleen "lichtzinnig hedonisme" overbleef.

Van de “joods-christelijk-humanistische” mantra van de PVV, zal dus het laatste woord verdwijnen. De vroegere liberale politicus gaat nu roepen dat het allemaal de schuld is van de … liberalen! En de van de “socialisten” onder hen natuurlijk, in de eerste plaats.

De "godverlaten liberale en seculiere hedonisten", ik voorspel het u, promoveren tot vijand nummer 1 van de PVV.

Het is dan ook hun “verraad” aan de joods-christelijke cultuur, aldus Beliën, de aan het Vlaams Belang en de ultra-katholieke vleugel daarvan gelieerde echtgenoot van VB-kamerlid Alexandra Colen, dat er de oorzaak van is, dat Europa nu een hulpeloos slachtoffer wordt van de Islam. De Islam is immers trouw aan haar (verwerpelijke-, maar toch authentiek-religieuze) wortels gebleven.

Dat schrijft deze Paul Beliën in een artikel op de haat-website “Brussels Journal”, waarvan hij eigenaar is. De auteur waant zich een moderne Johannes van Halikarnassos en dondert er op los over de nakende Closing of Civilization in Europe.

Beliën vindt: Niet de Islam is achterlijk – JULLIE zijn achterlijk! En dat is de schuld van de (Franse) Verlichting …

Precies, wat de SGP altijd al vond en wat de oorspronkelijke Anti-Revolutionaire Partij als haar grondslag nam: Tegen de Franse Revolutie! Tegen het Humanisme! De Vorst, de Regering zijn uitsluitend verantwoording schuldig aan God. Niet aan het parlement.

Het is allemaal de schuld van socialisten, liberalen en van al die Christenen die meebuigen met de duivelse geest van deze tijd. Ze zijn, aldus Beliën, “nu al moslims, zonder het zelf te beseffen“. In het stuk (dat dateert van februari 2006) krijgt zelfs kardinaal Danneels ervan langs, omdat hij de Belgische kerk zou hebben “uitgeleverd” aan het secularisme.

De hedonistische secularisten hebben het gedaan, en de moslims profiteren daar gretig van, zegt Paul Beliën. Europa is al verloren. Er is geen ommekeer meer mogelijk. Emigreer maar naar Amerika, waar volgens B. tenminste nog hoop is, omdat daar de cultuur sterker verworteld zou zijn in de religie.
Beliën komt tot de slotsom, dat hij geen meelij met ons, hedonisten, kan hebben:

I suppose one could feel sad about all this, but sadness is not what I feel. One can feel compassion for those who die in accidents, fall in battle or get murdered (like the countless unborn children that perish every day) but can one pity those who have killed their own future for the pleasures of the present? Europe’s predicament, I repeat, is entirely self-inflicted. Not Islam is to blame. Secularism is.

Via bovenstaande veroordeling van abortus als “moord” (ook nieuw in de PVV), komt de oorlog tegen de Islam (met Israël als front) als uitsmijter:

The coming decade will witness the war between the values of Islam and the secular “values” of the decadent, hedonistic post-Marxist Left. We have seen the assassinations of Pim Fortuyn and Theo van Gogh, last November’s [2005, HR] prelude to the French civil war, the Danish cartoon case. This is just the beginning of the beginning. I do not consider myself a pessimist, merely a realist. It is quite clear who is going to lose – and whose fault that will be.

Het verschijnen van deze religieuze fanaticus aan de zijde van Wilders is méér dan een “accident de parcours”. Wilders heeft de kritiek en de raadgevingen van z’n Amerikaanse financiers en van Hirsi Ali ter harte genomen. Voortaan schakelt hij zonder verblikken of verblozen religieus rechts in als bondgenoot en zelfs als naaste medewerker in, bij de -immers allesoverheersende- strijd tegen de moslims.

We zagen het al bij het filmpje “Islam Rising” (Hollywood, juni 2010), bij z’n bondgenootschap met het Duitse homohatende PI (juli 2010) en opnieuw, toen hij zich door de SIOA van Geller en Spencer in New York liet uitnodigen. Tenslotte kwam onlangs het bericht, dat Wilders de SGP in een nieuwe regering medegedoogt, in ruil voor beperking van de vrijwillige euthanasie.

Niet gehinderd door partijleden of door medezeggenschap van fractiegenoten, tovert Geert Wilders zijn oorspronkelijk fanatiek-seculiere partij ("liberale jihad!") om tot een haatpropaganda-vehikel tegen kwetsbare minderheden. En steeds meer ook tegen liberalen en vrijdenkers, die hij “socialisten” noemt en wier “misdaden” straks op 4 mei zouden moeten worden herdacht op de Dam. (Blz. 11 van het PVV-verkiezingsprogram).

Hebben 1,5 miljoen Henks en Ingrids daarvoor op hem gestemd?

Klink ontmaskert Verhagen als OPLICHTER van het CDA-congres

Chainhooker: "Look elsewhere, or I'll cut your balls off!"

Ik vond het steeds al zo vreemd, dat de CDA-leiding zelf met het idee is gekomen, om een mogelijk PVC-regeerakkoord ter goedkeuring aan een CDA-partijcongres voor te leggen.

Het had iets geruststellends. En dat was natuurlijk ook de bedoeling.

Maar zo een congres, dat is toch helemaal niet CDA-traditie? We zijn gewend aan applausmachines en BalkenendeVerhagen die onder confetti en fanfare de eretrappen afdaalt met stralende echtgenote en -zo mogelijk- kroost.

Afgevaardigden, die een ontwerp-regeerakkoord zin voor zin uitpluizen, amendementen opstellen en daarvoor medestanders werven? Toeterend begeleid door een gulzige pers? Denk eens terug aan het jaar 1977, toen een PvdA-congres Den Uyl's moeizaam op Van Agt bevochten regeer-compromissen naar de prullenmand verwees, en zo de weg opende naar het rampkabinet Van Agt-Wiegel?

Het was niet te geloven. En dat hoefde ook niet, naar nu blijkt.

De door de NOS onthulde brief van 1 september 2010 van Ab Klink aan zijn CDA-fractiegenoten en -partijbestuur bevat een serie behartigenswaardige zaken. Maar ik wil er, om te beginnen eentje uitlichten. Klink ONTHULT, dat Verhagen, en blijkbaar ook de CDA-voorzitter, een plannetje hadden bedacht, om dat CDA-congres willens en wetens om de tuin te leiden. Of, duidelijker gezegd, een rad voor de ogen te draaien. Dat noemt men ook wel misleiding of oplichting.

. .

Nemen wij de betrokken passage in Klink's brief even onder de loep: 

Passage uit Ab Klink's brief van 1 sept. 2010

De bovenste passage schetst Klink's nachtmerrie over Wilders' aangekondigde provocatie-act bij een eventuele presentatie van de bruine regering. "Kijk maar een andere kant op, want ik ga jullie laten blozen," tetterde de blonde narcist aan de onderhandelingstafel.

"Anderen aan tafel schrokken daarvan", zegt Klink. Welke anderen? Opstelten, de informateur, zal het een zorg wezen. Die dus niet. Blijven over: Rutte en Verhagen.

Rutte kan het vermoedelijk niets schelen, als hij maar minister-president kan worden.

Blijven over: Verhagen en de briefschrijver.

Komt Maxime Verhagen met een briljant idee: 

"Weet je wat, Appie, we doen het zo: Partijcongresje op zaterdag 9 september. Op donderdag 7 september, zeggen we, dat we er eigenlijk uit zijn, maar dat er nog een paar details op papier moeten. Daarom kunnen we niet het achterste van onze tong laten zien, maar wel in statements van 5 minuten van elke partijleider ons vertrouwen uitspreken en om vertrouwen vragen. Geert doet mee en Mark natuurlijk ook.

Zaterdagmorgen 9 september kunnen onze trouwe hogere middenkaders niet anders dan vertrouwen geven, want ze hebben niets om het te weigeren, immers? Ze willen ook niks weten, want ze hoeven dan ook geen verantwoordelijkheid te nemen. Komt ze wel goed uit, die Rietkerken en consorten, geloof me."

."Ja maar...", zegt Klink, "is dat wel gewetensvol? En gaat het publiek die charade slikken, als we de maandag 11 september daarop al met de volle mep van het bruine akkoord naar buiten komen? Je kunt een vergadering van provinciale stoelenklevers één keer voor het lapje houden, maar kun je dat vier jaar lang volhouden, Maxime, met een publieke opinie van 16 miljoen?"

"Natuurlijk wel", antwoordt de sluwe vos Verhagen, "we krijgen niet de schoonheidsprijs, maar wel the benefit of the doubt. Lekker veel ministersposten ook. Allez, verstokte calvinist, achter onze morele scrupules, zijn we eigenlijk crapules!"

De coup de théâtre van Maxime, die veel weg heeft van een Coup d'État, een staatsgreep, beviel toch ergens niet aan Ab Klink. Daaraan danken we dit unieke en kostbare inkijkje in CDA-machtspolitiek.

Moge het hun terugkaatsen in hun vrome aangezichten, niet één-, maar vele malen.

Ik heb gezegd. 

Krapuul-woordinflatie index:

"over (een datum) heentillen" = verdoezelen

"op het orgel" = luidkeels roepen

"onder druk komen" = misleid worden

"tussenoplossing" = valse truuk

"voluit gaan" = iets onthullen, als niemand meer "nee" kan zeggen

Anne-Ruth Wertheim: Hedendaags racisme, een mengvorm die verheldering verlangt

Wie de opkomende tsunami van haatzaaierij, discriminatie en tweedeling in de maatschappij grondig wil bestrijden, kan zich niet beperken tot het aanwijzen van incidentele denkfouten (al zijn die er genoeg, in de Wilderswereld), noch tot uitingen van afschuw en zeker niet tot stil afwachten in de Linkse Schuilkerken, tot het vanzelf overwaait.
Er moet denk- en zoek-werk aan te pas komen, om:

1. een democratisch en geloofwaardig alternatief te bieden aan de mensen die zich weggezet voelen door de globalisering en daarvan de immigratie als oorzaak hebben leren zien,
2. na te gaan, waar die neiging tot "de tent uit vechten" van veronderstelde oneerlijke concurrenten vandaan komt en hoe dat in het (nabije) verleden in zijn werk ging,
3. en hoe aggressief concurrentie-racisme in elkaar zit, hoe het zich ontwikkelt en waar het nodig is om er een halt aan toe te roepen, voordat het gewelddadig wordt.

Anne-Ruth Wertheim

De bijdragen van Anne-Ruth Wertheim hebben op andere teksten voor, dat ze in heldere en begrijpelijke taal zijn geschreven. Ze zetten aan tot nadenken en tot inspiratie voor optreden in je eigen omgeving. want daar zal het toch echt uitgevochten moeten worden.

Republiek Allochtonië en Weblog Anja Meulenbelt hebben al eerdere versies van onderstaand betoog van Anne-Ruth Wertheim afgedrukt. Op 30 augustus 2010 publiceerde de bekende Amerikaanse historicus en Midden-Oosten deskundige Juan Cole een nieuwe versie van Anne-Ruth haar betoog in zijn blog Informed Comment. Ze spitst haar redenering nog meer dan vroeger toe op de huidige problemen met de agitatie van Geert Wilders en deelt met ons haar ervaringen als (half-)joods kind in Nederlands-Indië tijdens de Japanse bezetting.

Maar wat ik vooral zo krachtig vind bij Anne-Ruth Wertheim, is de uitwerking van de stellingen van haar vader, wijlen prof. Wertheim, over discriminatie als uitbuitings-racisme, dan wel als concurrentie-racisme. Die twee uit begripsmatig elkaar halen, maakt iets meer duidelijk over hoe het in de publieke opinie (onbewust) in elkaar zit.

Dat kan helpen om de nodige remedies en, vooral, de nodige alternatieve perspectieven te vinden en te ontwikkelen.

Onderstaande vertaling van het Engelse origineel is vandaag door de auteur zelf gemaakt, nadat ik haar had verzocht, haar stuk hier te mogen publiceren.

Anne-Ruth Wertheim:

Hedendaags racisme, een mengvorm die verheldering verlangt

 De verbreiders van het hedendaags racisme dat vergoelijkend ‘islamofobie’ wordt genoemd, zeggen dat zij niets anders doen dan waarschuwen voor de gevaren die zij zien in de islam en dat dat niets met racisme te maken heeft. Maar het is een misvatting dat racisme alleen zou gaan over lichamelijke kenmerken die mensen bij hun geboorte meekrijgen. Ook de culturele kenmerken die mensen tijdens hun leven ontwikkelen zijn al eeuwenlang een probaat middel om groepen te belasteren en buiten te sluiten. Zowel het concurrentieracisme dat handelsminderheden overal op de wereld te verduren kregen (en nog steeds krijgen) als het antisemitisme in vooroorlogs Europa stond bol van de culturele vooroordelen en nooit ontbrak daarin het item religie.

Toch is het begrijpelijk dat mensen in verwarring raken. Hedendaags racisme is een mengvorm van twee soorten racisme: uitbuitings- of koloniaal racisme en concurrentie- of cultureel racisme. Inderdaad gaat op dit moment alle aandacht uit naar een cultureel aspect van de aangewezen groep, hun religie de Islam. Maar daarmee is niet gezegd dat hun lichamelijke kenmerken er niet meer toe doen. Ik zal proberen dit in mijn artikel te verduidelijken.

Ik werd geboren in Indonesië toen dat nog een kolonie was van Nederland. Samen met mijn ouders, zusje en broertje woonde ik in een mooi huis en nam de wereld in mij op zoals alle kinderen dat doen - als vanzelfsprekend. Er waren altijd Indonesische bedienden om mij heen die opraapten wat ik liet vallen. De kleren die ik vuil maakte gaven ze me netjes gestreken terug. Iedere ochtend besprak mijn moeder aan de ontbijttafel met onze kokkie wat ze die dag zou koken - kokkie zelf zat ernaast op haar hurken. En als ik mee mocht boodschappen doen zag ik hoe de Chinese eigenaren van de toko’s de baas speelden over de Indonesiërs die de vloer veegden.

Mijn wereldbeeld was opgebouwd uit drie lagen: bovenaan stonden wij blanke Nederlanders, onderaan de Indonesiërs en daar tussenin de Chinezen.

Dit wereldbeeld werd van de ene op de andere dag op z’n kop gezet toen ik zeven jaar oud was. In de Pacific woedde de Tweede Wereldoorlog en de Japanners bezetten Nederlands Indië. Ze vestigden er een wreed bewind dat drie en een half jaar zou duren en sloten ons met alle andere blanken op in kampen. We leden honger en gebrek en werden in bedwang gehouden met geweld waar iedereen naar moest kijken. Ons kamp werd bewaakt door Indonesische soldaten die net als wij geslagen werden door de Japanners, maar wel genoeg te eten kregen.

Nu stonden dus de Japanners bovenaan, daaronder de Indonesiërs en helemaal onderaan wij blanken.

Halverwege de oorlog begonnen de Japanners die geallieerd waren met Nazi Duitsland, hun voorbeeld te volgen en de joden af te zonderen van de niet-joden. Mijn vader, die in een mannenkamp zat, was joods maar mijn moeder, met wie mijn zusje, broertje en ik in een vrouwenkamp zaten, niet. Wij waren dus halfjoods en de Japanners dreigden ons met geweld bij haar weg te halen. Om dat te voorkomen besloot zij zichzelf als joods te laten registreren en zo gingen wij alle vier samen naar het joodse kamp (*)

Toen we na de oorlog in Nederland aankwamen, ontdekte ik dat vrijwel onze hele joodse familie van vaderskant was omgebracht. Mijn joodse grootouders hadden een eind aan hun leven gemaakt op de dag dat Nederland capituleerde voor het Duitse leger.

Kort voor en tijdens de oorlog raakten mijn beide ouders, onder meer door wat zijzelf meemaakten in de kampen, ervan overtuigd dat de Indonesiërs recht hadden op hun onafhankelijkheid. Daarvan getuigden ze in het openbaar en dat bracht ons gezin in een uitzonderingspositie tussen de nog sterk koloniaal denkende en voelende Nederlanders. We kregen veel agressie te verduren die mij als middelbare schoolkind niet onberoerd liet.

Toen het zover was, had ik dus al heel wat racisme en geweld meegemaakt en had zich in mijn hoofd een warboel aan mensbeelden gevormd. Pas veel later begon ik hierin orde te scheppen. Daarbij leerde ik om te beginnen van het werk van mijn vader, de socioloog van Zuidoost Azië W.F. Wertheim. Hij onderscheidde twee soorten racisme:

1. Uitbuitings- of koloniaal racisme ten aanzien van de gekoloniseerde volkeren en de zwarten tijdens de slavernij en de Apartheid. Zij werden dom en lui genoemd en niet in staat zichzelf te besturen; ze waren wel goed genoeg om het zware werk te doen voor de heersende blanke minderheid.

2. Concurrentie- of cultureel racisme ten aanzien van handelsminderheden overal op de wereld die concurreren met de gevestigde meerderheden. De Chinezen in Indonesië en ook de joden in vooroorlogs Europa werden juist sluw genoemd en ervan beschuldigd uit te zijn op de wereldheerschappij.

In het voetspoor van mijn vader verder werkend ontdekte ik dat hier in Europa en dus ook in Nederland een verschuiving waarneembaar is. De eerste gastarbeiders kregen een portie mee van het oude, vertrouwde koloniale racisme - er werd op ze neergekeken. Dat neerkijken is - getuige de talrijke verwijzingen in het hedendaags racisme naar de vermeende onvermogens van immigranten - nog lang niet verdwenen. Maar nu hun kinderen en kleinkinderen beter in staat worden tot concurreren, krijgt het racisme steeds meer trekken van het concurrentieracisme en gaat het zich richten op hun culturele kenmerken. Het keert zich tegen de moslims en in wezen tegen alle niet-westerse immigranten. 

Op dit moment is er dus een verschuiving gaande van het koloniale uitbuitingsracisme dat gericht is op lichamelijke, aangeboren kenmerken naar cultureel concurrentieracisme dat gericht is op tijdens het leven opgedane kenmerken, zoals religie. We bevinden ons nu ergens middenin die verschuiving en hebben te maken met een mengvorm waarin elementen voorkomen uit beide typen racisme, een combinatie dus.

Deze mengvorm is mooi af te lezen aan het taalgebruik van Geert Wilders die neerkijken en angst aanjagen geraffineerd met elkaar vervlecht **)

In bovenstaand schema heb ik aangegeven waar precies de verschillen zitten tussen de twee soorten racisme. Om te beginnen zijn ze van toepassing op totaal verschillende groepen; er is een rechtstreeks verband met de arbeid die zij verrichten en hun economische positie. In samenhang daarmee verschilt het soort vooroordelen dat in omloop wordt gebracht. In het ene geval zijn die minachtend van aard en vooral gericht op lichamelijke kenmerken, in het andere angstaanjagend en vooral gericht op culturele kenmerken.

De motieven die men voor die vooroordelen aandraagt zijn volkomen in lijn met wat ze moeten rechtvaardigen: in het ene geval uitbuiting, in het andere uitsluiting.

Wanneer ik schrijf en spreek over deze twee typen racisme, valt me altijd op dat uitbuitingsracisme zo oneindig veel bekender is dan concurrentieracisme. Iedereen weet waar je het over hebt als het gaat om groepen die gedwongen worden het zware werk te doen en dom en lui worden genoemd. Ook van het menselijk leed dat koloniale en neokoloniale praktijken teweeg brachten (en brengen) hebben de meeste mensen gehoord.

Maar het andere type racisme dat gericht is tegen groepen die in staat zijn te concurreren en ervan worden beschuldigd gevaarlijk te zijn en te streven naar de wereldheerschappij, is verbazingwekkend onbekend. Toch bracht en brengt ook dit racisme ontzettend veel ellende in de wereld: pogroms tegen Chinese handelsminderheden overal in Azië, de Indiase- en Pakistaanse handelsminderheid die uit Uganda werd verdreven en wat er gebeurde met de joden in Europa.

Interessant zijn ook de motieven die mensen doen geloven in vooroordelen, maar die ze liever verborgen houden. Toegeven dat je je graag boven een andere groep verheven voelt, zal niemand gauw doen. En afgunst en jaloezie worden in onze - van concurrentie doortrokken - maatschappij verwerpelijk geacht: wie minder bezit dan een ander heeft dat aan zichzelf te wijten.

Deze kapitalistische ideologie werd onlangs treffend verwoord door Mark Rutte van de VVD toen hij een hogere belasting voor de rijken smalend ‘jaloeziebelasting’ noemde. Geen wonder dus als mensen liever dan te laten blijken dat ze bang zijn voor de concurrentiekracht van immigranten, zich laten meeslepen door de aanjagers van angst voor de islam.

Tenslotte het geweld dat hoort bij ieder van de soorten racisme - ook dat verschilt hemelsbreed.

Bij het uitbuitingsracisme gaat het om opstandige enkelingen die in het openbaar gestraft worden om de anderen op hun plaats te houden. De groep moet immers in staat blijven het zware werk te doen.

Maar bij het culturele racisme is het geweld bedoeld om de groep in zijn geheel te doden en/of te verjagen. De geschiedenis heeft laten zien dat zulk massaal geweld in gang wordt gezet als er over een groep maar lang genoeg en stelselmatig angstaanjagende kwalificaties in omloop zijn geweest. Niet voor niets beroepen plegers van zulk geweld zich telkens weer op noodweer. En altijd en overal werd zo’n uitbraak van geweld voorafgegaan door een scherpere afbakening van de groep, gepaard aan zinspelingen op verdrijving en een sterkere nadruk op de herkenbaarheid van de groepsleden.

Met hun (van de PVV, HR) ogenschijnlijk zuiver economische vraag naar de kosten van alle niet-westerse immigranten en hun nakomelingen, hebben de verbreiders van het hedendaags racisme een groep in de schijnwerpers gezet die herkenbaar is aan zijn huidskleur. Dat belooft niet veel goeds.

Maar er is nog tijd. Tijd waarin steeds meer mensen de mechanismen zullen doorzien die werkzaam zijn en kiezen voor een vreedzame toekomst.

-----

(*) Dit verhaal vertel ik in ‘De gans eet het brood van de eenden op, mijn kindertijd in een Jappenkamp op Java’ dat hier op dvd te bestellen is of te downloaden.

(**) Zie mijn artikel in De Volkskrant van 23 januari 2009 

Dit artikel werd op 31.08.10 door mij in het Engels gepubliceerd met een uitgebreidere inleiding en korte biografie van de auteur in: HUIBSLOG en in At Home in Europe. De vertaling uit het Engels is van de hand van Anne-Ruth zelf.